این پژوهش با هدف ارائه پروتکل استاندارد غنی سازی Artemia urmiana با روغن کلزا انجام شد. غنی سازی ناپلی A.urmiana در سه تراکم ناپلی و با سه غلظت روغن کلزا صورت گرفت که اثرات آن بر درصد بقا، طول کل و میزان اسیدهای چرب ناپلی A.urmiana در زمان های 6، 9، 12، 15 و 18 ساعت بعد از غنی سازی مورد ارزیابی قرار گرفت. سیست های A.urmiana طبق روش استاندارد تخم گشایی شدند و ناپلیوس های حاصله با تراکم های 50000، 100000 و 200000 ناپلی در لیتر به زوک های هفت لیتری منتقل شدند. امولسیون روغن کلزا در غلظت های 0.1، 0.2 و 0.3 گرم در لیتر در دو زمان صفر و 12 ساعت پس از شروع غنی سازی به زوک های حاوی آرتمیا افزوده شد. بر اساس نتایج پژوهش حاضر استفاده از غلظت 0.3 گرم در لیتر روغن کلزا تحت تراکم 100000 ناپلی در لیتر به مدت 18 ساعت، بهترین روش برای غنی سازی A.urmiana بود. ناپلی آرتمیا غنی شده تحت این تیمار، از لحاظ میزان اسیدهای چرب (n-3)PUFA و درصد بقا به طور معنی داری بیشتر و از لحاظ رشد به طور معنی داری کمتر از تیمار شاهد و اکثر تیمارهای آزمایشی بودند. همچنین این تیمار از لحاظ میزان اسیدهای چرب (n-6)PUFA به طور معنی داری نسبت به همه تیمارها به جز تیمار با تراکم 50000 با غلظت 0.1 گرم در لیتر روغن کلزا به مدت 18 ساعت غنی سازی بیشتر بود.

کشت دیر هنگام و کمبود نزولات آسمانی از جمله مشکلات عمده در زراعت گندم در مزارع کشور به شمار می رود. بدین منظور آزمایشی جهت القاء تحمل به تنش رطوبتی تحت شرایط مزرعه ای در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی در سال زراعی 1387-88 اجرا شد.آزمایش بصورت اسپلیت پلات فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار بود که در آن فاکتور اصلی تنش شامل دو سطح آبیاری معمول عدم تنش و قطع آبیاری پس از ساقه رفتن تنش رطوبتی و فاکتوریل رقم گندم شامل a1=زرین،a2= سرداری، 6 سطح پیش تیمار بذور شامل=b1 پلی اتیلن گل کیول 10 درصد،b2 =کلرید پتاسیم 2.5 درصد، b3=کلرید سدیم 3 درصد،b4 =شاهد،b5 = هاردنینگ و b6 = اکسین ppm10 به عنوان فاکتور فرعی، به صورت فاکتوریل به کرتهای فرعی اختصاص یافتند. تنش رطوبتی در مزرعه با قطع آبیاری از مرحله ساقه رفتن اعمال شد. نتایج تجزیه واریانس مزرعه ای نشان داد که به جز صفات محتوای نسبی آب برگ پرچم و تعداد پنجه بارور تمامی صفات از قبیل عملکرد دانه، تعداد سنبلچه در هر سنبله، تعداد دانه در سنبله، ماده خشک کل، وزن هزار دانه، مساحت برگ پرچم، ارتفاع بوته و میزان کلروفیل برگ پرچم تحت تاثیر تیمارها قرار گرفتند. تیمار بذور باعث بهبود بسیاری از صفات از قبیل عملکرد دانه )افزایش 35 درصدی( در پیش تیمار با تنظیم کننده های رشدی در رقم زرین در شرایط عدم تنش می شود. بهترین نتایج در بین پیش تیمارهای مختلف از پیش تیمارهای هورمونی بر روی صفاتی همچون تعداد سنبله در متر مربع، تعداد سنبلچه در هر سنبله، تعداد دانه در سنبله و عملکرد دانه حاصل شد. در کنار پیش تیمارهای هورمونی، هیدرو پرایمینگ و هاردنینگ (با عملکرد دانه به ترتیب 562.2 ، 532.7 گرم بر مترمربع) نیز نتایجی نزدیک به پیش تیمارهای هورمونی نشان داد که به علت بالا بودن هزینه پیش تیمار کردن با مواد تنظیم کننده رشد توصیه می شود از پیش تیمار هیدروپرایمینگ استفاده شود که هزینه کمتری دارد. پیش تیمار کردن بذور موجب تسریع مراحل نموی گیاه می شود و از این طریق حداقل یک مرحله آبیاری مزرعه کاهش می یابد. با توجه به شرایط آب و هوایی خشک و نیمه خشک کشورمان پیش تیمار بذور ضروری می باشد.

امروزه بیودیزل به دلیل مزیت های محیطی و پتانسیل تجدید پذیری شان، به عنوان یک سوخت مفید در دنیا مورد توجه قرار گرفته است. در این رابطه، ریز جلبک ها (سیانوباکتریها) به دلیل ترکیبات لیپیدی خود، به عنوان منابع مناسبی جهت تولید بیودیزل معرفی شده اند. هدف از این مطالعه، بررسی پتانسیل یک گونه از ریز جلبک ها به نام اسپیرولینا ماژور به عنوان یک تولیدکننده مناسب مواد خام بیودیزل می باشد. در این تحقیق، نمونه ها بعد از مرحله خالص سازی، در محیط کشت Zarrouk با دمای ◦ C30، نور دائمی و 7 pH=نگهداری شدند. سپس تحت تأثیر مقادیر مختلف دو فاکتور محیطی نیتروژن (g/L5/1-25/0 (NaNO3= و pH (5 تا 8) تیمار شدند. نتایج نشان داد که میزان رشد و تولید ترکیبات مختلف به وسیله اسپیرولینا ماژور، با مقادیر دو فاکتور محیطی ارتباط دارند. غلظت پایین نیتروژن ( g/L25/0) و 5/7 pH= به عنوان بهترین شرایط برای افزایش میزان نرخ رشد، فتوسنتز، تولید اسیدهای چرب و سایر پارامترهای فیزیولوژیک ازجمله فیکوبیلی پروتئین ها و کلروفیل در نظر گرفته شدند (به استثناء کارتنوئیدها که به غلظت بالایی از نیتروژن نیاز دارند). به علاوه، آنالیز لیپیدها نشان داد که 80% اسیدهای چرب از نوع اشباع و غیراشباع با یک پیوند دوگانه بودند. همچنین پالمیتیک اسید و اولئیک اسید مهم ترین اسیدهای چرب جداسازی شده می باشند؛ بنابراین اسپیرولینا ماژور به دلیل تولید بالاترین و بهترین محتوای لیپیدی می تواند به عنوان یک کاندید مناسب برای سوخت بیودیزل معرفی گردد.

فلزات سنگین از آلاینده های خطرناک زیستمحیطی هستند که از طریق ورود به زنجیره غذایی موجب بروز خطرات زیان باری برای انسان ها، گیاهان و سایر موجودات می شوند. به منظور بررسی اثرهای تنش شوری و عناصر سنگین سرب و کادمیوم بر گیاه اسفناج، آزمایشی گلدانی به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1392 در دانشکده کشاورزی دانشگاه شاهرود اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل سه سطح شوری (صفر، 4 و 8 دسی زیمنس بر متر) به عنوان فاکتور A و تیمار عنصر سنگین در چهار سطح (شاهد، کادمیوم، سرب و سرب+کادمیوم) به عنوان فاکتور B بودند. نتایج نشان داد که شوری تاثیر معنی داری بر وزن تر و خشک اسفناج نداشت، اما تیمار عنصر سنگین سبب تغییرات معنی داری در آنها گردید. کمترین و بیشترین وزن تر و خشک به ترتیب از تیمار کادمیوم و کادمیوم + سرب حاصل شد. بجز رنگدانه های فتوسنتزی فلاونوئید و آنتوسیانین، شوری تنها تاثیر معنی داری بر مقادیر کلروفیل a، کلروفیل b و کارتنوئید داشت و سبب کاهش آنها در سطح شوری 8 دسی زیمنس بر متر شد. تیمار شوری بدون تاثیر بر مقدار پتاسیم، منجر به افزایش مقادیر سدیم و کربوهیدرات محلول در برگ های گیاه اسفناج گردید. اثر متقابل شوری و عنصر سنگین تنها در مورد کربوهیدرات، مقادیر کلروفیل a و کلروفیل b معنی دار بود. بیشترین میزان کربوهیدرات از تیمار ترکیبی کادمیوم + سرب و سطح شوری 8 دسی زیمنس بر متر و نیز بیشترین میزان کلروفیل a و b از تیمار بدون استفاده از شوری (شاهد) و عنصر سنگین سرب حاصل شد.

در حال حاضر حدود 20 الی 25 درصد محصول های کشاورزی به صورت ضایعه هایی از چرخه ی مصرف خارج می شود. برای بررسی نقش مصرف بهینه ی کود در افزایش اثربخشی پرتو گاما، آزمایشی به صورت طرح فاکتوریل در قالب طرح پایه ی بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سیب زمینی رقم پیکاسو انجام شد. در این آزمایش سه عامل شامل نوع کوددهی (مصرف کود براساس عرف زارعین و مصرف بهینه ی کود براساس یافته های تجزیه ی خاک)، پرتودهی با پرتو گاما (شاهد و پرتودیده) و زمان اندازه گیری عامل های مورد نظر (قبل از انبارداری و 6 ماه پس از انبارداری) استفاده شد. نمونه ها با دز 15/0 کیلو گری پرتودهی شده و به مدت 6 ماه تحت دمای 15 الی 20 درجه ی سلسیوس و رطوبت نسبی 40 الی 60 درصد نگه داری شدند. درصد ماده ی خشک و مقدار نیترات و کادمیم، قبل و بعد از ذخیره سازی، اندازه گیری شد. یافته ها نشان داد در حالی که درصد ماده ی خشک در نمونه های عرف زارع پرتودهی نشده در طول مدت انبارمانی از 86/16 به 44/21 و در نمونه های پرتودهی شده از 68/17 به 41/19 و در شرایط بهینه ی مصرف کود نمونه های پرتودهی نشده از 09/20 به 18/23 و در نمونه های پرتودهی شده از 75/19 به 65/20 درصد افزایش یافت. نظر به این که میزان کاهش وزن غده های حاصل از تیمار مصرف بهینه ی کود در مدت انبارمانی حداقل بود، برتری پرتودهی در شرایط مصرف بهینه ی کود بر افزایش ماندگاری سیب زمینی در مقایسه با مصرف کود براساس عرف زارع، به اثبات رسید. بنابراین، توصیه می شود در تمامی فرآورده های کشاورزی، قبل از پرتودهی با پرتو گاما، مصرف بهینه ی کود در تولید آن ها رعایت شود. زیرا اثربخشی مصرف بهینه ی کود (مصرف کودها براساس یافته های تجزیه ی خاک در قبل از کاشت) بر ماندگاری سیب زمینی به دلیل بهبود کیفیت تولیدات کشاورزی به ویژه افزایش درصد ماده ی خشک، به مراتب بیش تر است.

به منظور بررسی تاثیر مقادیر کود نیتروژن دار و تقسیط آن بر سرعت و طول دوره پر شدن دانه برنج رقم خزر در خاکی با بافت سبک، آزمایشی در سال 1382 در استان گیلان و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با شش تیمار در سه تکرار اجرا گردید. تیمارها شامل: شاهد (بدون استفاده از نیتروژن)، 40 (به عنوان پایه)، 40+40 (پایه + اواسط پنجه زنی)، 20 + 20 + 40 (پایه + اواسط پنجه زنی + آغازش خوشه)، 60 + 60 (پایه + اواسط پنجه زنی) و 30 + 30 + 60 (پایه + اواسط پنجه زنی + آغازش خوشه) کیلوگرم نیتروژن در هکتار از منبع اوره بود. نتایج نشان داد که وزن دانه با سرعت پر شدن دانه و مساحت برگ پرچم در سطح احتمال یک درصد همبستگی مثبت معنی دار داشت r=0.937 و (r=0.893 .همچنین بین مساحت برگ پرچم و سرعت پرشدن دانه در تیمارهای نیتروژن در سطح احتمال یک درصد همبستگی مثبت و بالایی مشاهده شد (r=0.962)، در حالی که طول دوره پرشدن دانه همبستگی منفی و معنی داری را در سطح احتمال یک درصد با سرعت پرشدن دانه (r=-0.772) و مساحت برگ پرچم (r=-0.643) و در سطح احتمال 5 درصد با وزن دانه (r=-0.495) نشان داد. برخلاف طول دوره پرشدن دانه، سرعت پرشدن دانه برنج تحت تاثیر مقادیر و تقسیط نیتروژن قرار گرفت به طوری که بالاترین سرعت پرشدن دانه در تیمارهای سه تقسیطه نیتروژن (چهارم و ششم) مشاهده شد (0.689 میلی گرم در روز). بیشترین وزن دانه در مرحله رسیدگی فیزیولوژیک نیز در تیمارهای چهارم و ششم به مقدار 22.5 میلی گرم به دست آمد (شاهد 18.9 میلی گرم)، که این موضوع می تواند ناشی از مصرف کود سرک دوم نیتروژن و مساحت بالاتر برگ پرچم (45.5 و 44.8 سانتی متر مربع) و سرعت پرشدن بالاتر دانه در این دو تیمار باشد. در نتیجه به منظور افزایش وزن و سرعت پر شدن دانه مصرف کود سرک نیتروژن به ویژه در مرحله آغازش خوشه قابل توصیه می باشد.

به منظور بررسی تاثیر پیش تیمارهای اسموپرایمینگ بر خصوصیات جوانه زنی و بنیه بذر گیاه بابونه Tanacetum parthenium، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با 3 تکرار در سال 1394 در آزمایشگاه تکنولوژی بذر در بانک ژن منابع طبیعی موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع انجام گرفت. فاکتورهای آزمایش شامل شرایط نگهداری ) سردخانه پایه (دمای 18-درجه سانتی گراد)، سردخانه فعال (دمای4 درجه سانتی گراد)، بذرهای پیر شده بصورت مصنوعی (با دمای41 درجه سانتی گراد )و بذرهای احیاء شده (شاهد) بودند. تیمارهای پرایمینگ پلی اتیلن گلایکول 3/0-و 6/-مگاپاسکال، اسید جیبرلیک (500 و 1000 پی پی ام، هیدروپرایمینگ (خیساندن در آب مقطر) و شاهد بدون پرایمینگ بود. خصوصیات جوانه زنی رایج اندازه گیری شد. بیشترین میانگین صفات درصد و سرعت جوانه زنی، طول ساقه چه در بذرهای احیاء شده با شرایط نگهداری (دمای Cº 24) بدست آمد. بیشترین میانگین صفات جوانه زنی در بذرها با شرایط نگهداری سردخانه فعال( 10 الی 20 سال)، مشاهده شد. کمترین میانگین خصوصیات جوانه زنی مربوط به بذرهای پیر شده به روش مصنوعی بود. بیشترین میانگین صفات جوانه زنی با تیمارسید جیبرلیک 1000 پی پی ام بود. حداکثر بعضی از صفات جوانه زنی با تیمار پلی اتیلن گلایکول 6/0-مگا پاسکال بود. در سردخانه فعال بیشترین میانگین صفات جوانه زنی، با تیمارهای اسید جیبرلیک 1000 پی پی ام و پلی اتیلن گلایکول 6/0-مگاپاسکال بود. در سردخانه پایه، تاثیر اسموپرایمینگ با )تیمار پلی اتیلن گلایکول 6/0-مگا پاسکال( نسبت به سایر تیمارها بیشتر بوده درصورتی که در بذرهای پیر شده به روش پیری زودرس تاثیر تیمار اسموپرایمینگ (پلی اتیلن گلایکول3/0-و 6/0-مگا پاسکال) در بازیابی بذرها نسبت به سایر تیمارها بیشتر بود.

فسفر یکی از عناصر ضروری برای رشد گیاهان بوده و در اغلب خاک ها رفتار پیچیده ای داشته و با اجزاء خاک به صورت ترکیبات کم محلول تا نامحلول در می آید. لذا تعیین شکل های مختلف فسفر در خاک تحت تأثیر فعالیت ریزجانداران حل کننده ی فسفر در ارزیابی وضعیت فسفر خاک مهم است. به منظور بررسی اثرات ریزجانداران حل کننده فسفر بر توزیع شکل های فسفر در یک خاک آهکی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا شد. فاکتورها شامل تلقیح میکروبی (سویه های قارچی و شاهد بدون تلقیح میکروبی) و زمان انکوباسیون (صفر، هفت، 21 و 45 روز) بودند. نمونه های خاک به مدت 45 روز در انکوباتور در دمای ثابت 28 درجه سلیسیوس قرار داده شدند، و سپس شکل های مختلف فسفر معدنی، فسفر آلی و فسفر قابل استفاده به روش عصاره گیری دنباله ای تعیین شدند. نتایج نشان داد تلقیح قارچی باعث تغییرات معنی داری در میزان فسفر قابل استفاده، فسفر آلی و فسفر معدنی شدند. مقدار فسفر قابل دسترس، فسفر آلی، دی کلسیم فسفات (Ca2-P) و آپاتیت (Ca10-P) در تیمار تلقیح قارچی به ترتیب 53/1، 39/1، 05/ 4 و 07/1 برابر در پایان انکوباسیون در مقایسه با تیمار شاهد افزایش نشان دادند. با این حال اکتا کلسیم فسفات (Ca8-P) و آلومینیوم فسفات (Al-P) در تیمار قارچ به ترتیب با 76/23 و 95/35 درصد کاهش همراه بود. در پایان انکوباسیون توزیع شکل های فسفر در تیمار شاهد به صورت Ca10-P > O-P > Ca8-P > Ca2-P> Olsen-P > Al-P بود. در تیمار قارچی، همبستگی منفی معنی داری) **81/0-=r) بین فسفر (Olsen-P) وO-P, Ca10-P) ) و همبستگی مثبت معنی داری (**83/0 = r) با (Ca2-P، Fe-P و Al-P) مشاهده شد. به طور کلی در خاک های آهکی استفاده از قارچ های حل کننده فسفر اطلاعات مفیدی را برای ارزیابی وضعیت فسفر و نیز حاصلخیزی خاک و تغذیه گیاه در اختیار می گذارد. . .

زمینه: یکی از مکانیسم های مرتبط با سمیت نورونی مورفین استرس اکسیداتیو است. عصاره میوه عناب با خواص آنتی اکسیدانی سبب کاهش استرس اکسیداتیو می شود. هدف: این مطالعه با هدف تعیین اثر حفاظتی عصاره میوه عناب بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی و استیل کولین استراز کورتکس و سرم در موش صحرایی نر تیمارشده با مورفین انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی 42 سر موش صحرایی به صورت تصادفی به شش گروه هفت تایی تقسیم شده و گروه ها به مدت 30 روز با دزهای 100 و 200 کیلو گرم بر میلی گرم عصاره گیاهی به فرم خوراکی و مورفین 5/0 کیلو گرم بر میلی گرم به صورت درون صفاقی بررسی شدند. بعد از خون گیری و جدا کردن سرم و هموژن کردن بافت کورتکس، سنجش آنزیم های استیل کولین استراز، کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون واریانس یک طرفه انجام شد. یافته ها: تجویز خوراکی عصاره گیاه عناب با دز 100 و 200 کیلو گرم بر میلی گرم سبب افزایش فعالیت آنزیم استیل کولین استراز، کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز در سرم و کورتکس نسبت به گروه مورفین شد (01/P<0). تجویز عصاره عناب با دز 200 به همراه مورفین سبب افزایش معنی داری در فعالیت آنزیم استیل کولین استراز نسبت به گروه مورفین در کورتکس شد (01/P<0). نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد عصاره میوه عناب، احتمالا از طریق افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی، یک اثر مفید در جلوگیری از بروز اثرات مصرف مورفین در کورتکس اعمال می کند.

عمر گلجایی طولانی مهمترین فاکتور تعیین کننده ارزش اقتصادی در گل های شاخه بریده است. در این پژوهش اثر سدیم نیتروپروساید (SNP) بصورت تیمار پالس در 4 سطح 0، 20، 40 و 60 میکرومولار بر عمر گلجایی گل های شاخه بریده رز (Rosa hybrida L. )، لیسیانتوس (Eustoma grandiflorum) و آفتابگردان (Helianthus annuus L. ) بررسی شد. این آزمایش بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار و 12 تیمار اجرا شد. نتایج نشان داد که بالاترین عمرگلجایی گل های شاخه بریده رز (33/14 روز) و آفتابگردان (5/14 روز) با کاربرد 40 میکرومولار SNP بدست می آید در حالی که بیشترین عمر گلجایی لیسیانتوس (00/14 روز) متعلق به تیمار 20 میکرومولار SNP بود. تیمار 20 میکرومولار SNP موثرترین تیمار در حفظ ماده خشک در گل های شاخه بریده رز بود. کاربرد SNP نسبت به شاهد بطور معنی داری موجب کاهش تولید اتیلن در گل های شاخه بریده رز و لیسیانتوس شد. کمترین اتیلن تولید شده در گل-های شاخه بریده آفتابگردان (03/0 نانولیتر در لیتر در ساعت در هر گرم وزن تر) به تیمار 60 میکرومولار SNP تعلق داشت. SNP اثر معناداری بر جذب آب، جمعیت میکروبی محلول گلجایی و انتهای ساقه و کلروفیل b نداشت؛ اما بطور معنی داری موجب حفظ پروتئین در گل های شاخه بریده مورد آزمایش شد. بطورکلی می توان گفت که SNP از طریق مهار تولید اتیلن و حفظ پروتئین ها موجب بهبود ماندگاری پس از برداشت در گل های شاخه بریده رز، لیسیانتوس و آفتابگردان می شود. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.