سابقه و هدف: درمان خاصی برای فیبرومیالژیا وجود ندارد. طبق مطالعات گذشته، ورزش به کنترل علایم و جنبه های روانی-اجتماعی بیماری کمک می کند. ورزش های کششی کم تر از ورزش های هوازی و مقاومتی در این بیماران مورد تاکید قرار گرفته است. علت اصلی بررسی مجدد این موضوع، بازخورد متناقض بیماران مبتلا به فیبرومیالژیا به تمرینات کششی بود که طی سال های اخیر در درمان بالینی بیماران مشاهده شده است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر تمرینات کششی بر کیفیت زندگی و میزان اثر بیماری فیبرومیالژیا بود. مواد و روش ها: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده با پروتکل بود. 49 بیمار مبتلا به فیبرومیالژی تشخیص داده شده براساس معیارهای استاندارد فیبرومیالژیا در سال 2010 که توسط روماتولوژیست و سپس روانپزشک به کلینیک پزشکی ورزشی ارجاع شده بودند، به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. 25 بیمار در گروه مداخله تمرینات کششی همراه با دارو قرار گرفتند و 24 بیمار در گروه کنترل داروهای استاندارد را به مدت 5 هفته دریافت کردند. برای ارزیابی کیفیت زندگی از پرسشنامه SF-36 و برای ارزیابی وضعیت بیماری در هفته های 0، 5 و 9 از پرسشنامه بازبینی شده تاثیر فیبرومیالژیا (FIQR) استفاده شد. یافته ها: مطالعات اخیر در مورد امکان تاثیر تمرینات کششی بربیماران مبتلا به فیبرومیالژیا بحث می کند. در این مطالعه برخلاف گذشته نتایج متفاوتی مشاهده شد. بین دو گروه از نظر میانگین نمرات سلامت جسمانی (0/4=P)، سلامت روانی (0/88=P) و تاثیر فیبرومیالژیا (0/36=P) تفاوت معناداری بین دو گروه وجود نداشت. استنتاج: ورزش های کششی ایزوله در بهبود بیماران فیبرومیالژیا موثر نیست، پیشنهاد می شود که مطالعات آینده با دید وسیع تری در جستجوی اثرات تمرینات کششی بر فیبرومیالژیا انجام شود.

این پژوهش به منظور بررسی تنوع ژنتیکی 270 ژنوتیپ سویا، از نظر الگوهای الکتروفورتیک پروتئین دانه، و ارتباط آنها با برخی از ویژگی های دانه مانند درصد روغن، درصد پروتئین، برخی از ترکیبات شیمیایی و وزن صد دانه انجام شد. از میان روش های الکتروفورز، غلظت های 10 و 4.5 درصد اکریلامید به ترتیب برای ژل های اصلی و پایه، غلظت 13.5 میلی گرم در میلی لیتر بافر استخراج عصاره پروتئین، 10 میکرولیتر تزریق نمونه در داخل چاهک های ژل، 2.5 میلی آمپر، و دو ساعت رنگ آمیزی، مناسب ترین تلفیق برای به دست آوردن نوارهای واضح و جداگانه پروتئینی تشخیص داده شد. نتایج الکتروفورز پروتئین ها، 30 نوار را بر مبنای خرکت نسبی روی ژل آشکارساخت، که تنها پنج عدد ازآنها در میان ژنوتیپ ها چند شکلی نشان دادند. به طور کلی، هشت الگوی متفاوت الکتروفورتیک در میان ژنوتیپ ها تشخیص داده شد. تجزیه خوشه ای ژنوتیپ ها بر پایه ارزیابی کیفی نوارهایی که چند شکلی نشان دادند آنها را در هشت گروه، و تجزیه خوشه ای نوارهای متغیر در ژنوتیپ ها آنها در سه گروه جداگانه دسته بندی کرد. ضریب تطابق ساده میان نوارهای با حرکت 2.5 و 49.5 درصد برابر صفر بود، که بیانگر عدم ظهور هم زمان این دو نوار با هم می باشد. احتمالا این نوارها توسط یک ژن کنترل می گردند، که در ژنوتیپ های هموزیگوت غالب و مغلوب به صورت یک نوار منفرد ظاهر شده و موقعیت متفاوتی را روی ژل پیدا می کنند. اختلاف میان الگوهای پروتئینی از نظر درصد پروتئین و درصد روغن دانه معنی دار بود. ضرایب هم بستگی میان نوارهای پروتئینی متغیر در ژنوتیپ ها و صفات مورد بررسی نشان داد که نوارهای پروتئینی با حرکت نسبی 3.5 و 49.5 درصد به ترتیب دارای هم بستگی مثبت و معنی دار با درصد پروتئین و فسفر دانه می باشند. ژنوتیپ های الگوهای پروتئینی دارای نواربا حرکت نسبی 49.5 درصد، بیشترین درصد فسفر دانه را داشتند. رنگ ناف دانه ژنوتیپ های حاوی نوار پروتئینی با حرکت نسبی 52 درصد سیاه بود.

این آزمایش به منظور ارزیابی بیولوژیکی کیفیت پروتئین تفاله گوجه فرنگی عمل آوری شده انجام شد. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با 5 تیمار شامل تفاله عمل آوری نشده، تفاله عمل آوری شده با اوره، قلیا و آنزیم، جیره حاوی کنجاله سویا با صورت جیره های نیمه خالص بر روی جوجه های گوشتی انجام شد. صفاتی از جمله نسبت راندمان پروتئین، نسبت ویژه پروتئین، راندمان خوراک و افزایش وزن بدن جوجه های گوشتی از سن 7 الی 14 روزگی اندازه گیری شد. تجزیه آماری داده ها نشان داد که بین تیمارهای مختلف از لحاظ نسبت راندمان پروتئین، نسبت ویژه پروتئین، راندمان خوراک و افزایش وزن بدن اختلاف آماری معنی داری وجود دارد (p<0.05). بالاترین عملکرد در مورد صفات مذکور مربوط به کنجاله سویا بوده و در بین تیمارهای حاوی تفاله، بالاترین عملکرد مربوط به تیمار عمل آوری شده با قلیا و پایین ترین آن برای تیمار عمل آوری شده با اوره بود. در بخش دوم آزمایش اثر تیمارهای فوق بر روی برخی فاکتورهای بیوشیمیایی سرم خون از جمله گلوکز، تری گلیسرید و پروتئین تام مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که میزان گلوکز و تری گلیسرید سرم خون تحت تاثیر جیره های آزمایشی قرار نگرفت. ولی بین جیره های مختلف از لحاظ پروتئین تام سرم تفاوت معنی دار بود (p<0.05). بالاترین و پایین ترین مقدار پروتئین تام به ترتیب برای جیره حاوی کنجاله سویا و تفاله عمل آوری شده با اوره بود.

تولید پروتئین های دارویی زیست فناور نقش مهمی در مبارزه بر علیه بیماری ها ایفا می-کند. فرایند تولید پروتئینی های نوترکیب دارویی مسیری مستقیم نیست، زیرا نیاز به کار فراوان دارد و از سوی دیگر یکی از جنبه های مهم و قابل توجه در تولید پروتئین ها بحث پایداری و حلالیت آنها در طول فرایند بیان و خالص سازی است. پروتئین ها تنها در بازه محدودی از شرایط دمایی و اسیدیته پایدار هستند و بسیار مستعد تخریب فیزیکی و شیمیایی هستند. امروزه راهکارهای مختلفی به منظور افزایش میزان حلالیت و پایداری پروتئین ها ارایه شده است که شامل تغییرات هدایت شده در ملکول پروتئین و بهینه سازی در دستورالعمل های بیان، خالص سازی و فرآیند حلالیت پروتئین ها است که در اغلب اوقات رویکرد اول ممکن و دست یافتنی نیست. این مطالعه مروری به ارائه راهکارهای جهت افزایش پایداری پروتئین ها در سطوح مختلف می پردازد، از جمله بررسی تاثیر طراحی سازه بیانی، توالی و دنباله های پروتئینی بر روی پایداری، انتخاب بهینه سلول میزبان و بهبود شرایط بیان نیز مورد بحث قرار می گیرد، همچنین تاثیر بهینه سازی بافرهای به کار رفته در فرمولاسیون دارویی مانند انتخاب آمینو اسید ها و اسمولایت های مناسب به منظور افزایش پایداری پروتئین و چگونگی تاثیر قند ها و پلی اُل ها بر روی پایداری پروتئین ها نوترکیب دارویی نیز مورد بررسی قرار می گیرد.

زمینه و هدف: لازمه کنترل و مقابله با اپیدمی ها اتخاذ تصمیماتی است که می تواند زندگی عادی افراد بسیاری را تحت الشعاع قرار دهد. یکی از این تصمیمات ایجاد قرنطینه برای افرادی است که احتمال ابتلا آن ها به بیماری عفونی واگیردار می رود. هدف از انجام این مطالعه بررسی ملاحظات اخلاقی مرتبط با برقراری قرنطینه و یا ایزوله کردن مبتلایان به بیماری های واگیردار است. مواد و روش ها: مطالعه حاضر یک مطالعه مروری است که با استفاده از جستجو در پایگاه های داده های مربوط داخلی (ایران مدکس (IranMedex)، مگیران (MagIran)) و خارجی (پابمد (Pubmed)) با استفاده از اپیدمی (Epidemic)، قرنطینه (Quarantine)، ایزوله کردن (Isolation)، ایران (Iran)، بیماری عفونی (infectious Disease) و اخلاق پزشکی (Medical Ethics) استفاده گردید. سپس چکیده مقالات بازیابی شده مورد بررسی قرار گرفته و پس از حذف مقالات تکراری و غیر مرتبط، محتوی مقالات مرتبط تحلیل شد. یافته ها: تصمیم گیری بر اساس مبانی علمی ثابت شده، تناسب سود و زیان ناشی از قرنطینه و کاستن از بار منفی آن، دوری از هر گونه تبعیض (اعم از قومیت، نژاد، جنسیت و. . . ) و منصفانه بودن تصمیمات ضروری است. تلاش برای جبران خسارات (روانی، جسمی و مادی) احتمالی ناشی از قرنطینه و ایجاد کم ترین محدودیت و همچنین قوه قهریه برای اجرای قرنطینه الزامی است. شفافیت در تصمیم گیری، پاسخگوی، ثبات در اجرا برنامه ها و در عین حال انعطاف پذیری از الزامات این کار است. ملاحظات اخلاقی: ضمن رعایت امانت داری در تحلیل، گزارش متون و استناددهی، تلاش گردید انتشار نتایج به دور از هرگونه سوگیری انجام پذیرد. نتیجه گیری: توجه به مباحث اخلاقی مطرح شده می تواند باعث افزایش اعتیاد افرادی گردد که باید در قرنطینه قرار گیرند و این ضمن افزایش همکاری ایشان تضمین کننده به نتیجه رسیدن این پروسه است.

سابقه و هدف: بعضی تحقیقات اخیر تایید نموده اند که کارآیی دستگاه های گلوکومتر در اندازه گیری میزان قندخون لثه حین معاینات معمول پریودنتال دارای کاستی هایی است. لذا مطالعه حاضر به منظور تعیین قدرت دستگاه گلوکومتر Accu-chek در تشخیص قندخون متعاقب probing در مقایسه با گلوکومتر Elite نسبت به روش استاندارد انجام گرفت.روش بررسی: این تحقیق با طراحی تشخیصی (diagnostic) انجام گرفت. 50 بیمار شامل 27 فرد غیردیابتی و 23 فرد دیابتی که حداقل دارای یک ناحیه خونریزی متعاقب probing بودند، در این مطالعه شرکت کردند. پس از انجام تست قندخون ناشتا در آزمایشگاه، در بخش دندانپزشکی، ناحیه مورد نظر ایزوله شده و probing توسط پروب ویلیامز انجام شد. سپس سر حساس نوار در تماس با خون قرار گرفت و میزان قندخون توسط هر دو دستگاه گلوکومتر Accuchek و Elite تعیین گردید. در نهایت تشخیص دیابت به روش های استاندارد گلوکومتر (خون مویرگی انگشت  Capillary Blood Glucose (CBG)وGingival Crevicular Blood glucose(GCBG)  با تشخیص قطعی به روش Fasting Plasma glucose (FPG) مورد مقایسه قرار گرفتند و ارزش پیش بینی مثبت و منفی هر یک از دستگاه های گلوکومتر تعیین و مورد قضاوت آماری قرار گرفت.یافته ها: تحقیق بر روی 50 فرد (28 زن و 22 مرد) با میانگین سنی 3/11±6/39 سال انجام گرفت. ارزش پیش بینی مثبت گلوکومتر  Accu-chekوElite  در تشخیص دیابت 100 درصد و ارزش پیش بینی منفی آنها به ترتیب 93 و 6/90درصد بود. هم چنین میزان همبستگی آنها عالی و لیکن میزان هم خوانی روش ها و دستگاه ها به لحاظ آماری معنی دار نبود (P<0.08).نتیجه گیری: دقت دو دستگاه مورد مطالعه در اندازه گیری قندخون شیار لثه ای مشابه است و خون شیار لثه ای متعاقب معاینات معمول پریودنتال می تواند وسیله مناسبی برای تشخیص دیابت توسط گلوکومتر باشد، ضمن آنکه روشی آسان و ایمن برای غربالگری بیماران دیابتی در مطب دندانپزشکی می باشد. ولیکن باید در نظر داشت که ارزش پیش بینی منفی تکنیک GCBG از نظر بالینی قابل قبول نمی باشد.

اکتینومیست های دریایی ظرفیت زیادی برای تولید ترکیبات فعال زیستی منحصر به فرد با توجه به سازگاری خاص خود در محیط های دریا دارند. هدف از این تحقیق جداسازی اکتینومیست های تولیدکننده ترکیبات ضد سرطانی از رسوبات بستر جنگل حرای خلیج فارس و بررسی پتانسیل تولید متابولیت های ضد سرطان سینه از این ارگانیسم ها است. در این مطالعه، 40 نمونه از رسوبات بستر جنگل حرا در سال 1394جمع آوری شد. نمونه ها رقیق شدند و برای جداسازی اکتینومیست ها روی محیط کشت انتخابی استارچ کازیین آگار کشت داده شدند. جدایه ها بر اساس ویژگی های ریخت شناسی و میکروسکوپی کلنی ها شناسایی و جداسازی شدند. جداسازی متابولیت ها با استفاده از اتیل استات از اکتینومیستهای جداسازی شده انجام شد و اثر کشندگی سلولی آن ها بر رده سلولی سرطان سینه انسانی در شرایط آزمایشگاهی ارزیابی گردید. در انتها باکتری های تولید کننده متابولیت موثر بر رده سلولی سرطان سینه، با روش مولکولی شناسایی شدند. از رسوبات، تعداد 186 ایزوله اکتینومیست جداسازی و شناسایی شد. نتایج نشان داد که متابولیت ایزوله های اکتینومیست دارای فعالیت سمیت سلولی متغیری بر ضد رده سلولی سرطان سینه می باشند و ایزوله های 2HP و 4HP دارای بیشترین فعالیت کشندگی سلول نسبت به بقیه ایزوله ها بودند. نتایج این تحقیق نشان داد رسوبات جنگل حرای خلیج فارس غنی از اکتینومیست های فعال تولیدکننده ترکیبات ضد سرطانی جدید است، که نیازمند شناسایی و خالص سازی این دسته از باکتری ها می باشد. این نتایج شواهدی را مبنی بر ضرورت بررسی بر روی میکروب های دریایی کشف شده به عنوان یک پتانسیل جدید دارویی در زمینه داروسازی نشان می دهد.

طی سال های اخیر، مصرف کنندگان به سمت مصرف محصولات کم چرب از جمله بستنی سوق پیدا کرده اند. با این وجود، جنبه های کیفی بسیاری از این محصولات، انتظارات مصرف کنندگان را برآورده نمی کند. استفاده از جایگزین های چربی می تواند روش مناسبی برای بهبود ویژگی های کیفی محصولات کم چرب باشد. بر این اساس هدف از پژوهش پیش رو، بررسی اثر مقادیر مختلف ایزوله پروتئینی آب پنیر (0، 2، 4 و 6 گرم به ازای هر لیتر شیر) به عنوان جایگزین چربی بر ویژگی های فیزیکی (سرعت ذوب شدن و اورران)، رئولوژیکی و بافت بستنی نیم چرب (5% چربی) بود. یافته های حاصل از آنالیز آماری نشان داد که با افزایش میزان ایزوله پروتئینی آب پنیر در فرمولاسیون بستنی، ویسکوزیته ظاهری و اندیس قوام به گونه معنی داری (P£0.05) افزایش پیدا کرد که در نتیجه آن سرعت ذوب شدن کاهش یافت ولی در طرف مقابل، اورران نیز متحمل یک کاهش معنی دار شد (P£0.05). بررسی پارامترهای رئولوژیکی حاکی از این بود که با افزایش میزان تلفیق پروتئین آب پنیر به فرمولاسیون بستنی نیم چرب، شاخص رفتار جریان کاهش می یابد که نشان دهنده تقویت رفتار رقیق شوندگی با برش نمونه های بستنی می باشد. ایزوله پروتئینی آب پنیر با کاهش سفتی بستنی نیم چرب موجب مطلوبیت بافت شد. بر اساس نتایج ارزیابی حسی، افزودن ایزوله پروتئینی آب پنیر موجب افزایش مقبولیت کلی بستنی نیم چرب نزد مصرف کنندگان شد.

سندرم آلگرو (Allgrove Syndrome) ،سندرم تریپل آ یا نقص فامیلی گلوکوکورتیکوئید یک نقص ژنتیکی نادر با توارث اتوزوم مغلوب است و اولین بار در سال 1978 توسط الگرو و همکارانش گزارش گردید. سندرم آلگرو با فقدان اشک (آلاکریما )، نقص ایزوله گلوکوکورتیکوئید و آشالازی قسمت تحتانی مری شناسایی می شود. یافته های عصبی و پوستی نیز در تعدادی از بیماران دیده می شود. افزایش رنگدانه پوستی و فقدان اشک از یافته های کلیدی در تشخیص سندرم آلگرو است. در این مقاله دختر 2 ساله ای که بدنبال ابتلا به اسهال و استفراغ دچار افزایش رنگدانه پوست شد، گزارش می شود.