آمیلوئیدوز اولیه بیماری نادری است که با رسوب خارج سلولی مواد پروتئینی در اعضا مختلف بدن مشخص می شود. در این مقاله یک مورد از این بیماری با درگیری غالب کبدی گزارش می شود. مردی 63 ساله با شکایت احساس بزرگی شکم، کاهش وزن، خارش منتشر، بی اشتهایی و دردهای مبهم شکمی از 6 ماه گذشته مراجعه کرد. در معاینه بالینی، کبد بزرگ یکنواخت با قوام نسبتا سفت به اندازه 20 سانتی متر لمس می شد. آثار خراش روی پوست ظاهر بود، اما ضایعه جلدی، یرقان، بزرگی طحال، آسیت و ادم وجود نداشت. آلکالین فسفاتاز تا سه برابر و ترانس آمینازها در حد خفیف، افزایش یافته بودند. دفع پروتئین ادراری 2.7 گرم در 24 ساعت بود. آمیلوئیدوز اولیه با رد سایر علل و نشان دادن رسوب خارج سلولی مواد دارای خاصیت انکسار مضاعف سبز در رنگ آمیزی قرمز کنگو روی نمونه بیوپسی کبد تشخیص داده شد.

مقدمه: به مجموعه آسیت، تومور تخمدان و هیدروتوراکس سندرم میگز اطلاق می شود که معمولا در خانم های بعد از سن یائسگی دیده می شود. منشا تومور از بافت مزانشیم تخمدان است. قوام تومور سفت و سطح آن خاکستری است. تومور فاقد ترشح هورمونی است. اگر فیبروم همراه آسیت و هیدروتوراکس باشد سندرم میگز ایجاد می شود.معرفی بیمار: بیمار خانم 64 ساله ای است که با درد، احساس سنگینی زیر دل و با سابقه نازایی اولیه و یائسگی به کلینیک زنان بیمارستان قائم مراجعه نموده بود. در معاینه شکم وجود آسیت حدس زده شد و در بررسی تکمیلی، تومور تخمدان، آسیت و هیدروتوراکس مشخص شد و با تشخیص سندرم میگز لاپاراتومی انجام شد، در لاپاراتومی توده تخمدان چپ و آسیت وجود داشت. هیسترکتومی و سالپنگواووفورکتومی دو طرفه تخمدان انجام شد. بیوپسی از اومنتوم و پونکسیون مایع آسیت انجام شد، مایع آسیت از نظر بدخیمی منفی بود و پاسخ آسیب شناسی فیبروم تخمدان را گزارش کرد. بیمار با این تشخیص مرخص شد و سه تا چهار ماه بعد از عمل در پیگیری بیمار، پسرفت هیدروتوراکس در رادیوگرافی ریه تایید شد و در معاینه شکم و لگن یافته غیر طبیعی وجود نداشت.

توده قابل لمس شکمی یکی از مهمترین و شایع ترین یافته های بالینی در طب کودکان است. هدف از این مطالعه بررسی انواع توده های شکمی در گروه های سنی مختلف کودکان در یک مرکز ارجاعی جراحی کودکان بوده است. در یک مطالعه گذشته نگر، پرونده 325 کودک (57% پسر، میانگین سنی 37.7 ماه ) را که در عرض 12 سال به عنوان توده جراحی شکمی در بیمارستان امیر کبیر بستری و تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، بازبینی نمودیم. 4 توده شایع شکمی عبارت بودند از : تومورویلمز (%22) لنفومای غیر هوچکینی شکم (%13.5) نوروبلاستوما (%12.5) هیدرونفروز و ضایعات کیستیک کلیه (%12.3) . شایع ترین یافته های بالینی توده شکمی، اتساع شکم، درد شکمی، علائم انسدادی، آسیت، جا به جایی احشای شکمی در بررسی های رادیولوژیک و سایر اختلاف عمومی بوده است. از رادیوگرافی ساده، اولتراسونوگرافی، CT  و بعضا IVP به طور شایع جهت تشخیص استفاده شده بود. توصیه ما، توجه دقیق پزشکان به توده های شایع شکمی، تسریع در تشخیص ( در عرض 48-24 ساعت) و درمان بموقع بیماری می باشد.

سابقه و هدف: آسیت یا جمع شدن مایع در حفره صفاق، یک علامت مهم از بیماری های زمینه ای می باشد. با توجه به علل متفاوت به وجود آورنده بیماری و عدم اطلاع از وضعیت آن، این تحقیق روی بیماران بستری در بیمارستان شهید بهشتی کاشان طی سالهای 79-1372 انجام گرفت.مواد و روشها: پژوهش حاضر با روش مطالعه داده های موجود بر روی کلیه بیماران مبتلا به آسیت صورت پذیرفت. بدین ترتیب که پرونده بیمارانی که تشخیص قطعی آسیت داشته اند از بایگانی خارج و مورد مطالعه قرار گرفت. خصوصیات سن، جنس، تشخیص بیماری، میزان گرادیان آلبومین سرم – آسیت و میزان پروتیین مایع آسیت از پرونده استخراج و در یک فرم اطلاعاتی ثبت گردید.یافته ها: طی مدت مورد بررسی، 117 فرد مشکوک به آسیت بررسی شدند که 17 نفر به علل مختلف شامل فوت قبل از تشخیص، ترخیص زودرس و عدم همکاری در پاراسنتز از مطالعه حذف گردیدند. 100 بیمار مورد بررسی سن 55.8±18.4 سال داشتند که در مجموع 44 درصد آنها زن و 56 درصد مرد بودند. بیشترین تعداد بیماران در گروه سنی بیش از 60 سال قرار داشتند. از علل ایجاد کننده آسیت، سیروز (66 درصد)، بدخیمی (20 درصد)، نارسایی قلبی (9 درصد)، سل (1 درصد) و علل مختلط نیز در مجموع 4 درصد را به خود اختصاص داده است که عامل سیروز در مردان با 80.4 درصد و در زنان با 47.7 درصد علت آسیت بوده است. در بیماران آسیت با علت سیروز، 36 نفر (97.2 درصد) گرادیان آلبومین سرم – آسیت بیشتر از 1.1 بوده است. این عدد در بیماران آسیت با علت بیماری های قلبی 100 درصد و به طور کلی دقت تشخیص گرادیان آلبومین سرم – آسیت برابر 92.8 درصد بوده است.نتیجه گیری: شایعترین علت آسیت سیروز کبدی بوده، بررسی سیروز و نیز میزان قدرت گرادیان آلبومن سرم – آسیت در تشخیص آسیت پیشنهاد می گردد.

هدف: تعیین بی خطری(Safety)  استفاده از تخلیه مایع آسیت با حجم زیاد با جاگزینی آلبومین در کنترل آسیت بیماران مبتلا به آسیب بدخیم.انتخاب بیماران و روش کار:36 بیمار با آسیت بدخیم (نمونه بافتی مثبت) در یک مقطع سه ساله (1378- 1376) و به صورت آینده نگر مورد مطالعه قرار گرفتند. 23 بیمار (%9/63) زن و 13 بیمار (%1/36) مرد بودند. متوسط سنی به ترتیب 58.3 سال و 56.9 سال بود. سرطان معده (%19.4) و تخمدان (%16.7) به ترتیب شایعترین منشا آسیب بدخیم در بیماران مرد و زن بود. تخلیه با حجم زیاد (متوسط  (5860ccبا جایگزینی آلبومین وریدی (10 گرم به ازای هر لیتر مایع) انجام شد. نبض، فشار خون، سدیم، پتاسیم، اوره، کراتینین سرم و هماتوکیت قبل و 24، 48 و 72 ساعت پس از پایان تخلیه اندازه گیری و نتایج بدست آمده با استفاده ازt test (paired)  مورد مقایسه قرار گرفت.نتایج:در هیچ یک از متغیرها تغییر معنی دار آماری پس از انجام پاراسنتز مشاهده نگردید.نتیجه گیری:تخلیه مایع آسیت باحجم زیاد با جایگزینی آلبومین می تواند در کنترل بیماران مبتلا به آسیت بدخیم مورد استفاده قرار گیرد و عوارض مهم همودینامیک و متابولیک کوتاه مدت به دنبال ندارد.

در مطالعه حاضر، پارامترهای مختلف الکتروکاردیوگرام روی اشتقاقهای استاندارد اندامها در 14 قطعه جوجه گوشتی سالم، 31 قطعه مبتلا به آسیت و 24 قطعه مبتلا به بیماری مزمن تنفسی (CRD) از نژاد تجاری آرین (هیبرو) بررسی شد. الکتروکاردیوگرامهای ثبت شده از لحاظ تعداد ضربان قلب، ریتم، فواصل امواج T)، T-P، S-T، RS، P-R و (P دامنه و شکل امواج T)، QRS و (P بررسی شدند. پس از ثبت الکتروکاردیوگرام تمام جوجه های گوشتی مشکوک به آسیت و بیماری مزمن تنفسی کالبدگشایی و ضایعات قابل مشاهده ثبت تا با نتایج به دست آمده از الکتروکاردیوگرامها مقایسه شوند. نتایج به دست آمده عبارت اند از: تعداد ضربان قلب در گروه مبتلا به آسیت کمتر از گروه مبتلا به بیماری مزمن تنفسی و گروه سالم بود. تفاوت میان گروه مبتلا به آسیت و سالم و گروه مبتلا به بیماری مزمن تنفسی و سالم از نظر آماری معنی دار بودند (P<0.05). در گروه مبتلا به آسیت سه مورد آریتمی یعنی برادیکاردی سینوسی (no-2) و انفکاک دهلیزی بطنی (no-1) مشاهده شد. به طور کلی میانگین فواصل امواج در گروههای بیمار در مقایسه با گروه سالم افزایش نشان می داد. اما تنها در مورد فواصل P-R و S-T تفاوت بین گروهها معنی دار بود (P<0.05). میانگین دامنه امواج دو گروه بیمار در مقایسه با گروه سالم افزایش داشت و این از نظر آماری معنی دار بود (P<0.01). شکل امواج در اشتقاقهای مختلف تفاوتهای زیادی داشتند. وجود موج (q) Q در الکتروکاردیوگرام جوجه های گوشتی مبتلا به آسیت و بیماری مزمن تنفسی بویژه در اشتقاق های aVR و aVL برجسته بود.

ترومای جنگی همیشه در پیشرفت علم تروماتولوژی اهمیت زیادی داشته است در این بین نحوه درمان ترومای پانکراس به علت عوارض خطرناک آن و داشتن روشهای درمانی متفاوت همیشه مورد بحث بوده است و توانسته مجروحین زیادی را به کام بکشاند. به طوری که بسیاری از مجروحین با ترومای پانکراس قبل از رسیدن به مرکز جراحی مجهز فوت می کنند. ما در این مطالعه با مروری بر پرونده مجروحین جنگ تحمیلی عراق علیه ایران نوع درمان و نوع عارضه را بررسی کردیم. از بررسی 1534 پرونده مجروحین جنگ تحمیلی در خطوط اول، دوم و سوم تعداد 35 پرونده ترومای نفوذی پانکراس را ثبت نموده بودند. در این مطالعه توصیفی گذشته نگر جهت درمان این مجروحین به ترتیب از هموستاز، درناژ خارجی، دبریدمان، رزکسیون نسج، سوچور پانکراس و درناژ داخلی استفاده شده بود.از این تعداد میزان عوارض به ترتیب فیستول و آبسه با 31.4% در راس عوارض هستند خون ریزی 22.8%، پریتونیت 8.5%، آسیت 5.7% و پانکراتیت 2.8% عوارض را به خود اختصاص داده اند. این آمار با آمار کتب و مقالات که اکثرا ترومای نفوذی غیر از گلوله بوده اند و آسیب های همراه ارگانی کمتر داشته اند و در مراکز مجهز درمانی تحت جراحی قرار گرفته اند تفاوت فاحشی ندارد.