تحقیقات متعدد نشان داده است که کاتچین، اپی کاتچین گالات (EPG) و کوئرستین به عنوان مواد فعال زیستی دارای اثرات ضد سرطانی هستند. به علاوه سرامید نقش مهمی در کشتن سلول های توموری دارد. هدف این مطالعه مشخص نمودن دخالت این مواد فلاوئیدی در متابولیسم سرامید سلول های سرطانی رده A549 است. فعالیت آنزیم ها با اسپکتروفتومترو ترکیبات متابولیکی با کروماتوگرافی HPLC ارزیابی شدند. داده ها نشان دادند که مواد مورد مطالعه دارای اثرات سمیت سلولی وابسته به غلظت بودند به طوری که به ترتیب کاتچین، اپی کاتچین گالات و کوئرستین اثرات قوی تری نشان دادند. مواجهه سلول ها با این مواد به طور جداگانه باعث آپوپتوز معنی دار در فاصله غلظت تیماری 100-250 میکرومولار نسبت به کنترل گردید. تیمار ما همچنین باعث افزایش سرامید داخل سلول ها در روند وابسته به غلظت گردید فعالیت انزیم اسفنگومیلیناز به طور معنی داری در تیمارها با کوئرسین و کاتچین نسبت به کنترل افزایش داشت. تیمار با هریک از سه ماده فوق به طور جداگانه باعث مهار سرامیداز خصوصا در غلظت 100 میکرومولار به بالا شدند. از طرفی هیچ کدام از غلظت های کوئرسین نتوانستند تغییرات قابل توجه و معنی داری در فعالیت گلیکوزیل سرامیدسنتاز ایجاد نماید ولی دو ماده دیگر توانستند به نحو شاخصی موثر واقع شوند. نتایج این تحقیق مبین آن است که این مواد در یک رابطه بین ساختمان با عمل، پتانسیل های متفاوتی در افزایش محتوای سرامید سلول های سرطانی مورد مطالعه داشتند که منجر به القا آپوپتوز و سپس مهار رشد سلول ها گردیدند.

کیتوزان پلیمری طبیعی است که به طور معمول از پوسته کیتینی سخت پوستان دریایی استخراج می گردد و قابلیت تشکیل فیلم را دارد. پلی وینیل الکل پلیمری سنتزی و زیست تخریب پذیر است که می تواند در اختلاط با پلیمرهای طبیعی جهت بهبود ویژگی های ساختاری مورد استفاده قرار گیرد. تولید نانوذرات کیتوزان به روش ژل شدن یونی صورت گرفت و نانوذرات با میانگین اندازه 69/92 نانومتر و پتانسیل زتا 30/3+ میلی ولت جهت کاربرد در فیلم ترکیبی مورد استفاده قرار گرفتند. پس از اختلاط نسبت های مختلف پلی وینیل الکل با کیتوزان (1: 3، 1: 1 و 3: 1)، محلول های حاصل با نسبت های مختلف نانوذرات (0، 2، 4، 6) میلی لیتر ژل کیتوزان در 100 میلی لیتر محلول فیلم مخلوط شدند و گلیسرول به نسبت 25 درصد وزنی / وزنی پودر خشک فیلم اضافه شد و سپس در قالب ریخته شد و در دمای 40 درجه سانتی گراد در آون خشک شدند. نتایج نشان داد که به طور کلی افزایش نسبت پلی وینیل الکل و کاربرد نانوذرات در ساختار پلیمر سبب بهبود ویژگیهای فیزیکومکانیکی فیلم ها گردید. نتایج طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه نشان داد که برخی برهمکنش ها بین شبکه پلیمری و نانوذرات صورت گرفته است. نتایج گرماسنجی وزنی نشان داد که افزودن نانوذرات سبب افزایش جزئی پایداری حرارتی پلیمر نسبت به نمونه شاهد بدون نانوذره شد. نتایج رهایش در محیط شبیه ساز مواد غذایی پرچرب و کم چرب نشان داد که با افزایش نسبت پلی وینیل الکل سرعت رهایش کاهش یافت. همچنین افزایش نسبت نانوذره تا نسبت np4 سبب کاهش سرعت رهایش شد. هدف این پژوهش تعیین نسبت بهینه دو پلیمر و میزان اختلاط نانوذرات کیتوزان حاوی آنتی اکسیدان طبیعی کاتچین جهت استفاده در بسته بندی مواد غذایی است.

زمینه مطالعاتی: بتاسیکلودکسترین یک الیگومر حلقوی متشکل از هفت مولکول گلوکوپیرانوز می باشد که جهت جداسازی کلسترول مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرد. هدف: این مطالعه با هدف بررسی اثر استفاده از کاتچین هیدرات جهت کاهش سطح مورد نیاز بتاسیکودکسترین برای دستیابی به حداکثر کاهش کلسترول شیر هموژنیزه و استریلیزه می باشد. روش کار: در این مطالعه از روش سطح پاسخ و طرح مرکب مرکزی جهت ارزیابی تغییرات میزان کلسترول شیر به عنوان متغیر وابسته استفاده شد. متغیرهای مستقل شامل بتاسیکلودکسترین از غلظت 12/0 تا 48/2 %، کاتچین هیدرات از غلظت 01/0 تا 12/0% و زمان مخلوط کردن نمونه های شیر تیمار شده با کاتچین هیدرات و بتاسیکلودکسترین از 48/6 تا 52/48 دقیقه بودند. میزان پروتئین و چربی شیر، اثر ممانعت-کنندگی از فعالیت رادیکال آزاد و میزان فعالیت آنتی اکسیدانی کل در نقاط مرکزی اندازه گیری شدند. ارزیابی حسی برای نمونه های شیر کنترل و تیمار شده انجام گرفت. نتایج: نتایج نشان دادند حداکثر کاهش میزان کلسترول (96/96%) در غلظت کاتچین هیدرات 01/0 %، بتاسیکلودکسترین 12/0 % و زمان مخلوط کردن 38 دقیقه حاصل شد. میزان چربی و پروتئین در نمونه های تیمار شده نسبت به کنترل کاهش معنی داری یافت. میزان فعالیت آنتی اکسیدانی و فعالیت رادیکال آزاد افزایش معنی داری یافت. ارزیابی حسی بین نمونه های شاهد و بهینه تفاوت معنی داری نشان نداد و نمونه ی بهینه مورد پذیرش ارزیاب ها قرار گرفت. نتیجه گیری نهایی: نتایج نشان دادند کاتچین هیدرات می تواند میزان بتاسیکلودکسترین مورد نیاز جهت جداسازی کلسترول شیر را کاهش دهد و کمترین تاثیر را بر سایر ریزمغذی های شیر بگذارد.

سابقه و هدف: دیابت بسیاری از سیستم های فیزیولوژیک بدن را تحت تاثیر قرار داده و می تواند باعث اختلال در باروری گردد. از آنجائیکه کاتچین به عنوان یک آنتی اکسیدانت قوی می ­تواند باعث بهبود پارامترهای اسپرمی و افزایش باروری گردد، لذا این مطالعه به منظور بررسی اثر کاتچین بر روی استرس اکسیداتیو، پارامترهای اسپرمی و توان باروری آزمایشگاهی (In-Vitro Fertilization= IVF) موش های دیابتی طراحی گردید. مواد و روش ­ها: در این مطالعه تجربی، 48 موش نر بالغ نژاد  NMRIبه 6 گروه 8 تایی شامل شاهد خوراکی، شاهد تزریقی، دیابتی، دیابتی به همراه دوز پایین کاتچین (25 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن)، دیابتی به همراه دوز متوسط کاتچین (50 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) و دیابتی به همراه دوز بالای کاتچین (100 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) تقسیم شدند. دیابت با تزریق داخل صفاقی استرپتوزوتوسین (50 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) القا گردید و بعد از اتمام دوره تیمار 30 روزه، پارامترهای اسپرمی، میزان هورمون تستوسترون، میزان کاتالاز، ظرفیت آکسیدانتی تام، مالون دی آلدئید و IVF مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: در موش ­های گروه دیابتی، تعداد اسپرم ­ها (1/24±28/63) و درصد تحرک اسپرم ­ها (1/46±53/47) و اسپرم های زنده (1/34±55/96) و همچنین زیگوت (1/56±57/68)، جنین های دو سلولی (3/92±62/93)، بلاستوسیست ها (1/49±41/69) و جنین های هچ شده (2/98±34/51) به طور معنی داری در مقایسه با گروه شاهد کاهش معنی داری یافته بودند (0/05p<). در گروه دیابتی، درصد اسپرم ­های نابالغ (0/30±13/41) و واجد DNA آسیب دیده (0/42±8/35) افزایش یافته بود. تجویز کاتچین باعث بهبود پارامترهای اسپرمی، میزان لقاح و رشد جنین گردید. نتیجه گیری: با توجه به اثرات مخرب دیابت بر روی باروری، کاتچین به دلیل داشتن قابلیت آنتی اکسیدانت و مهار رادیکال های آزاد می­تواند باعث افزایش لقاح و باروری شود.

مقدمه: چای (Camellia sinensis)، متعلق به خانواده چای (Theaceae)، گیاهی شناخته شده چند ساله و همیشه سبز است که به عنوان یک نوشیدنی روزانه در سراسر جهان فرآوری و استفاده می شود. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی ترکیبات معطر و مشخصات عناصر فلزی (MEs) چهل و سه نمونه چای سیاه جمع آوری شده در سراسر ایران انجام شد. روش بررسی: نمونه های چای سیاه از موسسه تحقیقات چای ایران تهیه شد. محتوای MEs نمونه های خشک شده گیاهی با استفاده از طیف سنج جذب اتمی اندازه گیری شد. ترکیب آروماتیک و محتوای کاتچین نمونه های مورد مطالعه به ترتیب با GC-FID و GC-MS و HPLC مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: هگزانال (0/3-27/6 درصد)، سیس-لینالول اکسید (0/1-44/7 درصد)، ترانس-لینالول اکسید (0/2-48/3 درصد)، لینالول (0/2-39/2 درصد)، بنزیل الکل (0/2-38/9 درصد)، فنیل اتانول (0/1-9/37 درصد) و (-)-میرتنول (4/4-26/8 درصد) عمده ترین ترکیبات اسانس نمونه های مورد مطالعه بودند. بیشترین میزان هگزانال، سیس-لینالول اکسید، ترانس-لینالول اکسید، لینالول، بنزیل الکل، فنیل اتانول و (-)-میرتنول به ترتیب در IR5 (زرین)، IR13 (لیل 1)، IR23 (شریعت)، IR31 (روزمهر 1)، IR34 (نوشیران)، IR36 (روزمهر 3), IR18 (آمارد 2) اندازه گیری شد. محتوای کاتچین از 0/0285 ±,0/589 در IR32 (روزمهر 2) تا 0/0088 ±,0/65 در IR29 (آرامگل 1) متغیر بود. سطح مس، آهن و سرب به طور کلی در محدوده ایمن ذکر شده در جهان بود. نتیجه گیری: نمونه روزمهر با ترکیبات معطر بالا، محتوای کاتچین و سطح پایین ME مشخص گردید. این اطلاعات می تواند مورد توجه صنایع غذایی برای فرآوری محصولات چای سیاه قرار گیرد.

زمینه و هدف: کاندیدا آلبیکنس شایع ترین عامل عفونت های قارچی است. یافتن روش ها و عوامل نوین مبارزه با این عفونت ها ضروری به نظر می رسد. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر کاتچین بر تشکیل بیوفیلم قارچی سویه های استاندارد حساس و مقاوم کاندیدا آلبیکنس بود.روش بررسی: در این مطالعه تجربی که در سال 1389 در دانشگاه تربیت مدرس انجام شد، رقت های سریالی از محلول کاتچین در میکروپلیت های 96 خانه ای تهیه شد. حداقل غلظت مهارکنندگی با روش رقت سازی در محیط کشت مایع ارزیابی گردید. بیوفیلم کاندیدا آلبیکنس در پلیت های 96 خانه ای تشکیل و اثر ضد کاندیدایی کاتچین بر روی آن بررسی شد. داده ها با آزمون آماری تی تست تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: حداقل غلظت مهارکنندگی 50 کاتچین، 5.77 میکروگرم در میلی لیتر و حداقل غلظت مهارکنندگی 90، 8.33 میکروگرم در میلی لیتر و حداقل غلظت کشندگی آن 9.47 میکروگرم در میلی لیتر تعیین گردید. غلظت مهارکنندگی بیوفیلم کاتچین و فلوکونازول برای سویه حساس به فلوکونازول به ترتیب؛ 19.35 و 4 میکروگرم در میلی لیتر و هم چنین برای سویه مقاوم به فلوکونازول به ترتیب؛ 23.53 و 8 میکروگرم در میلی لیتر بود.نتیجه گیری: ماده کاتچین اثر مطلوبی در حذف بیوفیلم کاندیدا آلبیکنس در مقایسه با داروی فلوکونازول نشان داد. از این رو به نظر می رسد این عامل گیاهی می تواند به عنوان یک عامل ضد قارچی جهت حذف کاندیدا مورد استفاده قرار گیرد.

زمینه و هدف: در ایران، سرطان دهانه رحم دومین عامل مرگ و میر در زنان میباشد. عفونت ویروس پاپیلوم مهمترین عامل خطر برای توسعه سرطان دهانه رحم است. سلول Ca SKi یک سلول کارسینوم سرویکس انسانی است که ویروس پاپیلوم نوع 16 را به ژنوم خود متصل می کند. کتچین یک نوع فنل و متابولیت ثانویه یک گیاه است پلی فنول ها علاوه بر نابودکردن رادیکال های آزاد با تسریع مرگ سلول های سرطانی از سلول های سالم نیز حفاظت می کنند. . هدف از این مطالعه بررسی تاثیر متابولیتهای کاتشین حاصل از میکروبیوتای روده بر قدرت تکثیری رده سلولی Ca SKi می باشد. روش بررسی: متابولیت های کاتچین از نمونه های مدفوع حاوی میکروبیوتای روده به روش HPLC استخراج و رده سلولی با غلظت های مختلفی از کاتچین به مدت 24 و 48 ساعت تیمار شدند. اثرات سمیت سلولی عصاره سلول باکتری رده سلولی Ca SKi با استفاده از روشMTT بررسی شد. پس از استخراج RNAو تهیه cDNA، میزان بیان ژن bax, bcl2 در رده سلولی Ca SKi با استفاده از روش Real Time PCR مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: بیان ژن bax با افزایش دوزاژ موثر کاتشین در 72 ساعت اول رابطه معنی داری پیدا نمیکند(p>0. 05). اما با بالاتر رفتن دوزاژ تاثیر شاهد افزایش بیان معنی دار ژن bax هستیم. نتایج نشان داد بیان ژن bcl2 با افزایش دوزاژ موثر کاتشین در 72 ساعت اول رابطه معنی داری پیدا میکنداین تغییر کاهشی است و رابطه مستقیمی با دوزاژ موثر دارد نتیجه گیری: کاتشین می تواند باعث افزایش بیان BCL2 در سلول های سرطانی شود که می توان جهت ایجاد یک راه کار نوین درمانی با تاثیر بالا، به عنوان درمان و همچنین پیشگیری از سرطان سرویکس و از ژن bax به عنوان پیش آگهی در سرطان دهانه رحم بهره جست.

مقدمه و هدف: دیابت شیرین از شایع ترین بیماری ها در جوامع بشری است که مقابله با عوارض آن هزینه هنگفتی را به سیستم درمانی تحمیل می کند. مهم ترین و شاخص ترین علامت کلینیکی این بیماری، افزایش قند خون است که منجر به گلیکه شدن پروتئین های مختلف بدن می گردد و این امر، تغییر در ماهیت و ساختمان و عملکرد بیوشیمیایی آن ها را باعث می شود. یکی از راه های احتمالی درمان دیابت شیرین، کاهش یا مهار این واکنش است و به نظر می رسد استفاده از ترکیبات فنلی و آلکالوئیدی گیاهان در این راه مفید و موثر است. در مطالعه حاضر، اثر سه ترکیب کاتچین، کافئین و اسید گالیک موجود در گیاه چای بر گلیکه شدن آلبومین بررسی و مورد مقایسه قرار گرفت.مواد و روش ها: به منظور بررسی تاثیر کاتچین، کافئین و اسید گالیک بر واکنش گلیکه شدن آلبومین در برون تن در حضور غلظت های مختلف هر یک از این مواد مذکور، واکنش گلیکه شدن آلبومین در برون تن انجام شد و با روش تیوباربیتوریک اسید مورد سنجش قرار گرفت.نتایج: نتایج حاصل نشان داد که کاتچین، کافئین و اسیدگالیک مورد مطالعه در غلظت های سه گانه 1 گرم بر دسی لیتر، 2/0 گرم بر دسی لیتر و 1/0 گرم بر دسی لیتر دارای اثر مهاری بر واکنش گلیکه شدن آلبومین هستند و در این میان، کاتچین در غلظت 1 گرم بر دسی لیتر دارای بیش ترین اثر مهاری است (74/94 درصد).نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که هر سه ماده باعث کاهش واکنش گلیکه شدن آلبومین گردیدند و اثر مواد مذکور متناسب با فعالیت آنتی اکسیدانی آن ها است. بنابراین می توان دریافت که مصرف گیاه چای به علت داشتن ترکیباتی نظیر کاتچین، اسیدگالیک و کافئین می تواند با مهار یا کاهش گلیکاسیون پروتئین ها، مثل آلبومین، مانع از بروز برخی از عوارض بیماری دیابت شیرین گردد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.