مطالعه ویرولانس از موضوعات مهم تحقیقات توکسوپلاسما گوندیی است. در مطالعه حاضر سویه های غیر ویرولان توکسوپلاسما گوندیی از مغز خروس وگوسفند به روش زیست سنجی در موش جدا شد. متعاقب تلقیح داخل صفاقی کیست های نسجی به موشهای تحت تزریق سیکلوفسفامید تاکی زوئیت ها از حفره صفاقی موش ها جمع آوری و شمارش شد. چهل و شش پاساژ سریال تاکی زوئیت ها غیراز پاساژهای 26 - 23 با استفاده از اگزودای صفاقی انجام شد. در16 پاساژ اول موش ها تحت تزریق سیکلوفسفامید بودند. در پاساژهای 1 ،5،  12،22،46تاکی زوئیت های جمع آوری شده از حفره صفاقی ومدت بقا موشها پس از تلقیح تاکی زوئیت ها مقایسه گردید. همچنین، از این جهات با سویه RH توکسوپلاسما گوندیی مقایسه شد. براساس یافته ها، تاکی زوئیت ها متعاقب پاساژهای سریال تغییر ویرولانس یافتند و از فرم غیر ویرولان به فرم ویرولان تبدیل شدند. تاکی زوئیت هایی که در پاساژهای اولیه برای موشها کشنده نبودند، پس از پاساژهای سریال برای موشها کشنده شدند. تعداد تاکی زوئیت های جمع آوری شده از حفره صفاقی افزایش یافت ومدت زمان بقا موش ها پس از تلقیح کاهش یافت. حتی تلقیح 500 تاکی زوئیت تغییر ویرولانس یافته اثر کشندگی داشت. در مقایسه با سویه RH، تعداد تاکی زوئیتهای جمع آوری شده از حفره صفاقی به طور معنی دار کمتر بود و مدت بقا موش های تلقیح شده با سویه تغییر ویرولانس یافته تا حدی طولانی تر از موش های تلقیح شده با سویه RH بود.

امروزه شواهد متعددی نشان می دهد که هلیکوباکترپیلوری (HP) دارای نقش اتیولوژیک در بیماران دستگاه گوارش است. HP در لایه مخاطی سلولهای اپی تلیال معده و بخش فوقانی دستگاه گوارش قرار می گیرد و موجب تغییرات مخاطی، ناهنجاری سلولی، ضایعات بافتی و التهاب می گردد. در HP فاکتورهای ویرولانس مختلفی چون شکل اسپریل، قابلیت حرکت، آنزیم کاتالاز، پروتئین های مهار کننده ترشح اسید معده، اتصال مولکول های چسبندگی HP و آنزیم اوره آز شناسایی شده به شمار می آید در بین این فاکتورها آنزیم اوره آز بعلت دارا بودن فعالیت شدید از اجزای مهم و صفات قابل توجه این باکتری است؛ به همین دلیل در این بررسی به نقش آنزیم اوره آز در ایجاد ضایعات سلولی در نمونه های مختلف و مقایسه آنها پرداختیم. تعداد 100 نمونه تهیه و بررسی گردید که 80 نمونه مثبت بدست آمد. نمونه های مثبت مورد بررسی های بعدی قرار گرفتند؛ همه دارای اکسیداز، کاتالاز و آنزیم اوره آز بودند. باکتری ها در میکروسکوپ به شکل مارپیچی و خمیده دیده شدند. در 40 مورد، اثر مستقیم سوسپانسیون باکتری را در کشت سلول در حضور 20 میلی مولار اوره بررسی کردیم. اضافه کردن سوسپانسیون باکتری در 20 میلی مولار اوره، موجب تغییر رنگ محیط کشت به صورت ارغوانی تیره گردید و این دگرگونی نشانه تولید آمونیاک به مقدار زیاد و نیز تشکیل واکوئول های داخل سلولی می باشد. با اضافه کردن سوسپانسیون باکتری بدون حضور اوره، واکوئل داخل سلولی مشاهده نگردید. در تراکم های کمتر از 8 میلی مولار آمونیاک، واکوئل داخل سلولی مشاهده نگردید. از تراکم 8 میلی مولار به بعد، بتدریج اثر سیتوپاتیک به صورت واکوئل مشاهده شد و در تراکم 40 میلی مولار آمونیاک، تخریب کامل لایه سلولی بوجود آمد. نتیجه این که اوره آز بطور مستقیم صدمه زننده نیست بلکه آمونیاک ایجاد شده در اثر هیدرولیز اوره آز توکسیک می باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و اهداف: انتروکوکوس فکالیس، کومنسال و فلورنرمال روده انسان بوده ولی قادر است عفونت های بیمارستانی ایجاد کند. در این باکتری چندین فاکتور ویرولانس شناسایی شده که شامل توده تجمعی (Agg)، پروتئین سطحی انتروکوک (Esp)، سیتولیزین (Cyl) و آنزیم ژلاتیناز می باشد. این فاکتورها به طور همگرا عمل می کنند که منجر به افزایش ویرولانس می شود و سبب تخریب و تهاجم بافتی می گردد. هدف از این مطالعه تعیین شاخص های فنوتیپی فاکتورهای ویرولانس انتروکوکوس فکالیس جداشده از نمونه های ادرار بود.روش بررسی: در این مطالعه تولید بیوفیلم، همولیزین و ژلاتیناز در 95 ایزوله بالینی انتروکوکوس فکالیس، جمع آوری شده از بیماران مبتلا به عفونت های ادراری، بررسی شدند. اطلاعات جمع آوری شده با آزمون های دقیق فیشر و مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: از 95 سویه انتروکوکوس فکالیس، 19 سویه (%20) آنزیم ژلاتیناز تولید نمودند. 42 سویه (%44.2) دارای همولیز بودند که 35 سویه (%35.8) همولیز بتا، 7 سویه (%7.4) همولیز آلفا و 53 سویه (%56.8) فاقد همولیز بودند. 10 سویه (%10.5) تولید بیوفیلم قوی (بیشتر از 0.2)، 6 سویه (%6.3) تولید بیوفیلم متوسط (کمتر از 0.2 و بیشتر از 0.1) و 79 سویه (%83.2) تولید بیوفیلم ضعیف (کمتر از 0.1) نمودند. بین تشکیل بیوفیلم شدید و متوسط با فاکتورهای سن، جنس، مصرف قبلی آنتی بیوتیک، استفاده از کاتتر، و تولید همولیزین و فعالیت ژلاتیناز اختلاف معنی داری یافت نشد (P<0.05).نتیجه گیری: هیچ فاکتور منفرد غالب به عنوان پیشگویی کننده مهم ویرولانس معرفی نشد. به نظر می رسد اثرات آنها تجمعی باشد.

بر اساس گزارشات سازمان بهداشت جهانی در حال حاضر بیماری های تنفسی در مقایسه با سایر بیماری ها از افزایش بیشتری برخوردار می باشند. اقدامات پیشگیرانه جهت کاهش میزان انتقال بیماری ها با وجود توصیه های فراوان از پیشرفت رضایت بخشی برخوردار نبوده است. لذا در صورت وقوع یک حمله میکروبی، طبیعی، خواهد بود که جمعیت کثیری تاثیر پذیرند. بررسی میزان بقا و محدوده انتشار بیوآئروسل ها و پارامترهای موثر در استقرار و گسترش عفونت میکروبی در یک منطقه مورد حمله نه تنها میزان دخالت هر یک را بخوبی نشان خواهد داد، بلکه این مکان را مطرح می سازد تا در صورت شناخت دقیق از کلیه پارامترهای تاثیر گذار بتوان با شناخت ناحیه تاثیر پذیرفته، میزان جمعیت در معرض خطر را تخمین زده و با اتخاذ اقدامات تدارکاتی مناسب در حداقل زمان ممکن بتوان به مقابله با آن پرداخته و تلفات چنین حمله ای را به حداقل ممکن رساند. همچنین شناخت دقیق این پارامترها این امکان را فراهم می نماید تا بتوان در جهت مقابله با گسترش عفونت، احتمال موفقیت شیوه های اجرایی مناسب نظیر ته نشین نمودن اجرام معلق را مورد مطالعه قرار داده، و همچنین به شرایط نفوذ و پراکندگی پاتوژن ها به معرفی انواع شیوه های حفاظتی مناسب برای افراد اقدام نموده و دستورالعمل های مناسب تری جهت ایمن سازی ساختمان ها و جلوگیری از سرعت گسترش و انتشار عفونت ارائه نمود.

زمینه و هدف: یرسینیا باسیلی است که در ایجاد اسهال های ناشی از مصرف آب و غذای آلوده اهمیت دارد. با توجه به عدم اطلاع کافی در خصوص نقش مارکرهای ویرولانس در گونه های آتیپیک یرسینیا در ایجاد بیماری، این مطالعه به منظور تعیین مارکرهای ویرولانس در یرسینیاهای آتیپیک جدا شده از کودکان مبتلا به اسهال انجام شد.روش بررسی: این مطالعه توصیفی مقطعی روی نمونه مدفوعی 384 کودک صفر تا 14 سال مبتلا به اسهال مراجعه کننده به بیمارستان مرکز طبی کودکان تهران طی مرداد 1390 تا مرداد 1391 انجام شد. پس از انتقال نمونه ها به آزمایشگاه، برای غنی سازی در سرما در محیط بافر قلیایی با pH=7.2 به مدت 21 روز سرماگذاری شدند و در روزهای 7، 14 و 21 بر روی محیط افتراقی- انتخابی CIN و MaC کشت داده شدند. برای افتراق گونه های یرسینیای آتیپیک از سایر یرسینیاهای تیپیک از تخمیر قندهای مختلف استفاده شد. از تست های فنوتایپینگ مانند اتوآگلوتیناسیون، جذب کونگو رد، اتصال به کریستال ویوله و رشد وابسته به کلسیم برای تعیین مارکرهای ویرولانس سوش های آتیپیک استفاده شد.یافته ها: 4 نمونه (1.04 درصد) آلوده به یرسینیا شامل یک سویه یرسینیا فردریکسنی، یک سویه یرسینیا کریستنسنی و 2 سویه یرسینیا انتروکلی تیکا بودند. از میان چهار نمونه جداسازی شده فقط دو ایزوله از لحاظ مارکرهای ویرولانس مثبت بودند.نتیجه گیری: نتایج حاصله نشان داد از مارکرهای فنوتیپی می توان برای بررسی خاصیت فنوتیپی ایزوله های یرسینیا استفاده نمود.

پاستورلا مولتوسیدا یکی از باکتری های مهم پاتوژن در انسان و بسیاری از حیوانات می باشد. این باکتری عامل بیماری های مختلفی از جمله پنومونی در نشخوارکنندگان، رینیت آتروفیک درخوک، وبای مرغان و سپتی سمی هموراژیک در گاو است. عوامل حدت مختلفی در بیماری زایی این باکتری شناسایی شده اند، از جمله آنها، پروتئین غشای خارجی OmpH، ادهسین ها شامل ژن های ptfA، phfA، tadD، hsf-1، fimA و ژن درمونکروتوکسین (toxA) را می توان نام برد.هدف از این مطالعه بررسی حضور این ژن ها در بین جدایه های پاستورلا مولتوسیدا به دست آمده از موارد پنومونی در گوسفند است. بدین منظور سی جدایه پاستورلا مولتوسیدا با روش های باکتری شناسی و بیوشیمیایی تعیین هویت گردیدند. تمام جدایه ها با روش PM-PCR و استفاده از پرایمر اختصاصی KMT1 مورد تائید قرار گرفت و با روش CAP-PCR تیپ کپسولی آن ها مشخص گردید. تایپینگ مولکولی نشان داد که جدایه های گوسفندی مورد مطالعه به گروه کپسولی A تعلق دارند. همه جدایه ها حاوی ژن های OmpH و fimA بودند، اکثر جدایه ها (93.3%) حاوی ژن های ptfA، hsf-1 و 90% دارای ژن toxA بودند. کمترین فراوانی در ژن های tadD و phfA مشاهده شد (36.6%). حضور عوامل حدت، پتانسیل ژنتیکی جدایه های مذکور را برای ایجاد بیماری پنومونی گوسفندان نشان می دهد.مطالعه تکمیلی به منظور مشخص شدن نقش فنوتیپی هر یک از عوامل حدت در ایجاد بیماری توصیه می شود. به طورکلی بررسی فاکتورهای حدت، به انتخاب سویه مناسب، برای تهیه واکسن کارآمد و مفید کمک می کند.

پاستورلا مولتوسیدا باکتری گرم منفی، غیرمتحرک، کوکوباسیل حساس به پنی سیلین متعلق به خانواده پاستورلاسه است که می تواند باعث یک عفونت مشترک بین انسان و دام شود همچنین عامل بیماری های مهمی از جمله:وبای مرغان در پرندگان اهلی و وحشی، رینیت آتروفیک در خوک، پنومونی یا بیماری تنفسی در گاو و گوسفند، سپتی سمی هموراژیک در گاو و گاومیش و بیماری خرناس در خرگوش می باشد. گونه هایی که به طور معمول وبای مرغان را در مرغ ایجاد می کند به سروتیپ های (A:1، A:3 یا A:4) تعلق دارد. در این مطالعه بر روی سی جدایه از پاستورلا مولتوسیدا جدا شده از طیور تست های باکتری شناسی و بیوشیمیایی بر اساس روش کلاسیک انجام گرفت. در این تحقیق جدایه های پاستورلا مولتوسیدای طیور ایران از نظر حضور ژن عوامل ویرولانس کپسول، ompH، فیمبریه و عوامل چسبندگی شامل ژن های ptfA، pfhA، tadD، hsf-1، fimA و toxA مورد بررسی قرار گرفتند. تمام جدایه های آزمایش شده به روش PM-PCR با استفاده از پرایمر KMT1 به عنوان پاستورلا مولتوسیدا مورد تایید مولکولی قرار گرفتند و با روش CAP-PCR تیپ کپسولی آن ها در گروه A قرار گرفت. همه جدایه ها (100%) حاوی ژن های ompH، ptfA، pfhA، hsf-1 و fimA بودند، پانزده جدایه (50%) حاوی ژن tad D و 70% واجد ژن toxA شناخته شدند. همچنین الگوی حساسیت جدایه های مذکور نسبت به 9 آنتی بیوتیک مورد بررسی قرار گرفت که حساسیت نسبی و کامل در نمونه ها مشاهده گردید. دو جدایه (33/3%) به آنتی بیوتیک های فلومکوئین و نالیدیکسیک اسید مقاوم بودند. حساسیت به آنتی بیوتیک های پنی سیلین، آمپی سیلین، لینکوسپکتین، فلورفنیکول، تایلوزین و تیامولین 100% و کامل بود. حساسیت به آنتی بیوتیک های فلومکوئین، انروفلوکساسین 96.6% و نالیدیکسیک اسید 80% مشاهده شد. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که جدایه های طیوری پاستورلا مولتوسیدای ایران حاوی ژن های مهم ویرولانس شناخته شده برای این باکتری می باشند که نشان دهنده توانمندی بیماری زایی جدایه ها در پرندگان می باشد.

انتروکوکها از جمله میکروارگانیسم هایی هستند که عمدتاً در روده ها یافت می شوند. حضور زیاد آن ها در مواد غذایی می تواند دلیلی بر آلودگی مدفوعی باشد و از انواع مواد غذایی مانند سبزیجات، گوشت و غیره جدا شده اند. از بین مواد غذایی همبرگر از جمله محصولاتی است که به صورت دست ساز و به طورگسترده توسط اقشار مختلف مردم استفاده می شود. در این تحقیق تعداد 50 نمونه همبرگر با روش های بیوشیمیایی و مولکولی از نظر وجود انتروکوکوس فکالیس مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور ردیابی ژن های ویرولانس در حضور زوج پرایمرهای اختصاصی با رعایت برنامه دمایی واکنش PCR صورت گرفت. از سویه استاندارد انتروکوکوس فکالیس ATCC 29212 به عنوان کنترل مثبت استفاده گردید. در این تحقیق از مجموع 50 نمونه مورد مطالعه تعداد 33 نمونه (66 درصد) آلوده به باکتری انتروکوکوس فکالیس تشخیص داده شدند. از 33 ایزوله انتروکوکوس فکالیس جدا شده از همبرگر، ژن efaA در8 ایزوله (24/24 درصد (، ژن cylA در 15 ایزوله (45/45 درصد(، ژن gel E در 9 ایزوله (27/27 درصد (، ژنesp در 2 ایزوله (06/6 درصد(، ژن agg در2 ایزوله (06/6 درصد)، و ژن های aca, asaو cylB در هیچ یک از ایزوله ها مشاهده نگردید. انتروکوک ها و کلی فرم ها به عنوان دو شاخص مهم بهداشتی مطرح هستند. با توجه به این که حضور زیاد انتروکوک ها در مواد غذایی می تواند دلیلی بر آلودگی مدفوعی باشد، نتایج حاصل از این تحقیق نشان دهنده آلودگی زیاد همبرگرهای عرضه شده در شهرستان شهرکرد می باشد

فسفولیپاز های ترشحی خارج سلولی عموما در هیدرولیز فسفولیپد های خارج سلولی و در نتیجه، تهیه منابع تغذیه ای کربن، نیتروژن و فسفات برای سلول دخالت داشته ولی فسفولیپاز های درون سلولی در کنترل اعمال متابولیکی سلول موثر بوده و نقش تنظیمی برای فعالیت بیولوژیکی سلول را بر عهده دارند. تولید فسفولیپاز ها در میکرواگانیسم های مختلف بیماری زا و مکانیسم اثر آنها در ویرولانس این میکروارگانیسم ها اخیرا مورد توجه بسیار گسترده ای قرار گرفته است. بهمین منظور این مطالعه با هدف شناسایی مولکولی فسفولیپاز B بعنوان فاکتور موثردر ویرولانس میکروارگانیسم ها انجام شد. در این پژوهش، DNA ژنومی قارچهای آسپرژیلوس فومیگاتوس، کاندیدا آلبیکانس، آسپرژیلوس نیجر، اوریوبازیدیوم پولولنس و فوزایوم و نوناتوم استخراج گردیده و متعاقب تکثیر قطعه مورد نظر با تکنیک PCR دژنراتیو از DNA ژنومی میکروارگانیسم ها، قطعه استخراج شده به فاکتورPGEMT-Easy vector  پیوند زده شده و سپس به سلول میزبان (E.coli Top 10 F') جهت انجام مراحل بعدی برای شناسایی سکوانس ژن فسفولیپازB  ترانسفورم گردید. سکوانس نو کلیوتیدی ژن هایPlb1  قارچهای فوق الذکر همسانی بسیار بلایی با توالی نوکلیوتیدهای ژن مشابه را در سایر میکروارگانیسم ها نشان می دهد. مطالعات مربوط به تعیین سکوانس ژن هایی که محصولات نهایی آنها دارای نقش کلیدی در ویرولانس میکروارگانیسم هامی باشند؛ عمدتا با هدف تعیین میزان مشارکت بیان ژن در پاتوژنیسیته میکروارگانیسم؛ تعیین خصوصیات بیو شیمیایی و عملکرد فیزیولوژیک محصول ژن برای خود میکروارگانیسم و میزبان مورد تهاجم در بافت و استنباط اطلاعات پایه برای ارایه شیوه مصونیت بخشی، تهیه واکسن، طراحی دارو و یا تهیه بلوکر برای محصول ژن، استفاده از محصول ژن بعنوان شاخص آزمایشگاهی تشخیص عفونت و ... صورت می گیرد و کلونینگ بخشی از ژن فسفولیپازB  و سپس شناسایی کامل توالی نوکلیوتیدهای این ژن در میکروارگانیسم های مختلف و در نهایت اشراف بر ساختمان پروتیین حاصل از بیان ژن، برای رسیدن به اهداف فوق موثر خواهد بود.