امروزه هیدروژل های کیتوسان به دلیل داشتن خواص زیست سازگاری، زیست تجدیدپذیری، ارزانی، ضدباکتریایی و غیر سمی بودن، بسیار پرکاربرد هستند. برای تولید هیدروژل های کیتوسان، از مواد اتصال دهنده عرضی مختلفی استفاده می شود که اغلب آن ها سمی و خطرناک هستند. با توجه به کاربردهای فراوان هیدروژل های کیتوسانی در پزشکی، دارورسانی، مهندسی بافت، صنایع غذایی و کشاورزی بهتر است که برای تولیدشان از اتصال دهنده های عرضی امن و غیرسمی استفاده شود. وانیل، آلدییدی طبیعی و غیرسمی است که می تواند به عنوان اتصال دهنده عرضی، در تولید هیدروژل های کیتوسانی به کار رود. علاوه بر این، وانیل باعث افزایش خواص ضدمیکروبی و مکانیکی هیدروژل کیتوسان می شود. در این مقاله، خصوصیات و کاربردهای مختلف ترکیب کیتوسان-وانیل ازجمله کاربرد در مواد ضدمیکروبی و ضدسرطان، دارورسانی، جذب یون های فلزی از آب، چسب زخم، مهندسی بافت، تولید عطر و پوشش های نگهدارنده مواد غذایی، محصولات کشاورزی و نساجی مرور می شود.

زمینه: داربستها یکی از اجزای کلیدی مهندسی بافت هستند که در فرآیند رشد سلولی نقش مهمی را ایفا می کنند. هدف مطالعه حاضر تهیه داربست های نانو هیدروکسی آپاتیت-ژلاتین حاوی وانیل می باشد. روش کار: در این مطالعه آزمایشگاهی، داربست ها به کمک روش ترسیب تهیه گردید. سپس وانیل به بر روی ساختارهای تهیه شده بارگیری گردید. جهت بررسی اندازه نانوذرات از دستگاه تفرق دینامیک نور (Dynamic light scattering (DLS)) و برای بررسی مورفولوژی داربست ها از میکروسکوپ الکترونی روبشی (Scanning electron microscopy (SEM)) استفاده شد. همچنین بار سطحی داربست (پتانسیل زتا) با کمک زتاسایزر ارزیابی گردید. برای ارزیابی میزان بارگیری وانیل از دستگاه اسپکتروفتومتر نور مریی-فرابنفش در طیف جذبی 372 نانومتر استفاده شد. یافته ها: نتایج ارزیابی نانوداربست نشان داد داربست مورد نظر به خوبی تهیه شده و دارای خواص فیزیکوشیمیایی مناسبی شامل اندازه ذره ای مناسب (110. 23± 0. 42 نانومتر)، توزیع مناسب ذره ای، میزان بارگیری بالای دارو (65. 03± 0. 25 درصد) و پایداری سوسپانسیونی قابل قبول (پتانسیل زتا برابر با 36. 42± 0. 80-نانومتر میلی ولت) می باشد. از روش های آمار توصیفی (میانگین ± انحراف معیار) جهت اعلام نتایج استفاده شد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه، پیشنهاد می گردد چنین داربست هایی را می توان جهت استفاده های in vitro و in vivo این ساختار در مطالعات آینده در زمینه مهندسی بافت استفاده نمود. مطالعات بیشتری در جهت ارزیابی کارکرد این اسکفولدها نیاز است.

در این تحقیق، ابتدا در تهیه ی بستنی، شیر گاو با شیر سویا به نسبت 0: 100، 10: 90، 20: 80، 30: 70، 40: 60 و 50: 50 جایگزین شد. سپس ویژگی هایی ازجمله pH، ویسکوزیته، اورران، مقاومت به ذوب و خواص حسی موردآزمون قرار گرفت. نتایج حاکی از آن بود که با افزایش جایگزینی شیر گاو با شیر سویا، pH، ویسکوزیته و مقاومت به ذوب به طور معنی داری افزایش، ولی اورران کاهش می یابند (0/05>P). در بخش خواص حسی، طعم و پذیرش کلی بدون استفاده از طعم دهنده ی وانیل کاهش، اما با افزودن 1 درصد وانیل تا سطح 40 درصد جایگزینی اختلاف معنی داری مشاهده نگردید. آمیخته های بستنی با استفاده از یک خشک کن پاششی در مقیاس نیمه صنعتی تبدیل به پودر شدند. پودرها بازسازی و تبدیل به بستنی شده و ویژگی های فیزیکوشیمیایی و حسی آنها با قبل از پودرکردن موردمقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که pH، ویسکوزیته، اورران و مقاومت به ذوب نمونه های حاصل از پودر نسبت به نمونه های اولیه به طور معنی داری کاهش یافته بودند اما تغییرات در ویژگی های حسی درصورت استفاده از وانیل معنی دار نبود (0/05>P).

یکی از محصولات پروتئینی دانه کنجد، عصاره شیر مانندی است که در سالهای اخیر در برخی کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه مورد استقبال چشمگیر قرار گرفته است. این تحقیق نیز جهت شناساندن این محصول و بهبود کیفیت آن بر اساس ذائقه مصرف کنندگان ایرانی به اجرا در آمده است. به منظور تولید یک نوشیدنی شیر مانند از دانه کامل کنجد یا کنجاله آن، تاثیر 3 متغیر pH در سه سطح (6.5، 7.5 و8.5 ) و زمان مخلوط کردن در دو سطح (15 و30 دقیقه) برترکیب محصول در قالب آزمایش فاکتوریل با طرح پایه کاملا تصادفی بررسی شدند. صفات مورد بررسی عبارت بودند از: میزان پروتئین، چربی و ماده خشک کل. جهت ارزیابی حسی، از نمونه های شیر تولید شده از دانه کامل و کنجاله کنجد در pH طبیعی استفاده گردید. بدین ترتیب که نمونه های شیر تولید شده با 2 سطح شکر (6و 8 درصد) و 3سطح وانیل (0 و 40 و 60ppm) فرموله شده و در اختیار گروه ارزیاب قرار گرفتند. ارزیابی حسی شیرهای تولید شده توسط 25 نفر ارزیاب از طریق آزمون رتبه بندی انجام شد. نتایج نشان داد که بهترین شیر از لحاظ میزان پذیرش، شیر تولیدی با pH طبیعی (6.5) و 15 دقیقه زمان مخلوط کردن با 6 درصد شکر و ppm 40 وانیل می باشد.

امروزه در دنیا از مخلوط های آسفالتی با استخوان بندی سنگدانه ای برای مقابله با شیارشدگی استفاده می شود. بخش درشت دانه این نوع مخلوط با برقراری تماس سنگدانه ای بار محورها را تحمل می کند و آن را به لایه زیرین انتقال می دهد. قسمت ریزدانه، فیلر، قیر و افزودنی ها (الیاف و پلیمر) در مخلوط نقش پرکننده فضای خالی درشت دانه را ایفا می کند. در این میان قیر وظیفه در کنار هم نگه داشتن سنگدانه های درشت را نیز دارد و چون قیر خالص به تنهایی قادر به انجام این کار نیست، استفاده از افزودنی ها ضرورت می یابد. افزودنی ها به دو دسته الیاف و پلیمر تقسیم می شوند. در این تحقیق به منظور جلوگیری از ریزش قیر در حین ساخت از الیاف سلولزی استفاده شده است. به کارگیری پلیمر های الاستومر-ترموپلاستیک موجب افزایش مقاومت شیارشدگی در دماهای بالا می شود. خاصیت الاستومری موجب بازگشت پذیر شدن تغییرشکل ها و خاصیت ترموپلاستیک موجب افزایش درجه عملکردی قیر می شود. به منظور بهبود مقاومت شیارشدگی، کوپلیمر های پلی اتیلن در درصدهای 3، 5، 7 و کوپلیمرهای اتیلن-وانیل-استات در 4، 8، 12 درصد استفاده شدند. این پلیمرها را می توان در حین ساخت به مخلوط اضافه کرد. این روش اختلاط پلیمر در مخلوط های آسفالتی در ایران رایج است و در این پژوهش به کار گرفته شده است. برای مقایسه، آزمایش خزش دینامیکی نامحصور بر روی نمونه های شاهد و اصلاح شده انجام شد. با انتخاب دمای 50 درجه سانتی گراد به عنوان دمای انجام آزمایش خزش و سطح تنش 450 KPa به عنوان تنش انحرافی، ضمن ارزیابی مخلوط ها در دمای بالا، شرایط بار گذاری محورهای سنگین نیز شبیه سازی شده است. مقایسه نتایج مشخص کرد که چنانچه پلی اتیلن به صورت مستقیم به مخلوط در حین ساخت اضافه شود، بهبودی در مقاومت شیارشدگی حاصل نمی شود. مقایسه نتایج خزش دینامیکی مخلوط های اصلاح شده با استایرن-بوتادین-استایرن و اتیلن- وانیل- استات نیز مشخص کرد که اتیلن-وانیل-استات در درصد های 8 و 12 مقاومت شیارشدگی ای برابر برابر 4 و 6 درصد استایرن-بوتادین-استایرن دارد.

بیمار مرد 28 ساله ای است که به دلیل بالا بودن فشار خون از یکسال قبل تحت پیگیری و درمان بوده است. در بررسی های آزمایشگاهی انجام شده وانیل مندلیک اسید (VMA) و متانفرین ادرار 24 ساعته افزایش یافته بود. بیمار با تشخیص احتمالی فئوکروموسیتوما به بخش جراحی ارجاع شد. در بررسی های تکمیلی هر دو آدرنال سالم بودند ولی تومور بزرگی به قطر10 سانتی متر در داخل لگن و در ناحیه قدامی ساکروم و زیر محل دوشاخگی آئورت و در حد فاصل عروق ایلیاک راست و چپ، گزارش شد به همین دلیل بیمار کاندید عمل جراحی گردید. به منظور آماده سازی بیمار و برای کنترل فشار خون طی یک هفته قبل از عمل جراحی از فنوکسی بنزامین استفاده شد و سپس عمل جراحی برداشتن تومور لگنی انجام گرفت . بیمار از اواخر عمل جراحی و تا 24 ساعت بعد از عمل جراحی دچار کاهش شدید فشار خون شد. بطوری که فقط با داروی نورآدرنالین فشار خون بیمار اصلاح می گردید. 24 ساعت بعد از عمل جراحی مقدار داروی نورآدرنالین بتدریج کاهش داده شد و سپس قطع گردید. یک هفته بعد از عمل جراحی بیمار با حال عمومی خوب مرخص شد. آزمایشات الکترولیتی و وانیل مندلیک اسید (VMA) و متانفرین ادرار 24 ساعته طی یکماه و سه ماه بعد از عمل جراحی طبیعی بودند و موردی از افزایش فشار خون در طی این مدت ملاحظه نشد.

مقدمه و هدف: به علت اثرات زیان آور درد در نوزادان، تسکین آن از طریق روش های ساده، بی خطر و قابل اجرا دارای اهمیت است. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر محرک بویایی (آشنا و غیر آشنا) بر پاسخ های فیزیولوژیک و رفتاری درد ناشی از خونگیری شریانی در نوزادان ترم انجام گرفت. روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی از نوع کارآزمائی بالینی 135 نوزاد ترم به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در یکی از سه گروه پژوهش قرار گرفتند. در گروه بوی آشنا قبل از انجام خونگیری شریانی نوزادان به مدت نه ساعت با بوی وانیل آشنا شدند. در گروه بوی غیر آشنا آشناسازی انجام نگرفت ولی در طول خونگیری نوزادان هردو گروه با بوی وانیل تحریک شدند. در گروه کنترل مداخله ای انجام نشد. تعداد ضربان قلب و سطح اشباع اکسیژن خون شریانی نوزادان قبل، بعد از واردکردن سوزن و بعد از خارج کردن سوزن و همچنین طول مدت زمان گریه نوزادان از شروع تا سکوتی با فاصله زمانی حداقل پنج ثانیه اندازه گیری شد. نتایج: طول مدت زمان گریه نوزادانی که با بوی آشنا تحریک شدند، با اختلاف معناداری از دو گروه دیگر مطالعه کمتر بود (P<0.001). در مقایسه سه گروه بین تعداد ضربان قلب بعد از وارد کردن سوزن و بعد از خارج کردن آن و نیز بین سطح اشباع اکسیژن خون شریانی بعد از وارد کردن سوزن اختلاف معنادار آماری مشاهده نشد. سطح اشباع اکسیژن خون شریانی نوزادان در گروه بوی آشنا بعد از خارج کردن سوزن با اختلاف آماری معناداری از دو گروه دیگر مطالعه بالاتر بود (P<0.05). نتیجه نهایی: محریک بویایی آشنا می تواند طول مدت زمان گریه نوزادان را در طول خونگیری شریانی کاهش دهد، ولی بر علائم فیزیولوژیک آنان تاثیری ندارد.

با به کارگرفتن نسبت های 45:55 از تراوه شیر فراپالیده با شیر، یک نوع نوشیدنی لبنی شیرین شده با شهد خرما تهیه شد. مخلوط به دست آمده با 0.7 درصد پودر کاکائو، 6 درصد شیرین کننده (3 درصد شکر، 3 درصد شهد خرما) 0.2 درصد کار اجینان، 0.15 درصد وانیل، 3 درصد پودر شیر بدون چربی 3 درصد خامه پاستوریزه 30 درصد چربی ترکیب شد. این نوشیدنی با نمونه کنترل که دقیقا با همین فرمولاسیون به استثنای این که با 100 درصد شیر کامل، بدون خامه و پودر شیر بدون چربی تهیه شده بود، مقایسه گردید. هر دو نمونه تا دمای 50oC حرارت داده شد و سپس به مدت 2 دقیقه با مخلوط کن به خوبی مخلوط شده، در دمای 85oC به مدت 30 ثانیه پاستوریزه و بلافاصله تا دمای محیط سرد شد. میزان مقبولیت، پروتئین، ماده خشک و چربی این نوشیدنی بلافاصله پس از سرد شدن بررسی شد. این نوشیدنی در حد قابل قبولی پایدار و از مقبولیت بالایی برخوردار بود.