این گزارش با هدف معرفی موردی از اختلال هویت جنسیتی که در DSM-5 تحت عنوان ملال جنسیتی (نارضایتی جنسیتی) عنوان شده است، انجام گرفت. روش پژوهش مطالعه موردی (case study)، یکی از انواع پژوهش کیفی بود. استفاده از روش های کیفی در کنار پژوهش های کمی و توصیف کامل از مجموعه شرایط زیستی، خانوادگی، اجتماعی، فرهنگی و غیره امکان شناسایی بستر چنین اختلال هایی را فراهم آورده و به دنبال آن پیشگیری و درمان های مناسبی را ایجاد می کند. با مصاحبه و ثبت دقیق شرایطی که فرد مذکور در آن رشد یافته بود این نتایج حاصل شد: از میان متغیرهای مورد بررسی «اختلال در همانندسازی در نتیجه طلاق مادر در سن کودکی»، «تاثیرپذیری از الگوی رفتاری غیرهمجنس، محیط خانوادگی مردانه، پدر، برادر، و همسالان پسر فامیل»، «دریافت برچسب اجتماعی جنس مخالف از سوی دیگران، بازخورد مثبت در رفتار کردن و لباس پوشیدن پسرانه» در تاریخچه زندگی او بسیار برجسته بود.

در سال های اخیر موضوع نارضایتی جنسی بسیار مورد توجه قرار گرفته و بر شیوع بالای آن در بین زوجین و همچنین تاثیر آن بر بیشتر طلاق ­ها تاکید شده است. پرسش اصلی این پژوهش این است که میزان شیوع نارضایتی جنسی در بین زوجین چقدر است و نارضایتی جنسی چه تاثیری بر زندگی و جدایی زوجین دارد؟ این پژوهش با استفاده از تحلیل ثانویه داده های پیمایش ملی خانواده انجام شده است. جامعه آماری شامل افراد متاهل یا بی همسر بر اثر طلاق در شهرهای کشور و حجم نمونه 2850 نفر بوده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که نارضایتی جنسی در بین زوجین حدود 9 درصد است و تاثیر تعیین کننده و قابل توجهی بر وقوع طلاق ندارد؛ بطوریکه تنها 10 درصد از افرادی که نارضایتی جنسی دارند احتمال جدایی از همسرشان را زیاد ارزیابی کرده اند. همچنین تنها حدود 4 درصد از زوجین اختلافات جنسی خود را با همسرشان خیلی زیاد و حدود 10 درصد آن را زیاد اعلام کرده اند. بررسی عوامل طلاق در بین افراد بی همسر بر اثر طلاق نیز نشان می دهد عواملی مانند اعتیاد، دخالت خانواده­ ها، نداشتن علاقه و عدم وفاداری عوامل مهمتری بوده ­اند و مسائل جنسی صرفاً علت 1.3 درصد از طلاق ­ها بوده است. بنابراین در مجموع، نارضایتی جنسی نه مسئله شایعی در بین زوجین است و نه عامل تعیین­ کننده ­ای در گرایش به  طلاق در کشور.

مقدمه: هدف اصلی پژوهش، یافتن پاسخ به این سوال است که نارضایتی شغلی در خلبانان نظامی  با چه عواملی در ارتباط است و نقش انواع استرس در این زمینه چگونه است؟ پاسخ به این سوال می تواند به سازمانهای هوانوردی بویژه نیروی هوایی کشور کمک کند تا رضایت شغلی و به تبع آن کارایی شغلی را در بین خلبانان افزایش دهند و میزان فرسودگی را کاهش دهند. روش: تحقیق به روش همبستگی انجام شد. انتخاب و مطالعه متغیر از نظر فاصله زمانی، مقطعی بود. جامعه آماری پژوهش، خلبانان هواپیماهای نظامی شاغل در سپاه بودند. از این تعداد مطابق معیارهای برآورد حجم نمونه، تعداد 89 نفر به روش تصادفی منظم انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. شرکت کنندگان پرسشنامه 32 سوالی مربوط به سنجش استرس هوانوردی و پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا (MSQ) را تکمیل کردند. نتایج: نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که 48.3 درصد دارای استرس متوسط و 13.5 درصد دارای استرس زیاد بودند. استرس خلبانان بترتیب عبارت بودند از: استرس زندگی، استرس سازمانی، استرس پرواز یا هوانوردی و استرس برنامه پرواز. همچنین نتایج نشان داد که رضایت شغلی بین -0.53 تا -0.22 با انواع استرس ها رابطه همبستگی معنی داری دارد. نتیجه گیری: لازم است برخی برنامه های آموزشی، اطلاع رسانی، ارزیابی و سنجش و سایر خدمات روانشناختی بویژه در رابطه با مهارتهای زندگی خانوادگی و سازمانی در دسترس و در اختیار خلبانان نظامی قرار گیرد.

رضایت مشتری، مستلزم راضی نگه داشتن مشتریان هم در تعاملات روزانه و هم از دیدگاه بلندمدت و جهانی است. نظرات مردم در مورد محصولات یک شرکت در وب سایت ها و رسانه های اجتماعی، می تواند اطلاعات مفیدی را به شرکت ها برای ارزیابی رضایت مشتری ارایه دهد. در این پژوهش، با به کارگیری روش متن کاوی و خوشه بندی کی-میانگین، تمامی نظرات مشتریان در مورد سه برند اسنوا، پاکشوما و پارس خزر از لوازم خانگی داخلی و نظرات در مورد سه برند سامسونگ، ال جی و تفال از لوازم خانگی خارجی درج شده در سایت دیجی کالا مورد تحلیل قرار گرفت. عوامل نارضایتی، در شش صفت شامل خرابی محصول، تناسب قیمت با عملکرد، کارایی، طراحی، کیفیت ساخت و خدمات پس از فروش خوشه بندی شدند. در لوازم خانگی داخلی، بیشترین نارضایتی به ترتیب؛ خرابی محصول، تناسب قیمت با عملکرد، کیفیت ساخت، خدمات پس از فروش، کارایی و طراحی بوده و عوامل ایجادکننده نارضایتی در لوازم خانگی خارجی به ترتیب کیفیت ساخت، خرابی محصول، طراحی، خدمات پس از فروش، تناسب قیمت با عملکرد و کارایی بوده است.

تاریخ ملت ها مملو از پدیده های اجتماعی تکرارشونده ای مانند اعتراض ها، نارضایتی ها و ناآرامی های سیاسی - اجتماعی است. «نارضایتی عمومی» به وضعیتی اطلاق می شود که عدم رضایت مردم از حاکمیت نظام دولتی، عوامل و نهادهای دولتی (حاکمیت دولت) به یک پدیده همه گیر تبدیل شده و گستره وسیعی از شهروندان را دربرمی گیرد. بر این اساس، هدف از این پژوهش «شناسایی ابعاد، مؤلفه‎ها، شاخص‎ها و شکلهای بروز نارضایتی عمومی در ج.ا.ایران ». نوع پژوهش کاربردی و به روش توصیفی انجام شده است. روش گردآوری داده ها نیز به صورت کتابخانه‎ای و با ابزار فیش‎برداری بوده و درنهایت الگوی شکلگیری نارضایتی عمومی استخراج گردیده که طبق نتایج تحقیق می توان به انباشت مطالبات و خواسته ‏های اقشار مختلف و لایه‏ های گوناگون جامعة ایران در دوره ‏های مختلف مدیریت دولت‏ ها، پاسخ نیافتن آنها (نظریة انتظار و پاداش) و در نتیجه فقدان اعتماد عمومی، اتخاذ رویکرد امنیتی و سیاسی نسبت به مسائل روزمرة جامعه توسط نهادهای انتظامی و امنیتی، فقدان آزادی های مدنی و حقوق سیاسی شهروندی، نابرابری های اقتصادی و توسعه مسائل ساختاری مانند افزایش بیکاری جمعیت دانش آموختگان دانشگاهی و ناتوانی حاکمیت در فراهم کردن امکانات و اشتغال برای آنها اشاره کرد.

زمینه و هدف: رضایت از زندگی در سرای سالمندان از اهمیت ویژه ای برخوردار است چرا که زندگی در سرای سالمندان تمامی ابعاد زندگی سالمند را تحت تأثیر قرار می دهد. شناخت عوامل مؤثر بر رضایتمندی سالمندان می تواند زمینه ساز ارائه برنامه های راهبردی جهت تسهیل زندگی آنان گردد. لذا، هدف این مطالعه کیفی تبیین عوامل مؤثر بر رضایت سالمندان مقیم در سرای سالمندان بود. روش بررسی: این مطالعه با رویکرد تحلیل محتوای کیفی از دی ماه 93 تا اردیبهشت 95 در هشت سرای سالمندان در دو استان ایران انجام شده است. مشارکت کنندگان شامل 17 سالمند مقیم و سه مراقب سرای سالمندان بودند که به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب و مورد مصاحبه نیمه ساختار یافته قرار گرفتند. داده ها با استفاده از نرم افزار MAXQDAو رویکرد تحلیل محتوای کیفی قراردادی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که سالمندان از زندگی در سرای سالمندان رضایت چندانی ندارند. همچنین هشت زیر طبقه به عنوان عوامل مؤثر در رضایت مقیمان شناسایی شد که عبارتند از: محرومیت ارتباطی، زندگی یکنواخت، عدم توجه به نیازهای فردی، نقصان در استقلال، نیازهای مراقبتی، مشکلات تغذیه ای، فقدان امکانات رفاهی و نگرانی های مالی. این زیرطبقات در دو طبقه اصلی عوامل انسانی و عوامل محیطی طبقه بندی شد. نتیجه گیری کلی: نارضایتی تجربه شده توسط سالمندان ایرانی از زندگی در سرای سالمندان نشان دهنده نیاز به بازبینی فوری در نحوه ارائه مراقبت به این سالمندان است. طراحی مراقبت های خانواده محور، توجه به نیازهای فردی سالمندان، تدوین مشاوره های روانشناختی و اصلاح ساختار فیزیکی و نیروی انسانی می تواند در این زمینه بسیار کمک کننده باشد.