هدف از این پژوهش بررسی اثر کیتوزان، تیمول و اتمسفر تغییر یافته بر ویژگی های فیزیکوشیمیایی، حسی و میکروبی خربزه تازه برش خورده بود. بدین منظور، برش های خربزه در محلول حاوی درصدهای مختلف کیتوزان (صفر، 1 و 2%) و تیمول (صفر، 25/0 و 5/0%) به مدت 2 دقیقه غوطه ور شدند. برش های تازه میوه پس از پوشش دهی و حذف محلول های اضافی و نمونه شاهد (پوشش داده نشده) در اتمسفر تغییریافته (10% دی اکسید کربن) و اتمسفر طبیعی بسته بندی و به مدت 8 روز در دمایC ͦͦ 4 نگهداری شدند. نتایج بیانگر افزایش میزان دی اکسید کربن و کاهش اکسیژن در بسته بندی تحت اتمسفر اصلاح شده و اتمسفر طبیعی همگام با افزایش دوره ماندگاری بود. اما در نمونه های پوشش دهی شده با کیتوزان و تیمول شدت کاهش اکسیژن و افزایش دی اکسیدکربن کمتر از نمونة شاهد بود. در پایان 8 روز نگهداری، افت وزنی در نمونه های پوشش دهی شده با کیتوزان و تیمول و نگهداری شده تحت اتمسفر تغییر یافته بسیار کمتراز نمونه شاهد بود (34/0% در مقایسه با 60/13%). افزایش غلظت کیتوزان و بسته بندی تحت اتمسفر تغییر یافته سبب افزایش حفظ میزان مواد جامد محلول، اسید قابل تیتراسیون، اسید اسکوربیک و سفتی بافت برش های خربزه شد، اما افزایش غلظت تیمول تاثیر معنی داری بر این ویژگی های کیفی نداشت. شاخص-های رنگی میزان سبزی- قرمزی (a*)، میزان آبی- زردی (b*)، میزان روشنایی (L*) و شاخص قهوه ای شدن (BI) نیز تحت تاثیر نوع بسته بندی و غلظت کیتوزان قرار گرفتند، اما، تیمار با تیمول بر شاخص های رنگی برش خربزه تاثیر معنی داری نداشت. اثر متقابل غلظت کیتوزان و غلظت اسانس نشان داد که برش های خربزه تیمار شده با غلظت 1% کیتوزان و غلظت های 25/0 و 5/0% تیمول دارای کمترین میزان بار میکروبی بودند. پوشش دهی با کیتوزان و تیمول و هم چنین نوع بسته بندی بر همه صفات حسی برش های خربزه (تاثیر معنی داری داشت (05/0 P<)؛ و ارزیابان در پذیرش کلی، غلظت 1%کیتوزان را بر غلظت 2% ترجیح دادند.

با توجه به اهمیت فرایند خنک کردن و گرم کردن یک جسم جامد، تولید انتروپی در جریان محدود در اطراف یک مانع مورد بررسی قرار گرفته است. در این مطالعه، شبیه سازی عددی جریان لایه ای آرام و انتقال حرارت نانو سیال ها با نانو ذرات Al2O3 یا نانو لوله های کربن (CNTs)با شکل های مختلف در نظر گرفته شده است. معادله های ناویر-استوکس و انرژی به صورت عددی در یک سیستم مختصات متناسب با هندسه جسم، با استفاده از روش حجم کنترل حل شده اند. الگوهای جریان و میدان های دما برای مقادیر مختلف غلظت ذرات به طور دقیق بررسی شده اند. علاوه بر این، اثرات شکل و غلظت نانو ذرات بر انتقال حرارت مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین، تاثیر نانو سیال ها بر افت فشار و توان پمپ مطالعه شد. از سوی دیگر، کمینه کردن تولید انتروپی به عنوان معیار بهینه سازی در نظر گرفته شده است. نتایج نشان می دهد که در بیشتر موارد، نانو سیال ها انتقال حرارت و همچنین افت فشار را افزایش می دهند. همچنین، شکل نانو ذرات مکانیزم انتقال حرارت در نانو سیال ها مهم است. نانو سیال ها با نانو ذرات استوانه ای CNT نسبت به نانو سیال های که دارای نانو ذرات Al2O3 با شکل کروی هستند، انتقال حرارت را بیشتر افزایش می دهند. برای نانو سیال حاوی CNT با غلظت %5/0 انتقال حرارت خیلی بیشتر از توان پمپاژ افزایش یافته است که این نانو سیال را یک انتخاب اقتصادی می سازد.

زمینه و هدف: گندم های تولیدی کشور ایران از نظر میزان آلودگی به فلزات سنگین کادمیم و سرب و میزان روی بررسی شدند. روش بررسی: تعداد 419 نمونه گندم از مزارع تهیه گردید. دانه های گندم پس از بوجاری، آسیاب شده و هضم و عصاره گیری انجام شد. غلظت فلزات سنگین در عصاره ها با دستگاه جذب اتمی اندازه گیری گردید. یافته ها: میزان کادمیم در 59/8 درصد از نمونه های گندم کشور، بالاتر از میزان حد مجاز استاندارد ملی ایران (mg/Kg03/0) بود. میانگین میزان کادمیم درتمام استان های بررسی شده به جز استان گیلان ازحد مجاز استاندارد ملی پایین تر به دست آمد. نتایج نشان دادند که میزان سرب در 72/0 درصد از نمونه های گندم آنالیز شده بالاتر از میزان حد مجاز استاندارد ملی ایران (mg/Kg 15/0) بود. میانگین میزان سرب در همه استان ها از حد مجاز استاندارد ملی پایین تر به دست آمد. بررسی غلظت عنصر مفید روی در نمونه های گندم نشان داد در بخش اعظم نمونه ها (حدود 79%)، غلظت این عنصرکمتر از حد مطلوب (mg/Kg30) می باشد. بحث و نتیجه گیری: توزیع فراوانی غلظت عناصر سرب و کادمیم در مناطق مختلف ایران حاکی از بالاتر بودن غلظت عنصر کادمیم نسبت به حد مجاز در استان گیلان است. به نظر می رسد حد مجاز کادمیم در گندم در استاندارد ملی، به طور غیر مستندی سخت گیرانه است، لذا پیشنهاد می شود حد مجاز کادمیم در دانه گندم در استاندارد ملی ایران مجددا بازنگری شود. اگر استاندارد جهانی به عنوان شاخص ارزیابی آلودگی گندم های تولیدی کشور در نظر گرفته شود، در رابطه با کادمیم، در هیچکدام از نمونه های تجزیه شده غلظت کادمیم بالاتر از حد مجاز استاندارد جهانی نیست. در ادامه نتایج اندازه گیری عنصر روی در گندم ها، نشانگر کمبود روی در بخش اعظم نمونه های گندم است. لذا با توجه به سهم نان درسبد غذای جامعه ایرانی بایستی موضوع ارتقاء غلظت روی درگندم مورد توجه جدی قرار گیرد.

سابقه و هدف: با توجه به اهمیت تعیین مقدار قند ون افراد دیابتی برای تشخیص و درمان و امکان بروز عوارض در خون گیری های مکرر و به منظور یافتن روش غیرتهاجمی برای اندازه گیری قند خون و به منظور تعیین میزان همبستگی بین قند بزاق با قندخون، این تحقیق روی افراد سالم مراجعه کننده به بیمارستان الزهرا اصفهان در سال 1379 انجام گرفت.مواد و روش ها: تحقیق به روش توصیفی و روش نمونه گیری به صورت Conveniece بود. تعداد افراد شرکت کننده در مطالعه 10 نفر بودند که از هر نفر 13 آزمایش هم زمان قند خون و قند بزاق در 5 روز و در هر روز یک قند خون و بزاق ناشتا، یک قند خون و بزاق Postprandial و یک قند خون و بزاق ساعت 5 بعد از ظهر گرفته شد. آزمایش ها به روش گلوکز اکسیداز و به روش end point انجام گرفت و میزان همبستگی قند خون و بزاق با ضریب همبستگی اسپرمن تعیین و تعمیم پذیری آن مشخص گردید.یافته ها: میانگین (± انحراف معیار) قندخون ناشتا 84.9±3.43 mg/dl (FBS) بود حداقل سطح خونی گلوکز 58 mg/dl و حداکثر آن 118 mg/dl بود. میانگین (±انحراف معیار) بزاق آنها 1.22±0.81 mg/dl بود. حداقل سطح گلوکز بزاق 0.323 mg/dl و حداکثر آن 4.947 mg/dl اندازه گیری شد. میزان همبستگی غلظت خون و قند بزاق 0.23 و ضریب همبستگی بین تمام افراد در روز اول 0.38، روز دوم 0.29، روز سوم 0.01 و روز چهارم 0.37 بود.نتیجه گیری و توصیه ها: ارتباط بین غلظت قند خون و قند بزاق ضعیف است. علاوه بر این چون دامنه تغییر غلظت قند خون کم است نمی توان از قند بزاق به عنوان اندکسی برای نمونه گیری و ارزیابی قند خون استفاده نمود.

مقدمه: نوزادان نارس در بدو تولد، به طور گسترده نیاز به احیا پیدا می کنند. در حال حاضر برای احیا از اکسیژن 100 درصد استفاده می شود. با توجه به اثرات مخرب و سمی اکسیژن به خصوص برای نوزادان نارس، در این مطالعه احیای نوزادان با اکسیژن با غلظت بالا و پایین مقایسه شد.روش ها: 32 نوزاد نارس متولد شده در بیمارستان شهید بهشتی اصفهان با سن حاملگی 29 الی 34 هفته که در بدو تولد نیاز به احیا داشتند، وارد مطالعه شدند. نوزادان به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در یک گروه اکسیژن با غلظت پایین به نوزادان داده شد. در این گروه احیا با FIO2 (Fraction of inspired oxygen) اولیه 30 درصد شروع و نوزاد هر 60 تا 90 ثانیه بررسی گردید و در صورت ضربان قلب کمتر از 100، 10 درصد به FIO2 قبلی افزوده شد تا جایی که ضربان قلب به بیشتر از 100 و SO 2 به بیشتر از 85 درصد رسید. در گروه دیگر اکسیژن خالص به نوزاد داده شد. احیا با FIO2 100 درصد شروع و هر 60 تا 90 ثانیه یک بار نوزاد بررسی گردید. در صورت رسیدن SO2 به بیشتر از 85 درصد، 10 تا 15 درصد از FIO2 قبلی کاسته شد.زمان رسیدن به SO2 به بیشتر از 85 درصد و ضربان قلب بیشتر از 100 و همچنین FIO2 مورد نیاز برای رسیدن به هدف در دو گروه با هم مقایسه شد.یافته ها: میزان فراوانی نوزادانی که ضربان قلب آن ها در دقایق 1 و 3 تولد به بیشتر از 100 رسید، در دو گروه با هم اختلاف معنی داری نداشت (مقدار P به ترتیب 0.71 و 0.11). همچنین میزان فراوانی SO2 بیشتر از 85 درصد در دقایق 1، 2، 4 و 5 در دو گروه با هم اختلاف معنی داری نداشت (مقدار P به ترتیب 1، 0.5، 0.08 و 0.16).نتیجه گیری: اکسیژن با غلظت پایین می تواند به اندازه اکسیژن با غلظت بالا در احیای نوزادان نارس موثر باشد.

یکی از مشکلات مهم مراکز تکثیر، قارچ زدگی تخم ها می باشد. قارچ زدگی می تواند گاهی راندمان را تا صفر کاهش دهد و به همین دلیل کنترل آن یکی از اهداف مهم پژوهشگران امر تکثیر و پروش می باشد. مواد مختلفی در این زمینه معرفی و استفاده می شود که از جمله آن می توان به فرمالین، ازن، سبز مالاشیت و مواد گیاهی مانند عصاره برگ اکالیپتوس اشاره نمود. یکی از این مواد پرمصرف و کم هزینه و سالم نمک طعام بوده که به طرق مختلف و با غلظت های مختلف استفاده می شود. هدف از انجام این پژوهش تعیین بهترین غلظت و زمان مؤثر بر کنترل قارچ زدگی توسط کلرید سدیم بر روی تخم تاس ماهی ایرانی بود. پ‍ ژوهش در سه زمان اواسط فروردین، اوایل اردیبهشت و اواسط اردیبهشت در 5 غلظت متفاوت (1، 5/1، 2، 5/2 و 3 درصد حمام کلرید سدیم) و چهار زمان مختلف (15، 30، 45 و60 دقیقه) انجام گردید. نتایج نشان داد که غلظت 3 درصد در تمامی زمان ها باعث از بین رفتن تخم ها و لاروهای قره برون می گردد. غلظت 5/2 درصد در کنترل قارچ زدگی مؤثر بوده اما لاروهای خارج شده دارای قدرت شنا نبودند که این امر نشان دهنده تأثیر منفی نمک کلرید سدیم در این غلظت بر جنین تاس ماهی است. در بین سایر غلظت های 2، 5/1 و 1، تفاوت معنی-داری بین غلظت 1 درصد و شاهد وجود نداشت (05/0P>). همچنین میان نتایج غلظت های 5/1 و 2 درصد تفاوت معنی داری مشاهده نشد (05/0P>). غلظت 2 درصد با زمان 15 دقیقه بیش ترین اثر و کم ترین نرخ قارچ زدگی را نشان داد. در بین غلظت ها، بیش ترین تفریخ لارو نیز مربوط به غلظت 2 درصد طی 15 دقیقه تیمار دهی با محلول کلرید سدیم بود. با توجه به نتایج این پژوهش می توان گفت که استفاده از نمک طعام با غلظت 2 درصد و در زمان 15 الی 30 دقیقه می تواند درکاهش مؤثر قارچ زدگی و افزایش درصد تفریخ مؤثر باشد.

زمینه و هدف: ذرات معلق از آلاینده های مهم هوا در مناطق شهری با تاثیرات شناخته نشده بر روی جنین هستند. لذا هدف مطالعه حاضر، تعیین اثر غلظت ذرات معلق با قطر آیرودینامیکی کوچک تر مساوی μ, m2/5 در محل زندگی مادر، بر سطح آنزیم های کبدی خون بندناف نوزاد در شهر اصفهان است. روش بررسی: سطح آنزیم های کبدی در خون بند ناف 200 نوزاد در سال های 1398 و 1399 در شهر اصفهان با استفاده از کیت های تشخیص کمی و به روش اسپکتروفتومتری محاسبه شد. غلظت PM2. 5 نیز با استفاده از داده های ایستگاه های پایش، مدل سازی و همبستگی آن با سطوح آنزیم های کبدی به تفکیک سه ماه بارداری و در شعاع هایm 500، m 1000 وm 2000 محاسبه شد. یافته ها: متوسط سطح آسپارات آمینو ترانسفراز (Aspartate Aminotransferase (AST)) برابر با 38/42، آلانین آمینوترانسفراز (Alanine Aminotransferase (ALT)) برابر با IU/L 10/09، آلکالین فسفاتاژ (Alkaline Phosphatase (ALP)) برابر با IU/L 407 و گاما گلونامیل ترانسفراز (Gamma-Glutamyl Transpeptidase (GGT)) برابر با IU/L 152 بدست آمد. فصول بهار و پاییز با غلظت ذرات 22/77 و μ, g/m3 35/35 به ترتیب دارای حداقل و حداکثر غلظت ذرات معلق بودند. در کلیه آنزیم های مورد بررسی، غلظت آنزیم با سه ماهه سوم بارداری و کل دوران بارداری در شعاع های m 2000 دارای ضریب همبستگی متوسط بودند که این امر حکایت از تاثیر معنی دار غلظت های بالای PM2. 5بر غلظت آنزیم های کبد نوزادان به خصوص در اواخر دوران بارداری دارد. نتیجه گیری: نزدیکی به منابع تولید کننده ذرات معلق در شهرها، احتمال افزایش غلظت آنزیم های کبدی جنین را به خصوص در اواخر دوره بارداری افزایش می دهد.

به منظور بررسی اثرات مصرف مقادیر مختلف نیتروژن همراه با کاربرد بیوچار پوسته برنج و نانوذرات روی بر خصوصیات کمی و کیفی برنج رقم طارم هاشمی، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه شخصی واقع در شهرستان آمل در سال زراعی 99-1398 اجرا شد. مصرف مقادیر نیتروژن در چهار سطح (صفر، 25، 50 و 75 کیلوگرم در هکتار) از منبع کود اوره به عنوان عامل اصلی و کاربرد کودهای بیوچار (40 تن در هکتار) و نانوذرات روی (50 میلی گرم بر لیتر) در چهار سطح شامل: 1-شاهد (عدم مصرف بیوچار و نانواکسید روی)، 2-کاربرد بیوچار، 3-کاربرد نانواکسید روی و 4-کاربرد ترکیبی بیوچار و نانواکسید روی به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که کاربرد کود نیتروژن در مقادیر 50 و 75 کیلوگرم در هکتار به ترتیب موجب حصول حداکثر عملکرد دانه (4340 کیلوگرم در هکتار) و تولید بالاترین غلظت نیتروژن دانه (30/1 درصد) گردید. کاربرد ترکیبی بیوچار و نانوذرات روی سبب افزایش معنی دار خصوصیات کمی و کیفی برنج گردید، به گونه ای که بیشترین عملکرد دانه تولیدی (4062 کیلوگرم در هکتار) و حداکثر غلظت روی در دانه (5/28 میلی گرم بر کیلوگرم) در شرایط کاربرد همزمان بیوچار + نانوذرات مشاهده شد. با توجه به نتایج مطالعه حاضر، مصرف نیتروژن به میزان 50 کیلوگرم در هکتار و کاربرد همزمان بیوچار پوسته برنج + نانوذرات روی به عنوان مقدار بهینه نیتروژن و گزینه مطلوب کودی جهت افزایش عملکرد محصول و غنی سازی دانه برنج شناخته شدند.

به منظور بررسی تاثیر مقادیر و زمان های مختلف کاربرد علف کش نیکوسولفورون در کنترل قیاق در ذرت، آزمایشی مزرعه ای طی یک فصل رشد انجام شد. آزمایش بصورت کرت های خرد شده، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی و در سه تکرار اجرا شد. پنج سطح علف کش (0، 40، 60، 80 و 100 گرم ماده موثره در هکتار معادل 0، 50، 75، 100 و 125 درصد غلظت توصیه شده) بعنوان کرت اصلی و سه زمان کاربرد علف کش (دو تا چهار برگی، چهار تا شش برگی و شش تا هشت برگی ذرت) بعنوان کرت فرعی در نظر گرفته شد. برای توصیف رابطه بین مقدار علف کش و زیست توده علف هرز در هر زمان کاربرد، از مدل استاندارد غلظت-پاسخ استفاده گردید. برآورد پارامترها نشان داد که با تاخیر در زمان سمپاشی، مقدار چهار پارامتر U (میزان زیست توده قیاق بدون کاربرد علف کش)، L(میزان زیست توده قیاق در مقادیر بالاتر از غلظت توصیه شده)، ED50(مقدار علف کش لازم جهت کاهش 50 درصدی زیست توده قیاق) و ED90 (مقدار علف کش لازم جهت کاهش 90 درصدی زیست توده قیاق) بصورت خطی افزایش یافت. جایگذاری پارامترهای مذکور با روابط خطی به عنوان زیر مدل در مدل غلظت-پاسخ، منجر به مدل تلفیقی شد که به کمک آن می توان از روی دو متغیر، غلظت علف کش، زمان مصرف علف کش و وزن خشک علف هرز را توصیف نمود. نتایج آزمایش نشان داد که بیشترین زیست توده (8/20478 کیلوگرم در هکتار) و عملکرد دانه ذرت (74/12108 کیلوگرم در هکتار) درمرحله اول کاربرد علف کش با مقدار 5/2 لیتر در هکتار (معادل 125 درصد غلظت توصیه شده) بدست آمد. هنگامی که سمپاشی تا مرحله 8-6 برگی ذرت به تعویق افتاد، میزان زیست توده نهایی ذرت در حداکثر غلظت علف کش، به 3/15625 کیلوگرم و عملکرد دانه به 7/8759 کیلوگرم در هکتار کاهش یافت. کاربرد علف کش در 4-2 برگی ذرت با غلظت کاهش یافته 75 درصد غلظت توصیه شده در هکتار توانست وزن خشک قیاق را از 9/144 به 2/41گرم در متر مربع کاهش دهد و از خسارت به ذرت جلوگیری نماید. نتایج مطالعه حاضر به افزایش کارایی غلظت علف کش برای کنترل قیاق در ذرت کمک خواهد کرد.