مقدمه: ویتامین D عنصری اساسی جهت تنظیم سطح سرمی کلسیم، فسفر و آلکالن فسفاتاز است. معمولا از تغییرات کلسیم، فسفر و آلکالن فسفاتاز بعنوان معیاری غیر مستقیم برای تشخیص کمبود ویتامین D استفاده می شود. مطالعه فعلی به بررسی وضعیت پارامترهای بیوشیمیایی مذکور در درجات مختلف کمبود ویتامین D می پردازد. مواد و روشها: در این مطالعه 1210 نفر از افراد 69-20 ساله شهر تهران بطور تصادفی انتخاب شدند. ابتدا سطح سرمی 25- هیدروکسی ویتامین D، کلسیم، فسفر، آلکالن فسفاتاز و PTH اندازه گیری شد. سپس وضعیت پارامترهای بیوشیمیایی مذکور در درجات مختلف کمبود ویتامین D مقایسه گردید. نتایج: بطور کلی 79.6% افراد مورد مطالعه مبتلا به کمبود ویتامین D بودند (درجات مختلف کمبود ویتامین D: شدید یا گروهI ، متوسط یا گروه II، خفیف یا گروه III). PTH سرم در گروههای III,II,I بطور معنی دار از PTH گروه ویتامین D نرمال (گروه IV) بیشتر بود. کلسیم و فسفر سرم در گروههای I و II بطور معنی داری از گروههای III و IV کمتر بود. آلکالن فسفاتاز سرم در گروههای مختلف کمبود ویتامین D تفاوت معنی دار نداشت. حساسیت وجود حداقل یک اختلال بیوشیمیایی (از سه پارامتر کلسیم، فسفر، آلکالن فسفاتاز) برای تشخیص موارد شدید، متوسط و ضعیف کمبود ویتامین D به ترتیب 24.2%، 13.8% و 6% بود. نتیجه گیری: هنگامی که25 (OH)D سرمی به کمتر از nmol/l 25 می رسد، تاثیرات کمبود ویتامین D بر پارامترهای کلسیم و فسفر آغاز می شود. آزمایشهای بیوشیمی معمول (کلسیم، فسفر، آلکالن فسفاتاز)، از حساسیت کافی برای تشخیص کمبود ویتامین D برخوردار نیستند.