دریاچه ارومیه بزرگ ترین دریاچه داخلی و یکی از دریاچه های بسیار شور جهان است. مساحت حوضه آبریز آنKm2 51876 است. در سال های اخیر به علت برداشت بی رویه از منابع آب، پروژه های جاه طلبانه و کاهش بارش ها، تراز سطح دریاچه با افت چشمگیری روبرو شده است. یکی از عوامل مهم برای بررسی کاهش تراز دریاچه ارومیه، ارزیابی بیلان آبی حوضه آبریز آن می باشد که در این تحقیق، جهت ارزیابی بیلان آبی از روش های مختلفی مانند مدل GLEAM، بیلان آبی دریاچه و مطالعات بهنگام سازی مدیریت منابع آب ایران استفاده شده است. بر اساس نتایج به دست آمده از مدل GLEAM آب تجدید پذیر حوضه در سال آبی 1395-1394 برابرMCM 5780. 59 بوده که بیش از 83% آن صرف کشاورزی شده است؛ مجموع مصارف شرب، صنعت و کشاورزی حوضه آبریز دریاچه دریاچه معادلMCM5408. 97 که معادل 93. 5% آب تجدید پذیر حوضه می باشد؛ آب تجدید پذیر تخمین زده شده با استناد به مطالعات شرکت مدیریت منابع آب حدود 3% کمتر و این مقدار با استناد به داده های آماری 45% بیشتر از نتایج GLEAM محاسبه شده است. نکته حائز اهمیت دیگر این است که حوضه در سال آبی مذکورMCM 1541. 02 از پتانسیل آبی خود را استفاده کرده که از این مقدار تنهاMCM 421. 4 آن مربوط به افت سطح آب در دریاچه بوده وMCM 1119. 62 باقیمانده از سفره های آب زیرزمینی تامین شده که منجر به افت تراز آب زیرزمینی در کل حوضه شده است. این در حالی است که آمار ارائه شده از جانب شرکت مدیریت منابع آب، برداشت از آب های زیرزمینی را در سال آبی 90-89، MCM 2210. 99 اعلام داشته است.

فیلیپ لارکین از بنیانگذاران مکتب یا جنبش شعری نو به حساب می آید. او در برخورد با زندگی بسیار محتاط بوده و معتقد به زندگی پرمخاطره نیست. در اکثر شعارش تلاش بر آشکارکردن جنبه های مختلفی از زندگی در دنیای مدرن و صنعتی دارد که می توان به شکست روحیه ضعیف، تنهایی، غم و مواردی از این قبیل اشاره کرد. به دید منتقدان، اشعارش پیام هایی از قبیل ترس ازآینده، ناامیدی، عزلت، مرگ، ترس از پیری، فترت، مذهب گریزی، عدم ادای وظیفه نسبت به خانواده و جامعه را می رساند.مقاله حاضر سعی دارد تا از طریق تحلیل و بررسی عمد اشعار لارکین به جنبه های مختلفی از زندگی و مشکلات مطرح شده در آنها جامعه مدرن بپردازد. در کل می توان به این نکته اشاره کرد که هدف لارکین این نیست که با بیان نکات منفی، دیدی ناامید کننده و یا یاس بیافریند بلکه او با نوشتن اشعارش در جهت نیل به کمال معنوی می اندیشد.

برآورد منطقه ای تبخیرتعرق در مدیریت آبیاری، اصلاح الگوی کشت و پیش بینی عملکرد حائز اهمیت است. . مسئله بنیادی در این پژوهش امکان سنجی کاربرد داده های حاصل از مدل GLEAM جهت برآورد تبخیرتعرق, واقعی در شمال حوضه کرخه می باشد. مدل جهانی تبخیرتعرق سطح خشکی آمستردام (GLEAM) اجزای مختلف تبخیرتعرق (شامل تعرق، برگاب، تبخیر از سطح خاک خشک، تصعید برف و تبخیر از سطح آزاد آب) را بر اساس مشاهدات ماهواره ای، تخمین می زند. در این پژوهش، خروجی مدل GLEAM با روش بیلان آب (با فرض آب بند بودن حوضه)، در ایستگاه های منتخب حوضه کرخه مقایسه شده و ضریب همبستگی آن ها بدست آمد. شاخص های آماری R2، RMSE، MAE و RD مابین مقادیر تبخیرتعرق اخذ شده از پایگاه داده هایGLEAM و روش بیلان برای ایستگاه های، آران غرب، پیرسلمان، نظرآباد، پل-چهر، پای پل، پل دختر، تنگ سازبن و پل کشکان تعیین شد. شاخص آماریR2 برای ایستگاه های مذکور، به ترتیب، 66/0، 62/0، 77/0، 84/0، 59/0، 39/0، 56/0 و 66/0 تعیین شد که بهترین همبستگی مربوط به پل چهر است. به همین ترتیب شاخص آماری ریشه مربعات مجذور خطا (RMSE)، به ترتیب 7/0، 62/0، 74/0، 25/0، 45/0، 97/0، 73/0 و 51/0 به دست آمد. متناظرا مقادیرشاخص آماری MAE نیز، 52/0، 43/0، 58/0، 18/0، 30/0، 71/0، 53/0 و36/0 محاسبه شد. همچنین شاخص انحراف نسبی (RD) مقادیر حاصل از روش بیلان آب و داده های مدل GLEAMبه ترتیب: 21-، 73/3-، 96/4-، 19/4-، 61/19-، 39/2-، 64/3-و 18/25-می باشد. در تمامی شاخص های آماری فوق، بهترین تطابق، مربوط به زیرحوضه پل چهر می باشد. یافته های این پژوهش مؤید آن است که خروجی های مدل GLEAM که عمدتاً مبتنی بر داده های ماهواره ای است، برای حوضه کرخه قابل استفاده بوده و می تواند در صورت فقدان یا کمبود داده های مشاهده ای جایگزین برآوردهای حاصل از روش های تجربی و مرسوم گردد.

این پژوهش با هدف مقایسه برآوردهای تبخیرتعرق مدل GLEAM و ماهواره GRACE در در 8 ایستگاه حوضه آبریز گرگان رود-قره سو حوضه گرگان رود – با مقادیر حاصل از معادله پنمن مانتیث انجام شد. برای انجام این تحقیق تبخیرتعرق واقعی مدل GLEAM و ماهواره GRACE برای 4 ماه گرم سال (مارس، آوریل، مه و ژوئن) از سال های 2016 تا 2018 با اعداد حاصل از معادلعه پنمن مانتیث برای مناطقی با پوشش گندم مقایسه شد. شاخص آماری R2 بین برآوردهای معادله پنمن مانتیث فائو-56 (FAO 56 PM) و داده های مدل GLEAM برای ایستگاه های، رضوان، بندرترکمن، علی آبادکتول، گنبدکاووس، کلاله، گرگان، گرگان هاشم آباد و مینودشت به ترتیب برابر با 78/0، 38/0، 40/0، 49/0، 54/0، 74/0، 46/0 و 69/0 به دست آمد که بالاترین همبستگی را ایستگاه رضوان داشت. همچنین ضریب تبعیین مابین برآوردهای معادله PM و داده های ماهواره ای GRACE به ترتیب 63/0، 37/0، 41/0، 45/0، 37/0، 50/0، 44/0، 54/0 به دست آمد. شاخص آماری RMSE بین برآوردهای معادله (PM) با مدل GLEAM برابر با 32/0، 53/0، 59/0، 77/0، 71/0، 51/0، 50/0، 42/0 و نسبت به داده های GRACE برابر با 41/0، 53/0، 60/0، 91/0، 62/0، 57/0، 68/0، 47/0 تعیین شد. نتایج نشان دادند که بالاترین همبستگی در ایستگاه رضوان و کمترین در ایستگاه کلاله وجود دارد. همچنین، همبستگی بین برآوردهای معادله پنمن مانتیث و داده های ماهواره GRACE نشان داد که بهترین عملکرد در ایستگاه رضوان و کمترین تطابق در ایستگاه گنبدکاووس بوده است. تدقیق الگوهای کاربری اراضی و ارزیابی رهیافت های مبتنی بر سنجش از دور در سایر مناطق کشور توصیه می شود

تبخیر-تعرق واقعی به عنوان یکی از مولفه های موثر در چرخه هیدرولوژی محسوب می گردد. از اینرو برآورد دقیق این مولفه در مقیاس حوضه آبریز میتواند نقش مهمی در مدیریت و برنامه ریزی منابع آب در دسترس دارد. در این مطالعه صحت مقادیر محصول تبخیر-تعرق واقعی پنج پایگاه جهانی شاملMOD16, MYD16, SSEBOP, GLEAM, GLDAS با استفاده از مقادیر تبخیر-تعرق بدست آمده از شبیه سازی مدل SWAT در حوضه آبریز سدکرخه در مقیاس ماهانه، برای سال های 2006، 2008 و 2011 که به ترتیب به عنوان سال های کم بارش، پربارش و نرمال انتخاب شده اند، مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس امکان بهبود صحت مقادیر تبخیر-تعرق از طریق استفاده از روش های همادی ترکیب داده ها شامل میانگین گیری ساده و مدل های M5 و SVRدر هشت سناریو مختلف بررسی شد. نتایج نشان داد، محصولات تبخیر-تعرق واقعی پایگاه های جهانی علی رغم شناخت تغییرات مقادیر تبخیر-تعرق واقعی حوضه آبریز، در سطح معناداری 5 درصد دارای اختلاف معنادار با مقادیر خروجی مدلSWAT به عنوان مقادیر مشاهداتی هستند. نتایج این تحقیق نشان داد که اگرچه استفاده از روش میانگین گیری ساده تاثیر چندانی در بهبود صحت داده های پایگاه های جهانی ندارد، استفاده از دو روش همادی M5 و SVR با افزایش ضریب تبیین تا 8/0 باعث بهبود تخمین مقادیر تبخیر-تعرق واقعی حاصل از SWAT در سطح حوضه آبریز مورد مطالعه می شود. همچنین در سناریو برتر ترکیب داده ها، مدل حاصل از SVR میزان خطای مربوط به تخمین داده ها را به میزان 44 درصد نسبت به آنچه که از مدل GLEAM بدست می اید، کاهش داد.

تبخیر-تعرق واقعی (AET) نقش مهمی در مدیریت آب کشاورزی، پیش بینی خشکسالی و پیش نگری تغییر اقلیم ایفا می کند. در سال های اخیر، استفاده از روش های غیرمستقیم برای برآورد AET، منجر به توسعه پایگاه های داده مختلفی شده است. وجود عدم قطعیت های مختلف در این داده ها، ارزیابی آنها را ضروری می سازد. در این مطالعه، با تمرکز بر دوره تاریخی مطالعات اقلیمی (2005-1976)، از مقادیر برآورد شده AET به وسیله مدل بیلان آب تورنت وایت، به عنوان مبنایی برای ارزیابی دو پایگاه داده GLEAM و GLDAS، در چهار زیرحوضه نازلوچای، روضه چای، شهرچای و باراندوزچای در غرب دریاچه ارومیه استفاده شد. نتایج نشان داد که در مقیاس سالانه، عملکرد دو پایگاه داده GLEAM و GLDAS در برآورد تبخیر-تعرق واقعی تفاوتی نداشتند (RMSEGLEAM=0.13-0.46 mm/day, RMSEGLDAS=0.13-0.48 mm/day). اما در مقیاس فصلی، عملکرد داده های GLEAM و GLDAS در فصول مختلف، متفاوت بود. بر اساس معیارهای ارزیابی، پایگاه داده GLEAM عملکرد بهتری نسبت به GLDAS داشت (GLEAM: RMSEWinetr=0.11-0.33, RMSESpring=0.25-1.15, RMSESummer=0.58-0.77, RMSEAutumn=0.15-0.33; GLDAS: RMSEWinetr=0.15-0.27, RMSESpring=0.32-1.14, RMSESummer=0.64-0.95, RMSEAutumn=0.15-0.40). همچنین در هر دو مقیاس سالانه و فصلی، داده های GLEAM و GLDAS در زیرحوضه شهرچای از اعتبار بیشتری برخوردار بودند (RMSEShahrchay=0.12-0.58, RMSENazlouchay=0.15-0.85, RMSERozehchay=0.19-1.15, RMSEBarandouzchay=0.11-0.77). با توجه به نتایج مطالعه حاضر، استفاده از داده های GLEAM و GLDAS در مطالعات هیدرومتئورولوژیکی زیرحوضه های نازلوچای و روضه چای توصیه نمی شود. نتایج مطالعه حاضر می تواند در مطالعات پیش نگری تغییرات آینده AET، به عنوان مبنایی برای ارزیابی بروندادهای مدل های اقلیمی و همچنین تصحیح اریبی آنها قرار گیرد.

محدودیت های موجود در دسترسی به مقادیر جریان مشاهداتی با کفایت مکانی و زمانی مناسب در سطح حوضه های آبریز سبب ایجاد مشکلاتی در کاربرد مدل های هیدرولوژیکی برای محققین شده است. از سویی دیگر با توجه به گسترش فناوری های ماهواره ای در سال های اخیر، منابع اطلاعاتی ارزشمندی از مولفه های بیلان آب با استفاده از تکنیک های سنجش از دور و داده گواری تهیه و در اختیار پژوهشگران قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی کارایی مقادیر تبخیر و تعرق به دست آمده از اجرای مدل های بازتحلیل شده GLEAM، W3RA و HBV در فرآیند واسنجی مدل هیدرولوژیکی VIC-3L در حوضه آبریز سفیدرود به انجام رسیده است. نتایج حاصل حاکی از آن است که در صورت استفاده از منبع بازتحلیل شده GLEAM به منظور واسنجی مدل توزیعی VIC-3L در سناریوی دوم (واسنجی سلول به سلول مدل هیدرولوژیکی)، مقادیر جریان شبیه سازی شده با 59/0NS= و80/0r= از همبستگی مناسبی با مقادیر مشاهداتی برخوردار می باشد. همچنین مقدار شاخص کلینگ گوپتا (KGE) درصورت واسنجی مدل بر اساس مقادیر جریان خروجی از حوضه برابر با 64/0می باشد؛ در حالی که در صورت استفاده از منبع بازتحلیل شده HBV در سناریوی سوم (استفاده از متوسط مقادیر پارامترهای بهینه به دست آمده در سناریوی دوم) مقدار این ضریب معادل 62/0 است. همچنین در گام زمانی ماهانه، کاربرد مقادیر تبخیر و تعرق به دست آمده از مدل بازتحیل شده HBV با دارا بودن شاخص 64/0KGE= از عملکرد بهتری نسبت به سناریوی پایه (واسنجی مدل هیدرولوژیکی با سری زمانی جریان مشاهداتی در خروجی حوضه (59/0KGE=)) برخوردار است. علاوه بر این، استفاده از منابع تبخیر و تعرق به دست آمده از مدل های بازتحلیل شده W3RA و GLEAM منجر به بهبود عملکرد مدل VIC-3L در تخمین حجم رواناب خروجی از حوضه سفیدرود شده است؛ به طوری که مقدار متوسط خطا در برآورد حجم رواناب به کمتر از به 0/4 درصد محدود می شود.

در چرخه هیدرولوژی یکی از مهمترین اجزاء تبخیر و تعرق واقعی است که شار رطوبتی به سمت خارج ایجاد نموده و بخشی از منابع رطوبتی را از سیستم خارج می نماید. عمده روابط موجود در تخمین مقدار تبخیر و تعرق واقعی، بصورت تجربی بوده و مبتنی بر مشخصات اقلیمی و محلی است که کالیبره نمودن آنها و یا انتخاب نوع رابطه متناسب با مناطق مورد بررسی در آنها الزامی است. هدف اصلی مقاله حاضر، بررسی اثر استفاده از محصولات بزرگ مقیاس تبخیر و تعرق در عملکرد مدل بیلان آب در منطقه ای برف گیر و کوهستانی در غرب ایران (محدوده مطالعاتی سد قشلاق) است. به همین منظور سه محصول بزرگ مقیاس GLEAM، SSEbop و MODIS در قالب چهار سناریو (سه سناریو استفاده از این محصولات در کنار مدل مرجع بیلان منابع آب) ارزیابی شده است. در انتها با توجه به لزوم ارزیابی اثر متقابل استفاده از این اطلاعات بر ساختار مدل بیلان، ارزیابی عدم قطعیت پارامترهای مدل با روش GLUE انجام شده است. نتایج کالیبراسیون همزمان تبخیر و تعرق و جریان رودخانه، بر بهبود رفتار مدل با استفاده از محصولات ماهواره ایSSEbop و GLEAM صحه می گذارد. در تمام سناریوهای مطرح شده محصول GLEAM بهترین عملکرد را داشته و شبیه سازی جریان رودخانه را بهبود داده است.

بارش یکی از مهم­ترین پارامترهای چرخه آب است که تخمین آن می تواند در مدیریت منابع آب وخاک بسیار مؤثر باشد. لذا در این پژوهش، از الگوریتم SM2RAIN-NWF برای برآورد مصرف آب آبیاری در مقیاس حوضه بر اساس داده های رطوبت خاک ماهواره ای استفاده شد. مشاهدات رطوبت خاک ماهواره ای به دست آمده از رادیومتر اسکن ماکروویو پیشرفته (AMSR2) همراه با تصاویر ماهواره GLEAM و بارندگی برای دوره 2012-2020 به عنوان ورودی مدل استفاده شد. تخمین میزان بارش برای سه بخش مختلف که شامل بخش کشاورزی در میاندوآب، پوشش گیاهی در ملکان و زمین بایر در بناب در حوضه موردمطالعه انجام شد. ضریب تبیین 2R برای تخمین بارش توسط این مدل بین 53/0 تا 70/0 به دست آمد. مقایسه نتایج نشان داد که مدل در مناطق فاقد پوشش گیاهی نتایج به مراتب بهتری را نشان می دهد. نتایج تخمین داده های آب آبیاری نیز در دشت میاندوآب نشان داد که اگرچه مدل، به طور سامانمند آبیاری را در مقایسه با داده های زمینی در برخی فصول کم­تر و در برخی فصول بیشتر برآورد می کند، میانگین عملکرد مدل در محدوده های آبیاری شده برحسب NS،  R2 و PRMSE  به ترتیب 55/0، 63/0 و 48/2 % بود که نشان می دهد رویکرد پیشنهادی می تواند بیانگر مناسبی برای الگوی آبیاری باشد.

بی شک، مولوی بزرگترین شاعری است که سیر و سلوک باطنی را به سلک نظم درآورده؛ و شعر و تمثیل و حکایت را دست افزاری جهت بیان روش نیل به حقیقت، قرارداده است. کلید گشایش رمزهای مثنوی، دل در اطوار گوناگون است؛ در این پژوهش دل و اطوار آن در آثار برخی معاصران و اسلاف مولوی؛ و به تفصیل در مثنوی مولوی، طرح و بررسی می شود. در مثنوی هفت مفهوم برای اطوار دل یافت شد. سه طورصدر، قلب و شغاف که از رش نور بهره ای ندارند مربوط به جسم دل هستند؛ و مولوی جسم دل را در خور پایه دل نمی داند. نام قلب برای طورهای دیگر دل نیز به کار رفته؛ ولی طور دوم دل فقط با نام قلب مشخص شده است. دل در اطوار فواد، حبه القلب، سویداء و مهجه القلب از رش نور نصیبی دارد. جلال الدین برای طور آخر دل نامی ذکر نکرده است؛ لکن معانیش در مثنوی وجود وتعابیر فراوانی به آن اشاره دارد.