پژوهش حاضر با هدف فهم تجارب زیسته دانشجو معلمان از برنامه درسی اجرا شده رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان انجام گرفت.  رویکرد پژوهش کیفی و روش پژوهش پدیدارشناسی توصیفی مبتنی بر نظریه هوسرل بود، مشارکت کنندگان پژوهش را دانشجومعلمان رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان اراک تشکیل می داد. که با استفاده از رویکرد نمونه گیری هدفمند و با استفاده از مصاحبه نیمه ساختارمند با 65 نفر  از دانشجویان رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان اراک صورت گرفت. تحلیل داده ها به روش توصیفی مبتنی بر رویکرد کلایزی بود که با استفاده از نرم افزار مکس کیودا 12 اجرا گردید. یافته های پژوهش حاکی از آن بود که در فرایند کدگذاری ها تعداد4 مقوله اصلی(تقلیل محقق) 22 مقوله فرعی (تقلیل یافته) و 55 مقوله باز(تعلیق یافته) شناسایی گردید. تجارب زیسته دانشجویان در کدهای اصلی و فرعی هم راستا ولی در کدهای باز متفاوت بود. کدهای اصلی عبارت بود از، کسب توانایی در زمینه روش تدریس، بهره گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات، توسعه توانایی شناختی، کمک به دانش آموزان درحل مشکلات یادگیری. در نتایج پژوهش مشاهده گردید تجارب کسب شده دانشجومعلمان با سرفصل های برنامه درسی رشته آموزش ابتدایی هم پوشانی وجود داشته که دلالت بر همسویی با اهداف قصد شده ی برنامه درسی رشته آموزشی ابتدایی دانشگاه  فرهنگیان داشته است.

پژوهش پیمایشی حاضر با هدف، بررسی نگرش معلمان پایه ی ابتدایی به آموزش و پرورش فراگیر انجام شده است. بدین منظور با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، 177 معلم (149 زن و 28 مرد) دوره ی ابتدایی که در سال تحصیلی 1394-1393 مشغولبه تدریس بوده اند، از ناحیه ی 3 شهر تهران انتخاب شدند. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه ی، سنجش نگرش به آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه در کلاس های درس عادی (ATMS) استفاده شد. داده های به دست آمده از طریق آزمون تیاستودنت تک نمونه ای و مستقل مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج به دست آمده نشان داد که به طور کلی معلمان پایه ابتدایی نسبت به آموزش و پرورش فراگیر دارای نگرش منفی بوده اند و آن ها نه تنها نسبت به فلسفه ی آموزش فراگیر، شناخت کافی نداشته اند بلکه توانایی های خود در تدریس به دانش آموزان با نیازهای ویژه را نیز ضعیف برآورد کرده اند. نتایج به دست آمده هم چنین نشان داد که آنها رفتارهای دانش آموزان با نیازهای ویژه در کلاس درس را منفی ارزیابی کرده اند. در نهایت بین نگرش کلی معلمان نسبت به فلسفه فراگیرسازی با جنسیت و گذراندن دوره های آموزشی رابطه ای مشاهده نشد. نتایج به دست از این پژوهش به دلیل اهمیت تاثیر آن بر فرایند فراگیرسازی در نظام آموزشی کشور برای سیاست گزاران و برنامه ریزان حایز اهمیت فراوان است.

پژوهش حاضر با هدف تعیین میزان رضایت شغلی معلمان مدارس ابتدایی تهران انجام گرفته است. رضایت شغلی یکی از عوامل بسیار مهم در امر کیفیت آموزش و موفقیت شغلی معلمان است. روش مطالعه در این پژوهش پیمایشی است و برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه تعدیل شده رضایت شغلی مینه سوتا استفاده شده است. جمعیت نمونه شامل 400 نفر از معلمان مدارس ابتدایی در مناطق یک، یازده، و شانزده، تهران بوده است. شیوه نمونه گیری به روش تصادفی سیتماتیک و خوشه ای انجام گرفت. یافته ها نشان می دهد که 76.5 درصد از معلمان مدارس ابتدایی مورد بررسی از شغل خود راضی و یا خیلی راضی بوده، حال آن که 9 درصد ناراضی و یا خیلی ناراضی بوده اند. متغیرهای سطح تحصیلات معلمان و قصد معلمان برای ماندن در موقعیت کنونی شغلی، از متغیرهای قابل پیش بینی رضایت شغلی معلمان است. جنبه های مربوط به بیشترین میزان رضایت شغلی معلمان است. جنبه های مربوط به بیشترین میزان رضایت شغلی معلمان شامل خدمت اجتماعی، ارزش های اخلاقی، خلاقیت، فعالیت ، تنوع و کاربرد توانایی، و جنبه های مربوط به کمترین میزان رضایت شغلی معلمان شامل جبران، سیاست های نظام آموزشی، پیشرفت و امنیت شغلی است. معلمان در گروه سنی بالاتر، سطح تحصیلات بالاتر و درآمد بیشتر و بالطبع منزلت اجتماعی بالاتر از میزان رضایت شغلی بیشتر برخوردارند.

هدف: این پژوهش درصدد سنجش آمادگی شناختی معلمان ابتدایی آموزش وپرورش منطقه 20 تهران است. روش: این پژوهش با هدف کاربردی و از نوع توصیفی-پیمایشی و کمی محسوب می­شود. در این پژوهش با کمک پرسشنامه استاندارد، اطلاعات لازم، گردآوری و سپس نتایج مورد تحلیل قرار گرفت. پایایی پرسشنامه پژوهش با آلفای کرونباخ برای جامعه آماری معلمان 89/0 ارزیابی شد. برای روایی پرسشنامه از روش محتوا استفاده شد. سپس آمار توصیفی و تحلیل واریانس، جهت شناسایی عوامل پرسشنامه، اندازه گیری شد. مدل آماری تحقیق حاضر در حیطه آمار پارامتریک جای می گیرد زیرا مناسب ترین و معتبرترین شاخص مورد استفاده در تحقیق حاضر، میانگین می باشد. از این رو تحقیق فوق به بررسی وضعیت موجود تاکید دارد و از آزمون T تک نمونه و آزمون فریدمن جهت آزمون فرضیه های تحقیق استفاده شده است. یافته ها: مؤلفه های آمادگی شناختی معلمان ابتدایی آموزش وپرورش منطقه 20 تهران شامل آمادگی شناختی فردی(01/0, P<16/12t=)، آمادگی گروه کاری(01/0, P<46/12t=)، آمادگی یادگیری (01/0, P<01/4t=) و آمادگی اجتماعی-عاطفی (01/0, P<99/3t=) است. نتیجه گیری: در نهایت می توان بیان کرد که آمادگی شناختی فردی ناظر بر توانایی فردی معلمان است. معلمان با افزایش شناخت و آگاهی فردی خود در محیط مداری می توانند با اندیشه ها و ایده های جدید روبرو شوند و به شناخت کامل تری از موضوعات و سیستم های محیطی خویش دست یابد.

هدف: هدف پزوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش فلسفه برای کودکان بر پرورش خلاقیت دانش آموزان است. روش: روش این پژوهش علی – مقایسه ای است و برای تجزیه و تحلیل داده ها در دو بخش توصیفی و استنباطی از آزمون های کولموگروف اسمیرنف (K-S)، شاپیروویلک (SH-W) و t مستقل با بهره گیری از نرم افزار آماری SPSS-22 استفاده شد. افرادی که در روند اجرای این پژوهش شرکت داشتند پنجاه نفر از دانش آموزان پسر پایه پنجم ابتدایی هستند؛ که از بین مناطق شهرستان بهارستان با استفاده از روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از آزمون خلاقیت تورنس ( فرم B ) که شامل سه فعالیت بود، که در چهار خرده مقیاس سیالی، انعطاف پذیری، اصالت و بسط است، استفاده شد. یافته ها: خلاقیت در دانش آموزان مورد مطالعه متفاوت است. بطوریکه بر اساس مقایسه میانگین ها تفاوت در گروه دانش آموزان آموزش دیده (48/166) بیشتر از گروه دانش آموزان آموزش ندیده (96/132) است. نتیجه گیری: نتایج حاصل از فرضیه کلی پژوهش مبنی بر آنکه «آموزش فلسفه برای کودکان بر پرورش خلاقیت دانش آموزان پسر پایه پنجم ابتدایی ناحیه یک بهارستان تأثیر دارد»، نشان داد که آموزش فلسفه برای کودکان بر پرورش خلاقیت دانش آموزان پسر پایه پنجم ابتدایی ناحیه یک بهارستان تأثیر دارد.