پروژسترون یکی از هورمونهای اساسی در سیکل قاعدگی است که تغییر میزان آن در خون می تواند با تغییر در کیفیت و رشد و نمو فولیکولها و در نهایت اووسیت جمع آوری شده در سیکلهای In Vitro Fertilization (IVF) گردیده و بالطبع باعث کاهش میزان لقاح باروری و حاملگی گردد. بنابراین هدف از این مطالعه نشان دادن تاثیر سطح پروژسترون در اواخر فاز فولیکولار روی کیفیت تخمکها و میزان لقاح در سیکلهای IVF می باشد. این مطالعه به صورت آینده نگر بر روی 20 نفر بیماران نابارور تحت درمان سیکل IVF که در فاصله زمان فروردین تا اسفند 1375 به مرکز ناباروری کوثر تهران مراجعه نموده بودند، صورت گرفت. ابتدا بیماران بر اساس میزان پروژسترون خون به دو گروه تقسیم شدند. در روز صفر سطح پروژسترون در 14 نفر کمتر از ng/ml.1.5 بود. و در 6 نفر باقیمانده بیش از ng/ml 1.5 سطح متوسط پروژسترون برای گروه اول 0.7 ng/ml و برای گروه دوم ng/ml.2.2 بوده است. سن متوسط هر دو گروه 27 سال بود و رابطه محسوسی بین سن بیماران و میزان باروری مشاهده نشد. تعداد تخمک با کیفیت خوب در گروه اول که سطح پروژسترون کمتر از 1.5 ng/ml داشته 7 تا 8 عدد و در گروه دوم 8 عدد تخمک با کیفیت مناسب بدست آمده است که از نظر آماری اختلاف معنی داری با هم ندارد. هرگاه سطح پروژسترون سرم در روز تزریق Human Chorionic Gonadotropin (hCG) بیش از 1.5 ng/ml باشد، میزان لقاح تخمک ها نسبت به افرادی که سطح پروژسترون کمتری دارند کمتر از 50% خواهد بود و بیانگر این مطلب است که سطح بالای پروژسترون برای میزان لقاح و در نتیجه میزان حاملگی در سیکلهای IVF مضر است.

زمینه و هدف: این مقاله با هدف بررسی فقهی استفاده های متنوع منجربه تلف از سلول های بنیادی جنین که به روش های لقاح خارج از رحم تهیه و به صورت فریزشده نگهداری می شود در مطالعات پیشگیرانه و درمان ناتوانی، از نظر فقه شیعه نگارش شد. روش بررسی: با استناد به گزاره های پذیرفته شده در قرآن، سنت، عقل و اجماع در فقه و اصول شیعه، چالش های محتمل و آراء مخالف در مسایلی مثل جواز عزل و سقط جنین و دیگر مفاهیم مرتبط، از منابع فقهی استخراج و نقد و بررسی شد. یافته ها: تقسیماتی برای فهم بهتر اطلاق احکام انسان و پذیرش ممنوعیت تلف عمدی جنین در هریک از مراحل رشد آن در رحم مادر و نیز حرمت لقاح با هدف تلقیح صورت گرفت. نتیجه گیری: با نفی ادله ادعاشده در تحریم استفاده منجربه تلف از جنین با استناد به اصل برایت جواز استفاده از جنین لقاح یافته در خارج از رحم که با هدف تناسلی انجام گرفته و امکان عملی حفظ آن تا تبدیل شدن به انسانی وجود نداشته، ثابت شده است.

هدف از این مطالعه بررسی وجود یا عدم وجود ارتباط بین وضعیت پایداری کروماتین اسپرم به روش سدیم دودسیل سولفات (SDS) و میزان لقاح به روش لقاح آزمایشگاهی (IVF) می باشد. همچنین رابطه بین پایداری کروماتین به روش SDS و پارامترهای اسپرمی و کیفیت بسته بندی و تراکم کروماتین با استفاده از روش رنگ آمیزی آنیلین بلو (Ab) ارزیابی می شود. با جمع آوری نمونه از 101 زوج نابارور مراجعه کننده به مرکز باروری و ناباروری اصفهان بخشی از مایع سمن جهت انجام لقاح آزمایشگاهی و بخش دیگر جهت انجام آنالیز سمن، تست SDS و رنگ امیزی آنیلین بلو استفاده شد. نتایج حاصله نشان می دهد که بین درصد لقاح و میزان پایداری کروماتین از لحاظ آماری رابطه معنی داری وجود ندارد و از بین پارامترهای اسپرمی صرفاً با درصد حرکت پیشرونده اسپرم رابطه دارد. همچنین میزان پایداری کروماتین (تست SDS) با میزان تراکم کرومانین (رنگ آمیزی Ab) رابطه معنی داری را نشان می دهد. در مجموع می توان گفت SDS اگرچه ارزش تشخیصی در رابطه با پیشگویی میزان موفقیت در لقاح را ندارد اما هنوز از این روش در بیماران آستنواسپرمی می توان به عنوان یک تست مناسب جهت تعیین قدرت خروج از تراکم کروماتین اسپرم (NCD) استفاده نمود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

میزان لقاح تخمک ها و درصد ماندگاری آنها در مراحل انکوباسیون تخم از مهمترین مباحث در کارگاه های تکثیر ماهیان قزل آلا رنگین کمان در ایران است. به طوری که تکثیر کنندگان تمایل دارند لقاح تخمک ها با بهترین روش انجام گیرد تا بیشترین میزان ماندگاری حاصل می شود حاصل شود. بنابراین با بررسی روشهای لقاح می توان بهترین شیوه آن را توصیه کرد. در این پژوهش تخمک های دو گروه مولد با سنین 3-5 سال و کمتر از 3 سال، با دو نوع لقاح خشک و نیمه خشک، با چهار روض خشک با آب سالن تکثیر، خشک با محلول لقاح، نیمه خشک با آب سالن تکثیر و نیمه خشک با محلول لقاح، در چارچوب طرح بلوک های کامل تصادفی به صورت فاکتوریل 2×2×4 و با دو تکرار بارور شدند. تجزیه و تحلیل نتایج نشان داد که میزان ماندگاری تخم و لارو در روش لقاح نیمه خشک بیشترین بوده و چنانچه محلول لقاح به کار رود، ماندگاری افزایش می یابد (0.05>P) هم چنین، میزان ماندگاری تخم و لارو حاصله از مولدین 3-5 ساله بیش از مولدین کمتر از 3 سال بوده(0.05>P). از سوی دیگر ، اثر روش لقاح بر طول دوره تکامل جنینی اختلاف معنی دار نداشت، ولی اختلاف اثر سن مولدین بر طول دوره رشد جنینی تا آغاز تخم گشایی تخم ها معنی دار بود (0.05>P).

سابقه و هدف: استفاده از تستوسترون انانتات در بین ورزشکاران، به ویژه رشته های مقاومتی افزایش یافته است. مطالعه حاضر به مقایسه اثرات مستقل و تعاملی تمرین مقاومتی، تستوسترون و عصاره گرده نخل خرما بر بیان ژن های آدیپونکتین و GLUT4 و همچنین برخی شاخص های فشار اکسایشی در بافت چربی قهوه ای موش های صحرایی نر می پردازد. مواد و روش ها: 36 موش صحرایی نر به گروه های کنترل، تمرین، عصاره گرده لقاح خرما، تستوسترون انانتات، عصاره گرده لقاح خرما+تمرین و تستوسترون انانتات + تمرین تقسیم شدند. گروه های تمرینی، برنامه تمرین مقاومتی را به مدت چهار هفته (5 روز در هفته) اجرا نمودند. در روزهای تمرین، عصاره گرده لقاح خرما و تستوسترون (با دوزهای به ترتیب 100 و mg/kg2) به موش های گروه های مربوطه خورانده شد. 48 ساعت پس از آخرین مداخله، حیوانات قربانی شدند و بافت چربی قهوه ای از نظر میزان بیان ژن های آدیپونکتین و GLUT4 و فعالیت سوپراکسیددیسموتاز (SOD) و مالون دی آلدهید (MDA) بررسی شد. یافته ها: تمرین مقاومتی موجب افزایش بیان ژن های آدیپونکتین و GLUT4، افزایش فعالیت SOD و کاهش فعالیت MDA بافت چربی قهوه ای شد. تستوسترون باعث افزایش SOD و کاهش MDA بافت چربی قهوه ای شد. گرده خرما موجب افزایش بیان ژن های آدیپونکتین، افزایش فعالیت SOD و کاهش فعالیت MDA بافت چربی قهوه ای شد. استفاده هم زمان از تمرین و تستوسترون/گرده خرما اثر هم افزایی نسبت به مداخله تستوسترون و گرده خرما به تنهایی بر MDA بافت چربی داشت. استنتاج: نتایج مطالعه حاضر، فرضیه استفاده از گرده نر نخل خرما به عنوان یک ماده طبیعی به جای تستوسترون سنتتیک را تقویت می کند.

مقدمه: ناباروری در دنیای امروز به صورت یک نگرانی اجتماعی در آمده که پیشامدی استرس زا یا هیجان آور و ناکام کننده برای زوج هاست که با استرس های گوناگون اجتماعی،روانی، جسمی و مالی همراه می شود IVF-ICSIیکی از روش های درمان ناباروری است.هدف: بررسی تغییر اضطراب زنان مراجعه کننده به درمانگاه های استان گیلان در درمان با روش IVF-ICSI مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع میدانی و مقطعی به صورت اندازه گیری مکرر انجام شد. نمونه مورد مطالعه 74 نفر بود که از فروردین تا مرداد ماه 1391 برای درمان ناباروری به روش نامبرده اقدام کرده بودند و برای شرکت در پژوهش رضایت داشتند. این افراد پرسشنامه های اطلاعات دموگرافی، مقیاس عاطفه مثبت و منفی (PANAS) و پرسشنامه اضطراب حالت اسپیل برگر را در سه مرحله (پیش از شروع درمان ناباروری، هنگام دریافت تخمک و در زمان انتقال جنین) تکمیل کردند.نتایج: میانگین سنی زنان با ناباروری در این پژوهش 38.32 (5.08±) سالگی بود. مشکل ناباروری در این افراد 84.37% به زنان، 22 .16% به مردان، 95.45% هم به مرد و هم به زن مربوط بود. در بررسی تفاوت عاطفه مثبت، عاطفه منفی و اضطراب حالت در زیرگروه ها، به طور معنی دار با افزایش سن عاطفه مثبت کاهش می یافت (t -2.78، P<0.05) همچنین عاطفه مثبت در زنان با ناباروری اولیه بیش از زنان با ناباروری ثانویه بود (t -2.11، P<0.05) در سایر متغیرها بین زیرگروه ها تفاوت معنی دار وجودنداشت. با آزمون ANOVA اندازه های مکرر متغیرهای عاطفه مثبت (F -4.14؛ P<0.05) عاطفه منفی (F -23.69؛ P<0.01)، اضطراب حالت (F -3.80؛ P<0.05)، در زنان پیش از شروع درمان به روش IVF-ICSIتفاوت معنی داری با زمان انجام درمان ناباروری داشت.نتیجه گیری: با توجه به این که فرایند درمان ناباروری به روش IVF-ICSI زنان را در استرس قرار داده و در آنان زمینه اضطراب و افسردگی را فراهم می کند، مداخله در این خصوص و استفاده از مشاوره و روان درمانی پیشنهاد می شود که براساس مراحل درمان ناباروری و با توجه به تغییر در سطوح اضطراب و عاطفه تنظیم شده باشد.

فرآیند لانه گزینی به عنوان یک رویداد حیاتی در شروع تکامل جنین، نتیجه میانکنش های متقابل اندومتر پذیرا و جنین واجد شرایط می باشد. این گفتگو توسط مولکول های سطح سلولی، اجزای ماتریکس خارج سلولی و مواد ترشحی از سلول های اندومتر و جنین از قبیل سایتوکین ها، فاکتورهای رشد، هورمون ها و وزیکول های خارج سلولی میانجی گری می شود. مطالعات سال های اخیر، microRNAها را به عنوان میانجی های جدید در ارتباطات بین سلولی معرفی می کنند. MiRNAها RNAهای کوچک تک-رشته ای و غیرکدکننده هستند که ژن های هدف خود را به شیوه پس ترجمه ای کنترل می کنند و از این طریق بر بسیاری از فرآیندهای سلولی تاثیر می گذارند. همچنین این مولکول ها پس از ترشح شدن، می توانند به سلول های اطراف وارد شوند و از طریق مهار بیان ژن های هدف وقایع سلولی آنها را نیز تغییر دهند. در همین راستا، در این مقاله ما نقش miRNAها را در تمایز سلول های تروفوبلاستی، نقش miRNAهای ترشحی بلاستوسیست در میانکنش با سلول های اندومتر و کنترل فرآیند لانه گزینی جنین مرور کردیم. از آنجا که، در درمان ناباروری با استفاده از روش های کمک باروری، متخصصین بالینی جهت دست یابی به مشخصه های بهترین جنین ایجاد شده در محیط آزمایشگاه به منظور انتخاب آنها برای انتقال به رحم مادر نیاز به استراتژی های غیرتهاجمی دارند، ما در این مقاله پتانسیل miRNAها را به عنوان نشانگر های زیستی در انتخاب جنین های واجد شرایط برای انتقال به رحم در درمان های ناباروری مانند لقاح آزمایشگاهی و تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم نیز مرور کردیم.

مقدمه: استفاده از روش بلوغ تخمک ها در محیط کشت (IVM) برای درمان ناباروری در زنان دارای سندرم پلی کیستیک تخمدان (PCOS) و یا افراد مبتلا به سندرم تحریک بیش از حد تخمدان (OHSS) مفید می باشد و باعث کاهش میزان مصرف داروهای گنادوتروپین و در نتیجه کاهش هزینه های درمان می گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات هورمون های HMG و r-FSH بر بلوغ اووسیت های نابالغ انسانی و میزان جنین های هشت سلولی ایجاد شده، حاصل از تزریق اسپرم به سیتوپلاسم تخمک ( ICSI) انجام شده است.روش کار: این مطالعه از نوع تجربی و در سال 1386-1385 در مرکز تحقیقاتی درمانی ناباروری منتصریه و دانشگاه آزاد اسلامی مشهد انجام شده است. تعداد 156 تخمک نابالغ حاصل از تخمدان زنان کاندید لقاح در محیط کشت (IVF) به سه گروه تقسیم شد. در گروه شاهد به محیط کشت اووسیت آلبومین سرم انسانی 10% و در محیط کشت گروه های تجربی 1 و 2 به ترتیب r-FSH وHMG  به مقدار0.075 IU/ml  اضافه شد. سپس تخمک های بالغ را با تزریق اسپرم به داخل سیتوپلاسم آنها بارور و تعداد رویان های هشت سلولی ایجاد شده توسط میکروسکوپ معکوس بررسی گردید. داده های کمی حاصل با استفاده از روش آماری مجذور کای و نرم افزار SPSS در سطح معنی داریP<0.05  تحلیل گردید.نتایج: میزان بلوغ اووسیت های نابالغ انسانی تا مرحله متا فاز 2 و رسیدن رویان ها به مرحله هشت سلولی به طور معنی داری در گروه های HMG و r-FSH نسبت به گروه کنترل افزایش نشان داد(P<0.001) .نتیجه گیری: هر دو هورمونHMG  و r-FSH باعث افزایش میزان بلوغ اووسیت های نابالغ انسانی در محیط کشت می شود و نیز میزان رسیدن رویان ها را به مرحله هشت سلولی افزایش می دهند.

مقدمه: سقط خود به خودی به معنی ختم حاملگی قبل از هفته بیستم بوده که با مرگ جنین همراه است. کم و بیش 50-30% لقاح در انسان به سقط خود به خودی منجر می شود که بیشتر این سقط ها در زمان لانه گزینی و مرتبط با استرس اکسیداتیو رخ می دهند. استرس اکسیداتیو می تواند به DNA میتوکندریایی (mtDNA) آسیب وارد کند. آنزیم های زنجیره تنفسی ناقص که توسط mtDNA دارای حذف کد می شوند، ممکن است منجر به افزایش استرس اکسیداتیو شود.هدف: بررسی حذف 4977-bpیا حذف عمومی در mtDNA لکوسیت های زنان دچار سقط جنین خود به خودی.مواد و روش هاDNA : ژنومی از نمونه خون 150 زن دچار سقط خود به خودی و 90 کنترل استخراج شد. 4977-bp در mtDNA، از روش Gap-PCR و جفت پرایمر طراحی شده توسط نرم افزار oligo7 استفاده و آنالیز آماری با نرم افزارMedCalc انجام شد.نتایج: در 45 نفر (30%) از زنان مبتلا به سقط خود به خودی حذف 4977-bp در mtDNA و تنها در 6 نفر (66.6%) از افراد کنترل وجود داشت. ارتباط معنی داری بین این حذف و افزایش خطر سقط خود به خودی بدست آمد (CI)-2.44-14.74 p-0.0001) 95%، oR-6.00).نتیجه گیری: در این مطالعه ارتباطی قوی بین حذف -bp4977 و سقط خود به خودی بدست آمد گرچه، برای تعیین ارتباط بین این حذف و سقط خود به خودی لازم است مطالعه در جمعیت های بزرگ تر انجام شود.