مقدمه: بررسی ارتباط بین نسبت آلبومین به کراتینین ادرار (UACR) با متغیرهای گازومتری در بیماران با بیماری انسدادی مزمن ریه هدف از این مطالعه است.روش کار: این مطالعه مقطعی توصیفی در بیمارستان امام رضا مشهد در سال 1389 انجام شد. تعداد 21 بیمار (13 مرد و 8 زن) با بیماری انسدادی مزمن ریه که به علت تشدید حاد بیماری در بیمارستان بستری شده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. در این بررسی UACR، متغیر های گاز خون شریانی (PCO2، PO2، PH) اندازه گیری شد. مقادیر UACR بین 30 - 300 میلی گرم به گرم به عنوان میکروآلبومینوری در نظر گرفته شد. از آزمون همبستگی پیرسون جهت بررسی ارتباط بین UACR و متغیر های گازومتری استفاده شد.نتایج: میانگین سنی بیماران 68.84±10.20 سال بود. میکرو آلبومینوری در 9 بیمار (43%) تشخیص داده شد. ارتباط معنا دار و معکوسی بین UACR و PaO2 مشاهده شد (p<0.0001، r=-0.40). ولی با سایر متغیر های گازومتری ارتباط معنا داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده میکروآلبومینوری در بیماران COPD به کرات وجود داشته و با هیپوکسیمی مرتبط می باشد. مطالعات بیشتر به منظور تعیین این که آیا این تغییرات پیشرونده هستند یا ارتباط پیشگویی کننده ای ضروری می باشد.

در ادله اکراه، اضطرار، تقیه و حرج، یک استثنا بیان شده و آن ریختن "خون" است. با این توضیح که اکراه، اضطرار، تقیه و حرج، مجوز ریختن خون دیگران نیست، هر چند راه دیگر برای شخص مکرَه و غیر او جهت برون رفت از وضعیت پیش آمده نباشد. سوالاتی پیرامون این استثنا وجود دارد که در این نوشته این سوالات در سه بخش مدیریت و پاسخ داده شده است. بخش اول مربوط به انحصار خون در کشتن و یا شمول آن نسبت به جرح است؟ بخش دوم جواز یا عدم جواز عبور از قدر متیقن خون یعنی کشتن در شرایط خاص است و مساله نهایی مربوط به بحث پر دامنه تکافؤ دما است که در چهار شاخه تکافؤ دماء مؤمن و مؤمن، مومن و مخالف، مومن و ذمی، مومن و غیر ذمی بحث می شود. برای تبیین این بخش، در مورد اصل بودن تکافؤ دما، اثبات ممکن نبودن عمل بر اساس مرجحات، ملزومات اصل شفاف سازی در قانونگذاری، اقسام مهدور الدم، امکان عمل به اولویت ها در شرایط تزاحم و لزوم عمل بر اساس غلبه سنجه های کمی نکاتی بیان می شود.

زمینه: یکی از مکانیسم های مرتبط با سمیت نورونی مورفین استرس اکسیداتیو است. عصاره میوه عناب با خواص آنتی اکسیدانی سبب کاهش استرس اکسیداتیو می شود. هدف: این مطالعه با هدف تعیین اثر حفاظتی عصاره میوه عناب بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی و استیل کولین استراز کورتکس و سرم در موش صحرایی نر تیمارشده با مورفین انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی 42 سر موش صحرایی به صورت تصادفی به شش گروه هفت تایی تقسیم شده و گروه ها به مدت 30 روز با دزهای 100 و 200 کیلو گرم بر میلی گرم عصاره گیاهی به فرم خوراکی و مورفین 5/0 کیلو گرم بر میلی گرم به صورت درون صفاقی بررسی شدند. بعد از خون گیری و جدا کردن سرم و هموژن کردن بافت کورتکس، سنجش آنزیم های استیل کولین استراز، کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون واریانس یک طرفه انجام شد. یافته ها: تجویز خوراکی عصاره گیاه عناب با دز 100 و 200 کیلو گرم بر میلی گرم سبب افزایش فعالیت آنزیم استیل کولین استراز، کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز در سرم و کورتکس نسبت به گروه مورفین شد (01/P<0). تجویز عصاره عناب با دز 200 به همراه مورفین سبب افزایش معنی داری در فعالیت آنزیم استیل کولین استراز نسبت به گروه مورفین در کورتکس شد (01/P<0). نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد عصاره میوه عناب، احتمالا از طریق افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی، یک اثر مفید در جلوگیری از بروز اثرات مصرف مورفین در کورتکس اعمال می کند.

خون یک کالای حیاتی است و کمبود آن در زنجیره تامین نظام سلامت خون مسیله ساز و مصیبت بار خواهد بود. هرگونه پیشرفت در عملکرد زنجیره تامین نظام سلامت به میزان زیادی باعث صرفه جویی در هزینه سیستم سلامت می شود و از همه مهم تر اینکه جان انسان های زیادی را نجات خواهد داد؛ بنابراین در این پژوهش زنجیره تامین خون به صورت مدل ریاضی برنامه ریزی غیرخطی مختلط شامل مراحل جمع آوری، فرآوری و توزیع خون و محصولات خونی با درنظر گرفتن طول عمر و سن تقاضا، طراحی شده است که به دنبال کاهش هزینه های متحمل بر زنجیره تامین و نیز کاهش کمبود محصولات خونی می باشد. ازآنجا که همواره احتمال تغییرات ذاتی در بسیاری از پارامتر های مسیله از جمله عرضه و تقاضا وجود دارد، از روش بهینه سازی استوار به منظور مقابله با این عدم اطمینان در زنجیره تامین استفاده شده است. مدل طراحی شده ابتدا با مثال عددی و در اندازه های کوچک به صورت حل دقیق و در اندازه بزرگ توسط الگوریتم های فراابتکاری وال و رقابت استعماری حل شده و نتایج حل الگوریتم ها ارایه گردیده است. در پایان یک مطالعه موردی برای بررسی کاربرد مدل صورت گرفته است است.

سابقه و هدف: بیماری پارکینسون نوعی بیماری دستگاه عصبی مرکزی در بزرگسالان مسن تر است که مشخصه آن سفتی عضلانی پیشرونده تدریجی، لرزش و از دست رفتن مهارت های حرکتی می باشد. این اختلال هنگامی رخ می دهد که نواحی خاصی از مغز توانایی خود در تولید دوپامین را از دست می دهند. سلنیم یک عنصر ضروری با نقش های فیزیولوژی مهم در بدن است. هدف از انجام این مطالعه مقایسه غلظت سلنیم موجود در سرم افراد مبتلا به بیماری پارکینسون با افراد سالم بود.روش بررسی: در این تحقیق مورد-شاهدی، غلظت سلنیم موجود در سرم خون افراد مبتلا به پارکینسون و گروه شاهد آنها با استفاده از طیف سنجی جذب اتمی به دست آمد. بررسی های آماری این مطالعه در نرم افزار MATLAB نسخه 6.5 انجام شد.یافته ها: تفاوت قابل ملاحظه ای بین غلظت سلنیم موجود در سرم افراد مبتلا به پارکینسون و افراد سالم وجود داشت. میانگین غلظت سلنیم موجود در سرم برای افراد پارکینسونی 57±13 mg/l و برای افراد سالم 93±18 mg/l بود، یعنی در گروه بیماران 63 درصد کمتر از افراد سالم بود.(p<0.001) نتیجه گیری: سلنیم دارای خاصیت آنتی اکسیدانی است که با توجه به این ویژگی می توان آن را به عنوان یک عامل ضد التهاب محسوب کرد. وجود این عنصر کمیاب باعث تنظیم آنتی اکسیدان ها و تعیین سطح دوپامین در بدن می شود. لذا تجویز مکمل سلنیم جهت بهبود سریع تر بیمار و حذف علایم این بیماری پیشنهاد می شود.

پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر مصرف مکمل کراتین و مخلوط کراتین - کربوهیدرات بر توان بی هوازی و شاخص های آسیب سلولی  (CK,LDH)در پسران رده سنی 18-15 سال شهرستان کوهرنگ انجام گرفت. در این راستا 36 نفر از پسران این شهرستان با میانگین سنی 16.42±0.90 سال، میانگین وزن 54.85±9.96 کیلوگرم و میانگین قد 167.75±8.28 سانتی متر به صورت در دسترس انتخاب شدند. در ابتدا نمونه گیری خونی به منظور تعیین سطح اولیه آنزیم های کراتین کیناز و لاکتات دهیدروژناز به عنوان شاخص های آسیب سلولی از آزمودنی ها به عمل آمد، سپس آزمون های توان بی هوازی (پرش سارجنت، پرتاب توپ طبی و دو سرعت) انجام گرفت. در ادامه آزمودنی ها به صورت تصادفی به سه گروه 12 نفره تقسیم شدند. گروه تجربی اول فقط کربوهیدرات، گروه تجربی دوم فقط کراتین و گروه تجربی سوم مخلوطی از کراتین و کربوهیدرات مصرف کردند. اجرای میدانی به صورت سه جلسه تمرین با وزنه و مصرف مکمل های کراتین و کربوهیدرات طی 5 روز انجام گرفت. مکمل ها در چهار وعده در روز و پس از صرف صبحانه، ناهار، عصرانه و شام به صورت محلول در آب مصرف می شدند. سپس بلافاصله بعد از آخرین جلسه تمرین، نمونه خونی به منظور تعیین سطح آنزیم های مذکور گرفته شد. 2 روز بعد نیز آزمون های بی هوازی برای تعیین تاثیر مصرف مکمل ها مجددا از آزمودنی ها به عمل آمد. نتایج با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی (تحلیل واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی برای آزمون فرضیه ها) با استفاده از نرم افزار spss ویرایش 16 بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که در گروه تجربی دوم مصرف مکمل کراتین توان بی هوازی را بهبود بخشید (P<0.05). همچنین در این گروه مصرف کراتین موجب افزایش معنی دار در سطوح آنزیم های کراتین کیناز و لاکتات دهیدروژناز سرم خون شد (P<0.05)، اما در گروهی که به همراه کراتین، کربوهیدرات نیز مصرف کرده بودند، توان بی هوازی افزایش معنی دار یافت (P<0.001)، در حالی که آنزیم های CK و LDH افزایش معنی دار نداشتند. در گروه کربوهیدرات تفاوت معنی داری در توان بی هوازی و سطوح آنزیم های CK و LDH مشاهده نشد. این یافته ها نشان می دهد که کراتین در کنار آثار مثبتی که روی عملکرد بی هوازی دارد، موجب ایجاد آسیب سلولی می شود و سطوح آنزیم های کراتین کیناز و لاکتات دهیدروژناز در خون افزایش معنی دار نشان می دهد. در صورتی که مصرف مخلوط کراتین و کربوهیدرات توان بی هوازی را افزایش داده و از آسیب سلولی جلوگیری می کند. بنابراین پیشنهاد می شود در صورت تمایل به مصرف مکمل کراتین، این مکمل به همراه مکمل کربوهیدرات مصرف شود تا ورزشکار دچار عوارض کمتری شود.

سابقه و هدف شناخت عوامل موثر در ایجاد سقوط، نقش مهمی در کاهش مشکل و هزینه های مربوط به درمان آن ایفا می کند. با توجه به متناقض بودن داده ها در مورد استفاده از داروهای کاهنده فشارخون بالا و سقوط در افراد سالمند، این مطالعه با هدف تعیین ارتباط بین مصرف داروهای کاهنده فشار خون بالاو سقوط در سالمندان انجام شد. مواد و روش ها این مطالعه مقطعی بخشی از فاز اول کوهورت سالمندان شهر امیرکلا بوده که بر روی سه گروه 250 نفری متشکل از سالمندان سالم، مبتلایان به پرفشاری خون با و بدون مصرف داروی کاهنده فشار خون، انجام شد. داروهای کاهنده فشار خون در 6 گروه بر اساس مکانیسم اثر تقسیم شدند. متغیرهای سن، جنس، شاخص توده بدنی، فعالیت فیزیکی، دیابت، تعداد داروها، علایم افسردگی، وضعیت شناختی، تعداد بیماری همراه و نیز فراوانی سقوط در یک سال قبل از شروع مطالعه و در پیگیری شش ماهه با پرسش از افراد سالمند در سه گروه و نیز در دسته های مختلف داروهای کاهنده فشار خون مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. یافته ها: از کل سالمندان مورد مطالعه، 126 نفر (16/8%) طی 12 ماه گذشته و 36 نفر (4/8%) طی پیگیری شش ماهه دچار سقوط شدند. ارتباط معنی داری بین سقوط و مصرف داروی کاهنده فشار خون و نیز بین مصرف کلاس های مختلف داروهای کاهنده فشار خون با سقوط پیدا نشد. متغیرهایی همچون علایم افسردگی (2/057 =OR، 0/001=p)، تعداد بیماری های همراه (0/189=OR، 0/006=p) و سن بالاتر (1/033=OR، 0/040=p) نقش موثری در ایجاد سقوط داشتند. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که استفاده از داروهای کاهنده فشار خون و کلاس های مختلف آن با افزایش فراوانی سقوط در سالمندان همراه نمی باشد.

مقدمه: غلظت سرمی انسولین، فاکتور رشد شبه انسولین و پپتید C بر رشد و نمو جنین تاثیر دارد. با توجه به مکانیسم های پیچیده کنترل رشد جنین، مطالعات متعددی در جهت شناخت عوامل موثر بر آن انجام شده است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه غلظت سرمی انسولین، فاکتور رشد شبه انسولین 1 و پپتید C در سرم مادر و جنین در زنان باردار مبتلا به دیابت بارداری و سالم و بررسی ارتباط آن ها با وزن نوزاد انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی تحلیلی در سال 1390-1389 بر روی 85 زن باردار سالم و مبتلا به دیابت بارداری که جهت زایمان به بیمارستان امام رضا (ع) کرمانشاه مراجعه کرده بودند، انجام شد. نمونه خون وریدی از مادران در حالت ناشتا و نمونه خون بند ناف نوزاد بلافاصله پس از تولد گرفته شد. جهت اندازه گیری قند خون، IGF-1، انسولین و پپتید C، نمونه ها پس از جمع آوری به آزمایشگاه فرستاده شدند. داده ها پس از گردآوری با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون های آماری تی مستقل و یو من- ویتنی و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. میزان p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: میزان سطح سرمی IGF-1 مادر و نوزاد در گروه دیابتی با وزن هنگام تولد نوزاد ارتباط معناداری داشت (0.043=p، p=0.028) ولی سایر پارامترهای اندازه گیری شده در گروه سالم و مادران دیابتی با وزن هنگام تولد نوزاد ارتباط معناداری نداشتند. نتیجه گیری: سطح سرمی IGF-1 در مادران با دیابت بارداری و نوزاد آنها با وزن هنگام تولد نوزاد ارتباط مستقیم دارد.

پیش زمینه و هدف: بیش از 75 درصد بیماران بستری در بخش های مراقبت های ویژه دچار آنمی می شوند بین 40-70 درصد بیماران بستری در بخش های ویژه خون دریافت می کنند. ترانسفوزیون خون امری ایمن نبوده و بیمارانی که خون در یافت می کنند دچار عوارض متعدد ناشی از ترانسفوزیون خون می شوند. در همین رابطه برای کاهش عوارض متعدد فوق محدودیت های خاصی برای تزریق خون در نظر گرفته شده است. چرا که یافته های بالینی نشان می دهد اکسیژناسیون بافتی حتی با مقادیر کم تر از 9 گرم در دسی لیتر نیز نقصان نمی یابد لذا به نظر می رسد بررسی میزان استخراج اکسیژن بافتی می تواند به عنوان معیار نیاز به ترانسفوزیون خون در بیماران غیر قلبی مراقبت های ویژه مورد ارزیابی قرار گیرد. در این پژوهش ما سعی داریم تاثیر ترانسفوزین خون بر میزان اکسیژناسیون بافتی که در واقع اصلی ترین هدف از در مان با خون است را در بیماران بخش های ویژه نشان دهیم.مواد و روش کار: 30 نفر از بیماران غیر قلبی و بدون خونریزی فعال بستری در بخش های مراقبت های ویژه که دستور ترانسفوزیون خون داشتند به شیوه تمام شماری انتخاب و مقادیر هموگلوبین و نتایج تجزیه گازهای خون شریانی و وریدی آن ها جداگانه قبل و یک ساعت بعد از ترانسفوزیون خون تعیین و توسط آزمون های آماری مناسب مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: بررسی نشان داد در تمام موارد پس از ترانسفوزیون خون میزان هموگلوبین و محتوای اکسیژن شریانی (Cao2) افزایش داشته است. میزان استخراج اکسیژن بافتی در 66.66 درصد موارد با کاهش و در 26.66 درصد موارد با افزایش مواجه بوده است. بین میزان هموگلوبین و استخراج اکسیژن بافتی بعد از ترانسفوزیون ارتباط آماری معنی داری مشخص نشد.بحث و نتیجه گیری: بین مقادیر هموگلوبین و استخراج اکسیژن بافتی قبل از ترانسفوزیون خون ارتباط آماری معنی دار ولی بعد از ترانسفوزیون خون این ارتباط معنی دار نبود ضروری است تحقیقات بیشتری در این زمینه صورت گیرد. از آنجایی که ترانسفوزیون در غالب موارد با کاهش استخراج اکسیژن بافتی مواجه بوده است این احتمال را نمی توان به افزایش هموگلوبین نسبت داد چرا که با افزایش مدت ماندگاری کیسه های خون نتایج استخراج اکسیژن بافتی مطلوب تر بوده است. هموگلوبین خون در کنار مقادیر استخراج اکسیژن بافتی در تعیین نیاز به ترانسفوزیون خون برای پزشکان و پرستاران مراقبت های ویژه می تواند کاربرد داشته باشد.