شرح نیاز به تغییر تشخیص داده شده (توصیف وضعیت موجود مشکل دار): ارزشیابی های عملکرد پرسنل توسط سرپرستاران به صورت فرمالیته و غیراصولی انجام می شد؛ سرپرستار چک لیست های ارزشیابی عملکرد پرسنل را به طور فرمالیته آخر هر ماه تکمیل می کرد بدون این که ارزشیابی مستمر انجام داده باشد. معیارهای ارزشیابی عملکرد سرپرستاران به طور سلیقه ای بوده و ارزشیابی ها بیشتر به صورت ذهنی انجام می گرفت. پاداش ها و پرداخت های پرسنل اعم از کارانه ها بدون معیار ارائه شده و مبتنی بر عملکرد آنها نبود، پرسنل در زمینه پاداش های دریافتی و ارزشیابی عملکرد خود، ادراک نابرابری داشتند. پرسنل از این که سیستم بین فردی که خوب کارکرده با فردی که خوب کار نمی کند هیچ فرقی قائل نمی شود ناراضی بودند، به همین خاطر انگیزه ای هم برای انجام عملکرد مطلوب نداشتند...

مراحل اجرای برنامه به تفکیک-آیا پرسنل را آموزش دادید؟ کدام گروه ها؟ چگونه؟ تمامی پرسنل در این مجموعه ی درمانی در دوره های آموزشی ارتباط درمانی جهت بیماران روانی مزمن، نشانه شناسی در اختلالات روانی، شناخت نحوه ی عملکرد داروها و عوارض آن ها، استرس و روش های مقابله با آن ها، مهارت های زندگی، مهارت های متقابل، کمک های اولیه و ایمن سازی محیط شرکت داشته اند.-آیا دستورالعمل خاصی برای تغییر نیاز داشتید؟ بله، با توجه به نیاز پرسنل در شیفت های کاری براساس صلاحدید سرپرستار قوانین مرتبط تنظیم گشته است.-آیا نحوه ارتباط رسمی شما/ واحد پرستاری با سایر واحد های بیمارستان تغییر نمود؟ تغییری نداشته است ولی به واسطه ی افزایش بار علمی پرسنل کادر درمانی شامل پرستاران، بهیاران، مراقبین بیمار، مددکاران اجتماعی، روانشناسان بالینی و نیروهای خدماتی در فرآیند ارتباط تسهیل صورت گرفته است...

مقدمه. یکی از راه های سنجش حاصل نهایی برنامه های آموزشی, ارزشیابی عملکرد فارغ التحصیلان در محیط کار است. به همین منظور, مطالعه ای تحت عنوان «ارزشیابی عملکرد فارغ التحصیلان کارشناسی پرستاری از دیدگاه خودشان و سرپرست بلافصل آنان در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال 1380» انجام شده است.روش ها. این پژوهش، یک مطالعه Triangulation است که در دو مرحله و به دو روش انجام شده است. در مرحله اول, به منظور کسب اطلاعات ضروری برای طراحی پرسشنامه از روش دلفی و در مرحله دوم, یعنی اجرای ارزشیابی, از روش Survey با طرح موازی استفاده شده است. روش نمونه گیری به طریق سرشماری است و جمعیت پژوهش شامل 97 فارغ التحصیل کارشناسی پرستاری و 49 سرپرستار است. جمع آوری اطلاعات از طریق پرسشنامه ای شامل 6 حیطه عملکردی است که دارای روایی محتواست و پایایی آن نیز از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ به دست آمده است.نتایج. یافته های پژوهش نشان داد که میانگین ارزشیابی عملکرد از دیدگاه فارغ التحصیلان در کلیه حیطه ها به جز حیطه آموزشی و پژوهشی به مراتب بالاتر از میانگین ارزشیابی از دیدگاه سرپرستاران می باشد. علاوه بر آن, بیشترین و کمترین درصد فراوانی در سطوح خوب تا عالی از دیدگاه فارغ التحصیلان به ترتیب مربوط به حیطه مراقبت های پرستاری (7/91 درصد) و حیطه آموزشی و پژوهشی (3/42 درصد) و در همین سطوح از دیدگاه سرپرستاران به ترتیب مربوط به حیطه تکامل و توسعه حرفه ای (3/67 درصد) و حیطه آموزشی و پژوهشی (6/30 درصد) بوده است.بحث. ضعف عملکرد فارغ التحصیلان پرستاری را در حیطه آموزش و پژوهش می توان با برنامه ریزی های مشترک و همکاری گروه های آموزشی بالینی برطرف نمود و با ارائه آموزش های مداوم در خصوص پژوهش و تنش های آموزشی پرستاران این عملکردها را بارور نمود.

زمینه: مدیران پرستاری با به کارگیری مهارت های رهبری در محیط های کاری می توانند سطح صلاحیت بالینی پرستاران را به عنوان عنصر اصلی در ارایه مراقبت های پرستاری ارتقا دهند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه بهسازی مدیریت پرستاری بر صلاحیت بالینی پرستاران مراقبت ویژه قلبی انجام شد. روش ها: پژوهش به صورت نیمه تجربی در دو بیمارستان آموزشی شهر یزد که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند، انجام شد. نمونه ها شامل 25 پرستار در دو واحد مراقبت های ویژه قلبی در بیمارستان کنترل و 25 پرستار در دو واحد مراقبت های ویژه قلبی در بیمارستان آزمون، به صورت در دسترس انتخاب شدند. دو گروه با یکدیگر کاملا همسان بودند. صلاحیت بالینی پرستاران توسط ابزارهای صلاحیت سنجی در دو بعد مراقبت و مدیریت مراقبت در دو موقعیت خودارزیابی و ارزیابی سرپرستار در دو بیمارستان سنجیده شد. سپس مداخله در 4 مرحله بهسازی پرستاران، بهسازی مدیریتی سرپرستاران، دوره سازگاری و دوره نظارتی در گروه آزمون اجرا شد و دوباره صلاحیت بالینی پرستاران دو گروه در پایان مرحله مداخله سنجیده شد. یافته ها: بیش از 80 درصد پرستاران هر دو گروه در مرحله قبل از مداخله، سطح صلاحیت متوسط داشتند و بر اساس مدل صلاحیت بنر کارآمد یا مجرب بودند. صلاحیت بالینی بعد از مداخله در گروه آزمون به سطح زیاد (100-80%) ارتقا یافت و در گروه شاهد تغییری نکرد. آزمون آماری تی زوجی (P<0.05) این افزایش را تایید نمود.نتیجه گیری: ایجاد تغییرات لازم در محیط کار حرفه ای و ماهیت حرفه ای کار پرستار در قالب برنامه بهسازی مدیریت توسط سرپرستاران توانست صلاحیت بالینی پرستاران را بهبود بخشد.

سابقه و هدف: نظر به این که رضایت شغلی پرستاران موجب ارتقای کیفیت مراقبت های پرستاری می گردد، بررسی وضعیت رضایت شغلی این قشر به شکل دوره ای به خصوص پس از هر تغییر در سیستم های بهداشتی-درمانی ضروری می باشد. بنابراین این مطالعه با هدف بررسی میزان رضایت شغلی پرستاران بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کاشان و عوامل مرتبط طراحی شد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی-تحلیلی، نمونه گیری به روش سرشماری در سال 1396 انجام شد و 422 پرستار شاغل در بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کاشان، مورد ارزیابی قرار گرفتند. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه های عوامل احتمالی مرتبط با رضایت شغلی، شادکامی آکسفورد و رضایت شغلی مینه سوتا بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16، آزمون تی مستقل و آنالیز رگرسیون رتبه ای تجزیه وتحلیل شدند. نتایج: نمرات رضایت شغلی کلی پرستاران 27/9±, 18/68 (در مقیاس 100-20)، رضایت شغلی بعد عمومی 40/2±, 74/12 (در مقیاس 20-4)، بعد درونی 69/4±, 83/35 (در مقیاس 50-10)، بعد بیرونی 86/3±, 64/19 (در مقیاس 30-6) بود. متغیرهای تحصیلات، بومی بودن، بخش محل کار، علاقه به حرفه پرستاری، رضایت از حقوق دریافتی، رضایت از برخورد و عملکرد سرپرستار و مسوولان دفتر پرستاری از عوامل پیش گویی کننده رضایت شغلی بودند و 3/47 درصد از واریانس نمره رضایت شغلی را تبیین می کردند. نتیجه گیری: رضایت شغلی پرستاران در سطح متوسط و متاثر از عوامل مختلف بود. مسوولان باید در سیاست گذاری و برنامه ریزی ها به این عوامل توجه نمایند.

سابقه و هدف: پرستاران  نقش اساسی در تداوم مراقبت و ارتقا سلامت دارند و بهره وری کل سازمان را تحت تاثیر قرار می دهند. با این وجود دیدگاه آنها در زمینه مفهوم بهره وری مورد توجه قرار نگرفته و تحقیقی در این زمینه در ایران انجام نشده است. به همین دلیل این تحقیق با هدف سنجش دیدگاه پرستاران در باره بهره وری و عوامل موثر بر آن روی پرستاران شاغل در بیمارستانهای تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی تهران، در سالهای1383-1382 انجام گردید.  روش تحقیق : تحقیق با طراحی کیفی و به روش Theory  Grounded بر روی پرستاران شاغل در بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. جهت جمع آوری اطلاعات از نمونه گیری هدفمند و مصاحبه های باز  استفاده شد. جمع آوری داده ها آنقدر ادامه یافت تا اشباع داده ها (Saturation)حاصل گردید. تجزیه تحلیل داده ها به روش تحلیل مقایسه ای مداوم صورت گرفت. یافته ها: تحقیق بر روی 26 نفر از رده های مختلف پرستاری از جمله پرستار بالینی ، سرپرستار ، سوپروایزر ، مترون  و مربیان پرستاری، شامل 77 درصد زن و 23 درصد مرد در سنین 6/7 ± 8/39 سال و سابقه خدمت 9/7 ±17 سال  انجام شد.  مشارکت کنندگان در این تحقیق بهره وری پرستار را در مثمر ثمر و مفید بودن او برای بیمار و ارائه مراقبت با کیفیت دانسته اند. در عین حال اکثر شرکت کنندگان در تحقیق معتقد بودند که در کنار عواملی مانند کمبود پرستار و زیادبودن امور متفرقه غیر پرستاری، مدیریت ناکارآمد ، دیکتاتوری، منفعت طلبی ، تبعیض، روابط نامناسب،  و اهمیت ندادن به سازماندهی و هدایت صحیح پرسنل، باعث کاهش پرستاران بهره وری پرستاران شده است. نتیجه گیری و توصیه ها:  مطالعات کیفی میتوانند به روشن شدن متغیرهای موثر بر وضعیتهای اجتماعی و سازمانی همانند بهره وری کمک کنند. بهره وری پرستار در مثمر ثمر و مفید بودن او برای بیمار و ارائه مراقبت با کیفیت است. مدیریت موثر می تواند بهره وری پرستاران را افزایش داده و به افزایش کیفیت مراقبت که ماموریت اصلی نظام سلامت است کمک کند. بکارگیری راهبردهای تحقیق کیفی برای شناخت ابعاد ابهام آمیز و فرایندهای نهفته در پس رفتارهای سازمانی پیشنهاد میشود  

زمینه و هدف: آن چه در پرستاری حمایت از بیمار را ضروری می سازد، آسیب پذیری بیمار است. گرچه هر یک از اعضای تیم بهداشتی می توانند از بیمار حمایت کنند، پرستاران برای تقبل و ایفای این وظیفه تعهد و تمایل بیشتری نشان می دهند. با این که حرفه پرستاری نقش حمایت از بیمار را برای پرستاران پذیرفته است، هنوز در تعریف آن چه که حمایت از بیمار نام می گیرد، اتفاق نظر نیست. از این رو مطالعه حاضر به تبیین مفهوم حمایت از بیمار در تجربیات پرستاران در سال 1383 در تهران پرداخته است.روش بررسی: این پژوهش کیفی به روش نظریه پایه (Grounded Theory) انجام شد. نمونه های پژوهش شامل 24 پرستار (پرستار بالینی، سرپرستار و سوپروایزر) از بیمارستان حضرت رسول اکرم وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران بودند. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه نیمه ساختار یافته استفاده شد. تمامی مصاحبه ها ضبط و سپس کلمه به کلمه دست نویس شدند تا مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند. تجزیه و تحلیل داده های این تحقیق با استفاده از روش مقایسه مداوم مطابق با روش استراوس و کوربین (Strauss & Corbin) صورت گرفت.یافته ها: در این پژوهش «ماهیت حمایت از بیمار» یکی از طبقات اصلی بود که پدیدار شد. طبقه مزبور و طبقات فرعی آن به مفاهیمی می پرداخت که از منظر شرکت کنندگان این تحقیق، حمایت نام می گرفت و شامل فرایندها و اعمالی نظیر آگاه کردن و آموختن، ارج نهادن و محترم شمردن، پشتیبانی، حفاظت و تامین استمرار مراقبت ها، پی گیری و هماهنگ کردن بود.نتیجه گیری: پرستاران حمایت از بیمار را وظیفه اخلاقی و از نقش های حرفه ای خود می دانند و بر این باور هستند که آن ها با اعمال و فعالیت های متنوعی به حمایت از بیمار می پردازند. از این رو ضرورت دارد تلاش های هماهنگ شده ای در بخش های آموزش، پژوهش و مدیریت پرستاری برای حرفه ای نمودن این نقش به عمل آید.

زمینه و هدف: صلاحیت بالینی از ضرورت های مهم حرفه پرستاری بوده و اخیرا پرستاران در این زمینه مورد انتقاد زیادی قرار گرفته اند. به همین دلیل، یافتن مولفه ها و عوامل موثر بر صلاحیت بالینی و ارتقا آن همیشه مورد توجه نظام های آموزشی، بهداشتی و درمانی بوده است. هوش معنوی نیز به عنوان عامل مهم در کارآمدی و موفقیت پرستاران مورد توجه قرار گرفته است. لذا برای یافتن شواهدی در این خصوص، مطالعه حاضر با هدف تعیین وضعیت هوش معنوی و همبستگی آن با صلاحیت بالینی پرستاران طراحی و اجرا گردید.مواد و روش ها: این پژوهش توصیفی - همبستگی بر روی 212 پرستار بیمارستان های آموزشی شهر مشهد از طریق نمونه گیری چند مرحله ای انجام شد. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه هوش معنوی و صلاحیت بالینی بود. داده ها با استفاده از نرم افزارآماری SPSS 11.5 و از آزمون های آنالیزواریانس، کراسکال والیس، تی تست، همبستگی و رگرسیون خطی ساده و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که 53.3 درصد پرستاران دارای نمره هوش معنوی بیشتر از میانگین و 46.7 درصد نمره کمتر از میانگین بودند. میزان صلاحیت بالینی اکثر پرستاران، 53.8 درصد با توجه به خودارزیابی در محدوده خوب، 48.2 درصد طبق ارزیابی سرپرستاران در محدوده متوسط و در مجموع 53.3 درصد نظر پرستار و سرپرستار در حیطه متوسط قرار داشتند.آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین هوش معنوی پرستاران و صلاحیت بالینی آن ها همبستگی معنادار و مثبت وجود دارد (P<0.001).نتیجه گیری: رابطه معنی دار و مثبتی بین هوش معنوی با صلاحیت بالینی پرستاران وجود داشت.

زمینه و هدف: پرستاران از مهم ترین اعضای تیم مراقبت بهداشتی و درمانی هستند که مسئولیت مراقبت مستقیم از سالمندان را به عهده دارند. یکی از ارکان اصلی در ارائه هر مراقبت، داشتن نگرش مثبت در مورد دریافت کنندگان مراقبت است. کیفیت ارائه خدمت به سالمندان به خصوص سالمندان مبتلا به دلیریوم تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله نگرش پرستاران نسبت به این گروه است. این پژوهش نگرش پرستاران در چهار حیطه دانش، توانایی و اعتماد به نفس، قابلیت شناسایی و درک پیامدهای آن، تمایل به دانستن بیشتر و بار مراقبتی را نسبت به سالمندان مبتلا به دلیریوم بررسی نمود. روش بررسی: این مطالعه مقطعی از نوع توصیفی-تحلیلی بود. واحدهای مورد مطالعه با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای با تخصیص متناسب به صورت در دسترس 200 نفر از پرستارانی بودند که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند و در سه مراکز آموزشی و درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران مشغول به کار بودند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه مشخصات فردی و ابزار نگرش پرستاران نسبت به دلیریوم با 38 سوال بود. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 16 تجزیه و تحلیل شد و مقادیر 05/0 P≤ معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج مطالعه نگرش پرستاران نسبت به مراقبت از سالمندان مبتلا به دلیریوم نشان داد نگرش سرپرستاران به طور معنی داری (005/0P=) بهتر از پرستاران است. نتایج آنالیز واریانس اختلاف معنی دار آماری (003/0P=) را با متغیر سابقه کار با سالمند نشان داد. همچنین سمت شغلی (سرپرستار) تنها متغیری بود که در مدل رگرسیون خطی معنی دار شد. نتیجه گیری کلی: در این مطالعه، سمت شغلی و سابقه کار با سالمند بیشترین ارتباط معنی دار را با نگرش پرستاران نشان داد. برنامه ریزی کاربردی آموزش مداوم، مبتنی بر شواهد و عملکرد جهت ارتقاء نگرش و عملکرد پرستاران شاغل انجام شود. همچنین مراقبت از بیماران سالمند به کادری آموزش دیده، مجرب، مشتاق و علاقمند واگذار شود.

سابقه و هدف: پرستارانی که اعمال خود را بر اساس مدارک و شواهد علمی پایه گذاری نموده اند توانسته اند مراقبت باکیفیتی را ارایه داده و از مدت بستری و هزینه های بیماران بکاهند. به همین دلیل در سال های اخیر تاکید بر مراقبت مبتنی بر شواهد به عنوان راهی برای اعتلای خدمات سلامت مورد تاکید سیاست گذاران نظام سلامت قرار گرفته است. با وجود این، ادراکات پرستاران ایران در زمینه مراقبت مبتنی بر شواهد مورد بررسی قرار نگرفته است. از این رو این مطالعه در سال 1384 به بررسی ادراکات پرستاران شاغل در مراکز تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی کاشان درباره مراقبت مبتنی بر شواهد پرداخته است.مواد و روش ها: مطالعه با طراحی کیفی بر روی 21 نفر از رده های مختلف پرستاری شامل 9 پرستار، 6 سرپرستار، 3 مترون و مدیر ارشد پرستاری و سه مدرس پرستاری که با روش نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب شدند انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه نیمه سازمان یافته و مشاهده جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل محتوا مطابق با روش شیواکومجرن انجام شد.نتایج: شرکت کنندگان در مطالعه دارای سابقه کار 9.9±4.7 سال بودند. داده های تحقیق در دو طبقه "مفهوم مراقبت مبتنی بر شواهد" و "ماهیت شواهد" قرار گرفت. شرکت کنندگان واژه "مراقبت اصولی" را معادل با مراقبت مبتنی بر شواهد به کار می بردند. از نظر آنها مراقبت مبتنی بر شواهد "مراقبتی علمی و مبتنی بر دانش حرفه ای پرستار است که باید بر اساس نیاز بیمار و با هدف رفع این نیاز انجام شود". داده های مربوط به ماهیت و منابع شواهد در پنج زیرطبقه "دانش بیمار"، "دانش محیطی"، "دانش آموخته شده"، "دانش عملی" و "دانش تحقیقی" قرار گرفت. از نظر شرکت کنندگان، در حال حاضر مراقبت پرستاری عمدتا بر اساس روتین و "دانش عملی" حاصل از تجارب بالینی پرستار انجام شده و دانش حاصل از تحقیقات جدید پرستاری کمترین نقش را در مراقبت ایفا می کند.نتیجه گیری: بر اساس یافته های این تحقیق، در حال حاضر شواهد حاصل از تحقیقات کمتر در مراقبت پرستاری به کار می روند. پرستاران در زمینه درک ارزش و اهمیت تحقیق و کاربرد یافته های حاصل از آن با مشکل مواجه هستند از این رو پیشنهاد می شود تا ضمن تاکید بر مفهوم مراقبت مبتنی بر شواهد و نیز روش های تولید، بازیابی و ارزیابی شواهد تحقیقی در برنامه آموزش پرستاری، سیاست های تشویقی برای پرستارانی که عملکرد مبتنی بر شواهد داشته و در جهت ارتقای دانش و مهارت خود و ارتقای کیفیت مراقبت تلاش می کنند در نظر گرفته شود.