به منظور بررسی اثر هیدروژل و نسبت های مختلف نیترات به آمونیم بر رشد و عملکرد گیاه شوید آزمایش مزرعه ای به صورت فاکتوریل در قالب بلوک های کامل تصادفی با دو فاکتور و سه تکرار در سال زراعی 1391 در منطقه جیرفت انجام شد. در این پژوهش عامل کود نیتروژن به مقدار 150 کیلوگرم در هکتار به صورت نسبت های مختلف نیترات به آمونیم در پنج سطح (100:0، 25:75، 50:50، 75:25، 0:100) و عامل سوپرجاذب در چهار سطح (0، 10، 20، 30 گرم در مترمربع) درنظر گرفته شد. نتایج نشان داد که نسبت های مختلف نیترات به آمونیوم و سطوح مختلف هیدروژل اثر معنی داری بر وزن خشک، تعداد چتر در بوته، تعداد چترک در چتر، تعداد دانه در چترک، عملکرد دانه و درصد اسانس داشتند. بیش ترین عملکرد دانه از مصرف هم زمان 25 درصد نیترات، 75 درصد آمونیوم و 20 گرم پلیمر سوپرجاذب و کم ترین عملکرد دانه از مصرف 100 درصد نیترات، عدم مصرف آمونیوم و سوپرجاذب حاصل گردید. بیشترین درصد اسانس از مصرف 100 درصد نیترات و عدم مصرف آمونیوم و مصرف 30 گرم سوپرجاذب و کم ترین درصد اسانس از مصرف 100 درصد آمونیوم و عدم مصرف نیترات و مصرف 10 گرم پلیمر سوپرجاذب حاصل گردید. براساس نتایج حاصله جهت افزایش عملکرد دانه بایستی نسبت آمونیوم و برای افزایش درصد اسانس بایستی نسبت نیترات را افزایش داد.

شپشه دندانه دار غلات یکی از آفات مهم محصولات انباری در کشور می باشد. به منظور ارزیابی روش های سازگار با محیط زیست برای کنترل آفات انباری، اثر سمیت تنفسی اسانس چهار گونه گیاه شامل، پونه Mentha longifolia (L.) (Lamiaceae)، درمنه کوهی Artemisia aucheri (Boiss) (Asteraceae)، رزماری Rosmarinus officinalis (L.) (Lamiaceae) و مورد (Myrtus communis (L.) (Myrtaceae روی حشرات کامل این آفت، بررسی شد. آزمایشات در شرایط دمایی 2±30 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 5±65 درصد، در تاریکی انجام شد. نتایج آزمایشات نشان داد که اسانس های گیاهی مورد مطالعه اثر معنی داری روی مرگ و میر حشرات کامل دارند و با افزایش غلظت و زمان اسانس دهی روند مرگ و میر افزایش می یابد. مقدار LC50 اسانس پونه بعد از 24 ساعت اسانس دهی، 0.35 میکرولیتر بر لیتر هوا محاسبه شد که بیشترین سمیت تنفسی را در بین اسانس های گیاهی مورد مطالعه دارا بود. این میزان برای اسانس های رزماری، مورد و درمنه به ترتیب 0.42، 0.50 و 0.99 میکرولیتر بر لیتر هوا محاسبه شد. مقدار LT50 برای اسانس پونه در غلظت 0.74 میکرولیتر بر لیتر هوا 16.41 ساعت محاسبه شد ولی مقدار LT50 برای درمنه کوهی در غلظت 2.03 میکرولیتر بر لیتر هوا 18.81 ساعت محاسبه شد که نشان دهنده اثر سریع سمیت تنفسی اسانس پونه می باشد. بر اساس نتایج این تحقیق، در بین اسانس های گیاهی مورد مطالعه،بیشترین اثرحشره کشی در پونه مشاهده گردید.    

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

گیاهان دارویی در عرصه های منابع طبیعی به عنوان یکی از مهم ترین راهبرد ها در زمینه سلامت، تجارت و فناوری مطرح هستند. کنگر صحرایی یکی از گیاهان دارویی و متعلق به خانواده کاسنی است. بر اساس نقشه تیپ های گیاهی و اطلاعات موجود تعداد 60 پایه گیاهی از گونه مذکور از چهار رویشگاه (طاقانک، دستنا، هیرکان و شیدا) در استان چهارمحال و بختیاری و یک رویشگاه در جنوب استان اصفهان (کمه) جمع آوری شد. اسانس نمونه های گیاهی توسط دستگاه کلونجر به روش تقطیر با بخار آب استخراج و ترکیبات شیمیایی روغن های فرار توسط دستگاه کروماتوگرافی گازی طیف سنج جرمی (GC/MS) شناسایی شد. مهم ترین خصوصیات بوم شناسی مکان های مرتعی در سه گروه اصلی (اقلیم، خاک و فیزیوگرافی) تعیین شد. جهت ارتباط بین شاخص های کیفی (ترکیبات شیمیایی اصلی کنگر صحرایی) با عامل های محیطی رج بندی به روش آنالیز تحلیل کاهشی (RDA) انجام شد. نتایج نشان داد که محور اول پلات رج بندی با درصد سنگریزه، محور دوم با عمق خاک و محور سوم با متوسط بارندگی سالانه، ضریب خشکی دمارتن و طول دوره خشکی همبستگی قوی دارد. مکان های مرتعی پنجگانه در قالب سه رویشگاه کلی طبقه بندی گردید که از لحاظ کاربری دارای مزیت های نسبی متفاوتی هستند. عامل های محیطی عمق خاک، متوسط دمای سالانه، متوسط حداکثر دمای سالانه، متوسط حداقل دمای سالانه، متوسط تعداد روز های یخبندان سالانه، تبخیر و تعرق پتانسیل سالانه، تبخیر سالانه و شاخص کیفی ترپن به عنوان موثر ترین عوامل در جداسازی رویشگاه های کنگر صحرایی مشخص گردید.

امروزه با توجه به عوارض استفاده ار مواد شیمیایی و پرتو درمانی استفاده از گیاهان دارویی می تواند برای درمان سرطان عوارض کمتری داشته باشد. تمامی اثرات عصاره هیدروالکلی گیاهان روی میزان بقای سلول ها با استفاده از MTT انجام شد. هدف از این مطالعه بررسی آثار احتمالی ضد سرطانی عصاره هیدرو الکلی گیاهان رازیانه، آشواگاندا، رزماری، اسطوخودوس و سنبله ای کرکدار که با تاثیر بر تغییر بیان ژن و خواص آنتی اکسیدانی قادر به تغییرات چرخه سلولی با افزایش بیان ژن های TCI-P53-HT-29 HeG2-BIM بر رده سلولی سرطان هایی نظیر تیروئید، تخمدان، پستان، کبد و کولورکتال شده و سبب القای اثرات ضد سرطانی می شود.

به منظور بررسی تاثیر کاربرد کلات آهن و روی و آبیاری تکمیلی بر کمیت و کیفیت شیرابه آنغوزه (Ferula assa-foetida L. )، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در شهرستان نی ریز (استان فارس) در سال 1397 انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل آبیاری تکمیلی (بدون آبیاری (شاهد)، یک بار آبیاری و دوبار آبیاری) و محلول پاشی کلات روی و آهن (بدون محلول پاشی (شاهد)، محلول پاشی روی (2 در هزار)، محلول پاشی آهن (2 در هزار) و محلول پاشی توام آهن (1. 5 در هزار) و روی (1. 5 در هزار)) بودند. صفات مورد بررسی شامل تعداد برگ، طول برگ، قطر طوقه، وزن خشک اندام هوایی، درصد زنده مانی بوته ها، غلظت عناصر آهن، منگنز، مس و روی در اندام هوایی، وزن شیرابه و بازده اسانس بودند. نتایج نشان داد اعمال آبیاری تکمیلی باعث افزایش تعداد برگ، وزن خشک اندام هوایی و درصد زنده مانی آنغوزه گردید. محتوی آهن اندام هوایی بیشتری با دوبار آبیاری تکمیلی حاصل شد. همچنین، محلول پاشی کلات آهن و روی باعث افزایش طول برگ و درصد زنده مانی گیاه نسبت به شاهد گردید. بیشترین محتوای آهن اندام هوایی با محلول پاشی کلات آهن بدست آمد. در هر دو شرایط آبیاری تکمیلی و شاهد، محلول پاشی کلات روی و آهن باعث افزایش معنی دار 1. 5 برابری حجم بوته، 2 تا 2. 8 برابری وزن شیرابه و 0. 6 تا 0. 9 درصدی بازده اسانس شد. علاوه بر این، در شرایط بدون آبیاری تکمیلی، بیشترین محتوای منگنز اندام هوایی گیاه با محلول پاشی کلات روی و نیز محلول پاشی توام کلات آهن و روی حاصل شد، اما در شرایط یک و دوبار آبیاری تکمیلی، محلول پاشی اثر معنی داری بر این پارامتر نداشت. در هر دو شرایط آبیاری تکمیلی و شاهد، بیشترین محتوای مس اندام هوایی گیاه در تیمار بدون محلول پاشی مشاهده شد. بیشترین میزان روی اندام هوایی این گیاه با محلول پاشی روی حاصل شد. بنابراین به نظر می رسد انجام آبیاری تکمیلی به همراه محلول پاشی کلات آهن و روی، به واسطه بهبود خصوصیات رشدی سبب افزایش عملکرد شیرابه و بازده اسانس آنغوزه شود.

به دلیل اثرهای جانبی داروهای شیمیایی، امروزه توجه به داروهای گیاهی رو به افزایش است. یکی از گونه های دارویی با ارزش، درختچه مورد (Myrtus communis L.) می باشد که در ایران نیز از پراکنش خوبی برخوردار است. بازده و نوع ترکیب ها اسانس حاصل از این گیاه وابسته به عوامل اکولوژیک و ژنتیک است. به منظور بررسی و توصیف عوامل اکولوژیک رویشگاه های مورد در استان لرستان، سه رویشگاه (پادگان حمزه، چم مورد و سپیددشت) شناسایی گردید و برخی از عوامل اکولوژیک تاثیرگذار بر نوع اسانس اندازه گیری و بین سه رویشگاه مقایسه شد. برای مقایسه بازده اسانس و نوع ترکیب های آن، از سه رویشگاه مذکور در زمان گل دهی نمونه های برگ جمع آوری گردید و پس از خشک کردن در دمای محیط به روش تقطیر با آب اسانس گیری شد. بازده اسانس سه رویشگاه محاسبه گردید و تجزیه و شناسایی ترکیب های تشکیل دهنده اسانس به وسیله دستگاه های GC و GC-MS صورت گرفت. نتایج نشان داد که حداکثر بازده اسانس مربوط به رویشگاه سپیددشت است. این رویشگاه از نظر ارتفاع از سطح دریا، مقادیر سدیم، فسفر و کربن آلی خاک با دو رویشگاه دیگر تفاوت زیادی دارد. ترکیب های اصلی موجود در اسانس در این سه رویشگاه تفاوت های قابل ملاحظه ای دارند و آنتراسین دیون 9,10 که در منطقه سپیددشت به مقدار 29.1% وجود داشت در اسانس منطقه چم مورد وجود نداشت. به نظر می رسد که وجود اختلاف بین عوامل اکولوژیک و خاکی سه رویشگاه می تواند بر نوع و درصد اجزای متشکله اسانس تاثیر عمده ای داشته باشد.

مقدمه علی رغم پیشرفت های فراوان در علم مامایی، اداره مناسب درد زایمان، همچنان یکی از معضلات مهم مرتبط با سلامت زنان است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر اسانس مریم گلی به دو روش ماساژ و رایحه درمانی بر شدت درد زایمان در زنان نخست زا انجام شد. روش کار این مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی شده موازی یک سوکور در سال 1398 بر روی 96 زن باردار نخست زای مراجعه کننده به بخش زایمان بیمارستان بعثت سنندج انجام شد. افراد به صورت تصادفی در سه گروه رایحه درمانی و ماساژدرمانی با اسانس مریم گلی و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته و ابزار عددی سنجش درد بود. با شروع دیلاتاسیون های 5-4، 7-6 و 10-8 سانتی متری سرویکس و در حین انقباضات، در گروه رایحه درمانی از پارچه آغشته به 10 قطره اسانس مریم گلی استفاده و در گروه دوم، ماساژ با این اسانس به مدت 20 دقیقه داده شد. در گروه کنترل مداخله ای انجام نشد. شدت درد در شروع دیلاتاسیون ها و 20 دقیقه بعد از آن در سه گروه سنجیده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS (نسخه 22) و آزمون های کای دو و تحلیل واریانس برای اندازه های تکراری انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها بر اساس نتایج، میانگین نمره شدت درد بعد از مداخله در دو گروه مداخله در دیلاتاسیون های مختلف سرویکس، تفاوت معنی دار با قبل از مداخله داشت (001/0=p)، اما در گروه کنترل، این تفاوت معنی دار نبود (05/0

به دلیل عوارض ناخواسته آنتیاکسیدانها و آنتیمیکروبهای مصنوعی، این پژوهش فعالیت آنتیاکسیدانی و برخی خواص آنتیباکتریایی اسانس اندام هوایی گیاه درمنه با نام علمیArtemisia Khorasanica را مورد بررسی قرار میدهد. در این مطالعه، فعالیت آنتیاکسیدانی اسانس با آزمون های مهار رادیکال آزاد به کمک روش ((DPPH، و آزمون گیرندگی آهن ((FRAP بررسی و با آنتیاکسیدان سنتزی بوتیل هیدروکسی تولوئن (BHT) مقایسه شد. اندازه گیری محتوای فنل کل اسانس با استفاده از معرف فولین سیو-کالچیو و اندازهگیری محتوای فلاوونوئید کل اسانس بر اساس روش کلریمتری آلومینیوم کلراید انجام شد. در این پژوهش، اثر ضدمیکروبی اسانس گونه مورد نظر بر علیه 4 باکتری با استفاده از روش چاهک، دیسک دیفیوژن و براث میکرودیلوشن انجام شد. نتایج نشان داد که اسانس درمنه 26 ترکیب در اسانس خود دارد که در مجموع 97/35 درصد کل اسانس را تشکیل میدهند که از بین آنها 4 ترکیب بیش از 70/51 درصد اسانس را تشکیل می داد که به ترتیب سیس-وربونل (26/74 درصد)، 1و8-سینئول (20/05 درصد)، کامفور (15/06 درصد) و کریسانتینل استات (56/8 درصد) است. میزان کل ترکیبات فنلی معادل 27/106 میلی گرم گالیک اسید بر گرم اسانس و همچنین میزان فلاوونوئید موجود در اسانس 1/56 میلی گرم کوئرستین بر گرم اسانس بود. در آزمون DPPH، میزان IC50 برای اسانس و BHT به ترتیب برابر با: 4/9 و 0/3 میلی گرم بر میلیلیتر بدست آمد. همچنین توانایی احیاکنندگی اسانس و BHT، به ترتیب برابر با: 36/77 و 32/28 میکرومول بر لیتر گزارش گردید. نتایج آزمایشات ضدباکتریایی نشان داد که حساسیت باکتریهای گرم مثبت نسبت به اسانس بیشتر از باکتریهای گرم منفی بود. حداقل غلظت مهارکننده ی رشد اسانس درمنه بر روی استافیلوکوکوس اورئوس 0/781 میلی گرم بر میلیلیتر و حداقل غلظت کشندهی آن ها 6/25 میلی گرم بر میلیلیتر بود. اسانس درمنه منبع قابل ملاحظهای از ترکیبات آنتیباکتریال و آنتیاکسیدانی است و احتمالاً میتوان از آن در فرآوردههای غذایی، دارویی و صنعتی استفاده کرد.