مقدمه: پس درد، یک پدیده معمول بعد از زایمان می باشد. داروها تاثیر مثبتی بر کاهش پس درد دارند، ولی ممکن است اثرات مضری داشته باشند. یکی از روش های کاهش درد، داروهای گیاهی می باشند. مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر زیره سبز و مفنامیک اسید بر شدت پس درد در زنان چندزای زایمان کرده انجام شد.روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی سه گروهه دوسوکور در سال 1385 بر روی 105 زنی که 4-2 ساعت از زمان زایمان آنها گذشته بود و شدت پس درد متوسط تا شدید داشتند، انجام شد. افراد با تخصیص تصادفی در سه گروه (زیره سبز 600 میلی گرمی، مفنامیک اسید 250 میلی گرمی و دارونما) قرار گرفتند. میزان پس درد در زمان های قبل، هر یک ساعت تا 6 ساعت بعد از مداخله توسط مقیاس تطابق دیداری (100-0 میلی متری) اندازه گیری و با یکدیگر مقایسه شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 11.5) و آزمون های آنالیز واریانس یک طرفه، کروسکال والیس،کاپلان مایر و آنالیز داده های طولی و مدل رگرسیون خطی انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: سه گروه قبل از مداخله از نظر میانگین شدت پس درد همگن بودند (0.452=p). اما بعد از مداخله کاهش شدت پس درد در گروه مفنامیک اسید و زیره سبز بیشتر از دارونما بود. شدت پس درد در گروه زیره سبز نسبت به مفنامیک اسید، اختلاف آماری معنی داری نداشت ولی مفنامیک اسید نسبت به دارونما اختلاف آماری معناداری داشت (0.001=p). نتیجه گیری: زیره سبز بیشتر از پلاسبو و کمتر از مفنامیک اسید بر شدت پس درد موثر است.

سابقه و هدف: عوارض مادری و جنینی که به دنبال ماکروزومی ایجاد می شود، بررسی شیوع و عوامل وابسته به آن را مهم می سازد. به دلیل اهمیت موضوع فوق و به منظور تعیین میزان شیوع ماکروزومی نوزاد و ارتباط حاملگی از تاریخ گذشته و زایمانهای متعدد با آن، این تحقیق روی مراجعین به بیمارستان شبیه خوانی کاشان در سال 79-1378 انجام شد.مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع توصیفی و تحلیلی بود. در مرحله اول شیوع ماکروزومی از کل متولدین سالهای 80-1378 تعیین و در مرحله دوم تحقیق روی 220 مادر شامل گروه شاهد و مورد انجام شد. گروه شاهد شامل 110 مادر و نوزاد غیر ماکروزوم آنها و گروه مورد شامل 110 مادر و نوزاد ماکروزوم آنها بود. دو گروه از نظر سن، وزن، BMI، میزان تحصیلات، دریافت مراقبتهای دوران بارداری، ملیت مادر و جنس نوزاد همانند سازی شدند. اطلاعات با تکمیل پرسشنامه از طریق مصاحبه با مادر و اندازه گیری قد مادر و وزن نوزاد جمع آوری شد و نقش حاملگی از تاریخ گذشته (بیشتر از 40 هفته) و نیز تعداد زایمان مادر با بروز ماکروزومی نوزاد مورد قضاوت آماری قرار گرفت.یافته ها: شیوع ماکروزومی نوزاد 3.04% بود. مادران دو گروه به لحاظ سن، جثه، میزان تحصیلات، دریافت مراقبتهای دوران بارداری، ملیت و جنس نوزاد مشابه بوده و اختلاف ناچیز آنها از لحاظ آماری معنی دار نبود. در گروه شاهد 45.5% و در گروه مورد 61.8% در مواجهه با حاملگی از تاریخ گذشته بودند (P<0.02). تعداد زایمان مادر در گروه شاهد 2.39±1.34 و در گروه مورد 2.54±1.37 بود. این اختلاف به لحاظ آماری معنی دار نبود.نتیجه گیری و توصیه ها: شیوع ماکروزومی در کاشان نسبت به مناطق دیگر کمتر بوده و موارد ماکروزومی با حاملگی از تاریخ گذشته افزایش می یابد. بین ماکروزومی نوزاد و افزایش تعداد زایمان رابطه ای وجود ندارد. انجام تحقیق تجربی برای تعیین تاثیر ختم حاملگی در خانمهای با حاملگی 40 هفته و بیشتر بر بروز ماکروزومی نوزاد توصیه می شود.

توده نفوذی گرانیتوئیدی خضرآباد در شمال غرب استان یزد و در کمان ماگمایی ارومیه-دختر واقع شده است. نفوذ این توده در سنگ میزبان آهکی کرتاسه (سازند تفت) باعث اسکارن سازی در هشت کوه با مجموعه کانیایی زیر شده است: Garnet+Clinopyroxene+Epidote+Tremolite-Actinolite+Chlorite+Calcite+Quartz. مطالعه همیافتی کانی ها نشان می دهد که همیافت گارنت-پیروکسن با بیشترین فراوانی پایه کانیایی اسکارن را شکل داده، گارنت و پیروکسن از دیدگاه بافتی ارتباط تنگاتنگی با هم دارد. مطالعه دقیق روابط پاراژنتیک کانی های اسکارن به وضوح مراحل مختلف را در تکوین سامانه اسکارن نشان می دهد. به گونه ای که دو مرحله بنیادی در زایش کانی ها تشخیص داده شده است. بنابراین، می توان اسکارن هشت کوه را یک اسکارن چندزایی (polygenic) در نظر گرفت. شیمی کانی ها، گارنت را متمایل به قطب گروسولار و پیروکسن را از نوع اوژیت نشان می دهد و اوج دگرگونی، شکل گیری پیروکسن درگامه پیشرونده اسکارن را باعث شده و به دنبال آن تشکیل گارنت اتفاق افتاده است. وجود منطقه بندی در گارنت ها، جانشینی دوره ای Al-Fe+3 موجود در سیال را حین تشکیل این کانی نشان می دهد. حاکم شدن شرایط اکسیدان طی تبلور سیال، سبب ناپایداری پیروکسن (پایین بودن فوگاسیته اکسیژن) و رشد گارنت های آندرادیت در سامانه اسکارنی در T<550 درجه سانتیگراد شده است.

مقدمه: پس درد زایمان، یکی از مشکلات دوران پس از زایمان است که جهت رفع آن، گاهی اوقات نیاز به استفاده از مسکن می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی مقایسه اثر زینتوما و مفنامیک اسید بر پس درد زایمان زنان چندزا انجام شد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی و یک سوکور در سال 1392 بر روی 122 زن چندزایی که به روش طبیعی زایمان کرده و از پس درد متوسط یا شدید شکایت داشتند، در بیمارستان شهرستان ماهشهر انجام شد. افراد به طور تصادفی در دو گروه 61 نفری زینتوما و مفنامیک اسید قرار گرفتند. با استفاده از مقیاس سنجش بصری، میزان پس درد زایمان، 2 ساعت بعد از زایمان اندازه گیری شد و مادران در صورت داشتن نمره درد 4 و بیشتر، داروهای مورد مطالعه را دریافت می کردند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 17) و آزمون های آماری استنباطی و توصیفی انجام شد. میزان p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: در این مطالعه 115 مادر (57 نفر در گروه زنجبیل و 58 نفر در گروه مفنامیک اسید) شرکت کردند. نتایج نشان داد که در هر دو گروه، شدت و مدت درد پس از مصرف دارو کاهش یافت و شدت و مدت درد در هر دو گروه پس از مداخله تفاوت آماری معنی داری نداشت (p>0.05).نتیجه گیری: زنجبیل به عنوان یک داروی گیاهی سالم و بی خطر و بدون عارضه جانبی می تواند جایگزین مناسب مفنامیک اسید، برای مادرانی باشد که از پس درد زایمانی شکایت دارند.

پیش زمینه و هدف: زایمان زودرس عامل مهمی در بروز مورتالیتی و موربیدیتی نوزادان می باشد در مورد عوامل مرتبط با این پدیده تناقضاتی به چشم می خورد. این تحقیق جهت تعیین برخی عوامل موثر در زایمان زودرس در مادران مراجعه کننده به بیمارستان ولی عصر زنجان صورت گرفته است.مواد و روش کار: مطالعه حاضر، توصیفی - تحلیلی از نوع مقطعی بوده است. باتوجه به این که زایمان های زودرس در مقطع زمانی سال 1386 به تعداد 318 مورد بود. جهت بررسی عوامل خطرزا تعداد 2784 نفر نیز به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شد. ابزار گردآوری اطلاعات از طریق پرسش نامه بوده است. داده ها با استفاده از نرم افزارهای Excel و SPSS و با روش کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند.یافته ها: طی مدت بررسی، 4528 مورد زایمان وجود داشت که از این تعداد، 318 مورد زایمان زودرس (7 درصد) گزارش شده بود. شایع ترین عوامل مرتبط با زایمان زودرس عبارتند از: سن مادر (17 درصد)، مولتی پاریتی (چندزایی) (42.5 درصد) و سابقه جفت سرراهی (14 درصد)، سابقه دکولمان جفت (35.5 درصد)، سابقه پارگی زودرس پرده های های جنینی برابر 19.9 درصد، پلی هیدرآمینوس (5.4 درصد)، عفونت مجاری ادراری ( 12.8درصد) و خون ریزی در سه ماهه اول حاملگی ( 22.3درصد).بحث و نتیجه گیری: با توجه به مطالعات قبلی و نتایج حاصل از این مطالعه سن مادر، ملتی پاریتی، سابقه جفت سرراهی، سابقه دکولمان جفت و عفونت مجاری ادراری از عوامل موثر در زایمان های زودرس می باشند ولی باز هم مطالعات جامع تر در این خصوص توصیه می شود. شناسایی عوامل خطر و جلب مشارکت مادران باردار و بالا بردن آگاهی آن ها می تواند در کاهش میزان زایمان های زودرس باشد.

مقدمه: پس درد، درد ناشی از انقباضات متناوب رحمی بعد از خروج جفت و پرده ها است. گاهی اوقات جهت برطرف کردن آن نیاز به مسکن می باشد. اما به دلیل اثرات مضر داروها تمایل به استفاده از داروهای گیاهی بیشتر شده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی مقایسه اثر اسانس شوید و مفنامیک اسید بر پس درد زایمانی انجام شد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی در سال 1394 بر روی 108 زن چندزایی که به روش طبیعی زایمان کرده و دارای پس درد زایمان بودند، انجام شد. افراد به طور تصادفی در دو گروه 54 نفری اسانس شوید و مفنامیک اسید قرار گرفتند. شدت پس درد 2 ساعت پس از زایمان با استفاده از خط کش درد اندازه گیری شد و در صورت داشتن نمره 3.1 و بالاتر مورد مطالعه قرار گرفتند و هر 6 ساعت تا 4 بار در صورت ادامه یافتن درد، داروی اسانس شوید (1.5 میلی گرم اسانس به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن تقسیم بر 20) و یا مفنامیک اسید (250 میلی گرم) دریافت می کردند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون های تی تست، کای دو و اندازه گیری مکرر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین شدت درد پس از زایمان بعد از مداخله در دو گروه کاهش یافت، ولی دو گروه اختلاف آماری معنی داری با هم نداشتند (p>0.05). نتیجه گیری: اسانس شوید مانند مفنامیک اسید باعث کاهش پس درد زایمانی می شود، لذا می تواند به عنوان یک داروی ضد درد گیاهی برای مادرانی که پس درد زایمانی دارند مورد استفاده قرار گیرد.

سابقه و هدف: درد بعد از زایمان، از مشکلات دوران نفاس است. مهارکننده­ های پروستاگلاندین مانند داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی معمولا برای کاهش درد استفاده می­ شوند، اما ممکن است باعث عوارض جانبی دستگاه گوارش شوند. در این مطالعه، اثر اسانس شوید و مفنامیک اسید بر مدت درد بعد از زایمان مقایسه شد. روش بررسی: 108 زن چندزایی که در بیمارستان رازی اهواز به روش طبیعی زایمان کرده و درد بعد از زایمان به روش تصادفی ساده در دو گروه 54 نفری اسانس شوید (mg/kg5/1) و مفنامیک اسید (کپسول 250میلی گرم) قرار گرفتند. میزان درد 2 ساعت پس از زایمان با استفاده از مقیاس دیداری درد اندازه گیری شد. در بیمارانی که نمره درد 1/3 و بالاتر داشتند، در صورت ادامه یافتن درد هر 6 ساعت تا 4 بار، اسانس یا مفنامیک اسید تجویز شد. به دنبال مصرف اسانس شوید یا مفنامیک از بیمار خواسته می­ شد زمان اثر دارو، زمان از بین رفتن کامل درد و شروع مجدد درد بعدی را اعلام کند. تحلیل داده­ ها با نرم افزار SPSS نسخه22 و با استفاده از آزمون­ های t، کای دو و اندازه­ گیری مکرر انجام شد. یافته ­ ها: مدت درد در طول زمان در هر گروه کاهش معنی­ داری داشت (نوبت اول و چهارم اسانس شوید 21/3± 2/39 و 89/1± 07/32 دقیقه و نوبت اول و چهارم مفنامیک اسید 09/4± 5/40 و 15/3± 97/31 دقیقه) (001/0>P). میانگین زمان اثر دارو بعد از مداخله نوبت دوم و سوم به ترتیب در گروه اسانس (74/2± 89/20 و 05/2± 24/19 دقیقه) تفاوت آماری معنی­ داری با گروه مفنامیک (85/3± 34/22 و 55/3± 12/21 دقیقه) داشت (005/0>P). نتیجه­ گیری: شروع اثر اسانس شوید سریع­ تر از مفنامیک است و می­ توان از اسانس به دلیل نداشتن عارضه گوارشی استفاده کرد.

مقدمه: تاکنون علت پره اکلامپسی مشخص نشده است به همین دلیل، درصد بالایی از بستری شدن مادران را به خود اختصاص می دهد. ظاهرا پلی مورفیسم های ژن های رمزکننده آنزیم های سیستم آنتی اکسیدانی در پاتوفیزیولوژی این اختلال موثر باشند. هدف از مطالعه حاضر بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم CAT-262C/T ژن رمزکننده آنتی اکسیدان آنزیماتیک کاتالاز با بیماری پره اکلامپسی می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه مورد-شاهدی که در سال 1396 در دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون انجام شد، 150 زن مبتلا به بیماری پره اکلامپسی به عنوان مورد و 150 زن سالم باردار فاقد هر گونه بیماری به عنوان شاهد انتخاب شدند. پس از نمونه گیری و استخراج DNA، پلی مورفیسم اشاره شده با روش PCR-RFLP مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری Chi-square و Yates corrected X 2 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش: نتایج حاصل از این تحقیق حاکی از وجود اختلاف معنی دار در فراوانی ژنوتیپ های CC، CT و TT (PCAT=0. 032) و فراوانی هر دو آلل C و T (PCAT=0. 042) در موقعیت پلی مورفیسم CAT-262C/T ژن رمزکننده آنزیم کاتالاز بین زنان باردار مبتلا به پره اکلامپسی و زنان باردار سالم می باشد. به جز پارامتر چند قلویی (PCAT=0. 007) در مورد سایر فاکتورهایی دیگر مورد سنجش نظیر شدت پره اکلامپسی (PCAT=0. 272)، میزان دفع پروتیین در ادرار (PCAT=0. 130)، ورم بیمار (PCAT=0. 739)، سن شروع (PCAT=0. 412)، نخست زایی (PCAT=0. 322)، چندزایی (PCAT=0. 0744)، سابقه ابتلا قبلی (PCAT=0. 630)، سابقه سقط (PCAT=0. 287)، دیابت (PCAT=0. 75) و کم کاری تیرویید (PCAT=0. 941) اختلاف معنی داری بین گروه بیمار و کنترل مشاهده نشد. بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه، پلی مورفسیم CAT-262C/T را می توان به عنوان فاکتور خطر مستعدکننده افراد به پره اکلامپسی در جنوب ایران در نظر گرفت.

زمینه و هدف: پره اکلامپسی شایع ترین و در عین حال ناشناخته ترین بیماری وابسته به بارداری، عامل اصلی مرگ و میر مادران باردار در سراسر جهان می باشد. افزایش عوامل سیستمیک التهابی در نتیجه کاهش سطح سرمی سیتوکاین های ضدالتهابی طی بارداری باعث شده است تا التهاب نقش کلیدی در پره اکلامپسی داشته باشد. هدف ازاین مطالعه، تعیین و ارتباط بین پلی مورفیسم ژن انترلوکین 19 با بروز پره اکلامپسی در زنان باردار بود. روش بررسی: این مطالعه توصیفی تحلیلی به صورت مورد شاهدی می باشد، که در سال 1396 در دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل 300 زن مراجعه کننده به بیمارستان ولی عصر(عج)کازرون می باشد که در دو گروه: 150 زن مبتلا به بیماری پره اکلامپسی به عنوان مورد و150 زن سالم باردار فاقد هر گونه بیماری به عنوان شاهد انتخاب شدند. پس از نمونه گیری و استخراج DNA، پلی مورفیسم اشاره شده با روش ARMS-PCR مورد بررسی قرار گرفت. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های آماری مجذورکای و تی تست تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج حاصل از این تحقیق حاکی از وجود اختلاف معنی دار در فراوانی ژنوتیپ های CC، CT و TT (05/0=p) در موقعیت پلی مورفیسم rs2243191T/C ژن رمز کننده IL-19 بین زنان باردار مبتلا به پره اکلامپسی و زنان باردار سالم می باشد. در فراوانی آلل های C و T این موقعیت اختلاف معنی دار بین دو گروه دیده نشد (208/0=p). به جز پارامتر تشنج (003/0=p) و سن بیمار (015/0=p) در مورد سایر فاکتورهایی دیگر مورد سنجش نظیر میزان دفع پروتیین در ادرار، ورم بیمار، فشار خون، کم کاری تیرویید، دیابت، سابقه سقط، سابقه ابتلا قبلی، چند قلویی، نخست زایی و چندزایی اختلاف معنی داری بین گروه بیمار و کنترل مشاهده نشد. نتیجه گیری: با توجه به معنی دار بودن ارتباط بین پلی مورفیسم rs2243191T/C و بروز پره اکلامپسی، می توان حضور این پلی مورفیسم را به عنوان عامل پیش بینی کننده ایجاد پره اکلامپسی در نظر گرفت.