لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

پارا پلژی بر اثر عوامل مختلفی از قبیل پارگی و یا ترمیم جراحی آنوریسم آئورت، پارگی و یا ترومبوز آئورت،دیسکسیون آئورت، آمبولی شریان نخاعی قدامی، اختلالات انعقادی و بیماری لوپوس که همگی باعث اختلال جریان خون نخاع و ایسکمی نخاع می شوند بوجود می آید. هیپوتانسیون نیز ممکن است سبب انفارکتوس نخاع گردد،ولی در بررسی مدلاین و گزارشات موجود وقوع انفارکتوس نخاع در بیمارانی که به عللی غیر از ضایعات آئورت لا پاراتومی شده بودندبسیار نادر می باشد. در این مقاله بیمار گزارش شده بدنبال خونریزی داخلی و دو بار لاپاراتومی در نتیجه هیپوتانسیون طولانی مدت دچار انفارکتوس نخاع و پاراپلژی گردیده است. با توجه به سن، شغل و سلامت جسمانی که بیمار گزارش شده از آن برخوردار بود، احتمال ضایعات قلبی ـ عروقی و در نتیجه ترومبوآمبولی بسیار بعید بود. در ضمن با توجه به دو عمل انجام گرفته و فاصله زمانی بین دو عمل در این بیمار، تنها عامل ایجاد کننده قابل طرح هیپوتانسیون طولانی مدت می باشد که سبب ایسکمی و انفارکتوس نخاع گردیده است.

در این تحقیق، پایایی دستگاه اندازه گیری اسپاستیسته، ساخته شده برای ثبت سرعت زاویه ای به عنوان معیاری برای اندازه گیری شدت مقاومت در برابر حرکت غیر فعال در بیماران مبتلا به اسپاستیسته، بررسی گردید. ده بیمار همی پلژی با علل مختلف که 8 بیمار همی پلژی راست و 2 بیمار همی پلژی چپ بودند در این بررسی شرکت داده شدند. بررسی پایایی به دو قسمت تقسیم شده بود: پایایی اندازه گیری های مکرر پشت سر هم در یک جلسه (Intrasession Reliability) و پایایی تست- بازتست (Intrasession Reliability) پس از پنج دقیقه استحراحت. سرعت پیک در طی سه بار تکرار پشت سر هم در سمت مبتلا تکرار می شد. در پایایی تست- بازتست، میانیگن دو حرکت اول پشت سر هم با میانگین دو تکرار پشت سر هم بعد از پنج دقیقه استراحت نیز محاسبه شد. برای بررسی توافق بین اندازه گیری ها از آزمون ICC استفاده شد. ضمنا ضریب واریاسیون، ضریب همبستگی پیرسون، ضریب تعیین و آنالیز رگرسیون خطی محاسبه گردید. مقدار ICC برای اندام سالم و مبتلا برای تکرارهای پشت سرهم به ترتیب 0.96 و 0.98 و مقدار ضریب واریاسیون نیز 2.70 درصد و 4.17 درصد بود. مقدار ICC بین اولین اندازه گیری پشت سر هم با اولین اندازه گیری بعد از پنج دقیقه استراحت 0.98 و مقدار ضریب تغییرات 8.85 درصد بود. مقدار ICC برای میانگین سرعت پیک دو تکرار اول پشت سر هم با دو تکرار بعد از پنج دقیقه استراحت 0.97 و مقدار ضریب تغییرات 6.86 درصد بود. نتایج بیانگر آن است که پایایی دستگاه اندازه گیری اسپاستیسیته برای سنجش سرعت به عنوان معیاری عینی تقریبا کامل است و پایایی سمت بیش تر از سمت سالم است.

سابقه و هدف: ناتوانایی های جسمی از شایع ترین عوارض سکته مغزی در بزرگسالان است، عده زیادی از این افراد از مشکلات حرکتی اندام فوقانی رنج می برند. با توجه به این که برای داشتن برنامه درمانی مفید توانبخشی، دانستن عوامل مرتبط در ایجاد عملکرد ضروری است، این مطالعه به منظور بررسی ارتباط قدرت Pinch و Grip با زبردستی در افراد سکته مغزی انجام شد.مواد و روشها: این مطالعه مقطعی بر روی 34 بیمار همی پلژی بزرگسال پس از تایید روش های ارزیابی توسط کمیته اخلاق دانشگاه انجام شد. پس از کسب رضایت و آشنایی فرد با نحوه انجام آزمون، قدرت Pinch و Grip توسط دینامومتر بر حسب کیلوگرم و میزان زبردستی توسط آزمون مینوسوتا بر حسب تعداد در ثانیه ارزیابی و ثبت گردید. سپس عوامل ذکر شده مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: دامنه سنی افراد همی پلژی شرکت کننده در مطالعه 70-50 سال با میانگین 62.41±7.2 سال بود، میانگین مدت زمان گذشته از ضایعه 22.3±10.4 ماه و همه افراد شرکت کننده راست برتر بودند. ارتباط معنی داری بین میزان زبردستی با میزان قدرتGrip  (P=0.000) همچنین ارتباط معنی داری بین میزان زبردستی و قدرت Pinch (P=0.008) موجود داشت. در حالیکه ارتباط سن بیمار و مدت زمان گذشته از سکته با زبردستی معنی دار نبود.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که در افراد همی پلژی بزرگسال قدرت Pinch و قدرت Grip با زبردستی ارتباط تنگاتنگی دارد که با اختلال این دو عامل در جریان سکته مغزی، زبردستی نیز تحت تاثیر جدی قرار می گیرد.

مقدمه: اختلالات حرکتی فلج مغزی اغلب با نقص های حسی، ادراکی، شناختی، ارتباطی همراه هستند؛ بنابراین هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی تمرین های حسی حرکتی بر مهارت های حرکتی دودستی کودکان همی پلژی بود. روش کار: روش تحقیق نیمه تجربی و طرح پژوهش به صورت پیش آزمون پس آزمون با گروه های تجربی و کنترل می باشد. جامعه آماری را کودکان همی پلژی مراجعه کننده به مراکز توان بخشی شهر کرمانشاه در سال 1402 تشکیل دادند. نمونه آماری پژوهش براساس معیارهای ورود به پژوهش 22 نفر بودند که به صورت تصادفی ساده به 2 گروه 11 نفری تقسیم شدند و در مرحله بعد براساس معیارهای خروج از پژوهش 21 نفر باقی ماندند (تمرین های حسی حرکتی 11 نفر، کنترل 10 نفر). ابزار تحقیق را پرسشنامه دموگرافیک و آزمون MABC-2 تشکیل دادند. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون t وابسته و تحلیل واریانس یک راهه استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که بین پیش آزمون و پس آزمون گروه تجربی در تمامی متغیرها تفاوت معنی داری وجود دارد (001/0>p). همچنین در متغیر دریافت توپ و پرتاب کیسه لوبیا در پس آزمون بین دو گروه تجربی و کنترل تفاوت معنی دار بود (001/0≥ P). نتیجه گیری: به نظر می رسد که در جهت ارتقا مهارت های دودستی کودکان همی پلژی می توان از تمرین های حسی حرکتی استفاده نمود.

زمینه: از محلول کاردیوپلژی کریستالوئید به منظور توقف قلب و محافظت از بافت میوکارد حین جراحی پیوند عروق به طور متناوب استفاده می گردد. زمان مشخص تعریف شده ای به عنوان زمان ایمن بین تزریقات وجود ندارد. بررسی متابولیت های موجود در سینوس کرونر می تواند با دقت بسیار بالایی بیانگر اثر محافظتی محلول کاردیوپلژی بر روی میوکارد و به دست آوردن زمان ایمن فواصل بین تزریقات باشد. تاکنون مطالعه ای که به بررسی متابولیت های سینوس کرونر در حین عمل جراحی پرداخته باشد، صورت نگرفته است.مواد و روش ها: سیزده بیمار که برای جراحی پیوند عروق کرونر مراجعه کرده بودند محلول کاردیوپلژی کریستالوئید سرد از طریق آئورت تزریق گردید. نمونه گیری از خون سینوس کرونر در زمان های مختلف قبل و بعد از کلامپ آئورت دردقایق 7، 14 و 20 صورت گرفت. نمونه های گرفته شده بلافاصله جهت اندازه گیری لاکتات و pH مورد آزمایش قرار گرفت.یافته ها: غلظت pH و لاکتات سینوس کرونر بعد از تزریق کاردیوپلژی کریستالوئید در دقیقه 15 بعد از اولین تزریق به ترتیب 7.18±0.043 و 28±3.983 میلی گرم در دسی لیتر (p=0.02) و در دقیقه 10 بعد از دومین تزریق به ترتیب 7.19±0.045 و 21±3.438 میلی گرم در دسی لیتر (p=0.03) خارج از مقادیر قابل قبول بودند.نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که زمان ایمن به عنوان فاصله بین تزریقات محلول کاردیوپلژی خونی کریستالوئید بین تزریق اول و دوم 15 دقیقه و بین تزریق دوم و سوم 10دقیقه می باشد.

اسپاستیسیته از شایعترین ویژگیهای ناتوان کننده اختلالات حرکتی همراه سندروم نورون محرکه فوقانی و از مشکلات کلینیسین ها در درمان بیماریهای نورولوژیک است. اندازه گیری عینی اسپاستیسیته برای توصیف وسعت اختلالات حرکتی همراه ضروری است، ولی تاکنون چنین روشی ارائه نشدهاست. در این بررسی، روشی جدید برای اندازه گیری عینی شدت اسپاستیسیته ارائه شده که مبتنی بر افت سرعت ناشی از بروز مقاومت در برابر حرکت غیرفعال است. زیرا اسپاستیسیته وابسته به سرعت است. دراین تحقیق که هدف آن ارائه یک روش اندازه گیری بیومکانیکی، غیرتهاجمی، آسان و قابل استفاده در کلینیک به همراه ارائه مقیاسی تازه بوده 32 فرد سالم (31 مرد و 1 زن) و 10 بیمار همی پلژی (7 مرد و 3 زن) که محدودیت حرکتی در مفصل آرنج نداشتند مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین دستگاهی برای اندازه گیری اسپاستیسیته در آرنج ساخته شد که حرکت باز کردن غیرفعال آرنج را از وضعیت خم شده انجام داده، تغییرات سرعت ناشی از مقاومت در برابر حرکت غیرفعال را اندازه گیری کرد. همبستگی پیرسون بای سرعت به عنوان متغیر وابسته 0.949 (P<0.001) و برای تست - تست مجدد، 0.918 (P<0.001) بود. تعامل "رفلکس تونیک گردنی غیرقرینه" با "واکنش همراه" با اندازه گیری مکرر معنادار بود (F=33.797, df=(2,1390), P<0.05) براساس نتایج ، یک مقیاس 7 درجه ای از صفر تا 6 بدست آمد که میزان توافق با مقیاس اصلاح شده اشورث 60 درصد بود. روش ارائه شده معتبر و قابل اعتماد بود.

هدف: این تحقیق با هدف بررسی تاثیر طولانی مدت (6 سال ) رویکرد درمانی بوبت با استفاده از روشهای ابزاری نوین بر روی یک کودک همی پلژی صورت گرفت.روش بررسی: تحقیق حاضر یک مطالعه - تک موردی بوده و بر روی یک کودک مبتلا به فلج مغزی از نوع همی پلژی اسپاستیک انجام شد. برای ارزیابی وضعیت کیفی عملکرد حرکتی درشت از ارزیابی کلی بوبت و برای ارزیابی کمی، از ابزار ارزیابی عملکرد حرکتی درشت استفاده گردید. این ارزیابی ها به طور سالیانه و در مرداد ماه هر سال انجام شد. مداخلات درمانی، بر اساس تمرینات رویکرد درمانی بوبت به مدت 6 سال و متناسب با سطح توانایی کودک هفته ای یک بار انجام گردید.یافته ها: بر اساس سیستم طبقه بندی عملکرد حرکتی درشت، پس از دریافت مداخله، عملکرد حرکتی درشت مددجو ازسطح II به I ارتقا یافت. بر اساس ارزیابی کلی بوبت، در بدو ورود به کاردرمانی، مشکلات اولیه کودک شامل هایپرتونی، دامنه حرکتی محدود، فقدان حرکات مجزا بین اندامها، وجود الگوهای حرکتی غیر طبیعی در اندامها و هایپرلوردوز و اسکولیوز سمت چپ بدن بود. همچنین مهارتهای نشستن، غلتیدن از چپ به راست و خزیدن را انجام می داد. در سال ششم توانست مهارتهای راه رفتن، پریدن و دویدن سریع در محیط بیرون از منزل، لی لی کردن بر روی پای درگیر و بالا و پایین آمدن از پله به طور متناوب را به دست آورد. در ارزیابی با ابزار ارزیابی عملکرد حرکتی درشت، در اولین ارزیابی، نمره 46.09 و در سال ششم نمره 79.99 را کسب نمود.نتیجه گیری: برنامه های درمانی بوبت که بر اساس ارزیابی های دقیقی طرح ریزی شده باشند، می توانند از تثبیت الگوهای ناهنجار جلوگیری کرده و تا حد امکان توانایی های مددجو را به پایه رشدی طبیعی نزدیک نمایند.

هدف: هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین قدرت و تون عضلانی با عملکرد اندام فوقانی در کودکان همی پلژی است.روش بررسی: در این مطالعه مقطعی (توصیفی- تحلیلی)، 37 نفر از کودکان همی پلژی در محدوده سنی 10-5 سال از مراکز درمانی وابسته به دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی شهر تهران به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. مهارت های کیفیت کارکرد دستی شرکت کنندگان در پژوهش با استفاده از آزمون کفایت حرکتی بروینینکس- ازرتسکی، سطح اسپاستی سیته با استفاده از مقیاس اشورس و قدرت به وسیله ویگوریمتر سنجیده شد. داده ها نیز با استفاده از 16 SPSS تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: ارتباط معناداری بین قدرت با چیره دستی (p=0.000)، هماهنگی دوطرفه (p=0.024)، هماهنگی اندام فوقانی (p=0.000) و هماهنگی بینایی-حرکتی (p=0.045) و همچنین بین تون عضلانی مچ با چیره دستی (p=0.01)، هماهنگی دوطرفه (p=0.035)، هماهنگی اندام فوقانی (p=0.013) و هماهنگی بینایی-حرکتی (p=0.032)، بین تون عضلانی آرنج با چیره دستی (p=0.004)، هماهنگی بینایی-حرکتی (p=0.017) دیده شد. ولی ارتباط معناداری بین تون عضلانی شانه با عملکرد حرکتی اندام فوقانی دیده نشد.نتیجه گیری: ارتباط مستقیمی بین قدرت عضلانی و عملکرد حرکتی اندام فوقانی کودکان فلج مغزی نیمه بدن وجود دارد و نیز ارتباط معکوس بین اسپاستی سیته مچ با عملکرد حرکتی اندام فوقانی این کودکان دیده شد.