مقدمه: بیماری تب مالت یکی از مهمترین بیماری های مشترک انسان و دام می باشد که از تنوع علایم برخوردار است. استفاده از یک روش تشخیصی کم هزینه، اثربخش، آسان و مطمئن، اولویت مهمی در تشخیص بیماران مبتلا به تب مالت است. مطالعات متعددی برای انتخاب روش های تشخیصی مناسب انجام و نتایج متنوعی گزارش شده است. هدف: تعیین حساسیت آزمون های رایت، کومبس رایت و 2 مرکاپتواتانول (2ME)روش: در این پژوهش، بیماران بستری مبتلا به تب مالت در بیمارستان شهیدهاشمی نژاد مشهد در سال 1386 وارد مطالعه شدند. داده های ‎دموگرافیک، علایم‎ ‎بالینی‎ ‎و‎ ‎نتایج آزمایشات مبتلایان‎ ‎از پرونده های آنان جمع آوری شد. توصیف داده ها و میزان حساسیت سه آزمون رایت، کومبس رایت و 2 مرکاپتواتانول توسط نرم افزار SPSS نسخه 11.5انجام شد. یافته ها: از مجموع بیماران، 54 درصد مرد بودند و 58 درصد آنها در محدوده سنی 40-20 سال قرار داشتند. فراوان ترین علت اصلی مراجعه بیماران، شکایت از تب (34 درصد) و آرترالژی (22 درصد) بود. در 312 مورد آزمون رایت با عیار 1:80 و بالاتر، در 324 مورد آزمون کومبس رایت و 318 مورد 2 مرکاپتواتانول مثبت بود. حساسیت آزمون رایت بر مبنای تیتر 1:80 و 1:160 به ترتیب برابر (92 (%95 CI=83-95 در درصد و (95 CI76.3-85.1 درصد) 80.6 درصد بود. حساسیت آزمون های کومبس رایت ( 95 CI=91.3-97.7درصد) 95.3 درصد و 2 مرکاپتواتانول (95 CI=91.1-95-6 درصد) 93.7 درصد بر مبنای تیتر 1:40 نشان داده شد.نتیجه گیری: در مقایسه با آزمون های جدیدتر و پرهزینه، آزمون های رایت، کومبس رایت و 2مرکاپتواتانول که در ایران در بررسی های رایج استفاده می گردد از حساسیت مناسبی برخوردار است.

مقالۀ حاضر با بررسی تطبیقی شعر جیمز آرلینگتون رایت، شاعر آمریکایی، و سهراب سپهری، شاعر ایرانی، به واکاوی زمینۀ اصلی تلاقی در شعر آن ها، یعنی شهود یا تجلی ناگهانی حقیقت، می پردازد. مکاشفه ای که در شعر این دو شاعر می بینیم بیشتر از طریق تفکر شهودی (در مقابل تفکر منطقی) و یگانگی عرفانی با طبیعت و عناصر طبیعی حاصل می­شود. در هنر شاعری سپهری و رایت، یادآوری ضرورت بازتعریف و بازسازی خویشتن برجسته می شود زیرا منجر به بیداری می شود.

شاید در نگاه نخست ارتباطی آن هم از نوع هم افزایی و حمایت و پشتیبانی متقابل میان کپی رایت یا حقوق پدیدآورندگان آثار ادبی و هنری و آزادی بیان وجود نداشته باشد. اما تامل بیشتر حاکی از وجود چنین نسبت و رابطه ای است. نوشته حاضر تلاش دارد به بررسی تعامل مثبت میان این دو حوزه حقوقی بپردازد. به باور نگارنده کپی رایت و آزادی بیان می توانند یار و پشتیبان یکدیگر باشند و به وجوه مختلف به تعمیق و تقویت هم کمک کنند. کپی رایت با اعطای حق هایی انحصاری به رشد کمی و کیفی آثار ادبی و هنری کمک می کند و به این ترتیب بازارچه ای از اندیشه ها و اطلاعات پدید می آورد تا کسانی که در صدد برخورداری از آزادی بیان هستند با دسترسی به تنوعی از اندیشه ها و اطلاعات به شکل دهی نقطه نظرات و بیان آن ها بپردازند. از سوی دیگر کپی رایت به توانمندسازی جامعه پدیدآورندگان آثار خلاق فکری مدد می رساند و آنان را از وابستگی به دولت می رهاند. آزادی بیان هم زمینه شکوفایی تفکر خلاق را فراهم می آورد و ترس ناشی از سانسور و پیگرد ناروا را از میان می برد. در بررسی این موضوع نخست به نکاتی کلیدی در باب کپی رایت و آزادی بیان اشاره می شود و آنگاه وجوه تعامل و هم افزایی آن دو به بحث نهاده می شود.

حقوق مالکیت ادبی و هنری (کپی رایت) علاوه بر ایجاد حق انحصاری برای پدیدآورنده یا مالک و منع بهره مندی غیرمجاز دیگران از آفرینش های ادبی و هنری، با این اعتقاد که این حق انحصاری، حوزه عمومی را محدود کرده، در برخی موارد می تواند مانع توسعه و یا موجب نادیده انگاشتن حقوق بشر شود. پاره ای از آثار– که دسترسی و امکان استفاده از آن از مصادیق حقوق بشر است-، از جمله اطلاعات دولتی را داخل در حوزه عمومی دانسته و از شمول حمایت خارج کرده است. کنوانسیون برن با لحاظ منافع عمومی، کشورهای عضو را در گسترش حمایت ناشی از کپی رایت نسبت به این دسته از آثار و اطلاعات مخیر گذاشته است. کشورها نیز با پیروی از همین منطق و با استفاده از رخصت مذکور در کنوانسیون برن، با لحاظ شرایط و منافع ملی خود، موضعی متعادل و البته متفاوت در حمایت از این اطلاعات اتخاذ کرده، بعضا اطلاعات دولتی را که مورد نیاز زندگی بشری است، به طور کلی یا جزئی از گستره حمایت خارج کرده اند. در این پژوهش کنوانسیون برن، مقررات اتحادیه اروپا و قوانین کشورهای آمریکا، فرانسه، انگلیس (با توجه به تفاوت در رویکردها) و ایران بررسی شده، ضمن تایید رویکرد جدید قانون گذاری ایران در همسویی با کنوانسیون برن، پیشنهادهایی ارائه شده است.

بروسلوز یکی از شایع ترین بیماری های مشترک حیوان و انسان محسوب می گردد و در مناطق زیادی از جهان گسترش یافته و در ایران نیز اندمیک است.امروزه تشخیص بروسلوز بر پایه آزمایش های سرولوژی و میکروبیولوژی است.در این مطالعه آزمایش های سرولوژی (رزبنگال، رایت لوله ای و کومبس رایت) بر روی 100 نمونه انجام شده و سپس بر روی نمونه های خون رزبنگال مثبت و نمونه های مثبت و منفی رایت لوله ای، آزمایش PCR انجام شد. فراوانی نسبی بروسلوز برحسب سرولوژی 20% و برحسب %5 PCR شد.با توجه به اهمیت شناسایی صحیح موارد آلوده در کنترل و پیشگیری برسلوز در جوامع دامی و انسانی ؛ به نظر می رسد استفاده از آزمایش های متکی بر تکنولوژی اسیدهای نوکلئیک (PCR) از حساسیت و اختصاصیت مناسبی جهت تشخیص بروسلوز برخوردار می باشند.

مقدمه: بیماری بروسلوز از مسایل مهم بهداشتی در کشورهای در حال توسعه از جمله کشور ما می باشد. تشخیص بیماری بر اساس شرح حال، علایم بالینی و تست مثبت سرولوژی آگلوتیناسیون سرمی (تست رایت)، می باشد. هدف این مطالعه ارزیابی این تست در تشخیص بروسلوز کودکان می باشد.روش: این مطالعه به صورت آینده نگر به مدت 2 سال انجام شده است و در آن 52 کودک که تشخیص بالینی بروسلوز برای آنها مطرح بود مورد مطالعه قرار گرفتند. با این فرض که بیماران دارای بروسلوز فعال در منطقه ما دارای تست رایت 80/1 و بالاتر هستند همه نمونه های خون از نظر کشت با روش BACTEC و تست رایت مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: از مجموع 52 کودک با علایم بالینی بروسلوز، تست رایت در 25 بیمار و کشت خون در 10 مورد مثبت بود. در نهایت 26 نفر با تشخیص بروسلوز تحت درمان قرار گرفتند. در 26 بیمار تست رایت و کشت خون هر دو منفی بود و تشخیص نهایی، بیماری دیگری غیر از بروسلوز بود. کشت خون به عنوان استاندارد طلایی تشخیص بروسلوز در نظر گرفته شده است. حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی تست رایت در تشخیص بروسلوز کودکان به ترتیب 90 درصد، 2/64 درصد، 5/37 درصد و 2/96 درصد محاسبه گردید. نتیجه گیری: در شرایط بهداشتی کشور تست رایت روشی مطمئن، آسان، ارزان و در دسترس برای رد یا اثبات بیماری بروسلوز در کودکان می باشد. 

زمینه و هدف: بیماری بروسلوز یکی از مهمترین بیماری های مشترک انسان و دام می باشد که انتشار گسترده جهانی داشته و در بسیاری از نقاط ایران نیز به صورت بومی وجود دارد. با توجه به این که عفونت بروسلایی دارای علایم بالینی متنوع و گمراه کننده است، روش های آزمایشگاهی ساده، ارزان و مطمئن در شناسایی عفونت های بروسلایی کمک شایانی می نماید. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اعتبار تست سرولوژی رایج مورد استفاده در تشخیص این بیماری (تست رایت) انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه، 340 بیمار مبتلا به بروسلوز از بین بستری شدگان بخش عفونی به صورت تصادفی انتخاب شدند و آزمایش سرولوژی رایت آنان مورد بررسی قرار گرفت. حساسیت تست رایت یک بار بر مبنای تیتر 1.160 و بار دیگر بر اساس تیتر 1.80 محاسبه گردید. برای محاسبه ویژگی تست رایت، 160 نفر از بیماران غیر بروسلوزی که برای آنها آزمایش رایت درخواست شده بود (گروه شاهد)، انتخاب شدند و ویژگی تست رایت نیز بر اساس تیتر 1.160 و 1.80 محاسبه گردید.یافته ها: بیماران مبتلا به بروسلوز 53.8% مذکر و 46.2% مونث و غیر مبتلایان به بیماری، 52.7% مذکر و 47.3% مونث بودند. حساسیت تست رایت بر مبنای تیتر 1.80 و 1.160 به ترتیب 91.8% و 80.6% به دست آمد. ویژگی تست رایت بر اساس تیتر 1.80 و 1.160 به ترتیب 97.5% و 100% به دست آمد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج این تحقیق، می توان اذعان داشت که تست رایت که به طور رایج در بررسی های همه گیر شناختی و تشخیصی مورد استفاده قرار می گیرد، دارای اعتبار قابل توجهی است و می تواند هنوز هم به عنوان تست غربالگری اولیه با تیتر 1.80 و تست تشخیصی با تیتر 1.160 مورد استفاده قرار گیرد. بدیهی است برای تشخیص قطعی سایر تست ها و در صورت ضرورت، کشت می تواند مورد استفاده قرار گیرد.