چاقی از جمله عوامل خطرزای اصلی در بروز بیماری های قلبی عروقی است. هدف از این پژوهش حاضر مشخص کردن شاخص های پیکرسنجی که بیشترین ارتباط را با عوامل خطرزای قلبی و عروقی را دارد، بود. در این پژوهش 991 مرد و 1188 زن (15 تا 64 ساله) شرکت کردند. شاخص توده بدن، دور کمر، نسبت دور کمر به لگن، نسبت دور کمر به قد، و درصد چربی بدن آزمودنی ها اندازه گیری شد. نمونه های خون ناشتا گرفته شده و متغیرهای گلوکز خون، تری گلیسیرید، کلسترول تام، لیپوپروتیین با چگالی پایین و لیپوپروتیین با چگالی بالا اندازه گیری شدند. تجزیه و تحلیل رگرسیون چند گانه نشان داد که به ترتیب شاخص توده بدن، نسبت دور کمر به قد و نسبت دور کمر به دور لگن بیشترین درصد واریانس تری گلیسیرید، نسبت Tchol/HDL-C و لیپوپروتیین با چگالی پایین را در مردان توجیه می کند. حال آنکه نسبت دور کمر به دور لگن بیشترین درصد واریانس تری گلیسیرید و دور کمر بیشترین درصد نسبت Tchol/HDL-C و لیپوپروتیین با چگالی پایین را در زنان توجیه می کند. یافته های پژوهش حاضر نشان داد که نسبت دور کمر به لگن و نسبت دور کمر به قد بهترین شاخص های پیشگویی کننده عوامل خطرزای قلبی و عروقی در مردان و نسبت دور کمر به لگن و دور کمر بهترین شاخص در زنان هستند. بنابراین شاخص های تعیین شده می توانند در جوامع شهری ایران کاربردهای عمومی و موثری را در جهت پیش بینی عوامل خطرزای قلبی عروقی داشته باشند.

زمینه و هدف: چاقی مرکزی بدن نسبت به چاقی کل بدن، پیش بینی کننده بهتری برای ریسک فاکتورهای بیماری های قلبی عروقی هم در کودکان و هم در بزرگسالان است. دور کمر به عنوان یک شاخص چاقی مرکزی بدن؛ از طرفی، نسبت دور کمر به قد ایستاده به عنوان یک جایگزین، و یک اندازه مستقل از سن برای تشخیص خطر بیماری های قلبی عروقی ارائه شده اند. هدف از مطالعه حاضر مقایسه دور کمر، نسبت دور کمر به دور باسن و نسبت دور کمر به قد ایستاده در پیشگویی اضافه وزن/چاقی دانشجویان پسر بود. روش کار: آزمودنی ها دانشجویان پسر جدیدالورود دانشگاه فردوسی مشهد با دامنه سنی 18 تا 22 سال بودند. قد، وزن، نمایه توده بدن، دور کمر، دور باسن، نسبت دور کمر به دور باسن و نسبت دور کمر به قد ایستاده به صورت پابرهنه و با کمترین لباس اندازه گیری شد. از آزمون های ANOVA و تحلیل ROC برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: میانگین دور کمر، نسبت دور کمر به دور باسن و نسبت دور کمر به قد ایستاده در گروه های مختلف شاخص توده بدن تفاوت معنی داری داشتند. همچنین، سطوح زیر منحنی برای WC (003/0=p) و WHtR (013/0=p) تفاوت معنی داری داشتند، اما WHR معنی دار نبود (335/0=p). نتیجه گیری: شاخص های WC و WHtR در مقایسه با WHR قدرت تشخیص بهتری در اضافه وزن و چاقی دارند. با این حال WC به دلیل سهولت یادگیری در اندازه گیری، در مقایسه با دو شاخص دیگر، و همچنین به دلیل کم هزینه بودن مناسب تر است.

سابقه و هدف: انتخاب و هدایت مناسب ورزشکار یکی از مزایای استعدادیابی است که موجب صرفه جویی های زیاد در مصرف منابع خواهد شد. تفاوت های فردی یکی از مهم ترین شاخص هایی است که در این امر نقش قابل ملاحظه ای دارد. تفاوت های فردی در طب ایرانی تحت عنوان مزاج به تفاوت های جسمی، فیزیولوژیکی و روانی می پردازد. هدف این پژوهش بررسی نقش مزاج در تفاوت های فیزیولوژیکی طی یک دوره تمرینات مقاومتی در زنان غیرورزشکار است. مواد و روش ها: این تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح پیش از دوره و پس از دوره با دو گروه تجربی سردمزاج و گرم مزاج بود. در این تحقیق بانوان غیرورزشکار جوان به عنوان جامعه آماری قرار گرفتند. نمونه های تحقیق توسط پرسشنامه استاندارد تعیین مزاج سلمان نژاد به دو گروه گرم مزاج (12 نفر) و سردمزاج (12 نفر) تقسیم شدند. شاخص های ترکیب بدن در دو نوبت قبل از تمرینات مقاومتی و بعد از تمرینات مقاومتی اندازه گیری شد. دستورالعمل تمرینی که در آن عضلات سینه ای بزرگ، ذوزنقه ای، شکمی و عضلات اکستنسور و فلکسور رانی عضلات هدف قرار داشت، پس از جمع آوری و واردکردن داده ها در محیط نرم افزار SPSSنسخه 21 داده های خام مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. آزمون فرضیه ها با سطح معنی داری 05/0≥, p مورد آزمایش قرار گرفت. یافته ها: یافته ها: نشان داد تفاوت بین گروهی درصد عضله در یک دوره تمرین مقاومتی زنان جوان غیرورزشکار گرم و سردمزاج معنی دار بود (03/0=p). تفاوت بین گروهی نسبت دور کمر به لگن در یک دوره تمرین مقاومتی زنان جوان غیرورزشکار گرم و سردمزاج معنی دار نبود (13/0=p). تفاوت بین گروهی درصد چربی در یک دوره تمرین مقاومتی زنان جوان غیرفعال گرم و سردمزاج معنی دار بود (04/0=p). نتیجه گیری: افراد سردمزاج در فعالیت های مقاومتی تغییرات فیزیولوژیکی در حوزه سلامت نسبت به افراد گرم مزاج شرایط بهتری دارند؛ لذا مزاج افراد را در عملکردهای ورزشی تندرستی و حرفه ای افراد می توان موثر دانست.

تحقیق حاضر به منظور بررسی ارتباط شاخص های پیکر سنجیWHR، BMI ،BF%، WSR با عوامل خطر زای قلبی-عروقی و دیابت با هدف کلی هنجار یابیWHRدر بین مردان 40 سال به بالای شهر اهواز انجام گرفت.این تحقیق یک مطالعه همبستگی است که آزمودنی های تحقیق را 150مرد داوطلب بالای40 سال برای اندازه گیری متغییرهای خونی،آزمایش خون دادند.تجزیه و تحلیل داده های تحقیق با استفاده از روشهای آماری ضریب همبستگی پیرسون وt انجام شد. تجزیه و تحلیل یافته های تحقیق نشان داد که :بین WHR و چهار عامل خطر زای قلبی-عروقی و دیابت شاملFBS،Tcho،TG،VLDL، ارتباط معنی داری وجود داشت و بینBMIو دو عامل خطر زای قلبی-عروقی شاملTchoو VLDL ارتباط معنی داری وجود داشت. بینBF% وسه عامل خطر زای قلبی-عروقی شامل TchoوTGوVLDL ارتباط معنی داری وجود داشت وهمچنین بینWSRو سه عامل خطر زای قلبی-عروقی و دیابت شاملFBSوTchoوVLDL ارتباط معنی داری وجود داشت. در مردان40 سال به بالای شهر اهواز هنجارهایWHR،BMI،BF%،WSRبرای خطر بروز بیماری های قلبی-عروقی و دیابت به ترتیب 0.936و22.3،26.3m2/kgدر صد و0.551 است. بینگروه فعال و غیر فعال مردان40 سال به بالای شهر اهوازاز نظر میزانWHR،BMI،BF% و WSR تفاوت معنی داری وجود داشت ومیزان این شاخص های پیکر سنجی در گروه غیر فعال بیشتراز گروه فعال بود.به نظر می رسد کهWHRپیشگوی قویتری نسبت به دیگر شاخص های مورد توجه این تحقیق برای پیش بین احتمال خطر بروز بیماری های قلبی-عروقی و دیابت در بین مردان40 سال به بالای شهر اهواز باشد.

مقدمه: امروزه، سندرم متابولیک (MetS) به یک بحران بزرگ بهداشت عمومی تبدیل شده است که زندگی افراد زیادی را در سراسر جهان تهدید می­کند. بسیاری از مطالعات قبلی ارتباط بین MetS و شاخص های آنتروپومتریک را بررسی کرده اند. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین شاخص های تن سنجی با آلکالین فسفاتاز (ALP)، آلانین آمینوترانسفراز (ALT) و آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) انجام شده است. روش بررسی: در پژوهش توصیفی تحلیلی حاضر، تعداد 108 مرد و زن شاغل با دامنه سنی 28 تا 53 سال به عنوان نمونه انتخاب شدند. شاخص های پیکرسنجی، شامل؛ قد، وزن، شاخص توده بدنی (BMI)، دور کمر (WC)، دور کمر به باسن (WHR) و دور کمر به قد (WHtR) اندازه گیری شد. مقادیر آنزیم های ALT، AST و ALP از طریق خون گیری و به صورت ناشتا اندازه گیری گردید. هم چنین از نرم افزار SPSS version 16 و آزمون ضریب هم بستگی پیرسون برای تجزیه و تحلیل نتایج استفاده شد. نتایج: نتایج آزمون هم بستگی پیرسون بین شاخص های پیکرسنجی و آنزیم های کبدی نشان داد که بین BMI، WC، WHR و WHtR با آنزیم ALT (SGPT) هم بستگی مثبت معناداری وجود دارد (0/05< P). به علاوه این نتایج نشان داد که بین WHR با هر سه آنزیم ALT، AST و ALP هم بستگی مثبت معناداری وجود دارد (0/05< P). بین WC با آنزیم AST هم بستگی مثبت معناداری مشاهده شد (0/05P < ). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، شاخصWHR  توانایی بیشتری برای پیش بینی افزایش آنزیم های ALT، AST و ALP در زنان و مردان شاغل دارند.

مقدمه: افزایش درصد چربی در بدن یکی از شایع ترین عوامل خطرزای بیماری های مهم و معضل مهم تغذیه ای، به عنوان یک عامل مستقل سبب افزایش خطر مرگ و میر می شود. شاخص توده بدن ((BMI، درصد چربی ((%PBF و نسبت دور کمر به محیط لگن ((WHR نیز ابزاری برای نشان دادن وضعیت وزن بالغین می باشد که بعنوان یک شاخص ساده میزان چربی بدن یا چاقی عمومی بکار می رود. امروزه کم تحرکی افراد جامعه باعث بسیاری از بیماری ها در آن ها شده است که در این بین جانبازان شیمیایی نیز به دلیل ترس از مشکلات تنفسی و نیز بیماری های همراه، فعالیت فیزیکی کمتری داشته که این مساله با افزایش احتمال چاقی همراه است.هدف: با توجه به شرایط ویژه جانبازان شیمیایی، این مطالعه با هدف ارزیابی شاخص توده بدن ((BMI، درصد چربی (PBF%) و نسبت دور کمر به محیط لگن (WHR) جانبازان شیمیایی خراسان رضوی بود، تا وضعیت فعلی جسمانی این افراد مورد بررسی قرارگیرد.مواد و روش ها: مطالعه حاضر به صورت مقطعی- توصیفی انجام شد. بدین منظور، 88 نفر از جانبازان شیمیایی استان خراسان رضوی با میانگین سنی 45.48±28.8 سال که جزء گروه جانبازان شیمیایی شدید محسوب می شدند، مورد مطالعه قرار گرفتند. کلیه اطلاعات مربوط به ترکیب بدن شامل وزن، درصد چربی، شاخص توده بدن و نسبت دور کمر به دور لگن، آزمودنی ها با استفاده از دستگاه آنالیز ترکیب بدن (Body composition) ارزیابی شد و خروجی اطلاعات که در فرم های خاص این دستگاه ارائه گردید، با استفاده از نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: میانگین و انحراف معیار شاخص توده بدن، درصد چربی و نسبت دور کمر به لگن در کل افراد مورد مطالعه به ترتیب 25.5±4.10، 28.2±7.1، 92.2±5.14 بود علاوه بر این شاخص توده بدن، درصد چربی و نسبت دور کمر به لگن به ترتیب در 9 نفر (10.2%)، 0 (0%)، 7 نفر (7.95%) در حد زیر نرمال، 29 نفر (32.9%)، 6 نفر (2.38%)، 35 نفر (39.77%) در حد نرمال و 50 نفر (56.8%)، 82 نفر (97.61%)، 46 نفر (52.27%) در حد بسیار چاق بودند.بحث: این تحقیق نشان دهنده میزان چاقی زیاد در جانبازان شیمیایی بود که به لحاظ اهمیت این موضوع و عوارض اضافه وزن مفرط به نظر می رسد که تعدیل شاخص توده بدن، نسبت دور کمر به دور لگن و درصد چربی بدن در این گروه خاص باید مورد توجه قرار گیرد که در این زمینه به اداره تربیت بدنی بنیاد شهید و ایثارگران در خصوص استفاده از برنامه ریزی های مدون و ویژه فعالیت های بدنی و ورزشی توصیه می شود.

مقدمه: شیوع چاقی در جهان با خطر ابتلاء به بیمار ی های قلبی - عروقی (CVD) همراه است. از آنجایی که مناسب ترین شاخص های پیکرسنجی تعیین کننده چاقی جهت تخمین CVD به ویژه در زنان، به خوبی شناخته نشده است، مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط شاخص های پیکرسنجی با عوامل خطرزای قلبی - عروقی در زنان شاغل انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی تحلیلی در سال 1403 بر روی 46 زن شاغل با دامنه سنی 53-28 سال در شهرستان کاشمر انجام شد. شاخص های پیکرسنجی شامل؛ قد، وزن، شاخص توده بدنی (BMI)، دور کمر (WC)، نسبت دور کمر به دور لگن (WHR) و نسبت دور کمر به قد (WHtR) اندازه گیری شد. مقادیر تری گلیسیرید (TG)، کلسترول تام (TC)، لیپوپروتئین پرچگال (HDL) و لیپوپروتئین کم چگال (LDL) جهت برآورد عوامل خطرزای قلبی - عروقی شامل شاخص آتروژنیک پلاسما (AIP)، شاخص خطر کاستلی I و II (CRI-I، CRI-II) و ضریب آتروژنیک (AC) از طریق خون گیری و به صورت ناشتا اندازه گیری گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 25) و ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ­ها: بر اساس نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون در بررسی رابطه بین شاخص های پیکرسنجی و عوامل خطرساز قلبی - عروقی، بین WC و WHR با هر چهار شاخص خطر قلبی - عروقی همبستگی مثبت و معناداری وجود داشت (05/0>p). همچنین بین BMI و WHtR با CRI-I، CRI-II و AC همبستگی مثبت و معناداری وجود داشت (05/0>p). بین BMI و WHtR با AIP رابطه معناداری مشاهده نشد (05/0

زمینه و هدف: برخی از مطالعات نشان داده اند چگونگی توزیع چربی در بدن، نسبت دور کمر به باسن (WHR) که متمایز کننده چاقی ژنوئید (سرینی) و آندروئید (شکمی) است، در مقایسه با نمایه توده بدنی، نقش مهم تری در شناسایی خطر بیماری ها دارد. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط نوع چاقی با میزان تغییر شاخص های چاقی متعاقب پیروی از رژیم غذایی کاهش وزن صورت گرفت.روش بررسی: این مطالعه به صورت تحلیلی روی 301 زن با اضافه وزن BMI>25 و چاقی BMI>30 انجام شد که با توجه به معیار WHR سنجش چاقی شکمی، این افراد به سه گروه تقسیم شدند: 102-1 نفر با 0.8>WHR، زنان با عدم ابتلا به چاقی شکمی و دارای چاقی سرینی (ژنوئید)؛ 105-2 نفر با 0.8<whr<0.85 زنان دارای چاقی شکمی مرزی؛ 95-3 نفر با WHR>0.85 زنان مبتلا به چاقی شکمی شدید (آندروئید). سپس تاثیر پیروی برای مدت یک ماه از رژیم غذایی با نسبت ثابت درشت مغذی ها بر تغییر شاخص های چاقی شامل وزن، BMI و دور کمر (WC) و دور باسن (HC) مورد بررسی قرار گرفت. جهت مطالعه شاخص های چاقی در سه گروه از آزمون واریانس یک طرفه استفاده شد. سطح معنی داری 0.05 در نظر گرفته شد.یافته ها: با پیروی از این رژیم، کاهش قابل توجهی در وزن (0.007>p)، کاهش BMI (p<0.005) و کاهش دور کمر (0.002>p) در افراد با چاقی شکمی مرزی و شدید (آندروئید) نسبت به افراد با چاقی سرینی (ژنوئید) مشاهده شد.نتیجه گیری: اجرای رژیم کاهش وزن با نسبت ثابت درشت مغذی ها در این مطالعه نشان داد کاهش وزن و سایز با نوع چاقی افراد ارتباط دارد؛ بدین معنی که هرچه چاقی شکمی بیشتر باشد، این تفاوت بیشتر است.

تحقیق حاضر، به منظور هنجاریابی شاخصهای پیکر سنجی WHR, WC, BMI و بررسی ارتباط فعالیت بدنی افراد با آنها انجام شد. این تحقیق مطالعه ای توصیفی و همبستگی است که به شکل میدانی انجام شده است. آزمودنیهای تحقیق را 443 زن 30 تا 55 ساله تشکیل می دادند که متغیرهای پیکرسنجی و میزان فعالیت بدنی (بوسیله پرسشنامه فعالیت بدنی بک) در آنها اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار Spss و Excel صورت گرفت. نتایج تجزیه و تحلیل یافته های تحقیق نشان دادند که بین فعالیت بدنی با WHR, WC, BMI، درصد چربی و نسبت دور کمر به قد ارتباط معناداری وجود دارد و میزان این شاخصهای پیکرسنجی در گروه غیرفعال بیشتر است. هنجار شاخصهای پیکرسنجی زنان تهرانی مخصوصا درصد چربی آنها نسبتا زیاد است و میانگین هنجار WHR معادل 0.78، WC معادل 83.78 سانتی متر، BMI معادل 26.71 کیلوگرم بر مترمربع، درصد چربی معادل 33.85 درصد و دور کمر به قد (WSR) معادل 0.51 بدست آمد. همچنین ضریب همبستگی بین فعالیت بدنی با شاخصهای WC معادل (0.497-)، (WHR (-0.525)، BMI (-0.245)، WSR (-0.434 و با درصد چربی معادل (0.453-) بدست آمد. هنجارهای WSR, WHR, WC, BMI و درصد چربی در جامعه زنان 30 تا 55 ساله شهر تهران در محدوده عاملهای خطرزای سلامتی قرار دارد. به نظر می رسد، دلیل بالا بودن هنجارها مربوط به تفاوتهای نژادی، فرهنگی، اقتصادی، شرایط اقلیمی، اختلالات تغذیه ای، کم تحرکی و نبودن اطلاع رسانی کافی به مردم در خصوص خطرات ناشی از چاقی و کم تحرکی است. وجود ارتباط معنادار بین شاخصهای پیکرسنجی با میزان فعالیت بدنی نشان می دهد، شاخصهای پیکرسنجی تحت تاثیر فعالیت بدنی قرار دارند و با داشتن برنامه منظم فعالیت بدنی، می توان شاخصهای پیکرسنجی را در محدوده طبیعی حفظ کرد.