زمینه و هدف: بروسلوز بیماری مشترک بین انسان و دام است که کنترل آن به میزان شیوع بیماری در جمعیت دامی وابسته است. هدف از این مطالعه مقایسه حساسیت و ویژگی تست های رایج تشخیص بروسلوز می باشد.مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی – تحلیلی، 297 نمونه سرم از یک گله دام که سابقه سقط جنین داشتند تهیه و از نظر تست های رایت، رزبنگال، -2 مرکاپتواتانل، فیکساسیون کمپلمان و الایزا مورد آزمایش قرار گرفتند. هم چنین از نمونه های مثبت سرمی، غدد لنفافی و ارگان هایی که احتمال آلودگی می رفت نمونه کشت میکروبی تهیه گردید.یافته ها: در مجموع از تعداد 297 نمونه آزمایش شده با روش های فوق، حساسیت تست های رایت، رزبنگال، 2- مرکاپتواتانل، فیکساسیون کمپلمان و الایزا به ترتیب 89، 81.5، 75.3، 89.7 و 93.2 درصد تعیین گردید و ویژگی تست ها به ترتیب 97.4، 94، 96، 98 و 99.3 درصد تعیین شد.نتیجه گیری: این بررسی مشخص می کند تست های الایزا، فیکساسیون کمپلمان و رایت از سایر تست ها حساسیت بیشتری دارند. هم چنین در این مطالعه تست الایزا به عنوان حساس ترین و اختصاصی ترین تست تشخیصی سرولوژیک بروسلوز شناخته شد.

زمینه و هدف: بیماری بروسلوز یکی از مهمترین بیماری های مشترک انسان و دام می باشد که انتشار گسترده جهانی داشته و در بسیاری از نقاط ایران نیز به صورت بومی وجود دارد. با توجه به این که عفونت بروسلایی دارای علایم بالینی متنوع و گمراه کننده است، روش های آزمایشگاهی ساده، ارزان و مطمئن در شناسایی عفونت های بروسلایی کمک شایانی می نماید. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اعتبار تست سرولوژی رایج مورد استفاده در تشخیص این بیماری (تست رایت) انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه، 340 بیمار مبتلا به بروسلوز از بین بستری شدگان بخش عفونی به صورت تصادفی انتخاب شدند و آزمایش سرولوژی رایت آنان مورد بررسی قرار گرفت. حساسیت تست رایت یک بار بر مبنای تیتر 1.160 و بار دیگر بر اساس تیتر 1.80 محاسبه گردید. برای محاسبه ویژگی تست رایت، 160 نفر از بیماران غیر بروسلوزی که برای آنها آزمایش رایت درخواست شده بود (گروه شاهد)، انتخاب شدند و ویژگی تست رایت نیز بر اساس تیتر 1.160 و 1.80 محاسبه گردید.یافته ها: بیماران مبتلا به بروسلوز 53.8% مذکر و 46.2% مونث و غیر مبتلایان به بیماری، 52.7% مذکر و 47.3% مونث بودند. حساسیت تست رایت بر مبنای تیتر 1.80 و 1.160 به ترتیب 91.8% و 80.6% به دست آمد. ویژگی تست رایت بر اساس تیتر 1.80 و 1.160 به ترتیب 97.5% و 100% به دست آمد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج این تحقیق، می توان اذعان داشت که تست رایت که به طور رایج در بررسی های همه گیر شناختی و تشخیصی مورد استفاده قرار می گیرد، دارای اعتبار قابل توجهی است و می تواند هنوز هم به عنوان تست غربالگری اولیه با تیتر 1.80 و تست تشخیصی با تیتر 1.160 مورد استفاده قرار گیرد. بدیهی است برای تشخیص قطعی سایر تست ها و در صورت ضرورت، کشت می تواند مورد استفاده قرار گیرد.

مقدمه و هدف: بروسلوز از بیماریهای شایع مشترک انسان و دام در بسیاری از نقاط جهان است. روش های متداول تشخیص بیماری تست های سرولوژیک و کشت است. هدف از انجام این مطالعه مقایسه کشت نمونه های بالینی با تست های سرولوژی در تشخیص بروسلوز بود.روش کار: در این مطالعه توصیفی- مقایسه ای در یک دوره 15 ماهه کلیه بیماران با تشخیص بالینی بروسلوز وارد مطالعه شدند. نمونه خون هر بیمار جهت انجام تست های سرولوژیک رایت، کومبس رایت،2ME  و کشت ارسال شد. برای هر بیمار پرسشنامه حاوی اطلاعات دموگرافیک، مشخصات بالینی و پاراکلینیک تکمیل شد. نتایج: تعداد 149 بیمار با تشخیص بروسلوز وارد مطالعه شدند. شایعترین علائم بیماران تب، ضعف عمومی، میالژی و تعریق بود. در 106 بیمار (71.1%) عوارض استخوانی- مفصلی دیده شد که ساکروایلئیت با فراوانی 67 نفر (45%) شایعترین فرم درگیری بود. تست های سرولوژیک رایت، کومبس رایت، و2ME  به ترتیب در 88.6 %، 87.5 % و 88.5 % بیماران مثبت شد همچنین کشت نمونه های بالینی در 38.3% موارد مثبت بود و 91.2% از این موارد با سرولوژی مثبت همراه بود.نتیجه نهایی: برای تشخیص بروسلوز در اکثر موارد تست های سرولوژیک کمک کننده است. کشت خون و سایر نمونه های بالینی هم حتی در حضور تیتر های پایین سرولوژی می تواند برای تشخیص قطعی بکار رود.

تب مالت با بروسلوز یکی از بیماریهای عفونی مهم در کشور ماست. گرچه این بیماری در اصل بیماری حیوانات محسوب می شود، اما به عنوان یک بیماری مشترک قابل انتقال از حیوانات به انسان (زئونوز) سبب ابتلا انسان می گردد. بیماری در انسان معمولا با تب، لرز، تعریق، درد مفاصل، درد عضلانی، سردرد و ... بروز می یابد و در صورتی که درمان به موقع و مناسب صورت نگیرد، باکتری در دستگاههای مختلف بدن متمرکز شده و عوارضی از جمله عوارض استخوانی مفصلی، تنفسی، گوارشی، ادراری تناسلی و قلبی عروقی بویژه آندو کاردیت ایجاد می کند. این مطالعه، به منظور بررسی میزان شیوع بروسلوز در مبتلایان به اختلالات قلبی عروقی و امکان تشخیص این بیماران با استفاده از روشهای سرم شناسی، بر روی 500 بیمار بستری در بخش قلب و عروق بیمارستان امام خمینی (ره) شهرستان ساری انجام گرفت. دراین مطالعه ضمن جمع آوری اطلاعات مربوط به ابتلا احتمالی به بروسلوز، بر روی نمونه های سرمی بیماران، آزمایش اگلوتیناسیون سریع با آنتی ژن سویه S99 بروسلا آبورتوس و نیز آنتی ژن اسیدی رزبنگال (سویه S19) بورسلا آبورتوس صورت گرفت که 2 نمونه، پاسخ مشکوک و سایر نمونه ها پاسخ منفی داشتند. سپس نمونه های مذکور مورد آزمایش تکمیلی رایت و مرکاپتواتانل قرار گردید. بررسی مورد یک نمونه پاسخ مثبت سرولوژی تایید گردید. بررسی پرونده های بیماران از نظر سابقه ابتلا به بروسلوز نشانگر ابتلای قبلی 9 نفر (8/1% موارد) که به بروسلوز می باشد که خصوصیات این بیماران از نظر نوع بیماری قلبی، سن، جنس و شغل مورد بررسی قرار گرفته است.

مقدمه: بروسلوز یکی از شایع ترین بیماری های عفونی در ایران است. نمای بالینی بیماری غیراختصاصی بوده و روش های پاراکلینیکی برای تشخیص آن ضروری است. مطمئن ترین راه تشخیص بیماری جدا سازی باکتری از نمونه های بالینی است ولی موفقیت آن به عوامل زیادی بستگی دارد و در همه موارد نمی توان از آن استفاده کرد. روش های سرولوژی آگلوتیناسیون و الایزا مهمترین آزمایش های پاراکلینیکی هستند که در حال حاضر از آنها برای تشخیص استفاده می شوند. هدف: این مطالعه برای مقایسه این دو روش تشخیصی در بیماران مشکوک به بروسلوز در سال 1381 در ساری انجام شد.مواد و روش ها: در این تحقیق توصیفی بیماران مشکوک به بروسلوز که از تاریخ 1/2/1381 تا 1/8/1381 به درمانگاه های شهر ساری مراجعه کرده بودند صرف نظر از سن، جنس و وضعیت مورد مطالعه قرار گرفتند. سرم بیماران مشکوک به بیماری با روش های آگلوتیناسیون استاندارد (SAT)، مرکاپتو اتانول (2 ME) و الایزا (ELISA) مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش SAT و 2 ME طبق استانداردهای WHO (مورد استفاده در آزمایشگاه مرجع ایران) و با استفاده از آنتی ژن ها و بافرهای انستیتو پاستور ایران انجام شد. از کیت های الایزا ساخت شرکتIBL Hamburg  استفاده شد. در آزمایش SAT  تیتر >/=1.80  مثبت قلمداد شد و فاصله تیتر آنتی بادی درSAT  و 2 ME (در صورت وجود دو تیتر فاصله) به عنوان وجود IgM در نظر گرفته شد و برای مقایسه آزمایش ها نسبت شانس (Odds  Ratio) محاسبه شد. نتایج: در مجموع 276 نفر بیمار مشکوک به بروسلوز، یعنی 183 نفر زن و 93 نفر مرد مورد بررسی قرار گرفتند. در 12 مورد هم  IgGو هم IgM در سرم بیماران با هر دو روش تشخیص داده شد. در 96 مورد، آزمایش الایزا برای IgG مثبت بود در حالی که آزمایش SAT در 27 مورد مثبت نشد (OD =12.1). روش الایزا توانست 6 موردIgM  را به تنهایی در بیماران تشخیص دهد، در حالی که2 ME  قادر به تشخیص آنها نبود ولی 3 مورد دیگر توسط2 ME  از نظر IgM مثبت شده (OD=12.9). نتیجه گیری: برای تشخیص موارد حاد بیماری (وجود IgG و IgM با هم) دو روش Elisa  و SAT با یکدیگر تفاوتی ندارند ولی در تشخیص موارد تحت حاد و مزمن (وجود IgG و یا IgM  به تنهایی)، دو روش اختلاف زیادی دارند.

مقدمه: بیماری بروسلوز از مسایل مهم بهداشتی در کشورهای در حال توسعه از جمله کشور ما می باشد. تشخیص بیماری بر اساس شرح حال، علایم بالینی و تست مثبت سرولوژی آگلوتیناسیون سرمی (تست رایت)، می باشد. هدف این مطالعه ارزیابی این تست در تشخیص بروسلوز کودکان می باشد.روش: این مطالعه به صورت آینده نگر به مدت 2 سال انجام شده است و در آن 52 کودک که تشخیص بالینی بروسلوز برای آنها مطرح بود مورد مطالعه قرار گرفتند. با این فرض که بیماران دارای بروسلوز فعال در منطقه ما دارای تست رایت 80/1 و بالاتر هستند همه نمونه های خون از نظر کشت با روش BACTEC و تست رایت مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: از مجموع 52 کودک با علایم بالینی بروسلوز، تست رایت در 25 بیمار و کشت خون در 10 مورد مثبت بود. در نهایت 26 نفر با تشخیص بروسلوز تحت درمان قرار گرفتند. در 26 بیمار تست رایت و کشت خون هر دو منفی بود و تشخیص نهایی، بیماری دیگری غیر از بروسلوز بود. کشت خون به عنوان استاندارد طلایی تشخیص بروسلوز در نظر گرفته شده است. حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی تست رایت در تشخیص بروسلوز کودکان به ترتیب 90 درصد، 2/64 درصد، 5/37 درصد و 2/96 درصد محاسبه گردید. نتیجه گیری: در شرایط بهداشتی کشور تست رایت روشی مطمئن، آسان، ارزان و در دسترس برای رد یا اثبات بیماری بروسلوز در کودکان می باشد. 

بروسلوز یکی از شایع ترین بیماری های مشترک حیوان و انسان محسوب می گردد و در مناطق زیادی از جهان گسترش یافته و در ایران نیز اندمیک است.امروزه تشخیص بروسلوز بر پایه آزمایش های سرولوژی و میکروبیولوژی است.در این مطالعه آزمایش های سرولوژی (رزبنگال، رایت لوله ای و کومبس رایت) بر روی 100 نمونه انجام شده و سپس بر روی نمونه های خون رزبنگال مثبت و نمونه های مثبت و منفی رایت لوله ای، آزمایش PCR انجام شد. فراوانی نسبی بروسلوز برحسب سرولوژی 20% و برحسب %5 PCR شد.با توجه به اهمیت شناسایی صحیح موارد آلوده در کنترل و پیشگیری برسلوز در جوامع دامی و انسانی ؛ به نظر می رسد استفاده از آزمایش های متکی بر تکنولوژی اسیدهای نوکلئیک (PCR) از حساسیت و اختصاصیت مناسبی جهت تشخیص بروسلوز برخوردار می باشند.

1زمینه و هدف: بروسلوز از بیماری های عفونی شایع منتقله از حیوان به انسان است. جهت تشخیص بروسلوز از روش های مختلف کشت خون، سرولوژی، PCR و الیزا استفاده می شود. این مطالعه با هدف مقایسه ارزش تشخیصی تست های الیزا با تست های سرولوژیک بروسلا در بیماران مبتلا به بروسلوز انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی مقطعی که از فروردین تا اسفند سال 1397 انجام شد، 231 بیمار مراجعه کننده به بیمارستان سینا شهر همدان با علایم بالینی و تشخیص احتمالی بروسلوز وارد مطالعه شدند و همزمان با انجام آزمایشات سرولوژی رایت، کومبس رایت و 2ME ازنظر IgG و IgM به روش الیزا نیز انجام شد. سپس نتایج آزمایشات تجزیه وتحلیل گردید. یافته ها: درمجموع (64/63%)147 مرد و (36/36%)84 زن با میانگین سنی 16/16±60/44 سال وارد مطالعه شدند. نتایج IgG و IgM به ترتیب در 1/80% و 30/30% مثبت و مبتلا به بروسلوز بود. حساسیت IgG درمقایسه با تست های سرولوژی 2ME، رایت و کومبس رایت در نقاط برش مختلف بین 28/94%-80/83 و ویژگی آن بین 34/33%-20 بود. حساسیت IgM نیز در نقاط برش مختلف بین 40%-78/34 و ویژگی آن بین 47/89%-67/78 دیده شد. نتیجه گیری: درمقایسه با تست های سرولوژی تشخیصی بروسلوز، IgG دارای حساسیت بیشتر و IgM واجد ویژگی بالاتری است. درصورت عدم دسترسی به تست های سرولوژیک می توان از الیزا جهت تشخیص بروسلوز استفاده کرد. اما به دلیل ارزش تشخیصی پایین تر نمی تواند جایگزین آنها شود.

هدف: بروسلوزیس بیماری نسبتا شایع و مشترک بین انسان و حیوان می باشد و در بسیاری از کشورهای در حال توسعه یک معضل بهداشتی محسوس کنترل نشده می باشد و در کشور ما نیز از جمله در استان خراسان و در شهرستان سبزوار شیوع چشمگیری دارد. این مطالعه به منظور بررسی میزان آلودگی بروسلا و عوامل مرتبط به آن در روستاییان انجام گرفت.مواد و روش ها: ابتدا به صورت خوشه ای از هر بخش (جمعا هفت بخش شهرستان) تعدادی روستا با توجه به جمعیت هر بخش انتخاب شد. سپس از هر روستا به نسبت جمعیت آن روستا به صورت طبقه ای نمونه گیری شد و سعی گردید از تمام طبقات سنی از هر دو جنس نمونه گرفته شود. تعداد 504 نفر بعنوان حجم نمونه انتخاب شدند. نتایج: در بررسی آزمایشگاهی مشخص شد که تعداد 84 نفر از نمونه ها دارای تست رایت مثبت می باشند که از این تعداد 45 مورد با تیتر رایت 1.40، 20 مورد با تیتر رایت 1.80، 9 مورد با تیتر رایت 1.160، 4 مورد با تیتر رایت 1.640، 4 مورد با تیتر رایت 1.320، 1 مورد با تیتر رایت 1.1280بود. نتیجه گیری: با توجه به آلودگی بالا در این شهرستان و با توجه به زیان های اقتصادی این بیماری که می تواند باعث تحمیل مخارج درمان به فرد و جامعه و از کارافتادگی نیرو و توان دامداران و کشاورزان شود، می توان با آموزش در جهت پیشگیری از این بیماری گامی برداشت.