از مواد شیمیایی که در سال های اخیر روی اثرات آنها در کاهش سرمازدگی کار شده است می توان سالیسیلات ها و جازمونات ها را نام برد. در این مطالعه تاثیر ترکیبات سالیسیلیک اسید و متیل جازمونات در افزایش تحمل سرما در گیاه فلفل دلمه ای رقم امیلی (گلخانه ای) مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل 2 × 7 در 4 تکرار در قالب طرح کاملا تصادفی انجام شد. فاکتور اول شامل سالیسیلیک اسید در سه غلظت 0.1، 0.5 و 1 میلی مولار و متیل جازمونات در سه غلظت 0.001، 0.01 و 0.1 میلی مولار همراه با یک شاهد (آب مقطر) و فاکتور دوم شامل دو روش محلول پاشی و خاک مصرف این ترکیبات در مرحله 9 - 7 برگی گیاه بود. پس از انجام تیمارها گیاهان برای مدت3 روز در دمای صفر درجه سانتی گراد قرار گرفتند و پس از سه روز نگهداری در دمای گلخانه، شاخص های مختلفی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که به جز برای قندهای محلول و پرولین برگ در سایر موارد تفاوتی بین دو روش کاربرد هورمون مشاهده نشد. برای تمام صفات تیمارهای هورمونی تاثیر معنی داری نشان دادند. اما به دلیل اثر متقابل معنی دار بین تیمار هورمونی و روش کاربرد، اثر هورمون تحت تاثیر روش کاربرد قرار گرفت. غلظت 0.5 میلی مولار سالیسیلیک اسید، به روش خاک مصرف، سبب کاهش علائم ظاهری سرمازدگی و افزایش کلروفیل نسبی، فلورسانس کلروفیل، قندهای محلول و پرولین برگ در مقایسه با شاهد گردید. لذا تحمل گیاهان را در مقابل سرما نسبت به گیاهان شاهد افزایش داد. در بین غلظت های متیل جازمونات کاربرد غلظت 0.01 میلی مولار سبب کاهش علائم سرمازدگی و افزایش فلورسانس کلروفیل نسبت به شاهد شد و تنها به روش خاک مصرف سبب افزایش کلروفیل a و b و قندهای محلول گردید و در افزایش مقاومت به سرمای گیاهان بهتر از سایر غلظت ها عمل کرد.

به منظور تعیین اثر سطح و منبع چربی بر عملکرد پروار گوساله های نر کردی، 90 راس گوساله با میانگین وزن اولیه 224 ± 18 کیلوگرم در شرکت گوشت زیاران در منطقه زیاران بمدت 98 روز با جیره های غذایی (1) بدون مکمل چربی؛ (2) حاوی %5 پیه و (3) حاوی %5 چربی مخلوط (پیه و چربی طیور به نسبت 4 به 1) تغذیه شدند. در این پژوهش قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی جیره ها، افزایش وزن روزنه، بازده غذایی، درصد لاشه، قطعات لاشه، چربی داخلی، ضخامت چربی پشت، سطح مقطع ماهیچه راسته، اندازه گیری شدند. میانگین قابلیت هضم ظاهری چربی خام جیره های 2, 1 و 3 به ترتیب %68.84, %59.3 و %78.54 قابلیت هضم دیواره سلولی %47.0 , %49.2 و %40.5 و قابلیت هضم دیواره سلولی منهای همی سلولز %42.0 , %44.1 و %38.0 بود. تفاوت بین میانگین ها در مورد صفات فوق معنی دار بود (P<0.05). قابلیت هضم ماده خشک و پروتئین خام به طور معنی دار تحت تاثیر جیره غذایی قرارنگرفتند. میانگین افزایش وزن روزانه گوساله های تغذیه شده با جیره های 2, 1 و3 به ترتیب 0.864, 0.735 و 0.930 کیلوگرم، ضریب تبدیل غذایی 8.34, 10.77 و 7.92 و ضخامت چربی پشت 10.25, 8.98 و 9.90 میلیمتر بودند، تفاوت بین میانگین ها برای این صفات معنی دار بود (P<0.05). درصد لاشه گرم گوساله های تغذیه شده با جیره های 2, 1 و3 به ترتیب برابر 55.00, 54.18 و 54.33 و درصد چربی داخلی 4.12, 5.11 و 4.76 بودند که از نظر آماری بطور معنی داری تحت تاثیر جیره غذایی قرارنگرفتند . تفاوت معنی داری بین گوساله های تغذیه شده با جیره های مختلف از نظر سطح مقطع ماهیچه راسته و ترکیبات شیمیایی گوشت بدون استخوان دنده های 11, 10 و 12 وجود نداشت.

ارتباط مستقیم بین پایداری فیزیکی سوسپانسیون خوراکی کوتریماکسازول و مقدار داروی مصرف شده در هر دفعه توسط بیمار قابل توجه است. چون سینرژیسم حاصل از مخلوط سولفامتوکسازول و تریمتوپریم موجب مهار ساخت تراهیدروفولیک اسید در باکتری می شود. برای انجام این پژوهش ابتدا از موارد سوسپانسیون دهنده مختلف میکروکریستال سلولز (M.C.C)، پلی اتیلن گلیکول (P.E.G)، پلی وینیل پیرولیدون (P.V.P)، و مخلوط میکروکریستال سلولز و (P.V.P) در فرمولاسیون سوسپانسیون استفاده شد و در مرحله بعد حجم رسوب، درجه فلوکولاسیون، سهولت پخش مجدد، PH، ویسکوزیته و تصویر میکروسکوپی رشد کریستال ارزیابی شد.نتایج به دست آمده نشان داد که برای سوسپانسیون محتوی  P.V.P در غلظت های کم (1-0.5 میلیگرم درصد)، درصد کاهش حجم رسوب (F) و افزایش زمان پخش دوباره رسوب در اثر بهم زدن (n) دیده شد.رشد کریستال و عدم توزیع یکنواخت اندازه ذره ای در سوسپانسیون از علل مهم ناپایداری فیزیکی است، که می توان با انتخاب حامل مناسب، ویسکوزیته مطلوب فاز پیوسته را فراهم کرد. از طرف دیگر به کمک ماکروملکولها و مواد فلوکوله دهنده (M.C.C) به تنهایی یا مخلوط با (P.V.P) از رشد کریستال جلوگیری نمود. در نتیجه سوسپانسیون فلوکوله حاصل شده زود رسوب می کند ولی با یکی دو مرتبه تکان دادن یکنواخت می شود.

در این پژوهش یک روش سونوشیمیایی ساده و سبز در تهیه 2-کتومتیل کینولین ها با استفاده از متیل کینولین و چندین آریل کلرید در حضور نانوبلورهای MgAl2O4 به عنوان یک کاتالیزگر توسعه یافت. ترکیبی از نانو کاتالیزگر و فرایند فراصوت در تهیه متیل کینولین ها باعث کاهش زمان واکنش و بازده بالای محصول می شود. این روش دارای سودمندی هایی مانند عملکرد عالی کاتالیزگر، زمان کوتاه و شرایط ملایم واکنش می باشد. این روش ممکن است در آینده برای تهیه مشتق های مشابه مفید باشد.

از پلیمرها به عنوان حمایت کننده در تهیه ترکیب های آلی استفاده زیادی می شود. مهم ترین دلیل استفاده از پلیمرها، سادگی جداسازی آن ها است. پلیمرهای حمایت کننده کاتالیست، جذاب ترین نوع پلیمرهای حمایت کننده واکنش ها هستند. این پلیمرها در یک شکل مناسب برای استفاده دوباره به آسانی با یک جداسازی ساده و یا با دما بازیافت می شوند. از جمله پلیمرهای حمایت کننده که بیش ترین استفاده را دارند می توان پلی اتیلن گلیکول و پلی وینیل الکل را نام برد. پلیمرهای هیبریدشده گزینه های بسیار مناسبی برای تهیه کاتالیست های ناهمگن (قابل بازیافت) و استفاده از آن ها در واکنش ها هستند. بیش ترین استفاده از پلیمرها در تهیه کاتالیست ها، به کارگرفتن آن ها به عنوان حمایت کننده فلزهای Pt, Pd, Au, Ni, Fe, Ag می باشد. تهیه کاتالیست های ناهمگن موثر و قابل استفاده دوباره با استفاده از پلیمرهای حمایت کننده فلزی، برای تعداد زیادی از واکنش ها از جمله واکنش های جفت شدن متقاطع استفاده می شود. این واکنش ها، کاربرد گسترده ای در داروسازی، شیمی کشاورزی (شیمی خاک) و صنعت دارند. در این پژوهش، از پلی وینیل الکل با انجام تعدادی واکنش های شیمیایی و اصلاح آن، لیگاند برای پالادیوم و سرانجام برای واکنش جفت شدن تهیه شد. برای اینکه پلیمر حمایت کننده طراحی شده مناسب تر باشد، به صورت هیبرید تهیه شد تا مشکل جداسازی پس از واکنش های شیمیایی برطرف شود. درنتیجه طراحی کلی به این شرح است: الف- تهیه هیرید پلی وینیل الکل و تترااتوکسی سیلان، ب- اکسایش هیبرید تهیه شده به وسیله معرف جونز، ج- تهیه ایمین با استفاده از هیبرید اکسیدشده وهیدروکسیل آمونیوم کلرید، د- تهیه کمپلکس پالادیوم با هیبرید عامل دار شده، هـ- واکنش جفت شدن (هک) بین یدوبنزن و متیل آکریلات بااستفاده از کمپلکس تهیه شده. فراورده های واکنش به وسیله دستگاه IR و UV-Vis و GC-Mass شناسایی شد.

ظرفیت زئولیتهای طبیعی برای جذب آلوده کنند های آنیونی موجود در آب بسیار محدود می باشد. این محدودیت را می توان از طریق اصلاح سطح زئولیت توسط کاتیونهای آلی مرتفع نمود. در این تحقیق، زئولیت طبیعی آنالیسم برای جذب نیتیریت و نیترات های موجود در محلولهای آبی به کار گرفته شد. سطح زئولیت توسط یونهای تترا متیل آمونیوم و تترا اتیل آمونیوم اصلاح گردید تا ظرفیت زئولیت نسبت به این دو آنیون افزایش یابد. زئولیت اصلاح شده در مقایسه با زئولیت طبیعی تمایل بیشتری برای جذب نیتریت و نیترات از خود بروز داد.

سابقه و هدف: اطلاع دقیق از توپوگرافی آپکس دندان و محل تنگه اپیکال جهت انجام درمان کانال ریشه دندان و پیش آگهی طولانی مدت درمان ضروری است. از آن جا که یکی از رایج ترین معیارهای تشخیص محل ختم درمان نمای رادیوگرافی می باشد، تعیین محل تنگه اپیکال بر مبنای رادیوگرافی ضروری است. هدف از این مطالعه بررسی فاصله تنگه اپیکالی تا اپکس آناتومیک و رادیوگرافیک در دندان های خارج شده پره مولر دوم ماگزیلا به کمک روش شفاف سازی بوده، روایی نتایج رادیوگرافی نسبت به هیستولوژی نیز مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روشها: در بررسی تجربی آزمایشگاهی حاضر، 50 دندان پره مولر دوم دائمی ماگزیلا کشیده شده از بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر تهران انتخاب شدند. پس از پاکسازی وضدعفونی سطح ریشه ها و تهیه حفره دسترسی، متیلن بلو 2% با استفاده از فشار منفی به داخل کانال ها تزریق گردید. سپس پروسه دمینرالیزاسیون و شفاف سازی دندان ها با استفاده از اسید نیتریک 5% و متیل سالیسیلات انجام شد. نمونه ها در زیراستریومیکروسکوپ با بزرگنمایی 16 بررسی گردیدند. جهت تعیین فاصله تنگه تا آپکس رادیوگرافی، پس از ثابت کردن یک فایل شماره 10 در محل تنگه اپیکالی در زیر استریومیکروسکوپ و آغشته کردن آپکس دندان ها به سیلر، از تمامی نمونه ها رادیوگرافی تهیه شد. نتایج بدست آمده از قسمت هیستولوژی با رادیوگرافی مقایسه و روایی (صحت) نتایج رادیوگرافی نسبت به هیستولوژی مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: در بررسی انجام شده میانگین فاصله تنگه اپیکال تا اپکس آناتومیک و اپکس رادیوگرافیک به ترتیب 0.9 و 1.05 میلی متر و انحراف معیار به ترتیب 0.2 و 0.2 میلی متر بدست آمد. حساسیت و ویژگی نتایج رادیوگرافی به ترتیب 87.8% و 88.8% بوده، ارزش اخباری مثبت و منفی آن به ترتیب 93% و 62% محاسبه گردید. نسبت درست نمایی نتایج مثبت و منفی رادیوگرافی به ترتیب 7.9 و 0.1 بدست آمد و در نهایت نسبت نتایج واقعی به کاذب نیز برابر با 57.6 بود که نشان دهنده صحت و روایی قابل قبول نتایج رادیوگرافی در بررسی فاصله تنگه اپیکالی تا اپکس آناتومیک می باشد.نتیجه گیری: با توجه به تحقیق حاضر، مشخص شد که فاصله تنگه اپیکال تا اپکس آناتومیک و رادیوگرافیک در دندان های پره مولر دوم ماگزیلا حدود 1 میلی متر می باشد و تمام مراحل و درمان ریشه دندان باید به این ناحیه ختم گردد. به این ترتیب صحت نتایج رادیوگرافی و اهمیت آگاهی از دانش آناتومی در دستیابی به درمان مناسب در کلینیک مورد تایید قرار می گیرد.

در این مطالعه سنتز نانوذرات نقره توسط عصاره دارچین در دمای اتاق و دماهای 55 و °, C 75 صورت گرفت. اثر تغییر مولفه های واکنش از قبیل نسبت وزنی عصاره به نمک فلزی و دمای سنتز بر روی شکل و توزیع اندازه نانوذرات بررسی شد. ساختار کریستالی، اندازه و ریخت شناسی نانوذرات سنتز شده توسط طیف سنجی پراش پرتو X (XRD) و میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد با افزایش دما از دمای اتاق تا دمای °, C 75، اندازه متوسط نانوذرات از 78/47 به nm 12/32 کاهش یافته است. همچنین با افزایش دما، نانوذرات با اندازه متوسط nm 12/32 دارای توزیع اندازه یکنواخت تر و ریخت شناسی کروی منظم تری هستند. همچنین با ثابت نگه داشتن دما (دمای اتاق) و دو برابر کردن نسبت نمک نقره به عصاره، قطر ذرات سنتز شده از مرتبه nm 500 می باشد. از این رو نسبت 1: 1 نمک نقره به عصاره نتیجه بهتری را در مقایسه با نسبت 1: 2 نشان داد. قابلیت این نانوذرات برای تخریب فوتوشیمیایی و حذف رنگ صنعتی متیل نارنجی تحت لامپ شبیه ساز نور خورشید مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاکی از عملکرد خوب فوتوکاتالیستی این نانوذرات است، به طوری که 70% رنگ در مدت min 60 تخریب شد. نتایج نشان می دهد که تخریب نانوذرات از سینتیک مرتبه اول پیروی می کند. علاوه بر این با توجه به داده های سینتیکی مشاهده می شود که با کاهش غلظت رنگ، مقدار ثابت سرعت افزایش می یابد.

در این پژوهش، برای اولین بار نانومیله های Cu/CoFe2O4 با نسبت Cu: Co 8/0: 2/0 به روش ساده هم رسوبی در حضور پلی وینیل الکل سنتز شد و خواص مختلف آن مانند مورفولوژی، ساختار، خواص مغناطیسی، خواص نوری، فعالیت های جذب و فوتوکاتالیزگری برای حذف رنگ های آبی متیلن و نارنجی متیل از آب و فعالیت ضدباکتریایی مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور از تکنیک های مختلفی نظیر طیف بینی مادون قرمز تبدیل فوریه، پراش پرتو ایکس، میکروسکوپ الکترون روبشی، طیف بینی پراکندگی انرژی، طیف بینی بازتابی نفوذی پرتو فرابنفش، طیف بینی مرئی-فرابنفش و مغناطیس سنج نمونه ارتعاشی استفاده شد. نتایج بدست آمده نشان داد که روش ساده هم رسوبی منجر به تشکیل مورفولوژی نانومیله ای Cu/CoFe2O4 با اشباع مغناطیسی مناسب شده است. نتایج حاکی از آن بود که نانومیله های مغناطیسی راندمان فوتوتخریب بالاتری را برای آبی متیلن نسبت به نارنجی متیل نشان می دهد. میزان جذب برای آبی متیلن: 36/28 % و میزان تخریب تحت نور لامپ LED: 14/75 % بود. به منظور بررسی خاصیت ضدباکتریایی تماسی نانوذرات پوشش دهی شده روی کاغذ صافی در برابر باکتری E. coli از روش اصلاح شده Kirby-Bauer استفاده شد. نتایج تست ضدباکتریایی پس از 24 ساعت انکوباسیون برای نانومیله ها منطقه مهار حدود mm 9 را نشان می دهد. با توجه به روش سنتز آسان هم رسوبی برای تولید نانومیله های Cu/CoFe2O4 این روش می تواند نماینده مناسبی برای تولید نانومواد مغناطیسی برای حذف آلاینده های آلی از آب باشد.