به منظور بررسی اثرات تیمارهای شیمیایی بر کاهش وزن، پوسیدگی و دیگر ویژگیهای میوه دو رقم نارنگی (کلمانتین و کینو) در انبار سرد (6±1°C) و انبار معمولی در سالهای 1376 و 1377 آزمایش هایی انجام شد. در این آزمایش ها اثر امولسیون واکس (50% و 75%)، ایمازالیل (750 و 1000 میلی گرم در لیتر)، 2، 4- دی ایزوپروپیل استر (1000 و 1500 میلی گرم در لیتر) و همچنین برهمکنش آن ها بر میوه ارقام "کلمانتین" و "کینو" آزمایش شد. سپس میوه های تیمار شده به ترتیب به مدت 3 و 5 ماه در انبار سرد و انبار معمولی نگهداری شدند. نتایج نشان داد میوه هایی که در انبار معمولی نگهداری شده بودند کاهش وزن بیشتری نسبت به انبار سرد داشتند. در هر دو نوع انبار، تیمارهایی از امولسیون واکس که حاوی ایمازالیل یا 2، 4- دی بودند در کاهش وزن موثر بودند. بیشترین کاهش وزن در میوه های بدون واکس مشاهده شد و میوه هایی که با غلظت 75% واکس تیمار شده بودند در طول 3 و 5 ماه نگهداری در انبار، کمترین مقدار کاهش وزن را داشتند. ایمازالیل به طور معنی داری باعث کاهش درصد پوسیدگی گردید.، در ضمن در انبار موثرتر از 2، 4- دی بود.

هوهوبا Simmondisa chinensis (Link) Schn گیاهی است بومی جنوب کالیفرنیا و مکزیک که به سبب مقاومت چشمگیری که در مقابل خشکی و شوری دارد بسیار مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به تطابق شرایط اکولوژیکی بسیاری از مناطق کویری کشورمان با رویشگاه طبیعی این گیاه، کارشناسان معتقدند که از آن میتوان جهت کاشت در مناطق حاشیه کویری ایران با هدف جلوگیری از گسترش کویر و حرکت شنهای روان استفاده کرد. بذر این گیاه حاوی 60-50 درصد واکس مایع با خواص بی نظیری است که در صنایع مختلف از جمله داروسازی، پزشکی، غذایی، بهداشتی،آرایشی، الکترونیکی، دستگاههای مکانیکی بسیار حساس و چرخ دنده های سنگین کاربرد دارد به طوری که تاکنون بیش از 250 مورد مصرف برای آن ذکر شده است. با توجه به گزارشهای موجود و مراجعات مکرر همکاران مراکز تحقیقات که حاکی از مشکل خواب شکنی و جوانه زنی بذر این گونه بود، همزمان با کشت بافت،بررسی نحوه جوانه زنی و تکثیر جنسی آن نیز مورد توجه قرار گرفت. با این هدف طی دو سال، سه نمونه بذر با سه منشا متفاوت هر کدام در شش تکرار 25 عددی پس از ضدعفونی با عوامل مختلف تحت تاثیر دو رژیم نوری (دوره نوری 8-16 ساعته و تاریکی مطلق) در دمای 17-27oC قرار گرفتند. نتایج بدست آمده نشان داد که مناسبترین شرایط جوانه زنی بذر، ضدعفونی کامل سطحی با هیپوکلریت سدیم 1% به مدت 15 دقیقه و پیش تیمار اتانول 70% به مدت 10 ثانیه و نگهداری در تاریکی مطلق با دمای حدود 27oC است. آنالیز آماری این بررسی که با استفاده از آزمایش فاکتوریل در قالب بلوکهای کاملا تصادفی انجام شد نشان داد که سه نوع بذر از نظر جوانه زنی در سطح 1% اختلاف معنی دار دارند. اختلاف جوانه زنی در دو رژیم نوری به کار رفته در سطح 5% معنی دار بود، ولی اثر متقابل بین نوع بذر و تیمار نوری معنی دار نبود. هر سه گروه بذر با درصد قابل توجهی (93-67 درصد) جوانه زده و دانه رستها به سهولت در خاک مستقر شدند. با توجه به نتایج حاصل از این بررسی چنانچه هم گروه سازی، تولید بذر و تهیه روغن مد نظر نبوده و بیشتر جنبه های پوشش گیاهی، تثبیت خاک، کویرزدایی و کاربردهای زینتی آن مورد توجه باشد، تکثیر از طریق بذر بعنوان یک روش کاربردی ساده با توجیه کامل اقتصادی توصیه می گردد. 

پیوندزنی تابش القایی از راه تشکیل مراکز فعال رادیکالی روی پلیمر با جداشدن هیدروژن نوع سوم به وسیله انرژی زیاد تابش گاما و سپس واکنش آن با مونومر انجام می پذیرد. در این پژوهش، عملیات پیوندزنی در مجاورت حلال زایلن و با استفاده از روش تابش دهی همزمان انجام شده است. اثر دوز تابش اعمال شده، ترکیب درصد اجزای واکنش دهنده و نفوذ مولکولی هنگام تابش دهی روی بازده پیوند خوردگی مورد مطالعه قرار گرفته است. برای اندازه گیری و مقایسه نتایج پیوند خوردگی در نمونه های مختلف از تیتراسیون و طیف سنجی FTIR استفاده شده است. نتایج آزمونهای اندازه گیری حاکی از انجام پیوند خوردگی به میزان مورد نظر در طرح بوده است.

تیمارهای فیزیکی، شیمیایی و اثرات آنها بر عمر انباری پرتقال های والنسیا و محلی جیرفت مورد بررسی قرار گرفت. میوه ها پس از برداشت در تیمارهایی شامل واکس (ترکیبی از واکس کارنابا و موم) قارچ کش تیابندازول و پوشش پلی اتیلن و یا ترکیبی از آنها مورد آزمایش قرار گرفتند. در طول 12 هفته نگهداری میوه ها در سردخانه (دمای 10 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 85-90 درصد) به فواصل هر 4 هفته یکبار میزان اسید قابل تیتراسیون، مواد جامد محلول (TSS)، میزان کاهش وزن، پوسیدگی های انباری و ارزیابی حسی مورد اندازه گیری و بررسی قرار گرفت. میزان اسیدیته ارقام پرتقال والنسیا و محلی جیرفت در طول دوره نگهداری در سردخانه کاهش لیکن نقصان وزن و میزان پوسیدگی میوه ها افزایش یافت. کاهش وزن در تیمار پوشش پلی اتیلن و همچنین تیمار مرکب پوشش پلی اتیلن و قارچ کش در هر دو رقم پرتقال به طور قابل ملاحظه ای کاهش داشت. ارزیابی حسی میوه ها نشان داد که تیمار ترکیبی پوشش پلی اتیلن و قارچ کش تیابندازول (دو در هزار) در جلوگیری از کاهش وزن و همچنین کاهش ضایعات در پرتقال های والنسیا و محلی جیرفت کاملا موثر بوده است.

کریستالیزاسیون و رسوب واکس در هر یک از مراحل تولید، نگهداری و انتقال نفت خام و یا دیگر فرآورده های نفتی واکس دار معضلات متعددی را برای صنعت نفت به همراه داشته است. رفع حل این مشکلات منوط به شناخت دقیق فرآیند کریستالیزاسیون واکس و عوامل موثر در آن میباشد. انتخاب مناسب بازدارنده های تشکیل رسوب و یا اتخاذ شرایط عملیاتی لازم در جهت کنترل رسوب در خطوط انتقال نفت با به کارگیری شبیه سازی پیشگو، نیاز به اطلاعات و پیش بینیهای جامع، از جمله چگونگی تشکیل هسته، رشد و خوشه شدن کریستالهای واکس دارد. مدلسازی کریستالیزاسیون واکس در جهت پیش بینی توزیع اندازه ذرات جامد واکس تشکیل شده در محلول تا کنون مورد توجه قرار نگرفته است. در این مقاله برای نخستین بار پدیده کریستالیزاسیون واکس با بکارگیری مدل ترمودینامیکی و بیلان جمعیت جهت پیش بینی توزیع اندازه ذرات در یک فرآیند ناپیوسته در شرایط تعادل و قبل از آن مورد مطالعه قرار می گیرد. تغییرات توزیع اندازه ذرات واکس برحسب تابعی از زمان و تاریخچه حرارتی در سیستمی شامل نمونه ای از یک برش واکس نفتی در حلال تولوئن مورد تحقیق قرار می گیرد. علاوه بر ماهیت، ترکیب درصد اجزا و دمای سیستم، نرخ سرمایش تأثیر شدیدی بر هر یک از مراحل کریستالیزاسیون و مورفولوژی کریستالهای واکس دارد.

آزمایش ها در دو مرحله آزمایشگاهی (سال اول) و صحرایی (سال دوم) اجرا گردید. در آزمایشگاه بررسی های لازم روی سموم در 5 تیمار تحت شرایط تغذیه غیرانتخابی و تغذیه انتخابی صورت پذیرفت.در آزمایش های تک دزی موش های ورامین به طور میانگین در یک روز، 17.17 ± 1.9 گرم/ موش باراکی (بلاک)، 16.7 ± 2 گرم/ موش لانی رت و 16.2 ± 3.9 گرم/ موش باراکی (پلت) مصرف نمودند. در آزمایش های تغذیه انتخابی درصد رجحان غذایی این سموم نسبت به هویج که غذای معمولی می باشد به ترتیب %33.04 هویج، %25.65 باراکی (بلاک)، %24.92 لانی رت (گرانول) و %16.33 باراکی (پلت) تعیین گردید. در تمامی موارد آزمایش های تک دزی روی این گونه علایم مسمومیت شامل خونریزی از بینی و مقعد از روز چهارم و مرگ و میر از روز ششم الی دهم به طور 100% مشاهده گردید.درمرحله دوم، آزمایش ها در صحرا در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی با سه تیمار و یک شاهد در 4 تکرار انجام گرفت. تیمار اول شامل استفاده از جونده کش باراکی به صورت پلت، تیمار دوم همین ترکیب به صورت واکس بلاک، تیمار سوم جونده کش لانی رت به مقدار 20 گرم در هر لانه مرکب و تیمار چهارم بدون سم گذاری به صورت شاهد انجام شد. درصد تلفات جونده کش باراکی به صورت واکس بلاک و پلت به ترتیب %97.75 و %97.25 و لانی رت %94.75 محاسبه گردید.

در این تحقیق اثر تیمارهای فیزیکی و شیمیایی بر عمر انباری و کیفیت میوه های پرتقال تامپسون مورد بررسی قرار گرفت. دمای انبار معمولی در طول شبانه روز متغیر بود. این تیمارها عبارت بودند از: A- شاهد (بدون انجام هیچگونه پیش تیمار) B- روش سردخانه ای، C- شستشوی پرتقال با مایع مویان (مایع ظرفشویی) 2 در هزار، D- شستشوی پرتقال با مایع مویان (مایع ظرفشویی) سپس با قارچ کش تیابند ازول با غلظت دو در هزار، E- شستشوی پرتقال با مایع مویان و سپس با هورمون جیبرالین با غظت 50 قسمت در میلیون، F- استفاده از پوشش پلی اتلین منفذدار، G- استفاده از پوشش پلی اتیلن بدون منفذ، H- استفاده از قارچ کش تیابند ازول و واکس. پس از تیماردهی نمونه ها در انبار معمولی و سردخانه با دمای 7 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 80 درصد برای مدت سه ماه نگهداری شوند. هدف از انجام آزمایش تشخیص بهترین روش یا روش های تیماری در افزایش حفظ کیفیت میوه در پایان یک دو راه انبارداری سه ماهه بود. متغیرهای مورد اندازه گیری شامل درصد کل مواد جامد محلول، اسید سیتریک، ویتامین ث، درصد پوسیدگی، کیفیت میوه و میزان سفتی میوه بود. داده های بدست آمده به کمک یک نرم افزار ام استات سی و در قالب طرح آماری کرت های خرد شده (اسپیلیت پلات) مورد تجزیه آماری واقع گردید. مقایسه میانگین داده ها بر اساس روش دانکن با احتمال 5 درصد انجام شد. نتایج نشان داد که استفاده از قارچ کش تیابندازول (تکتو 60) و شستشو با مایع مویان و هورمون جیبرالیک اسید در میوه نظیر ویتامین ث، سفتی میوه، تیمارهای B و E جزو تیمارهای مناسب قبل از انبارداری پرتقال تامپسون شناخته شدند.  

عارضه پژمردگی و خشکیدگی خوشه های خرما یکی از مهمترین مشکل های تولیدکنندگان خرما در ناحیه جیرفت بوده است. این عارضه در مرحله تبدیل خارک به رطب رخ می دهد. افت ناگهانی رطوبت هوا توام با افزایش دما و وزش بادهای گرم و خشک نقش مهمی در ایجاد و افزایش و تشدید این عارضه دارند. در این پژوهش اثر دو شاخص مهم به زراعی در نخلستان،شامل نوع پـوشش با 4 سطح: فویل آلومینیم (C1)، سبد حصیری (C2)، واکس (C3) و شاهد (C4) و چگونگی تنک با 4 سطح: حذف یک سوم نوک گل آذین در زمان گرده افشانی (T1)، حذف یک سوم نوک گل آذین در زمان گرده افشانی + 10% خوشچه های مرکزی در مرحله کیمری (T2)، حذف یک سوم خوشک های مرکزی (T3) و شاهد (T4) بر کاهـش آسیب عارضه به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 16 تیمار و 4 تکرار به مدت دو سال (1381 و 1382 ) روی خرمای رقم 'مضافتی' در ناحیه جیرفت به اجرا در آمد. نمونه برداری برای تعیین درصد خسارت و اندازه گیری خصوصیات کمی و کیفی در هر یک از واحدهای آزمایشی در زمان برداشت محصول انجام گرفت.داده های دو ساله آزمایش واکاوی مرکب شد، و میانگین  تیمارها با آزمون دانکن با هم مقایسه شدند. نتایج نشان داد که بین تیمارهای مختلف پوشش و تنک نسبت به شاهد تفاوت معنی داری (در سطح 5%)  وجود دارد که این تفاوت در پوشش ها بیشتر دیده می شود. میانگین درصد آسیب در تیمارهای پوشش C4,  C3, C1, C2 به ترتیب 6.79، 10.62، 16.92 و 19.16% و در تیمارهای تنک T4, T3, T2, T1، 8.32 ، 12.56، 13.2 و 19.4 بود. اثر هر دو شاخص تنک و پوشش بر برخی ویژگی های کمی و کیفی میوه مانند وزن، طول، قطر و حجم میوه و قطر هسته معنی دار بود. تیمار پوشش حصیری و تنک یک سوم نوک گل آذین در مرحله گرده افشانی بیشترین تاثیر را بر کاهش آسیب عارضه و بهبود برخی ویژگی های کمی و کیفی میوه نشان دادند.