زمینه و هدف: شیوع اختلالات روان پزشکی در کودکان و نوجوانان حدود 10 تا 20% می باشد. افسردگی با میزان بالایی در مجروحان جنگی دارای آسیب مغزی گزارش شده است که این خود می تواند مرتبط با برخی اختلالات روان پزشکی در فرزندان آنان باشد. این مطالعه با هدف تعیین شیوع اختلالات روان پزشکی در فرزندان جانبازان و مقایسه آن با گروه کنترل در شیراز انجام گردید.روش بررسی: این پژوهش به صورت مقطعی بر روی فرزندان 18-12 ساله 223 خانواده جانباز 70%-25% شهرستان شیراز انجام شد. نمونه گیری به صورت تصادفی بر اساس لیست جانبازان شهر شیراز انجام گرفت. هم چنین گروه کنترل نیز از بین دانش آموزان 18-12 ساله شهرستان شیراز انتخاب گردید. تشخیص گذاری بر اساس مصاحبه بالینی نیمه ساختار یافته، DSM-IVبه وسیله K-SADS-PL (Kiddle Schedule for Affective Disorder and Schizophrenia Present and Life time Version) که دارای اعتبار و پایایی کافی است؛ صورت گرفت. از تست های آماری تی تست و فیشر در موارد مناسب استفاده شد.یافته ها: در این مطالعه از 223 خانواده جانباز که مورد مصاحبه قرار گرفتند، در 123 خانواده حداقل یک فرزند مبتلا به یکی از اختلالات روان پزشکی مشاهده گردید که در این تعداد 52 نفر پسر (15%) و 71 نفر دختر (20%)، حداقل یک اختلال روان پزشکی دیده شد و شیوع اختلالات افسردگی شامل دیس تایمی (3/2%)، افسردگی اساسی (4/8%) و افسردگی مینور(8/5%) و شیوع اختلالات اضطرابی شامل اختلال اضطراب منتشر (1/10%)، اختلال اضطراب جدایی (4/1%) و اختلال وسواسی جبری (4%) اختلال هراس (2/3%)، اختلال استرس پس از سانحه (2/3%)، اختلال فوبی اجتماعی (3/4%)، اختلال فوبی خاص (2%) و آگوروفوبیا (4/1%) بود.نتیجه گیری: هر چند شیوع انواع اختلالات افسردگی و اضطرابی تفاوت آماری معنی داری با گروه کنترل نداشت، ولی با توجه به شیوع بالاتر بعضی از اختلالات اضطرابی مانند اختلال اضطراب منتشر (Generalize Anxiety Disorder) و بعضی از علایم افسردگی، نیاز به بررسی بیشتر و اقدامات مشاوره، پیشگیری و درمانی در فرزندان جانبازان ضروری به نظر می رسد.

زمینه و هدف: آموزش بالینی از مقاطع حساس آموزش پزشکی است که در شکل دهی توانمندیهای حرفه‎ای فراگیران نقش عمده‎ای دارد. ارتقا کیفیت آموزش بالینی مستلزم بررسی مستمر وضعیت موجود، شناخت نقاط قوت و اصلاح نقاط ضعف است.هدف از این مطالعه به منظور ارزیابی کیفیت آموزش بالینی از دیدگاه دانشجویان بالینی انجام شد.روش و ابزار: جهت انجام این مطالعه توصیفی- تحلیلی با استفاده از پرسشنامه خود ایفا به طور تصادفی از 320 نفر از دانشجویان بالینی درخواست شد که به پرسش نامه تنظیم شده پاسخ دهند. در مجموع 249 پرسش نامه که به طور کامل پر شده بود با استفاده از شاخص مرکزی و پراکندگی، آزمون  t.test آنالیز واریانس یکراهه و شفه تجزیه و تحلیل شد.نتایج : دانشجویان بالینی حیطه تسلط علمی اساتید را خوب، حیطه مدیریت آموزشی و ارتباط و مشاوره را متوسط ارزیابی نمودند. بیشترین میانگین نمره در حیطه تسلط علمی مربوط به تسلط اساتید به مطالب مورد تدریس، در حیطه مدیریت آموزشی مربوط به انتخاب بیماران بر اساس اهداف دوره بالینی، در حیطه ارتباط و مشاوره مربوط به ارایه بازخورد به دانشجویان در طول دوره بالینی بود.نتیجه گیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که از نظر دانشجویان مورد مطالعه کیفیت آموزش بالینی در حد نسبتا مطلوبی قرار دارد. حضور فعال و موثر اساتید در عرصه‎ های بالینی، تشکیل کارگاه های آموزشی با هدف تغییر نگرش و آشنایی هر چه بیشتر آنان با روش های نوین آموزش و ا رزیابی، رعایت توازن بین پذیرش دانشجو با امکانات موجود آموزشی از راههای بنیادی و اساسی ارتقا کیفیت آموزش بالینی می باشد.

پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر اماکن مذهبی بر هوش معنوی گردشگران (مطالعه موردی حرم مطهر رضوی) صورت گرفت. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه گردشگران شهر مشهد در سال 1400 است که حجم نمونه مورد نیاز با استفاده از فرمول کوکران، 384 نفر محاسبه شد که به روش نمونه گیری غیراحتمالی دردسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری در این پژوهش، پرسشنامه استاندارد بوده است که پایایی این پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. جهت تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده از روش مدلسازی معادلات ساختاری توسط نرم افزار لیزرل استفاده گردید. نتایج تحقیق نشان دهنده تاثیر قوی بازدید از مکان مذهبی بر هوش معنوی است، همچنین براساس نتایج تحقیق مشخص شد که بازدید از مکان مذهبی بر هر چهار بعد هوش معنوی گردشگران تاثیر دارد؛ و از بین این چهار بعد تاثیر بازدید از مکان مذهبی بر بر آگاهی متعالی گردشگران، نسبت به سه بعد دیگر بیشتر است. به نظر می رسد بازدید از مکان مذهبی با جستجویی روحانی-وجودی، فرد را به سوی نیرویی ماورایی پیش می ببرد؛ بنابراین به گردشگران کمک میکند که به چشم اندازی درونی دست پیدا کند وبه سفری فراتر از زمان ومکان روند و به هوش معنوی دست یابند، این موضوع می بایست مورد توجه برنامه ریزان و سیاست گذاران گردشگری در کشور قرار گیرد تا با برنامه ریزی مناسب به معنویت در گردشگری توجه ویژه صورت گیرد.

چکیده مقاله: زمینه و هدف: اثربخشی عملکرد فردی و سازمانی، پیرو بهبود شایستگی های محوری شغلی در هر سازمانی است که در این میان، مشاغل نظامی و انتظامی جدا نیستند؛ پس لازم است نیروی انتظامی نیز، شایستگی های محوری شغلی را شناسایی و رتبه بندی کند تا مدیریت منابع انسانی براساس آنها بهینه تر انجام شود. با چنین هدفی، پژوهش حاضر در ارتباط با رسته های عملیاتی نیروی انتظامی شامل: راهنمایی و رانندگی، آگاهی، اطلاعات و مواد مخدر، انجام شد. روش: روش پژوهش، توصیفی-پیمایشی، با هدف کاربردی است. جامعه آماری پژوهش را خبرگان انتظامی فرماندهی انتظامی استان فارس تشکیل می دهند. برای خبره گزینی از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد. برای اولویت بندی شایستگی های به دست آمده، پرسشنامه های پنج گزینه ای مبتنی بر طیف لیکرت تهیه و به تفکیک هر رسته در اختیار 7 نفر از سرآمدترین خبرگان یادشده قرار گرفتند. برای تحلیل داده ها از فن تاپسیس فازی استفاده شد. یافته ها: 54 شایستگی محوری شغلی برای رسته راهنمایی و رانندگی و 53 شایستگی در سایر رسته های عملیاتی در 12 بعد شامل: شایستگی های معنوی، توانایی های ذهنی، شایستگی های بین فردی، اخلاق حرفه ای، انگیزش شغلی، ویژگی های شخصیتی، هوش اداری، هوش عاطفی، توانایی های جسمی، هوش راهبردی، هوش سیاسی و شایستگی های فنی شناسایی و رتبه بندی شدند. نتیجه گیری: از میان ابعاد، بعد «اخلاق حرفه ای» و «شایستگی های بین فردی» بیشترین میزان اهمیت و بعد «هوش راهبردی» و «هوش سیاسی» کمترین میزان اهمیت را در بین کلیه رسته های مورد بررسی به خود اختصاص دادند و از میان معیارها نیز درمجموع معیارهای «رازداری» و «حس میهن دوستی» بیشترین میزان اهمیت و معیارهای «شخصیت توفیق طلب» و «انعطاف پذیری بدنی» کمترین میزان اهمیت را کسب کرد.

سابقه و هدف: با توجه به شایع بودن و روند رو به رشد پدپده اضطراب و گزارش های از موفقیت آمیز بودن درمان آن با هیپنوتراپی در بیماران و کاستی های همچون کمبود پژوهش های تجربی در این زمینه در ایران این پژوهش انجام گرفته است، بدین منظور تاثیر هیپنوتراپی در میزان اضطراب گروه آزمایش و عدم انجام آن در گروه گواه در یک درمانگاه خصوصی در تهران صورت پذیرفت.روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی، 26 نفر از مراجعه کنندگان به درمانگاه، که بر اساس مصاحبه بالینی DSM-IV دچار اختلال اضطرابی تشخیص داده شدند، بررسی شدند. این افراد به طور تصادفی به دو گروه مساوی گواه و آزمایش تقسیم گردیدند. سپس میزان اضطراب آنها بر اساس مقیاس زانک سنجیده شد. دو گروه از نظر میزان اضطراب تقریبا مشابه بودند. در گروه هیپنوتراپی درمان طی پنج جلسه پنج هفته ای (هر هفته یک جلسه با تمرینات بین هفته ای) توسط روان شناس ارشد و زیر نظر اساتید همراه انجام گرفت. سپس میزان اضطراب آنها با آزمون کواریانس مورد قضاوت قرار گرفت و نتایج با گروه گواه مقایسه گردید.یافته ها: افراد دو گروه 13 نفره مشابه بودند یعنی میزان اضطراب اولیه گروه شاهد 50.31±11.45 و در گروه آزمایشی 59.12±7.7 (p<0.1).که پس از پنج هفته در گروه گواه 58.10±12.35 و در گروه آزمایش تحت هیپنوتراپی به مقدار 32.9±6.63 رسید که نشان دهند کاهش 43.3 درصدی است (p<0.000).نتیجه گیری: به نظر می رسد که هیپنوتراپی می تواند موجب کاهش اضطراب گردد، لذا روش درمانی ارزشمند است که می تواند مورد مورد توجه قرار گیرد.

هدف: بررسی فرایند تحلیل موضوعی کتاب ها در کتابخانه ملی، شناسایی، و تحلیل عوامل موثر بر این فرایند با استفاده از دیدگاه های متخصصان و پیشکسوتان حوزه مستندسازی موضوعی.روش/ رویکرد پژوهش: پژوهش حاضر، به لحاظ هدف کیفی و از نوع کاربردی است. داده ها با انجام مصاحبه های باز و عمیق با 9 نفر از متخصصان و پیشکسوتان مستند موضوعی که با روش هدفمند و نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شده اند گردآوری شده است. برای تحلیل داده ها با استفاده از نظریه زمینه ای در سه مرحله مباحث طرح شده توسط مصاحبه شوندگان رمزگذاری و مقوله بندی شده است.یافته ها: توانایی ها و ویژگی های شخصی کارشناسان تحلیل موضوعی اهمیت زیادی دارد. رعایت قواعد و اصول مهمی چون اختصاص وقت کافی در بررسی و تحلیل، مشاوره با پدیدآوران و صاحب نظران مطلع از موضوع کتاب، مراجعه به منبع اصلی اثر و غیره باید همواره مدنظر تحلیلگر موضوعی قرار گیرد. فشار کاری، شرایط فیزیکی محل کار، تعامل همکاران در تصمیم گیری های موضوعی، و مدیریت بهینه دورکاری نیز تاثیر شایانی در تحلیل موضوعی دارد. بازآموزی و افزایش توانایی های کارشناسان در کنار بهبود شرایط کاری، نظارت دقیق بر فرایند فهرست نویسی و مستندسازی مورد تاکید متخصصان بوده است.نتیجه گیری: ویژگی ها و قابلیت های شخصی کارشناسان، مدیریت گروه های مستندسازی و فهرست نویسی، شرایط کاری و مدون سازی قواعد و اصول تحلیل موضوع منابع در دسترس تاثیر به سزایی بر کیفیت فرایند تحلیل موضوعی دارد و سبب تضمین اعتبار و صحت کتابشناسی ملی و بانک مستند سرعنوان های موضوعی می گردد.

راهبری موثر باید به عنوان یک فرایند منسجم و یکپارچه، مدل کسب و کار سازمان، محیط سازمان و چگونگی ایجاد ارزش پایدار و بهینه برای ذینفعان را درک کند و از پیشرفت مناسب اهداف و ارزش های اساسی سازمان، اطمینان حاصل نماید. در این راستا، حسابرسی داخلی یکی از حلقه های زنجیره ارزش آفرینی در سازمانهای نوین است که در چارچوب نظام راهبری شرکتی، نقش مهمی در توسعه پایدار شرکت ایفا می کند. یکی از مسوولیت های حسابرسان داخلی، شناخت درست و ارزیابی فرآیند نظام راهبری و ارائه خدمات اطمینان بخشی و مشاوره در این حوزه است. برای رسیدن به این مهم، یکی از بهترین منابع حسابرسان داخلی در مورد چگونگی ارزیابی و ارائه توصیه های مناسب برای بهبود فرآیندهای راهبری، چارچوب کار حرفه ای بین المللی حسابرسی داخلی ( IPPF) است که توسط انجمن حسابرسان داخلی (IIA) به عنوان یک راهنمای عمل منتشر گردیده است. پژوهش حاضر، میزان آشنایی و استفاده حسابرسان داخلی ایران از چارچوب های بین المللی برای ارزیابی های راهبری شرکتی، در تدوین یک برنامه حسابرسی داخلی جامع و کارآمد را سنجیده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که حسابرسان داخلی ایران کمتر از حد انتظار، آنچه را که مطابق با چارچوب ها و رهنمودهای بین المللی است، در ارزیابی های خود به کار می گیرند.