کشت دیر هنگام و کمبود نزولات آسمانی از جمله مشکلات عمده در زراعت گندم در مزارع کشور به شمار می رود. بدین منظور آزمایشی جهت القاء تحمل به تنش رطوبتی تحت شرایط مزرعه ای در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی در سال زراعی 1387-88 اجرا شد.آزمایش بصورت اسپلیت پلات فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار بود که در آن فاکتور اصلی تنش شامل دو سطح آبیاری معمول عدم تنش و قطع آبیاری پس از ساقه رفتن تنش رطوبتی و فاکتوریل رقم گندم شامل a1=زرین،a2= سرداری، 6 سطح پیش تیمار بذور شامل=b1 پلی اتیلن گل کیول 10 درصد،b2 =کلرید پتاسیم 2.5 درصد، b3=کلرید سدیم 3 درصد،b4 =شاهد،b5 = هاردنینگ و b6 = اکسین ppm10 به عنوان فاکتور فرعی، به صورت فاکتوریل به کرتهای فرعی اختصاص یافتند. تنش رطوبتی در مزرعه با قطع آبیاری از مرحله ساقه رفتن اعمال شد. نتایج تجزیه واریانس مزرعه ای نشان داد که به جز صفات محتوای نسبی آب برگ پرچم و تعداد پنجه بارور تمامی صفات از قبیل عملکرد دانه، تعداد سنبلچه در هر سنبله، تعداد دانه در سنبله، ماده خشک کل، وزن هزار دانه، مساحت برگ پرچم، ارتفاع بوته و میزان کلروفیل برگ پرچم تحت تاثیر تیمارها قرار گرفتند. تیمار بذور باعث بهبود بسیاری از صفات از قبیل عملکرد دانه )افزایش 35 درصدی( در پیش تیمار با تنظیم کننده های رشدی در رقم زرین در شرایط عدم تنش می شود. بهترین نتایج در بین پیش تیمارهای مختلف از پیش تیمارهای هورمونی بر روی صفاتی همچون تعداد سنبله در متر مربع، تعداد سنبلچه در هر سنبله، تعداد دانه در سنبله و عملکرد دانه حاصل شد. در کنار پیش تیمارهای هورمونی، هیدرو پرایمینگ و هاردنینگ (با عملکرد دانه به ترتیب 562.2 ، 532.7 گرم بر مترمربع) نیز نتایجی نزدیک به پیش تیمارهای هورمونی نشان داد که به علت بالا بودن هزینه پیش تیمار کردن با مواد تنظیم کننده رشد توصیه می شود از پیش تیمار هیدروپرایمینگ استفاده شود که هزینه کمتری دارد. پیش تیمار کردن بذور موجب تسریع مراحل نموی گیاه می شود و از این طریق حداقل یک مرحله آبیاری مزرعه کاهش می یابد. با توجه به شرایط آب و هوایی خشک و نیمه خشک کشورمان پیش تیمار بذور ضروری می باشد.

فلزات سنگین از آلاینده های خطرناک زیستمحیطی هستند که از طریق ورود به زنجیره غذایی موجب بروز خطرات زیان باری برای انسان ها، گیاهان و سایر موجودات می شوند. به منظور بررسی اثرهای تنش شوری و عناصر سنگین سرب و کادمیوم بر گیاه اسفناج، آزمایشی گلدانی به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1392 در دانشکده کشاورزی دانشگاه شاهرود اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل سه سطح شوری (صفر، 4 و 8 دسی زیمنس بر متر) به عنوان فاکتور A و تیمار عنصر سنگین در چهار سطح (شاهد، کادمیوم، سرب و سرب+کادمیوم) به عنوان فاکتور B بودند. نتایج نشان داد که شوری تاثیر معنی داری بر وزن تر و خشک اسفناج نداشت، اما تیمار عنصر سنگین سبب تغییرات معنی داری در آنها گردید. کمترین و بیشترین وزن تر و خشک به ترتیب از تیمار کادمیوم و کادمیوم + سرب حاصل شد. بجز رنگدانه های فتوسنتزی فلاونوئید و آنتوسیانین، شوری تنها تاثیر معنی داری بر مقادیر کلروفیل a، کلروفیل b و کارتنوئید داشت و سبب کاهش آنها در سطح شوری 8 دسی زیمنس بر متر شد. تیمار شوری بدون تاثیر بر مقدار پتاسیم، منجر به افزایش مقادیر سدیم و کربوهیدرات محلول در برگ های گیاه اسفناج گردید. اثر متقابل شوری و عنصر سنگین تنها در مورد کربوهیدرات، مقادیر کلروفیل a و کلروفیل b معنی دار بود. بیشترین میزان کربوهیدرات از تیمار ترکیبی کادمیوم + سرب و سطح شوری 8 دسی زیمنس بر متر و نیز بیشترین میزان کلروفیل a و b از تیمار بدون استفاده از شوری (شاهد) و عنصر سنگین سرب حاصل شد.

عمر گلجایی طولانی مهمترین فاکتور تعیین کننده ارزش اقتصادی در گل های شاخه بریده است. در این پژوهش اثر سدیم نیتروپروساید (SNP) بصورت تیمار پالس در 4 سطح 0، 20، 40 و 60 میکرومولار بر عمر گلجایی گل های شاخه بریده رز (Rosa hybrida L. )، لیسیانتوس (Eustoma grandiflorum) و آفتابگردان (Helianthus annuus L. ) بررسی شد. این آزمایش بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار و 12 تیمار اجرا شد. نتایج نشان داد که بالاترین عمرگلجایی گل های شاخه بریده رز (33/14 روز) و آفتابگردان (5/14 روز) با کاربرد 40 میکرومولار SNP بدست می آید در حالی که بیشترین عمر گلجایی لیسیانتوس (00/14 روز) متعلق به تیمار 20 میکرومولار SNP بود. تیمار 20 میکرومولار SNP موثرترین تیمار در حفظ ماده خشک در گل های شاخه بریده رز بود. کاربرد SNP نسبت به شاهد بطور معنی داری موجب کاهش تولید اتیلن در گل های شاخه بریده رز و لیسیانتوس شد. کمترین اتیلن تولید شده در گل-های شاخه بریده آفتابگردان (03/0 نانولیتر در لیتر در ساعت در هر گرم وزن تر) به تیمار 60 میکرومولار SNP تعلق داشت. SNP اثر معناداری بر جذب آب، جمعیت میکروبی محلول گلجایی و انتهای ساقه و کلروفیل b نداشت؛ اما بطور معنی داری موجب حفظ پروتئین در گل های شاخه بریده مورد آزمایش شد. بطورکلی می توان گفت که SNP از طریق مهار تولید اتیلن و حفظ پروتئین ها موجب بهبود ماندگاری پس از برداشت در گل های شاخه بریده رز، لیسیانتوس و آفتابگردان می شود. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

مقدمه و هدف: وجود آگاهی در حیــن بیهوشــــی سبب بروز عوارض زیــادی در بیماران    می شود، مانند: نوروز ، اضطراب، و تحریک پذیــری و ... . این عارضه می تواند به صورت طیفی از خواب دیدن تا یادآوری کامل حوادث حین عمل باشد. آگاهی در برخی جراحی ها بیشتر رخ مــــــی دهد، مانند جراحی های قلب و سزارین. هدف از این تحقیق مقایسه بروز آگاهی در طول بیهوشی عمومی با استفاده از پروپوفول و تیوپنتال-هالوتان برای اعمال جراحی سزارین بوده است. مواد و روش کار:  این یک پژوهش کار آزمایی بالینی دوسوکور در سال 1382 در شهر شیراز است و در آن تعداد 151 بیمار که جراحی سزارین انتخابی داشتند به صورت تصادفی انتخاب شده و به دو گروه تقسیم شدند. القای بیهوشی در گروه اول با استفاده از تیوپنتال سدیم (5 میلی گرم بر کیلو گرم)و ساکسنیل کولین (5/1 میلی گرم ) و نگهداری بیهوشی به وسیله هالوتان 5/0درصد, اکسیژن 50 درصد و نیتروس اکسید 50 درصد انجام شد. در گروه دوم القای بیهوشی بـــــه وسیلـــــه پروپوفول و ساکسنیل کولین (5/1 میلی گرم) و حفظ بیهوشی نیز به وسیله پروپوفول) 150-100 میکرو گرم بر کیلوگرم در دقیقه) و اکسیژن ـ نیتروس اکسید(50 درصد- 50 درصد) انجام شد. میزان آگاهی بیماران پس از 24 تا 36 ساعت پس از پایان عمل با استفاده از روش مصاحبة مستقیم با بیمار تعیین گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمونهای آماری تست دقیق فیشر ، پیرسون ، تی دانشجویی و مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند . یافته ها: در هر دو گروه 3/1 درصد بیماران از وجود درد در حین عمل شکایت داشتند. وجود شنوایی در حین عمل در 3/5 درصد بیماران گروه 1 و 6/2 درصد بیماران گروه 2 گزارش گردید و عارضه خواب دیدن حین بیهوشی در 7/2 درصد بیماران گروه 1 و 6/2 درصد بیماران گروه 2 رخ داد. نتیجه گیری: میزان بروز عارضه آگاهی در هر دو گروه بیماران تقریباً مشابه بوده و تفاوت قابل ملاحظه ای از نظر آماری با هم نداشتند.  

در سال های اخیر تولید فزاینده زباله در نتیجه رشد جمعیت شهری و توسعه صنایع، به عنوان یک چالش جدی مطرح است. ورمی کمپوست به عنوان محصول فرآوری زباله های شهری با خصوصیات فیزیکوشیمیایی مناسب، می تواند نقش موثری در رشد و نمو و نیز کاهش اثرات منفی ناشی از تنش های مختلف محیطی بر گیاهان داشته باشد. برای این منظور مطالعه ای با هدف بررسی بر هم کنش نسبت های مختلف ورمی کمپوست و تنش شوری بر صفات ریخت زایی گیاهچه های لوبیا قرمز رقم درخشان (Phaseolus vulgaris L. cv. Light Red Kidney) انجام شد. این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کاملا تصادفی، شامل پنج نسبت حجمی ورمی کمپوست و ماسه (100:0؛ 90:10؛ 75:25؛50:50 و 25:75) و چهار سطح شوری (30، 60، 90 و120  میلی مول بر لیتر کلرید سدیم) به ترتیب معادل 2.75، 5.5، 8.25 و 11 دسی زیمنس بر متر، به همراه شاهد (صفر)، در سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت. بذرها در گلدان های پلاستیکی کاشته و نمونه برداری از گیاهچه ها 28 روز پس از کاشت انجام شد. نتایج نشان داد که در محیط بدون تنش، ورمی کمپوست تاثیر معنی داری (p£0.05) بر طول ساقه، تعداد میانگره ها، سطح و وزن خشک برگ، وزن خشک، سطح، قطر و مجموع طول ریشه ها داشت، اما تاثیر آن بر وزن خشک ساقه معنی دار نبود. بر هم کنش ورمی کمپوست و شوری، تاثیر معنی داری بر طول ساقه، تعداد میانگره ها، سطح و وزن خشک برگ، سطح و وزن خشک ریشه ها داشت، اما تاثیر آن بر وزن خشک ساقه، قطر و مجموع طول ریشه ها معنی دارنبود. بنابراین در سطوح پائین شوری تمام نسبت های ورمی کمپوست و در سطوح شوری بالا، نسبت های بالای ورمی کمپوست می تواند تا حدودی اثرات نامطلوب شوری را بر گیاهچه های لوبیا محدود نماید.

این آزمایش گلدانی با هدف بررسی تاثیر تلقیح سه توده یونجه با ریزوبیوم و میکوریزا تحت تنش شوری به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در سال 1390 در دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان اجرا شد. در این آزمایش سه رقم رهنانی، همدانی و بمی در چهار سطح شوری (20، 60، 120 و 180 میلی مولار کلرید سدیم) و چهار تیمار تلقیح (شاهد، میکوریزا، ریزوبیوم و میکوریزا + ریزوبیوم) ارزیابی شدند. در اثر شوری ارتفاع، سطح برگ، وزن خشک اندام هوایی و ریشه، درصد آغشتگی میکوریزایی ریشه، تعداد و وزن گره و هم چنین سطح کل، سطح ویژه، قطر و طول تجمعی ریشه گیاهان یونجه کاهش یافت. بیشترین مقادیر این صفات به ترتیب در تیمار تلقیح دو جانبه میکوریزا+ریزوبیوم، تلقیح با میکوریزا، تلقیح با ریزوبیوم و تیمار شاهد به دست آمد. درصد آغشتگی میکوریزایی، تعداد و وزن گره نیز در تیمار تلقیح دو جانبه بیشترین بود. میزان تاثیر مثبت تلقیح گیاهان بر رشد ریشه بیشتر از تاثیر آنها بر رشد اندام هوایی هوائی بود. میزان تاثیر تلقیح گیاهان با میکوریزا بیشتر از میزان تاثیر تلقیح با ریزوبیوم بود. رقم رهنانی در مقایسه با ارقام همدانی و بمی نسبت به تنش شوری متحمل تر بود. میزان کاهش وزن خشک گیاه در شرایط شور در تیمار تلقیح نشده نسبت به تیمارهای تلقیح شده بیشتر بود. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که تلقیح دو جانبه گیاهان با ریزوبیوم و میکوریزا موجب هم افزائی اثرات این دو میکروارگانیسم در بهبود رشد گیاه یونجه می شود، با این حال تلقیح دو جانبه نسبت به تلقیح گیاهان با میکوریزا و یا ریزوبیوم به تنهائی مزیت قابل ملاحظه ای از نظر تعدیل آثار شوری نداشت.

به علت حساس بودن گیاه نیشکر به شرایط شوری و سدیمی، اکثر خاک های خوزستان برای کشت نیشکر باید اصلاح گردند. به دلیل بالا بودن سطح آب زیرزمینی، سنگین بودن بافت خاک و ضعیف بودن زهکشی درونی و طبیعی، اصلاح این خاک ها باید همراه با ایجاد سیستم زهکشی باشد. تشخیص توانایی خاک در انتقال زه آب از طریق اندازه گیری هدایت آبی امکان پذیر می باشد. در بعضی از مزارع نیشکر جنوب اهواز، بعد از شستشوی املاح لکه هایی در سطح خاک ظاهر می شود که در اراضی حاوی این لکه ها، شور و سدیمی بودن نسبت به خاک مجاور بسیار بالا است. برای بررسی علل پایین بودن آبشویی هدایت آبی، رس پراکنده مکانیکی، پایداری ساختمان و جرم مخصوص ظاهری خاک مورد ارزیابی قرار گرفت. در این تحقیق هدایت آبی با استفاده از دستگاه نفوذسنج گلف در سه مزرعه لکه دار A (خاک بکر)، B (خاکی که یک سال قبل شخم عمیق خورده بود) و C (خاک تحت کشت نیشکر با شخم معمولی) از مزارع واحد میرزا کوچک خان واقع در جنوب اهواز تا عمق 120 سانتی متری در 4 لایه 30 سانتی متری در خاک لکه دار و خاک مجاور آن اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که هدایت الکتریکی عصاره اشباع (ECe) و نسبت جذب سدیم (SAR) در خاک های لکه دار بسیار بیشتر از خاک بدون لکه می باشد. میانگین وزنی قطر خاکدانه های (MWD) خاک بدون لکه در لایه های یاد شده به ترتیب برابر با 0.058, 0.035, 0.063 و 0.062 میلی متر و برای خاک های لکه دار به ترتیب 0.014, 0.012, 0.006 و 0.013 میلی متر به دست آمد (p<0.01). در خاک های بدون لکه همبستگی نسبتا خوبی (R2 = 0.67) بین هدایت آبی و میانگین هندسی قطر ذرات (dg) به دست آمد ولی در خاک لکه دار این رابطه معنی دار نبود. مقادیر چگالی ظاهری در اعماق یاد شده خاک های بدون لکه به ترتیب برابر با 1.39, 1.28, 1.45 و 1.38 تن بر متر مکعب و برای خاک بدون لکه به ترتیب 1.46, 1.47, 1.35 و 1.57 تن بر متر مکعب به دست آمد (p<0.01). هدایت آبی خاک محل لکه ها خیلی کمتر از خاک بدون لکه بود. نود درصد مقادیر هدایت آبی خاک لکه دار سه مزرعه کمتر از 10 درصد در حالی که در خاک بدون لکه فقط 38 درصد مقادیر هدایت آبی کمتر از 10 سانتی متر در روز به دست آمد. بنابراین عدم شستشوی خاک محل لکه ها با توجه به نتایج، به دلیل پایین بودن هدایت آبی خاک محل لکه ها و پایین بودن هدایت آبی به علت بالا بودن چگالی ظاهری و ناپایداری ساختمان خاک می باشد.

تاثیر تنش شوری بر سرعت رشد گیاهچه و تجمع یون های سدیم، پتاسیم و کلسیم طی دو هفته در هفده رقم گندم نان در آزمایشی در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه شهید باهنر کرمان در سال 1386 در دو سطح شوری صفر و 8 دسی زیمنس بر متر با 4 تکرار در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی تحت شرایط هیدروپونیک مورد بررسی قرار گرفت. نمونه های برگ از بوته های رشد یافته تحت شرایط مشابه اخذ و محتوی آب نسبی، مقادیر کلسیم، پتاسیم و سدیم در آنها اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد ارقام شیراز و گاسکوژن به ترتیب بیشترین و کمترین سرعت رشد ریشه را در شرایط نرمال و ارقام آذر و کویر به ترتیب بیشترین و کمترین مقادیر را در شرایط تنش نشان دادند. ارقام شیراز و آذر بیشترین و ارقام کویر و هیرمند کمترین سرعت رشد برگ را در شرایط نرمال داشتند درحالی که در شرایط تنش مهدوی بیشترین و سایسون کمترین سرعت رشد را داشتند. هم چنین نتایج نشان داد که شوری موجب 34% افزایش در سدیم، 25% کلسیم و 48% نسبت سدیم به پتاسیم و هم چنین کاهش 29.3% در محتوای آب نسبی گردید. همبستگی معنی داری بین سرعت رشد ریشه و تجمع یون ها دیده نشد اما ارقامی که در شرایط نرمال سرعت رشد بالاتری داشتند تحت تنش نیز سرعت بیشتری داشتند و درصورتی که بتوانند سرعت بالای رشد خود در شرایط تنش را در شرایط مزرعه نیز حفظ کنند، می توان انتظار داشت که بتوانند از اثرات زیان آور شوری در لایه فوقانی خاک اجتناب نموده و با تولید گیاهچه های قوی تر عملکرد بیشتری داشته باشند. این موضوع نیازمند بررسی بیشتر در آینده می باشد.

آیا شستشوی معده مسمومان با آب شهر، سبب ایجاد اختلالات الکترولیتی می شود؟این مطالعه بر روی 100 نفر از مسمومان بالاتر از 4 سال، مراجعه  کننده به بیمارستان علی اصغر (ع) اصفهان که شستشوی معده آنها با آب شهر انجام شده بود صورت گرفت. شرط خروج از مطالعه مسمومیت با دارو یا سم حاوی سدیم یا پتاسیم و یا مصرف دارو یا محلول حاوی این الکترولیت ها بود. در ابتدای ورود بیمار به بیمارستان، قبل از شستشوی معده، نمونه خون برای اندازه گیری سدیم و پتاسیم گرفته می شد. پس از آن شستشوی معده به این ترتیب انجام می گرفت که برای بیماران که بر روی شکم روی تخت خوابانده شده بودند لوله معده از راه بینی گذاشته می شد.