عسل دارای خواص فیزیکوشیمیایی و دارویی متعددی است که با توجه به منشاء گیاهی، جغرافیایی، عوامل محیطی و گونههای زنبورعسل متفاوت بوده و میتوانند مبنایی برای طبقهبندی انواع عسل باشند. این تحقیق با هدف مقایسه و تعیین ترکیبات پلی فنولی و فعالیت آنتیاکسیدانی و رنگسنجی سه نوع عسل )با منابع گیاهی مختلف شامل: گشنیز، شوید و رازیانه( با دو روش تولیدی متفاوت )پروسهای و بیولوژیک( انجام گرفت. بدین منظورآزمونهای شیمیایی مانند اندازه گیری میزان ترکیبات فنولی با استفاده از معرف فولینسیوکالتیو و فعالیت آنتیاکسیدانی با استفاده از معرف DPPH و آزمون رنگسنجی بر روی عسلهای تولیدی )پروسه ای و بیولوژیک( و عسل طبیعی انجام گردید. در این تحقیق چهار نوع عسل طبیعی یونجه، گشنیز، شوید و رازیانه از مناطق غربی کشور جمعآوری و با استفاده از عصارههای گیاهی گشنیز، شوید و رازیانه، عسلهای پروسه و بیولوژیک در شرایط مناسب تولیدگشت. نتایج نشان داد که میزان ترکیبات فنولی در محدوده ) ( 61 / 274-26 / 59 بود. بیشترین میزان فعالیت آنتیاکسیدانی در عسل طبیعی شوید ) 52 / 80% ( حاصل شد. اگرچه تولید عسلهای بیولوژیک نتایج مطلوبی نسبت به عسل پروسه و طبیعی نشان نداد ولی نتایج آزمونهای عسل پروسه در سطح اطمینان 5 درصد تفاوت چشمگیری با عسلهای طبیعی نداشت. لذا تولید عسلهای پروسه یک روش موثر برای تولید عسلهای گیاهی با خواص دارویی متفاوت میباشد.

با توجه به نقش متقابل گیاهان و گرده افشان هایی مانند زنبورعسل در پایداری اکوسیستم ها نیاز است برنامه های مدیریتی در جهت توسعه گیاهان دارای جذابیت زیاد برای گرده افشان ها باشد. در این مطالعه به منظور بررسی تغییر تنوع گونه های مورد علاقه زنبور عسل تحت تاثیر راه سازی، پوشش گیاهی در دو منطقه حاشیه راه های آسفالت و خاکی و فاصله از راه ها در داخل 180 پلات در مراتع نیمه خشک سربیژن برداشت شد. 45 گونه مشاهده شد که از نظر جذابیت برای زنبور عسل27 درصد در کلاس عالی، 31 درصد در کلاس خوب، 24 درصد در کلاس متوسط و 18 درصد در کلاس ضعیف قرار دارند. از نظر منبع تغذیه 71 درصد آنها از نظر تولید گرده و شهد برای زنبور عسل مهم هستند 20 درصد از نظر تولید شهد و 9 درصد از نظر تولید گرده مهم هستند. بررسی تنوع گونه ای در طبقات مختلف جذابیت برای زنبور عسل نشان داد که در حاشیه راه های آسفالت و خاکی بیشترین تنوع متعلق به کلاس های خوب و عالی بودند اگرچه در منطقه فاصله از راه ها بیشتر تنوع متعلق به کلاس متوسط بود. تراکم گونه ها در طبقات جذابیت عالی و خوب در حاشیه راه ها و فاصله ها از راه ها اختلاف معنی داری داشتند. ترکیب گیاهی در حاشیه راه ها تغییر کرده بود به طوری که بوته ها به طور معنی داری کاهش و علفی ها به طور معنی داری در حاشیه راه ها افزایش یافتند (p<0. 05) که نسبت به بوته ها در جذب زنبور عسل موفق تر هستند. به طور کلی حاشیه راه ها به ویژه راه های آسفالت مناطق مناسبی برای توسعه گیاهان موردعلاقه زنبور عسل هستند و می توانند در کوتاه مدت برای استفاده زنبورداری در منطقه در نظر گرفته شوند.

در این بررسی اثرات ضد باکتریایی بره موم زنبورعسل روی باکتری Penibacillus larvae لاروا عامل بیماری لوک آمریکایی زنبورعسل مورد مطالعه قرار گرفته است. برای انجام این بررسی ابتدا از تعدادی از زنبورستان های مناطق مختلف استان آذربایجان غربی بره موم مورد نیاز را جمع آوری کرده و در آزمایشگاه با استفاده از الکل اتانول 70 درصد از آنها عصاره گیری به عمل آمد و سپس باکتری Penibacillus larvae را در محیط اختصاصی کشت داده و با استفاده از دو روش رقت در براث و آنتی بیوگرام تحت تاثیر رقتهای مختلف عصاره های الکلی بره موم قرار داده شد. در روش رقت در براث غلظت های 0.32 میلی گرم در میلی لیتر و بالاتر باعث مهار کامل رشد باکتری مذکور شده و در روش آنتی بیوگرام دیسک های کاغذ صافی حاوی 0.01 الی 0.1 میلی گرم در دیسک باعث ایجاد هاله ممانعت از رشد به قطر 5 الی 18 میلی متر گردیدند. به این ترتیب حداقل غلظت مهارکنندگی رشد (MIC) باکتری Penibacillus larvae توسط بره موم 0.32 میلی گرم در میلی لیتر در نظر گرفته شد که نشان دهنده ی اثرات ضد باکتریایی عصاره الکلی بره موم تولیدی برخی از مناطق استان آذربایجان غربی روی باکتری پنی باسیلوس لاروا می باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: بره موم ماده ای شبیه موم و از فراورده های فرعی زنبورعسل است. در این مطالعه تاثیر عصاره الکلی بره موم بر درمان کراتیت تجربی کاندیدا آلبیکنس در خرگوش بررسی شد.روش بررسی: بره موم مورد استفاده به کمک اتانول 80 درصد عصاره گیری شد. کراتیت تجربی در 24 مورد خرگوش نر نژاد نیوزلندی (2±0.1kg) به صورت استریل و بی حسی موضعی با تضعیف سیستم ایمنی ایجاد گردید. سپس خرگوش ها در چهار گروه (دو تکرار) به ترتیب با گلیسیرین (تیمار شاهد)، نیستاتین (تیمار شاهد دارو)، غلظت های500mg/ml  و 1000 عصاره الکلی بره موم به مدت 21 روز درمان شدند. سرانجام خرگوش ها با روش انسانی کشته شده و نمونه های بافتی از چشم آن ها تهیه گردید.یافته ها: بررسی ها نشان داد که کراتیت هفت روز بعد از تلقیح مخمر ایجاد شد. پس از 21 روز علایم کراتیت در خرگوش های گروه شاهد (درمان شده با گلیسیرین) تشدید شد. در حالی که کراتیت خرگوش های تحت درمان با نیستاتین و 1000mg/ml عصاره الکلی بره موم به ترتیب ظرف 14 و 21 روز برطرف گردید. اما در خرگوش های درمان شده با 500mg/ml همان عصاره فقط بهبودی نسبی حاصل گردید. بررسی های بافتی هیچ گونه تفاوتی از نظر التیام در گروه نیستاتین نسبت به گروه تحت درمان با 1000mg/ml عصاره الکلی بره موم نشان نداد.نتیجه گیری: بر اساس یافته های حاصل می توان نتیجه گیری نمود که بره موم می تواند کراتیت ناشی از کاندیدا آلبیکنس را با غلظت 1000mg/ml به طور کامل درمان نماید. لذا عصاره الکلی بره موم می تواند جایگزین مناسبی برای داروهای شیمیایی از جمله نیستاتین باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

به منظور مطالعه درون جمعیتی کلنی های زنبورعسل نواحی شمال غربی ایران، با استفاده از نمونه های استان های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و اردبیل، از 9 نشانگر ریزماهواره استفاده گردید. پس از تکثیر هر جایگاه به وسیله تکنیک PCR و تعیین ژنوتیپ، با استفاده از نرم افزارهای مختلف، آنالیزهای مربوطه انجام پذیرفت. در این تحقیق از بین نشانگرهای مورد مطالعه، جایگاهA7  دارای بیشترین تعداد آلل مشاهده شده و جایگاه های A35 و B124 دارای کمترین تعداد آلل و جایگاه های A14 و A24 نیز مونومورف بودند. بیشترین محتوای اطلاعات چندشکلی در جایگاه های A107 و A7 و کمترین مقدار آن در جایگاهA35  نمایان شد. بیشترین هتروزایگوسیتی مشاهده شده و هتروزایگوسیتی مورد انتظار نااریب نی در جایگاه  A107(به ترتیب 0.983 و 0.921) و کمترین مقدار هتروزایگوسیتی مشاهده شده در جایگاه (0.101) A88 و کمترین هتروزایگوسیتی مورد انتظار نااریب نی نیز در جایگاه (0.481) A35 مشاهده گردید. بیشترین و کمترین مقدار شاخص شانون نیز به ترتیب در جایگاه های (2.640) A107 و (1.018) A35 دیده شد. در این جمعیت، جایگاه های A107 وA7  در تعادل هاردی - وینبرگ و بقیه جایگاه ها دارای انحراف معنی داری از وضعیت تعادل بودند.

به منظور بررسی تنوع موجود در کلنی های زنبور عسل استان آذربایجان غربی، پس از نمونه برداری از کندوهای سنتی و مدرن این استان، از 9 نشانگر ریزماهواره زنبورعسل استفاده گردید. پس از تکثیر هرجایگاه به وسیله تکنیک PCR و تعیین ژنوتیپ هر آلل، توسط نرم افزارهای مربوطه، آنالیزهای درون جمعیتی انجام پذیرفت. در این پژوهش از میان جایگاه های مورد مطالعه، جایگاهA7  و B124 به ترتیب دارای بیشترین و کمترین آلل مشاهده شده و جایگاه های A14 و A24 نیز مونومورف بودند. بیشترین و کمترین مقدار محتوای چندشکلی جایگاه ها به ترتیب در جایگاه های A7 و A35 نمایان شد. بیشترین هتروزایگوسیتی مشاهده شده و بیشترین هتروزایگوسیتی مورد انتظار نااریب نی در جایگاه A107 (1.000 و 0.897) و کمترین هتروزایگوسیتی مشاهده شده و مورد انتظار نااریب نی نیز به ترتیب در جایگاه های (0.000) B124 و (0.233) A35 مشاهده گردید.

به منظور برآورد هم بستگی بین میزان تولید عسل و برخی از ویژگی های ظاهری زنبور عسل، سی ملکه مادر، به صورت تصادفی از زنبورستان مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان اصفهان انتخاب، و از هر ملکه مادر پنج ملکه دختر پرورش داده شد و بررسی گردید. محصول عسل تابستان از اختلاف وزن شان عسل قبل و بعد از استخراج عسل اندازه گیری شد، و محصول عسل پاییز بر اساس مساحت سطح قاب سرپوشیده محاسبه گردید. صفات ظاهری با استفاده از استریومیکروسکوپ مجهز به عدسی چشمی مدرج، بر اساس روش روتنر اندازه گیری شد. میانگین تولید عسل در سال 10.05 کیلوگرم تخمین زده شد. هم بستگی فنوتیپی بین تولید عسل سالیانه با تولید عسل تابستان و پاییز به ترتیب 0.49 و 0.88 برآورد گردید، در حالی که هم بستگی بین عسل تولیدی تابستان و پاییز در حد پایین بود. هم بستگی معنی داری بین عسل تولیدی تابستان و ایندکس کوبیتال B، طول ساق پا و عرض بال جلو (به ترتیب 0.28، 0.25 و 0.21) مشاهده شد. هم چنین، هم بستگی معنی داری بین عرض پنجه با عسل تولیدی کل و پاییز به دست آمد (به ترتیب 0.22 و 0.23). هم بستگی ژنتیکی بین طول پنجه و ایندکس کوبیتال با تولید عسل تابستان منفی برآورد شد (به ترتیب 0.75- و 0.45-). با توجه به هم بستگی زیاد بین عسل تولیدی تابستان و کل عسل تولیدی سالیانه، بهتر است برای صرفه جویی در زمان و هزینه ها به منظور بهبود کل عسل تولیدی، انتخاب بر اساس محصول تولیدی تابستانه کلنی باشد. هم چنین در طرح های به نژادی برای افزایش تولید عسل، می توان از صفات هم بسته طول ساق، عرض بال جلو و ایندکس کوبیتال استفاده کرد.