مقدمه: پژوهش حاضر باهدف بررسی تاثیر هشت هفته تمرین ترکیبی بر مقادیر P3NP، CAF و IGF-1 روی بیماران CABG انجام شد. روش کار: تعداد 24 نفر جامعه ی مرد میان سال CABG در این مطالعه شرکت کردند. سپس شرکت کنندگان بصورت تصادفی به دو گروه 12 نفره تمرین ترکیبی (میانگین سنی 47/6±,58/54 سال) و گروه کنترل (میانگین سنی 50/7±,16/56 سال) تقسیم شدند. شاخص های آنتروپومتریک و متغیرهای خونی P3NP، CAF و IGF-1 سرمی قبل و بعد دوره تمرینی تهیه و مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. برنامه تمرین ترکیبی برای مدت هشت هفته با تواتر سه جلسه و زیر نظر متخصصین بازتوانی قلبی انجام شد. از آزمون آماری اندازه های تکراری برای تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شد. نتایج: تمرین ترکیبی با کاهش معنی دار سطوح سرمی P3NP همراه بود (001/0=p)؛ اما این تغییرات مشاهده شده نسبت به گروه کنترل معنی دار نبود (334/0=p). همچنین افزایش معنی دار در سطوح سرمی CAF در پس آزمون نسبت به پیش آزمون مشاهده گردید (280/0=p) و تغییرات بین گروه کنترل و گروه تمرین معنی دار بود(038/0= p). از سویی دیگر افزایش معنی دار سطوح سرمی IGF-1 در پس آزمون نسبت به پیش آزمون مشاهده شد همراه بود(001/0=p)، اما سطوح سرمی IGF-1 نسبت به گروه کنترل معنی دار نبود (280/0=p). نتیجه گیری: یک دوره تمرین ترکیبی کوتاه مدت در بیماران CABG سبب بالا رفتن IGF-1 و CAF گردید؛ درحالی که تغییری در سطوح P3NF مشاهده نگردید. تحقیقات بیشتری لازم است تا اثر تمرین ترکیبی بر بیماران CAGB بر این شاخص ها انجام شود.