در شمال شرق روستای یان چشمه (جنوب شرق دریاچه زاینده رود) رخنمون هایی از سنگ های آمفیبولیتی با بافت میلونیتی دیده می شوند. کانی شناسی این سنگ ها شامل آمفیبول، پلاژیوکلاز، کوارتز، کلینوزوئیزیت، روتیل، کلریت، تیتانیت، بیوتیت و کانی کدر است. آمفیبول ها به صورت ماهی دیده می شوند. این آمفیبولیت ها دارای یک سنگ مادر آذرین بازالتی با ماهیت نیمه قلیایی هستند و براساس مقدار نیکل (370-299 قسمت در میلیون) و کروم (1900-1169 قسمت در میلیون) و سیلیس (20/49-91/44 درصد وزنی) شباهت زیادی به ماگمای جدایش نیافته دارند. الگوی عناصر خاکی نادر بهنجار شده به کندریت، غنی شدگی عناصر خاکی نادر سبک (LREE) نسبت به عناصر خکی نادر سنگین (HREE) بدون ناهنجاری مشخصی از Eu را نشان می د هد. مقادیر پایین TiO2، Zr، P2O5 و Nb/Y به همراه غنی-شدگی از LREE همراه با ناهنجاری منفی Nb از مشخصه های بارز بازالت های تولئیتی سیلابی قاره ای و فعالیت ماگمایی درون صفحه ای است. مقادیر پایین Rb وNb نشان دهنده آلودگی کم پوسته ای است. تمایلات تولئیتی، درصد عناصر قلیایی پایین به همراه بالا بودن مقدار MgO، FeO، Cr و Ni بیانگر ذوب بخشی بالا در یک محیط کششی درون قاره ای همراه با کاهش سریع فشار بوده که منجر به بالا آمدگی سریع ماگما و عدم آلودگی پوسته ای شده است که به عنوان عوامل موثر بر تشکیل سنگ مادر بازالتی این آمفیبولیت ها معرفی شده اند.

گنبدهای نمکی گچین و هرمز متشکل از سازند هرمز، در استان هرمزگان و منطقه زاگرس چین خورده واقع شده اند. بر اساس مطالعات سنگ شناسی، کانی های سنگ های بازالتی در دو مرحله تشکیل شده اند، ابتدا کانی های آذرین: کوارتز، فلدسپار، پیروکسن، آمفیبول و سپس کانی های متاسوماتیسمی: ترمولیت - اکتینولیت، کلریت، اپیدوت، کلسیت، بیوتیت، آلبیت و اکسید آهن. متاسوماتیسم شدید در منطقه، کانی های تشکیل دهنده سنگ ها را تغییر داده است، ولیکن اکثر کلینوپیروکسن ها برخلاف سایر کانی ها، بدون تغییر باقی مانده اند، بنابراین از شیمی کلینوپیروکسن ها جهت تشخیص طبیعت و محیط تکتونیکی ماگمای مادر در سازند هرمز منطقه استفاده گردید. آنالیز نقطه ای میانگین ترکیب کلینوپیروکسن های گنبد نمکی گچین را اوژیت (Wo27.66En45.44Fs26.91) و کلینوپیروکسن های گنبد نمکی هرمز را اوژیت تا دیوپسید (Wo43.36En32.71Fs23.93) نشان داد. این کانی ها از گروه کلسیم - اسکولا هستند. نمودارهای شیمیایی بر اساس ترکیب کلینوپیروکسن ها، نمونه های گنبد نمکی هرمز را از نوع بازالت های جزایر قوسی و گنبد نمکی گچین را از نوع بازالت های تولئیتی درون قاره ای و با طبیعت ساب آلکالن معرفی می کنند. میانگین دمای تقریبی تشکیل کلینوپیروکسن ها برای گنبد هرمز 875 درجه سانتی گراد، جهت گنبد گچین 997 سانتی گراد و فشار تشکیل آنها کمتر از 2 kb به دست آمد.

آتشفشان های پلیو-کواترنر در شمال شرق قروه (کردستان) در کمربند آتشفشانی قروه- تکاب، در پهنه همدان- تبریز جایگزین شده اند. ترکیب این سنگ های آتشفشانی بازالت تا اولیوین بازالت است. تجزیه ریز پردازش الکترونی پیروکسن ها حضور یک نوع پیروکسن یعنی دیوپسید با ترکیب [Fs 2.65-6.42 En 40.44-50.47 Wo 45.97-53.14] و با عدد منیزیمی 98- 84 را نشان می دهد. زمین دماسنجی بلورهای پیروکسن دمای 800 تا 1300 درجه سانتی گراد را معلوم می دارد. توزیع Al در موقعیت چاروجهی و هشت وجهی کلینوپیروکسن ها حاکی از تبلور این کانی از یک ماگمای آبدار با فشار بخارآبی کمتر از 10 درصد، در فشاری متوسط تا کم و عمقی برابر 30-18 کیلومتری است. محتوای Fe3+ کلینوپیروکسن ها معرف بالا بودن فشار بخشی (گریزندگی) اکسیژن در محیط تبلورشان است.

گستره مورد بررسی در220 کیلومتری جنوب غربی مشهد، و 80 کیلومتری جنوب نیشابور و در گستره ای بین طول های شرقی “30 '40 ˚58 الی “30 '44 ˚58 و عرض های شمالی ''30 '47 ˚35 الی ''00 '52 ˚35 قرار گرفته است و در پهنه ساختاری سبزوار قرار دارد. واحدهای زمین شناسی منطقه بیشتر شامل سنگ های آتشفشانی به سن ائوسن با ترکیب تراکیت، تراکی آندزیت و تراکی آندزیت بازالت بوده که در بعضی قسمت ها تحت تاثیر دگرسانی آرژیلیک، کربناتی و پروپیلیتیک قرار گرفته اند. فنوکریست های غالب در این سنگ ها کانی های پلاژیوکلاز، فلدسپات قلیایی، هورنبلند سوخته و پیروکسن است. بافت سنگ های آتشفشانی منطقه عمدتا پورفیری با زمینه ریز دانه تا میان دانه است. تجزیه شیمیایی نشان دهنده ماهیت آهکی- قلیایی این سنگ هاست. غنی شدگی عناصر LILE (به غیر از (Ba و تهی شدگی عناصر HFSE در این سنگ ها قابل مشاهده است. غنی شدگی عناصر LREE نسبت به عناصر HREE نشانه تشکیل ماگما در محیط فرورانش است که این خصوصیت نیز در سنگ های آتشفشانی منطقه گل چشمه به خوبی دیده می شود. نمودارهای زمین ساختی و ژئوشیمی سنگ های آتشفشانی منطقه بیانگر محیط زمین ساختی قوس آتشفشانی قاره ای است. نسبت پایین (La/Yb) N (5.3-9.3) و (Ce/Yb)N (4.2 تا 7) نشان دهنده ذوب بخشی پایین و عمق کم تشکیل ماگما و کم بودن گارنت در خاستگاه است. به نظر می رسد که گدازه های منطقه گل چشمه از ذوب بخشی حدود 2 الی 5 درصدی گوه گوشته ای در عمق اسپینل-گارنت لرزولیتی با مقدار گارنت پایین به همراه آلودگی کم با پوسته ریشه گرفته اند.

در منطقه شهر سه ول آوا در استان کردستان، توده ها و دایک های با ترکیب گابرو در همراهی بازالت ها و پریدوتیت های افیولیتی رخ نمون دارند. افیولیت های سه ول آوا بخشی از افیولیت های کردستان است که در زون برشی بین زاگرس مرتفع و سنندج - سیرجان شمالی واقع شده است. در این تحقیق ژئوشیمی و سن گابروها مطالعه شده است. بافت غالب گابروها دانه ای و پگماتوئیدی است که بخش های مجاور گسل اصلی و جوان زاگرس میلونیتی شده اند. دامنه تغییرات SiO2 گابروها بین 47.84 تا 51.65 درصد و سرشت ماگمای آنها بیشتر توله ایتی است. کانی های اصلی گابروها، پلاژیوکلاز با ترکیب لابرادور و کلینوپیروکسن از دو نوع دیوپسید و اوژیت با عدد منیزیم(Mg#) 90.83  تا 88.90 است. ویژگی های این گابروها در نمودار های مختلف ژئوشیمیایی و ژئوتکتونیکی گویای منشاء گوشته ای اندکی تهی شده است که در یک محیط سوپراسابداکشن (Supra-subduction Zone) پشت قوس تشکیل شده است. این گابروها به روش U-Pb بر روی دانه های زیرکن سن میانگین 38.3±1.3 میلیون سال را نشان می دهند. سن ائوسن پایانی گابروهای سه ول آوا و چندین توده گابروی مشابه در امتداد زمین درز زاگرس در منطقه کردستان می تواند گویای این باشد که نئوتتیس در این منطقه بعد از ائوسن بسته شده باشد.

یکی از روش های مکانیکی تثبیت خاک، استفاده از المان های مسلح کننده مانند ژیوتکستایل ها، ژیوگریدها و الیاف طبیعی یا مصنوعی می باشد. در سال های اخیر، استفاده از الیاف مصنوعی و یا طبیعی منفصل با توزیع تصادفی جهت بهبود خواص مکانیکی خاک متداول گردیده است. نوع جدیدی از الیاف که منشاء طبیعی داشته و تولید و کاربرد آن هیچ گونه آثار زیست محیطی ندارد، الیاف بازالت است. از مزایای برجسته این نوع الیاف، مقاومت بسیار بالا در محیط های اسیدی، قلیایی و نمکی و مشخصات مکانیکی قابل رقابت با سایر الیاف می باشد. بدین منظور در این تحقیق، علاوه بر آزمایش های شناسایی، مجموعه ای از آزمایش های تراکم اصلاح شده، مقاومت فشاری تک محوری و مقاومت کششی و آزمایش میکروسکوپ الکترونی SEM بر روی خاک رس تثبیت شده با الیاف طبیعی بازالت با توزیع تصادفی انجام شده است. تمرکز این تحقیق عمدتا بر روی تاثیر طول و درصد وزنی الیاف بر پارامترهای مقاومتی خاک بوده است. بدین منظور جهت ساخت نمونه ها، الیاف بازالت در درصدهای وزنی 25/0، 5/0، 75/0، 1، 5/1، 2 و با سه طول مختلف 6، 12، 25 میلیمتر با خاک مخلوط شده، سپس با درصد رطوبت بهینه متراکم گردیده است. نتایج نشان می-دهد با افزایش درصد وزنی و طول الیاف، مقاومت فشاری و کششی، ابتدا افزایش و سپس کاهش می یابد. اما در حالت کلی مقاومت فشاری و کششی خاک مسلح شده با الیاف بیشتر از خاک غیرمسلح می باشد و نمونه های مسلح شده، در تمامی حالت ها شکل پذیری بیشتری نسبت به نمونه های غیرمسلح دارند.

در تحقیق حاضر، تاثیر افزودن نانولوله های کربنی بر رفتار کششی و خمشی کامپوزیت های زمینه اپوکسی تقویت شده با الیاف بازالت بررسی شد. در گام نخست و به منظور برهم کنش مطلوب تر نانولوله ها با زمینه اپوکسی، اصلاح سطحی آنها صورت گرفت. نانولوله های کربنی اصلاح سطحی شده در درصدهای وزنی مختلف نسبت به زمینه (1/0%، 3/0% و 5/0%) انجام و در ادامه مخلوط های حاصله به عنوان زمینه در ساخت کامپوزیت های تقویت شده با الیاف بازالت استفاده شد. به منظور بررسی اثر افزودن نانولوله های کربنی بر رفتار مکانیکی کامپوزیت ها آزمونهای کشش و خمش سه نقطه ای روی آنها صورت پذیرفت. نتایج حاصله نشان می دهد که اولا بیشترین میزان اثربخشی نانولوله های کربنی اصلاح سطحیشده بر استحکام کششی و خمشی در کامپوزیتهای حاوی 3/0 درصد وزنی نانولوله کربنی حاصل شده است. ثانیا تاثیر مثبت نانولوله های کربنی در یک مقدار مشخص بر استحکام خمشی بیشتر از تاثیر همان میزان نانولوله کربنی بر بهبود استحکام کششی بود. ثالثا روند تغییرات انرژی شکست با افزایش مقدار نانولوله کربنی افزودهشده مشابه استحکام کششی و خمشی نمونه ها بود، بیشترین میزان جذب انرژی در ارتباط با نمونه حاوی 3/0 درصد وزنی نانولوله کربنی با بهبود 35% نسبت به نمونه شاهد حاصل شد.

هدف از انجام این مطالعه بررسی آلودگی میکروبی در یخهای قالبی مورد مصرف می باشد. در این بررسی از اردیبهشت ماه لغایت مهرماه سال 1378، 50 نمونه یخ قالبی جمع آوری شده از نقاط مختلف شهر تهران، از نظر شناسائی باکتریهای بیماریزا و شمارش باکتریهای موجود در یخ، مورد بررسی آزمایشگاهی قرار گرفتند. نتایج بدست آمده بیانگر آلودگی یخها (از نظر شمارش کلی باکترهای موجود در یخ) در 34 مورد (68%) از نظر شمارش کلی باکتریهای موجود در یخ بود. از نظر وجود باکتریهای بیماریزا، 5 مورد (10%) اشریشیاکلی، 21 مورد (42%) سودوموناس آئروجنز و 5 مورد (10%) استافیلوکک ارئوس جدا گردید. سایر باکتریهای فرصت طلب ( opportunistic ) که معمولاً در طبیعت وجود دارند مانند آلکالی جنز (6%)، اسینتوباکتر (4%)، دیفتروئید ها (46%)، میکروکوکوسها (16%)، باسیلوسها (20%)، استافیلوککهای کوآگولازمنفی (40%) از نمونه های مورد بررسی جدا شدند. از اینرو شرایط بهداشتی یخ شامل بررسی میکروبیولوژیک و نظارت بر چگونگی تولید، توزیع و حمل و نقل آن می بایست توجه دست اندرکاران امور بهداشتی را به خود معطوف سازد.