زمینه و هدف: کبدچرب غیرالکلی شایع ترین بیماری کبدی سراسر جهان بوده و اختلالی است که با تجمع چربی اضافی در کبد تعریف می شود. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی کبدچرب در کودکان با نمایه توده بدنی طبیعی، اضافه وزن و چاق انجام شد.روش بررسی: این مطالعه همگروهی تاریخی بر روی 90 کودک 13-5 ساله در مرکز آموزشی درمانی کودکان طالقانی گرگان در شمال ایران انجام گردید. نمایه توده بدنی طبیعی، دارای اضافه وزن و چاق به ترتیب با مقادیر 85-5 درصد، 95-85 درصد و بیشتر یا مساوی 95 درصد درنظر گرفته شد. کودکان از لحاظ سن و جنس همسان سازی شدند. تست های آزمایشگاهی شامل آنزیم های کبدی ALT (Alanine aminotransferase) و AST (Aspartate aminotransferase) و پروفایل چربی شامل تری گلیسرید (Triglyceride: TG)، کلسترول تام، لیپوپروتئین با چگالی بالا (High Density Lipoprotein: HDL) و لیپوپروتئین با چگالی پایین (Low Density Lipoprotein: LDL) انجام شد. کودکان توسط رادیولوژیست غیرمطلع از مقادیر نمایه توده بدنی از لحاظ متغیرهای سونوگرافیک کبدچرب ارزیابی شدند. یافته ها: فراوانی کبدچرب در کودکان چاق (23.3 درصد) به طور غیرمعنی داری بیشتر از کودکان دارای اضافه وزن (16.7 درصد) و طبیعی (16.7 درصد) بود. همچنین فراوانی کبدچرب غیرالکلی در میان دو جنس تفاوت آماری معنی داری نداشت. میزان AST کودکان طبیعی به طور معنی داری (P<0.05) بیشتر از دو گروه دیگر بود. در گروه چاق بیشترین میزان کلسترول و در گروه با BMI طبیعی، کمترین میزان کلسترول مشاهده گردید (P<0.05).نتیجه گیری: فراوانی کبدچرب در کودکان چاق در مقایسه با کودکان با وزن طبیعی و دارای اضافه وزن به طور غیرمعنی داری بالاتر بود.

مقدمه: امروزه افزایش چربی خون و کبد چرب یک معضل شایع شهرنشینی محسوب می گردد. گیاهان دارویی با توجه به اثرات مفید دارویی جایگاه ویژه ای درسلامت جوامع دارند. لذا این مطالعه به منظور تاثیر عصاره زرشک سیاه Berberis integerrima بر میزان تری گلیسیرید خون و بهبود کبد چرب انجام شد. روش بررسی: این مطالعه تحقیقی از نوع مداخله ای در بازه زمانی فروردین 95 تا فروردین 96، روی 188 بیمار دارای هیپرتری گلیسیریدمی (108 مرد، 80 زن) با گستره سنی 70-20 سال و 21 بیمارکه دارای عارضه کبد چرب بودند، انجام شد. بیماران به مدت 45 تا 60 روز بدون تغییر در رژیم غذایی، فعالیت ورزشی و مصرف هرگونه داروی پایین آورنده چربی خون هر شب قبل از خواب 250-200 میلی لیتر از عصاره آبی زرشک تازه استفاده کردند. پس از 60 روز میزان تری گلیسیرید از طریق آزمایش خون و کبد چرب از طریق سونوگرافی ارزیابی شد. از نرم افزارspss Inc.، Chicago، IL; version 16 و آزمون های آماری t-test و Wilcoxon جهت آنالیز نتایج: استفاده و مقادیر (P < 0. 05) معنادار در نظرگرفته شد نتایج: میزان تری گلیسیرید خون در مردان قبل وبعد از مصرف عصاره آبی زرشک به ترتیب 34 ± 292 میلی گرم در دسی لیتر و 31 ± 200 میلی گرم در دسی لیتر بود در حالی که در زنان قبل وبعد از مصرف آب زرشک به ترتیب 31 ± 258 میلی گرم در دسی لیتر و 30 ± 175 میلی گرم در دسی لیتر بود که کاهش معناداری درهردو جنس نشان داد (05/0(P=. از 21 بیمار دارای کبد چرب پس از مصرف آب زرشک، 6 مورد دارای درجه II که به درجه I و 15 مورد درجه I به حالت نرمال تغییر وضعیت دادند (05/0p=). نتیجه گیری: با توجه به نتایج: حاضر عصاره زرشک سیاه کاهش معناداری درچربی خون و بهبود کبد چرب ایجاد می کند.

مقدمه: کبدچرب غیرالکلی در افراد جوان و نوجوان ممکن است به عوارض جدی و تاثیرات منفی بر سلامت جسمانی و روانی آنها منجر شود. هدف این مطالعه مروری بررسی میزان شیوع کبدچرب غیرالکلی در افراد 6 تا 18 ساله بود. مواد و روش ها: این مطالعه به روش مرور سیستماتیک و متآنالیز انجام شد. پایگاه های بین المللی Pubmed، Scopus، Emabase و Web of Sciences و پایگاه های ایرانی MagIran و SID از ژانویه 2000 تا ژانویه 2023 جستجو گردید. برای ارزیابی کیفیت مطالعات انتخاب شده از چک لیست Newcastle-Ottawa Scale (NOS) استفاده گردید. برای تخمین شیوع کلی از مدل تصادفی و معیار DerSimonian و Laird و با فاصله اطمینان 95% استفاده شد. برای ارزیابی هتروژنیتی مطالعات از آزمون Q-Cochrane و شاخص I2 و برای اطمینان از ثبات نتایج از تحلیل حساسیت استفاده گردید. از نرم افزار Stata نسخه 12 برای تحلیل داده استفاده شد. یافته ها: پس از جستجوی منابع الکترونیکی و بر اساس معیارها 9 مطالعه برای تحلیل نهایی انتخاب شد. بر اساس امتیاز کسب شده، 7 مطالعه دارای کیفیت خوب و 2 مطالعه دارای متوسط متوسط بودند. بر اساس مدل تصادفی، شیوع کلی کبدچربی غیرالکلی در افراد 6 تا 18 ساله ایرانی 35% با فاصله اطمینان 95% (46%-24%) مشاهده شد. بحث و نتیجه گیری: یافته های مطالعه ما نشان داد که شیوع کبدچرب غیرالکلی در ایران در بین افراد 6 تا 18 ساله بالاست. سیاست گذاران و برنامه ریزان در نظام سلامت ایران باید برنامه های آموزشی را جهت پیشگیری و تشخیص این بیماری را اجرا نمایند.

سابقه و هدف: اگرچه تغییر درشیوه زندگی شامل کاهش وزن وفعالیت بدنی، اساس درمان بیماری کبدچرب غیرالکلی است، اثر انواع فعالیت بدنی بر بیماری کبدچرب به طورکامل شناخته نشده است. هدف کلی پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین تناوبی شدید روی سطوح چربی کبد، آنزیم های کبدی ومقاومت انسولینی درکودکان ونوجوانان مبتلا به کبدچرب غیرالکلی بود. مواد و روش ها: دراین پژوهش تجربی تعداد23نوجوان مبتلا به کبدچرب غیرالکلی به شکل تصادفی در دو گروه تمرین تناوبی شدید وکنترل قرارگرفتند. مداخله ورزشی به مدت هشت هفته در گروه تمرین تناوبی به شکل 30 ثانیه فعالیت دویدن با شدت معین و 30 ثانیه استراحت فعال بود و تمرین سه جلسه درهفته و هرجلسه به مدت36-32 دقیقه با شدت110-100 درصد حداکثر سرعت هوازی انجام شد، درحالی که گروه کنترل دراین مدت هیچ گونه فعالیت منظمی نداشت. متغیرهای مورد اندازه گیری قبل و بعد ازمداخله تمرینی اندازه گیری و از آزمون تحلیل کوواریانس برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: اختلاف معناداری در اوج اکسیژن مصرفی (تناوبی 38/9درصد در مقابل کنترل 62/0 درصد)، درصدچربی بدن (تناوبی25/1-درصد در مقابل کنترل 31/0 درصد) نسبت محیط کمر به لگن (تناوبی24/1-درصد درمقابل کنترل 41/0 درصد) آنزیم هایALT (تناوبی42/12-درصد در مقابل کنترل 84/3 درصد) وAST (تناوبی95/13-درصد در مقابل کنترل 8/4درصد) انسولین (تناوبی37/12-درصد در مقابل کنترل 56/3-درصد) ومقاومت انسولینی (تناوبی (24/15-درصد در مقابل کنترل83/2-درصد) گروه های تمرین تناوبی و کنترل مشاهده شد (P<0. 05)، درحالی که بین سطوح فشارخون وقند خون ناشتای گروه ها اختلاف معناداری بین گروه ها مشاهده نشد (P>0. 05). نتیجه گیری: به نظر می رسد که تمرین های تناوبی شدید با دوره زمانی کوتاه مدت و زمانبندی شده می تواند به عنوان یک مداخله درمانی کمکی برای بهبود کبد چرب غیرالکلی و آنزیم های کبدی کودکان ونوجوانان چاق و دارای اضافه وزن مطرح باشد.

زمینه و هدف: بیماری کبد چرب غیرالکلی نوعی بیماری کبد چرب است که در آن ذخیره چربی در کبد بنا به علت های غیر الکلی افزایش پیدا می کند و با شماری از ریسک فاکتورهای متابولیکی ارتباط دارد. این ریسک فاکتورها شامل مقاومت به انسولین، دیس لیپیدمی و اضافه وزن (بیشترین ارتباط) می باشند و در جمعیت اطفال یکی از شایع ترین بیماری های مزمن کبد محسوب می شود. این مطالعه جهت تعیین شیوع بیماری کبد چرب و ریسک فاکتورهای محتمل در کودکان مراجعه کننده به بیمارستان حضرت علی اصغر تهران انجام شده است. روش کار: تمامی کودکان مبتلا به کبد چرب غیرالکلی که در سال 1398 به بیمارستان کودکان حضرت علی اصغر مراجعه کرده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های سونوگرافی بیمار، گرید کبدچرب و میزان درگیری، اطلاعات موجود در آزمایش ها و پرونده ی این افراد برای بررسی ریسک فاکتور ها جمع آوری شد. سپس اطلاعات را در نرم افزار SPSS V. 22 وارد کرده و با آنالیز آماری درصد فراوانی و ریسک فاکتور های کبد چرب غیر الکلی در این گروه کودکان را بررسی و مقایسه کردیم. یافته ها: در این مطالعه تعداد 5052 کودک شرکت کردند 74 کودک مبتلا به کبد چرب بودند. توزیع سنی افراد زیر ده سال و بالای ده سال تقریبا برابر است. میزان کبد چرب در پسران بیشتر از دختران بود. میزان میانگین BMI در کودکان کبد چرب 6/28 محاسبه گردید. میزان شیوع کبد چرب در کودکان که دارای شاخص توده بدنی بالای 30 بودند بیشترین میزان را داشت. میانگین AST با افزایش گرید کبد چرب افزایش می یابد. میزان FBS در گرید 1 کبد چرب بیشترین مقدار را دارد. با افزایش گرید کبد چرب میانگین ALT افزایش می یابد. نتیجه گیری: در این مطالعه نشان داده شد که میزان شیوع کبد چرب با افزایش توده بدنی افزایش پیدا کرد. همچنین شیوع آن با بیماری های متابولیک در ارتباط است، از این رو می توان پیش بینی کرد که بیماری های قلبی عروقی نیز افازیش می یابد. بنابراین اصلاح شیوه ی زندگی و کنترل چاقی کودکان باید از اولویت های بهداشتی باشد و برنامه هایی در این راستا و در جهت ترغیب کودکان و نوجوانان به داشتن وزن طبیعی ارائه شود.

مقدمه و هدف: بیماری کبدچرب غیرالکلی با رسوب چربی در سلول­ های کبدی مشخص می­ گردد و در صورت عدم کنترل ممکن است سبب فیبروز، سیروز و تخریب سلولی کبد گردد. پژوهش حاضر با هدف تعیین آثار 8 هفته تمرین استقامتی بر شاخص­ های ترکیب بدنی، نیمرخ چربی و کبد چرب در زنان دیابتی مبتلا به کبد چرب غیرالکلی اجرا شد.مواد و روش­ ها: در این مطالعه 30 زن دیابتی (سن 7±53 سال، قد 4±158 سانتی­متر، وزن 9±75 کیلوگرم) دارای کبدچرب غیرالکلی شرکت کردند. آزمودنی­ ها به صورت تصادفی به دو گروه کنترل (15=n) و تمرین (15=n) تقسیم شدند. تمرینات گروه تمرین به صورت دویدن در هر جلسه به مدت 30-45 دقیقه و شدت 60-70 درصد ضربان قلب ذخیره و سه جلسه در هفته و طی هشت هفته اجرا شد. آنزیم­ های کبدی، نیمرخ لیپیدی، قند خون، انسولین، شاخص مقاومت به انسولین، شاخص­ های ترکیب بدن و VO2max پیش و پس از پروتکل تمرینی ارزیابی شد. از روش آماری آنووا با اندازه گیری مکرر جهت تعیین تفاوت­ ها استفاده و سطح معنی­ داری آزمون ­ها P≤0.05 در نظر گرفته شد.یافته­ ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازه­ گیری­ های مکرر نشان داد که اثر تعاملی زمان × گروه در متغیرهای نیمرخ چربی (TG، TC، HDL و LDL)، آنزیم­ های کبدی (ALT و AST)، انسولین، مقاومت به انسولین، VO2max ، WHR، وزن و درصد چربی بدن معنادار می­ باشد. نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که به جز در متغیر HDL که تغییر معناداری نداشت، سایر متغیرهای نیمرخ چربی در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری داشت (P<0.05). همچنین نتایج بین گروهی نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه های کنترل و تمرین، در فاکتورهای قندخون ناشتا، ALT، AST، TG، HDL ،LDL، انسولین، مقاومت به انسولین، VO2max ، WHR، وزن و درصد چربی بدن وجود دارد (P<0.05).بحث و نتیجه­ گیری: این نتایج پیشنهاد می­ کنند که تمرین هوازی با شدت متوسط می­ تواند از طریق جبران اثرات تخریبی دیابت نوع دو و کبدچرب غیرالکلی نقش مهمی را در بهبود این بیمارن ایفا کند. علاوه بر این انجام تمرینات هوازی می­ تواند از پیشرفت بیماری NAFLD جلوگیری کند.

مقدمه: کبد چرب غیرالکلی از آسیب های مزمن کبدی است که شیوع آن در جهان رو به افزایش است. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر عصاره ترکیبی گیاهان خارمریم، کنگرفرنگی و عناب بر کبد چرب غیرالکلی ناشی از به کارگیری رژیم پرچرب در موش های صحرایی بود. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، 40 سر موش صحرایی نر به صورت تصادفی به گروه های شاهد (8 سر) و تغذیه با رژیم پرچرب (32 سر) تقسیم شدند. پس از 4 ماه تغذیه با رژیم پرچرب، موش های مبتلا به کبد چرب به 4 گروه 8 تایی شامل گروه تغذیه با رژیم پرچرب و 3 گروه دریافت کننده عصاره با دوزهای 100، 200 و 400 میلی گرم بر کیلوگرم وزن تقسیم و به مدت 2 ماه تحت تیمار با عصاره قرار گرفتند. در پایان پروفایل لیپیدی، فعالیت آنزیم های کبدی در سرم و هیستولوژی کبد مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: تغذیه با رژیم پرچرب توانست مقادیر کلسترول، تری گلیسرید و کلسترول LDL را افزایش و میزان کلسترول HDL را کاهش دهد (P<0.001). هم چنین، رژیم پرچرب میزان فعالیت آنزیم های آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز و آلکالن فسفاتاز را به میزان 84، 113 و 228 درصد افزایش داد (P<0.001). دریافت عصاره با دوزهای 200 و 400 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن، موجب بهبود وضعیت لیپیدها (P<0.05) و کاهش فعالیت آنزیم های کبدی (P<0.05) شد. یافته های آسیب شناسی کبد، تغییرات ناشی از رژیم پرچرب و درمان با عصاره را تایید کرد. نتیجه گیری: تغذیه با رژیم پرچرب سبب ایجاد کبد چرب غیرالکلی می شود و تیمار با عصاره ترکیبی گیاهان خارمریم، کنگرفرنگی و عناب سبب بهبود شاخص های این بیماری می گردد.

مقدمه: شیوع بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD) به دلیل رشد همه گیر چاقی در حال افزایش است. امنتین یک آدیپوکین ضد التهابی است که به طور ترجیحی توسط بافت چربی احشایی ایجاد می شود. هدف از این مطالعه تعیین سطح سرمی امنتین-1 و ارتباط آن با شاخص توده بدنی، قند خون ناشتا و پروفایل لیپیدها بود. مواد و روش ها: این مطالعه مورد-شاهدی بر روی 70 بیمار مبتلا به بیماری کبد چرب غیر الکلی و 70 شرکت کننده به عنوان شاهد انجام شد. سطح پلاسمایی امنتین-1 با کیت ELISA اندازه گیری شد، و سایر متغیرها با روش های استاندارد تعیین شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافته های ما نشان داد، که بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی، سطح امنتین بالاتری را نسبت به گروه کنترل دارند (05/0< p). شاخص توده بدنی (BMI) و تری گلیسیرید بیماران مبتلا به NAFLD به طور معناداری بالاتر از گروه سالم بود (05/0< p). در این مطالعه، رابطه معکوس بین امنتین-1 با BMI، تری گلیسیرید، LDL-C مشاهده شد (05/0< p). اما با سطح HDL-C ارتباط مثبت نشان داد (05/0< p). در این مطالعه، همبستگی مثبت بین امنتین-1 با FBS در بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی مشاهده شد(05/0< p). بحث و نتیجه گیری: یافته ها نشان داد، که سطح سرمی امنتین-1 در بیماران مبتلا به NAFLD در مقایسه با گروه کنترل، به طور قابل توجهی متفاوت است. میزان امنتین با BMI، LDL-C، HDL-C ارتباط دارد. مقدمه: شیوع بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD) به دلیل رشد همه گیر چاقی در حال افزایش است. امنتین یک آدیپوکین ضد التهابی است که به طور ترجیحی توسط بافت چربی احشایی ایجاد می شود. هدف از این مطالعه تعیین سطح سرمی امنتین-1 و ارتباط آن با شاخص توده بدنی، قند خون ناشتا و پروفایل لیپیدها بود. مواد و روش ها: این مطالعه مورد-شاهدی بر روی 70 بیمار مبتلا به بیماری کبد چرب غیر الکلی و 70 شرکت کننده به عنوان شاهد انجام شد. سطح پلاسمایی امنتین-1 با کیت ELISA اندازه گیری شد، و سایر متغیرها با روش های استاندارد تعیین شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافته های ما نشان داد، که بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی، سطح امنتین بالاتری را نسبت به گروه کنترل دارند (05/0< p). شاخص توده بدنی (BMI) و تری گلیسیرید بیماران مبتلا به NAFLD به طور معناداری بالاتر از گروه سالم بود (05/0< p). در این مطالعه، رابطه معکوس بین امنتین-1 با BMI، تری گلیسیرید، LDL-C مشاهده شد (05/0< p). اما با سطح HDL-C ارتباط مثبت نشان داد (05/0< p). در این مطالعه، همبستگی مثبت بین امنتین-1 با FBS در بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی مشاهده شد(05/0< p). بحث و نتیجه گیری: یافته ها نشان داد، که سطح سرمی امنتین-1 در بیماران مبتلا به NAFLD در مقایسه با گروه کنترل، به طور قابل توجهی متفاوت است. میزان امنتین با BMI، LDL-C، HDL-C ارتباط دارد.