پژوهش حاضر با هدف تدوین و اعتباریابی مقیاس راهبردهای توسعه هندبال ایران انجام شده است. برای انجام این پژوهش، از روش تحقیق ترکیبی استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش، کلیه مدیران وکارکنان ستادی فدراسیون هندبال، صاحبنظران و اساتید دانشگاه، مدیران، مربیان، بازیکنان بزرگسال فعال و بازنشسته تیم ملی و کلیه داوران سطح بین المللی و لیگ برتر با جامعه آماری 200 نفر بود که در بخش کیفی، با روش نمونه گیری هدفمند تعداد 14 نفر انتخاب شدند و در بخش کمی با استناد به جدول مورگان تعداد 130 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها در بخش کیفی از مصاحبه نیمه ساختار یافته و در بخش کمی از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است. روایی و پایایی ابزار تحقیق در هر دوبخش کیفی و کمی بررسی و مورد تایید قرار گرفت. برای تحلیل داده ها در بخش کیفی از روش داده بنیاد و در بخش کمی از روش تحلیل عاملی تأییدی استفاده گردید. نتایج بخش کیفی و کمی پژوهش نشان داد که ابزار تدوین شده جهت راهبردهای توسعه هندبال ایران از پنج مفهوم با 17 مؤلفه تشکیل شده است. همچنین نتایج تحلیل عاملی تائیدی نشان داد که ابزار تدوین شده پژوهش از برازش بسیار مطلوبی برخوردار است. در نهایت پرسشنامه طراحی شده در این مطالعه می تواند به عنوان ابزار مناسبی برای سنجش راهبردهای توسعه هندبال در فدراسیون، هیات ها و باشگاه های هندبال مورد استفاده قرار گیرد.

مقدمه: فرایند جستجوی بینایی، منجر به پیش بینی حرکات حریف در ورزش ها می شود. هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسه دقت پیش بینی و رفتار جستجوی بینایی بازیکنان هندبال در سه موقعیت دفاع بود. مواد و روش ها: در این مطالعه، 20 نفر از بازیکنان هندبال تیم ملی جوانان و پیشگامان اصفهان با دامنه سنی 16 تا 19 سال شرکت نمودند که به روش هدفمند انتخاب شدند. ابتدا فیلم هایی از موقعیت های مختلف بازی توسط پژوهشگر در سه موقعیت (1 × 1، 2 × 2، 3 × 3) ضبط گردید. سپس بازیکنان هندبال این سه موقعیت از وضعیت حمله-دفاع را با عینک ردیابی بینایی مشاهده کردند و پیش بینی بازیکنان در مورد نتیجه موقعیت توپ (فینت-شوت-پاس) به صورت شفاهی توسط پژوهشگر و رفتار جستجوی بینایی آن ها با استفاده از عینک ردیابی بینایی ثبت شد. داده ها با استفاده از آزمون Repeated measures ANOVA و آزمون تعقیبی Bonferroni مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: اختلاف معنی داری در پیش بینی، تعداد و مدت کل تثبیت های بینایی بازیکنان ماهر در سه موقعیت وجود داشت (001/0 = P). پیش بینی، تعداد و مدت تثبیت ها در موقعیت 3 × 3 بهتر از دو موقعیت دیگر بود (001/0 = P). همچنین، بازیکنان برای تشخیص موقعیت به مناطق سر، تنه و دست بازیکن حریف توجه می کردند. نتیجه گیری: هندبالیست های مدافع برای پیش بینی و تشخیص الگوی بازیکن مهاجم در موقعیت 3 × 3 نسبت به موقعیت های 2 × 2 و 1 × 1، بر اطلاعات زمینه ای و کینماتیک بازیکن مهاجم تمرکز می کنند. همچنین، رفتار جستجوی بینایی در موقعیت 3 × 3 بهتر از دو موقعیت دیگر برای بازیکن قابل تشخیص می باشد.

پژوهش حاضر با هدف مدلسازی جذب حامیان مالی در ورزش قهرمانی هندبال کشور انجام گرفت. تحقیق از نوع توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل صاحب نظران (کارشناسان فدراسیون هندبال، روسای هیات های هندبال و ورزشکاران باسابقه هندبال)، متخصصان بازاریابی ورزشی، مدیران لیگ های برتر هندبال آقایان و بانوان و مدیران و کارشناسان فروش و بازاریابی شرکت های حامی مالی موجود لیگ و مسابقات هندبال در سطح کشور به تعداد 206 نفر بود و براساس تعداد گویه ها، به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آنها با استفاده از نظر متخصصان و پایایی آن نیز از طریق ضریب آلفای کرونباخ (96/0=α, ) تایید شد. برای چگونگی توزیع داده ها از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف (K-S) استفاده شد. یافته های تحقیق حکایت از آن دارد که 5 عامل اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی، محیطی، رسانه ها و ارتباطات و مدیریتی-ساختاری به ترتیب شاخص جذب حامیان مالی در ورزش قهرمانی هندبال را به صورت معنا دار و مثبت پیش بینی کردند، بدین ترتیب و با توجه به ضرایب به دست آمده مدل نهایی پژوهش تایید شد. همچنین نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی، از نکویی برازش برخوردار است و موجب جذب حامیان مالی می شود. بر این اساس مدیریت فدراسیون هندبال کشور لازم است که به این 5 مولفه توجه ویژه کرده و زیرساخت های لازم در این فدراسیون را به ویژه با توجه به شرایط و نظام اقتصادی کشور فراهم سازد و در پی ایجاد فضای رقابتی بر آن باشد.

هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر تداخل زمینه ای بر اجرای سه دسته مختلف مهارت های هندبال بوده است. آزمودنی های این تحقیق شامل 48 نفر دانش آموزان مقطع راهنمایی است که هندبال را در حد آموزشگاهی فراگرفته اما تجربه شرکت در تمرینات تیم های هندبال سطوح مختلف و یا سابقه شرکت در مسابقات را نداشته اند و به صورت داوطلبانه در تحقیق شرکت کرده اند. همگی آنها در پیش آزمون شرکت کردند و سپس به صورت تصادفی در 3 گروه مساوی تقسیم شدند و هر گروه مجددا به دو زیر گروه 8 نفری تمرین قالبی و تصادفی تقسیم شدند تا در 8 جلسه با برنامه تمرینی خاص گروه خود به تمرین بپردازند. آنان نهایتا در پس آزمون شرکت نمودند. تکالیف مورد تمرین، شامل شوت ثابت از فواصل 6، 7.5، 9 متری (متغییر تغییر پارامتر)، شوت ثابت، شوت لی و شوت سه گام (متغییر تغییر در مهارت) و شوت ثابت، دریبل و پاس (متغییر تغییر در الگوی حرکتی) بوده است. نتایج نشان داد که تفاوت بین روش های مختلف آرایش و اجرای تمرین در مرحله اکتساب معنی دار نیست، بدین ترتیب نتایج این تحقیق با اتکا به نظر لی و وایت (1990) معلوم می گردد که با توجه به جذابیت ذاتی تکالیف میدانی برای بروز اثر تداخل زمینه ای در این تکالیف به تمرینات قابل توجهی نیاز است.