1مقدمه: فعال سازی خاطرات مرتبط با مواد منجر به تثبیت مجدد خاطره شده و اختلال در این فرایند، با استفاده از روش پرباری حافظه کاری موجب تضعیف خاطره و در نتیجه کاهش ولع مصرف و برگشت اعتیاد می شود. هدف: این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی روش پرباری حافظه کاری بر کاهش ولع القایی و وضوح دیداری هیجانی خاطرات مرتبط با مواد در افراد با اختلال مصرف هرویین انجام شد. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع شبه تجربی با طرح پیش آزمون –پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل است. جامعه آماری مطالعه کلیه بیماران تحت درمان اعتیاد به هرویین با روش سم زدایی استان قم بود.  روش نمونه گیری از نوع قضاوتی با غربالگری به روش مصاحبه بالینی بود که 50 مرد به روش تصادفی ساده به دو گروه آزمون و کنترل اختصاص یافتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات  دموگرافیک، مصاحبه ساختار یافته تشخیصی بر مبنای DSM. 5، آزمون کامپیوتری تصویری ولع مصرف،  مقیاس بصری آنالوگ ولع القایی، مقیاس های بصری آنالوگ وضوح دیداری و هیجانی بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 و آزمون تحلیل واریانس چند متغیری با اندازه گیری مکرر در سطح معنی داری کمتر از (P<0/05) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: میانگین و انحراف معیار ولع القایی گروه آزمون در پس آزمون 5/461±33/20 و گروه کنترل 5/395±72/8 بود که این تفاوت معنی دار بود (P<0/0001).  همچنین میانگین و انحراف معیار وضوح دیداری گروه آزمون در پس آزمون 6/989±62/80 و گروه کنترل 5/420± 98/4 بود که این تفاوت معنی دار بود (P<0/001). میانگین و انحراف معیار وضوح هیجانی گروه آزمون در پس آزمون 6/989±62/80  و گروه کنترل 5/420±98/4 که این تفاوت نیز معنی دار بود (P<0/0001).   نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد اختلال در تثبیت مجدد خاطرات مبتنی بر حافظه کاری بر کاهش ولع القایی و کاهش وضوح دیداری – هیجانی خاطرات هرویین مؤثر است و احتمالاً بر کاهش عود مجدد تأثیر خواهد داشت. این نتایج در بهبود درمان های پرهیزمدار اعتیاد کمک کننده خواهد بود.

مقدمه: سو مصرف (اعتیاد) از معضلات عمده جوامع منجمله کشور ما است و منجر به بسیاری از مشکلات اقتصادی اجتماعی شده و دستیابی به راه حل موثری برای رفع این معضل از اهمیت بالایی برخوردار است. پروتکلهای درمانی زیادی همچون درمان جامعه مدار (T.C) Therapeutic Community برای درمان معتادین و بهبود وضعیت روانشناختی آنان مطرح شده است. در مطالعات دیده شده است که مسایل روانی توام با سو مصرف مواد می تواند باعث شکست درمانی و عود اختلاف شود. لذا در این پژوهش ما تاثیر اقامت در مرکز T.C بر وضعیت روانی معتادان را مورد بررسی قرار می دهیم.روش کار: در یک مطالعه تجربی با انجام پیش آزمون – پس آزمون 30 فرد معتاد، از نظر وضعیت روانی قبل و بعد از اقامت در T.C با مقیاس Scl-90-R مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS توسط آزمون آماری Paired t-test مورد تحلیل قرار گرفت.نتایج: در این مطالعه تفاوت معنی داری (P<0.005) در وضعیت روانی معتادین به جز ترس مرضی قبل و بعد از اقامت در T.C مشاهده شد.نتیجه گیری: نتایج ما نشان داد که درمان T.C یک برنامه درمانی موثر در تغییر بهبود وضعیت روانی معتادین است که این بهبودی به احتمال زیاد می تواند در کاهش تمایل بیمار نسبت به برگشت به مواد و عود موثر باشد.

سابقه و هدف: وابستگی به مواد مخدر افیونی، یکی از مشکلات مهم بهداشتی در کشور ما به شمار می رود. مطالعات متعدد نشان داده است اکثر بیماران وابسته به این مواد دچار اختلالات روانی همراه دیگری نیز می باشند. هدف از این مطالعه بررسی اختلالات روانی در بیماران وابسته به مواد مخدر افیونی و مقایسه این اختلالات بین دو گروه بیمار وابسته به تریاک و هروئین بود. مواد و روش ها:در این مطالعه مقطعی - توصیفی، 192 بیمار مرد وابسته به مواد مخدر افیونی که برای ترک وابستگی در بخش تشخیص دوگانه بیمارستان شهید بهشتی کرمان بستری شده بودند پس از ثبت خصوصیات جمعیت شناختی از طریق آزمون استاندارد SCL-90-R مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافته ها: میانگین سنی جمعیت مورد مطالعه 67/7± 92/33 سال بود و در کلیه مقیاس های  SCL-90-R، بیمار و یا در وضعیت مرزی ارزیابی گردیدند. نمره مقیاس های وسواس و اجبار، اضطراب، ترس مرضی، روان پریشی، جمع علایم (PST) و ضریب کلی علایم مرضی (GSI) به صورت معنی دار در بیماران وابسته به هروئین از بیماران وابسته به تریاک بیشتر بود (P<0.05). نتیجه گیری: توصیه می شود کلیه بیماران وابسته به مواد مخدر افیونی از نظر وجود اختلالات روانی همراه بررسی گردند. بیماران وابسته به هروئین در مقایسه با بیماران وابسته به تریاک، از اختلالات روانی بیشتری رنج می برند و احتیاج به توجه بیشتری دارند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف: ولع مصرف، هسته مرکزی پدیده اعتیاد را تشکیل می دهد. ولع مصرف عامل ادامه سوء مصرف مواد و همچنین بازگشت به اعتیاد پس از دوره های درمانی است. لذا بررسی عوامل ایجاد کننده ولع مصرف در جهت اتخاذ شرایطی برای دوری از آنها یا تضعیف آنها یکی از مهمترین نقاط مورد توجه در پژوهش های حیطه اعتیاد می باشد. در میان روش های القای ولع مصرف، مواجهه با علایم تصویری مرتبط با پدیده سوء مصرف مواد از مهمترین و تاثیر گذارترین راه ها به شمار می رود. شناسایی و بررسی این علایم و نشانه های تصویری که وابستگی بالایی به فرهنگ جامعه و روش های اختصاصی بومی سوء مصرف مواد دارند از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است. در این مطالعه تلاش شده است این شاخص ها برای معتادین تزریقی هرویین ایرانی تعیین و اثرسنجی شوند. روش: در این مطالعه مقطعی پس از شناسایی ده عامل اصلی تصویری ایجاد کننده احتمالی ولع مصرف، برای هر عامل پنج تصویر در شرایط مختلف تهیه شد. 50 موقعیت حاصل به قید قرعه شماره گذاری شده و با نمایش تصادفی آنها از آزمودنی ها خواسته می شد برای هر تصویر بر اساس میزان تحریک کنندگی آن برای مصرف نمره ای از 0 تا 9 در نظر بگیرند. میزان تاثیرگذاری کلی تصاویر نیز بعد از اتمام نمایش کل تصاویر انجام شد. در این مطالعه 32 معتاد مرد تزریقی با میانگین سنی 34 سال و میانگین مدت اعتیاد تزریقی 6 سال قبل از ورود به دوره های درمانی با رضایت شخصی شرکت نمودند. یافته ها: تحلیل نتایج مشخص ساخت بالاترین تاثیرگذاری مربوط به خود هرویین (بسته بندی شده یا آماده)، سوزن تزریق و عمل تزریق می باشد. همچنین بررسی های آماری مشخص ساخت میزان کلی یا جزیی تاثیرپذیری از تصاویر با طول دوره اعتیاد ارتباط معنی داری ندارد. بررسی نتایج میزان تاثیرگذاری کلی تصاویر، نشانگر توانایی بالای این روش القای ولع در ایجاد تمایل به مصرف در حد «زیاد» بود. اما این تصاویر در ایجاد علایم جسمانی قطع مصرف مانند دل پیچه یا تعریق در حد «کم» عمل کردند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشانگر کارآیی بالای تصاویر در القاء ولع مصرف می باشند. هر چقدر تصاویر ارتباط معنایی و زمانی بیشتری با لحظه اوج لذت در هنگام تزریق هرویین داشته باشند، توانایی بیشتری نیز در القای ولع مصرف خواهند داشت. در این میان اسکناس های هزار تومانی به عنوان واحد خرید هرویین نیز توانایی القای ولع مصرف قابل توجهی در این مطالعه از خود نشان دادند.

مقدمه: وابستگی به مواد مخدر افیونی، یکی از مشکلات مهم بهداشتی در کشور ما به شمار می رود. مطالعات متعدد نشان داده است که اکثر بیماران وابسته به این مواد دچار اختلالات روانی همراه نیز می باشند. هدف از این مطالعه بررسی اختلالات روانی در بیماران وابسته به مواد مخدر افیونی و مقایسه این اختلالات بین دو گروه بیمار وابسته به تریاک و هروئین بود. روش کار: در این مطالعه مقطعی ـ توصیفی 192 بیمار مرد وابسته به مواد مخدر افیونی که برای ترک وابستگی در بیمارستان شهید بهشتی کرمان بستری شده بودند بطور تصادفی انتخاب شدند. پس از ثبت خصوصیات جمعیت شناختی نمونه مورد مطالعه، اختلالات روانی آنها از طریق آزمون استاندارد SCL-90-R مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصله با استفاده از آزمون های کای اسکوئر و آنالیز واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و P<0.05 سطح معنی دار در نظر گرفته شد. نتایج: میانگین سنی نمونه مورد مطالعه 7.67±33.92 سال بود و در کلیه مقیاس های SCL-90-R در وضعیت بیمار و یا در وضعیت مرزی ارزیابی گردیدند. نمره مقیاس های وسواس و اجبار، اضطراب، ترس مرضی، روان پریشی، ضریب کلی علایم مرضی (GSI) و مجموع علایم مثبت مرضی (PST) به صورت معنی داری در بیماران وابسته به هروئین از بیماران وابسته به تریاک بیشتر بود (P<0.05).بحث و نتیجه گیری: توصیه می شود کلیه بیماران وابسته به مواد مخدر افیونی از نظر وجود اختلالات روانی همراه بررسی گردند. درمان اختلالات روانی همراه می تواند نتیجه درمان اعتیاد را بهبود بخشد. بیماران وابسته به هروئین به نسبت بیماران وابسته به تریاک، از سایکوپاتولوژی بیشتری رنج می برند و احتیاج به توجه بیشتری دارند.

سابقه و هدف: در ایجاد وابستگی به مواد مخدر سیستم­های گلوتامینرژیک و دوپامینرژیک مغز اهمیت زیادی دارد. گزارش شده که اسید اسکوربیک به عنوان یک میانجی عصبی از انتهای نورون­های گلوتامبرژیک ترشح شده و مقدار آزاد شدن اسید گلوتامیک و دوپامین را تنظیم می­کند. هدف از مطالعه حاضر این بوده که آیا اسید اسکوربیک قادر است ایجاد وابستگی به هرویین را به تاخیر انداخته و یا از بین ببرد؟مواد و روش­ها: موش­های صحرایی نر از نژاد ویستار و با وزن 30± 300 گرم انتخاب شدند و به روش جراحی، در ورید ژوگولار آنها یک کانول کوچک جایگذاری و ادامه کامول از زیر پوست گردن هدایت شد و در پشت سر حیوان به استخوان جمجمه محکم گردید. مطالعه در سه گروه سالین، هرویین و اسید اسکوربیک انجام شد. پس از طی دوره بهبودی به مدت 4 روز، از طریق روش خودتزریقی وریدی، سالین یا هرویین هیدروکلراید با غلظت 1mg/mlبه حیوان داده شد (زمان خلاصی = 10 ثانیه، FR=1,0.1 mg/infusion).در گروه اسید اسکوربیک، 30 دقیقه قبل از خود تزریقی هرویین مقدار 300mg/kg اسید اسکوربیک به شکل داخل صفاقی تزریق و اثر آن بر خود تزریقی هرویین بررسی شد. روش گرفتن هرویین، فشار دادن پدال مخصوصی بود که در قفس خود تزریقی تعبیه شده بود و تعداد پدال­های فشرده شده در مدت 2 ساعت از طریق فیزیوگراف ثبت و در روزهای مختلف و گروه­های مختلف با هم مقایسه شد.یافته­ها: نتایج نشان داد که بین تعداد پدال­های غیرفعال در سه گروه تفاوت معنی­داری وجود ندارد ولی تعداد پدال­های فعال در تمامی گروه­ها با هم تفاوت معنی­داری داشت (P<0.001).نتیجه­گیری: اسید اسکوربیک، پدیده بروز وابستگی به هرویین را به تاخیر انداخته و تمایل حیوان به خود تزریقی را کاهش می­دهد. با مطالعه دقیق­تر احتمالا می­توان از اسید اسکوربیک در جلوگیری از ایجاد اعتیاد به مواد مخدر و درمان اعتیاد در انسان استفاده کرد.

سابقه و هدف: با توجه به اثرات زیانبار مواد مخدر بر بعضی از اعضای بدن، بررسی تغییرات بافت کبد در اثر مصرف هرویین به عنوان پرمصرف ترین ماده مخدر در ایران ضروری به نظر می رسد.روش بررسی: در این پژوهش تجربی، 30 سر موش سوری به سه گروه کنترل و دو گروه تجربی I و II تقسیم شدند. پس از وابستگی گروههای تجربی به هرویین با دوز 50mg/kg به روش تزریق داخل صفاقی، به گروه تجربی I محلول همگن سرم فیزیولوژی و آبلیمو به همراه هرویین به میزان 5mg/kg (دوز کم) و به گروه تجربی II محلول همگن فوق همراه هرویین به میزان 5 mg/ml (دوز زیاد) اضافه گردید و تا 40 روز تزریق ادامه یافت. جهت مطالعه ساختار بافتی کبد ابتدا موشها را بیهوش کرده و پس از خارج کردن کبد، نمونه ها مورد مطالعه قرار گرفتند.یافته ها: در مقایسه بین گروههای کنترل، تغییراتی از نظر بافتی مشاهده نگردید ولی بین گروههای تجربی و کنترل تغییراتی به صورت پرخونی در سیاهرگ مرکز لوبولی، وجود سلولهای التهابی در فضای پورت و پارانشیم اطراف آن، نامنظمی در آرایش هپاتوسیت ها، بزرگ شدن هسته، دو هسته ای شدن سلولها، بزرگ شدن سینوزوئیدها و بالاخره تغییرات ترمیمی در بافت کبد دیده شد.نتیجه گیری: با توجه به تغییراتی که هرویین خیابانی بر بافت کبد ایجاد می کند لازم است این نکته به عنوان یکی دیگر از خطرات ناشی از مصرف اوپیوئیدها معرفی گردد.

مقدمه: سنجش های ایمنی برای تشخیص و تعیین مقدار اپیوییدها در خون و سایر مایعات بیولوژیک بر مبنای آنتی بادی ها می باشد. در این مطالعه تولید آنتی بادی منوکلونال علیه مورفین مدنظر بود.روش بررسی: تولید آنتی بادی منوکلونال علیه مورفین در موش طبق روش استاندارد هیبریدوما انجام گرفت. بدین منظور، پنج سر موش BALB/c ماده 6 تا 8 هفته ای با مشتق 6- مورفین همی سوکسینات کونژوگه با آلبومین سرم گاوی کاتیونیزه شده ایمن سازی گردیدند. سلول های لنفوسیت B طحال موش های ایمن شده با سلول های میلومایی موشی (Sp2/0) با استفاده از پلی اتیلن گلیکول با یکدیگر ادغام شدند. سلول های هیبریدوما با رقیق سازی حد تک کلون و تکثیر داده شدند. کلاس و زیر کلاس آنتی بادی منوکلونال توسط کیت ایزواستریپ شرکت Roche تعیین شد. به منظور تخلیص آنتی بادی از افینیتی کروماتوگرافی پروتئینG  استفاده گردید. افینیتی آنتی بادی به روش Beatty سنجیده شد. واکنش های متقاطع آنتی بادی تولیدی با مولکول های شبه مورفین تعیین گردید.نتایج: از بین 3 کلون ترشح کننده آنتی بادی علیه مورفینBSA- بعد از سه بار رقیق سازی یک کلون مترشحه پایدار به دست آمد. کلاس آنتی بادی حاصل از نوع IgG2b و زنجیره سبک آن از نوع لامبدا (λ) بود. افینیتی آنتی بادی حاصل برای مورفین برابر با 2.8x109M-1 بود. تیتر آنتی بادی در محیط رویی سول های هیبریدما 1:400 بود. این آنتی بادی هیچ واکنش متقاطعی با هرویین، نالوکسان، نالتروکسان و پاپاورین نشان نداد.نتیجه گیری: آنتی بادی منوکلونال تولیدی علیه مورفین از افینیتی و ویژگی مناسبی برخوردار بود و با هرویین واکنش متقاطعی نشان نداد. بنابراین این آنتی بادی در طراحی روش های سنجش ایمنی برای تشخیص مورفین در مایعات بیولوژیک می تواند مورد استفاده قرار گیرد.