در سال های اخیر توجه خاصی به پرورش و تولید طیور گوشتی شده است. در این راستا استفاده از گیاهان دارویی به عنوان بهبوددهنده های رشد مورد توجه قرار گرفت. خاصیت هیپولیپیدیمیک و آنتی اکسیدانی بسیاری از گیاهان دارویی و عصاره های آنها به اثبات رسید. هدف از این پژوهش، مقایسه اثر هیپولیپیدیمیک پنج عصاره گیاهی و آنتی بیوتیک ویرجینیامایسین به عنوان بهبوددهنده های رشد در صنعت طیور است. تعداد 720 قطعه جوجه گوشتی نر سویه راس به طور تصادفی به 9 تیمار و 4 تکرار (تعداد 20 پرنده در هر تکرار) تقسیم شدند. تیمارها به ترتیب شال: عصاره آویشن (Thymus vulgaris)، سیر (Allium sativum)، کاکوتی (Thymus kotschyanus)، مریم گلی (Salvia officinalis)، نعناع (Mentha piperita)، مخلوط آویشن و نعناع و تیمار مخلوط کاکوتی و مریم گلی با دوز مصرف 1%، آنتی بیوتیک ویرجینیامایسین با دوز مصرف 15 ppm و گروه شاهد بدون هیچ یک از افزودنی ها بود. کلسترول تام (TC)، تری گلیسرید (TG)،-LDL کلسترول (LDL) و - HDLکلسترول (HDL) سرم در پایان دوره پرورش (42 روزگی) تعیین شدند. بین عصاره های استفاده شده عصاره سیر به طور معنی داری TC، TG و LDL را کاهش و سطح HDL را افزایش داد. نسبت هتروفیل به لنفوسیت تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت و بالاترین و پایینترین نسبت فوق به ترتیب در تیمارهای نعناع و سیر مشاهده شد. البته عصاره های گیاهی استفاده شده فاکتورهای خونی را در مقایسه با گروه های آنتی بیوتیک و شاهد، بهبود دادند.

امروزه تقویت سیستم ایمنی جوجه های گوشتی با افزودن مکمل های غذایی رویکرد جدید محقیقین است. به منظور بررسی اثر بتاگلوکان مخمر بر انفجار تنفسی هتروفیل (آزمایش احیای نیتروبلوتترازولیوم) به عنوان شاخصی از سیستم ایمنی ذاتی جوجه های گوشتی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با استفاده از 162 قطعه جوجه گوشتی یک روزه انجام گردید. تیمارهای آزمایش عبارت بودند از: سطوح بتاگلوکان (به میزان صفر، 0.04% و 0.08% در جیره پایه) و فاکتور جنس (نر و ماده). در پایان دوره از تکرارهای تیمارهای مختلف آزمایش، نمونه خونی اخذ و آزمایش احیای نیتروبلوتترازولیوم انجام شد. نتایج آزمایش انفجار تنفسی نشان داد که سطح 0.04% بتاگلوکان در پایان دوره به طور معنی داری موجب افزایش میانگین انفجار تنفسی هتروفیل ها شد (0.05>p). همچنین، میانگین انفجار تنفسی در جنس نر نیز به طور معنی داری بیشتر از جنس ماده بود ولی، اثر متقابل دو فاکتور بتاگلوکان و جنس معنی دار نبود. بنابراین، استفاده از بتاگلوکان به میزان 0.04% جیره موجب بهبود سیستم ایمنی ذاتی طیور گوشتی می شود.

مقدمه: امروزه با توجه به شیوع بالای اختلال های عملکرد تیروئید و علایم غیراختصاصی آن، آزمونهای سنجش عملکرد تیروئید به وفور درخواست می شوند. مواجهه با نتایج غیرطبیعی یا عدم همخوانی نتیجه آزمون های تیروئید با هم دور از انتظار نیست. به علاوه، اشتباه تکنیکی ممکن است به علت نقایص ذاتی این روش ها باشد. هیچ روش آزمایشگاهی بی نقص نیست و تکنیک های سنجش هورمون های تیروئید از این قاعده مستثنی نیستند. با توجه به اینکه در روش های رایج از یک یا دو آنتی بادی نشان دار (با منشا حیوانی، معمولا موش) برای سنجش هورمون مورد نظر استفاده می شود، مواد تداخل گر می توانند با این آنتی بادی ها واکنش داده، نتایج کاذب ایجاد نمایند. این نتایج اشتباه منجر به تشخیص نادرست و در نتیجه انجام اقدام های تشخیصی و درمانی نا به جا می گردد. تا کنون موارد متعددی از این گونه تداخل ها گزارش شده است.مواد و روش ها: این گزارش اختصاص دارد به زنی 47 ساله با شکایت غیراختصاصی مطرح کننده پرکاری تیروئید که قبلا به علت T3 بیش از 2.5 برابر حد بالای طبیعی مورد بررسی های تشخیصی اضافی و انجام درمان های متفاوت قرار گرفته است.یافته ها: پس اثبات یوتیروئیدی وی، آزمایش های تکمیلی منجر به شناسایی نوع آنتی بادی تداخل کننده از نوع آنتی بادی های هتروفیل و از دسته IgG در سرم وی شد.نتیجه گیری: این مورد در حد اطلاع نگارنده و با مرور مقاله های ارایه آمده، اولین مورد گزارش تداخل ناشی از آنتی بادی های هتروفیل در سنجش T3 به روش رادیوایمونواسی (RIA) می باشد. قبل از این موارد متعددی از تداخل اتوآنتی بادی ها در سنجش T4 و T3 به روش RIA گزارش شده است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

به منظور بررسی اثر افزودن سیاه دانه به جیره در عملکرد، پاسخ ایمنی و برخی فراسنجه های خونی، از 192 قطعه جوجه یک روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار، چهار تکرار و دوازده مشاهده در هر تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل سطوح افزایشی صفر (تیمار شاهد)، 0/4، 0/8 و 1/2 درصد سیاه دانه بود. در دوره رشد و کل دوره پرورش، وزن بدن در پرندگانی که جیره حاوی 0/4 و 0/8 درصد سیاه دانه مصرف کردند، بیشتر از پرندگان شاهد بود (P<0/05). افزودن سیاه دانه به جیره اثری بر مصرف خوراک و ضریب تبدیل غذایی در دوره های آغازین، رشد و کل دوره پرورش نداشت. وزن بورس فابرسیوس و تیموس در پرندگانی که 0/4 و 0/8 درصد سیاه دانه در جیره خود دریافت کردند، بیشتر از پرندگان شاهد بود (P<0/05). وزن کبد در پرندگان مربوط به تیمار 0/4 درصد سیاه دانه بیشتر از شاهد بود (P<0/05). افزودن سیاه دانه به جیره باعث کاهش معنادار غلظت گلوکز، تری گلیسرید، کلسترول و LDL و افزایش میزان HDL سرم خون شد (P<0/05). در پرندگانی که در جیره خود سیاه دانه دریافت کردند تعداد گلبول های سفید افزایش و نسبت هتروفیل: لنفوسیت کاهش یافت (P<0/05). توان آنتی اکسیدانی تام پلاسمای خون در پرندگانی که0/4 و 0/8 درصد سیاه دانه دریافت کردند، بیشتر از شاهد بود (P<0/05). به طور کلی، استفاده از سیاه دانه تا سطح 0/8 درصد در جیره، ضمن بهبود عملکرد، فعالیت سیستم ایمنی و توان آنتی اکسیدانی تام خون جوجه های گوشتی را افزایش می دهد.

سابقه و هدف: اغلب موارد در بیماران منونوکلئوز عفونی Anti-i قابل تشخیص می باشد که از نوع IgM بوده، در حرارت 4oc تا 22oc واکنش می دهد و در تیتر بالا حتی در حرارت 37oC نیز واکنش می دهد. هدف این مطالعه بررسی میزان حساسیت آزمایش ها در جهت تعیین آنتی بادی از یک سو و تعیین میزان تغییرات خونی و شناسایی آنتی بادی Anti-i از سویی دیگر جهت شناخت بیماری منونوکلئوز عفونی از جنبه های هماتولوژی و سرولوژی می باشد.مواد و روش ها: مطالعه انجام شده از نوع توصیفی بود. در این مطالعه از گلبول قرمز خون اسب (کیت مونوچک) و گلبول قرمز خون گوسفند (کیت پل ـ بونل دیویدسون) جهت تعیین آنتی بادی هتروفیل و از خون بند ناف جنین از گروه خون O جهت تعیین آنتی بادی Anti-i استفاده گردید. بدین منظور سوسپانسیون های مختلفی جهت انجام آزمایش ها تهیه شد. به منظور بررسی های سرولوژیکی از روش های منواسپات، پل ـ بونل دیویدسون و آگلوتیناسیون و جهت انجام بررسی های هماتولوژی از روش های دستی شمارش گلبول های سفید و روش شمارش افتراقی استفاده گردید.یافته ها: مطالعه بر روی 90 بیمار مبتلا به منونوکلئوز عفونی انجام شد. در حدود 44% موارد تیتر آنتی بادی کمتر یا مساوی 1.40 بود که در مقایسه با نمونه کنترل (که حدود %6 می باشد) درصد بالایی را نشان داد. نتایج حاصل از آزماش پل ـ بونل دیویدسون نشان دادن که عیار آنتی بادی بعد از جذب توسط خوکچه هندی در 34% از بیمـاران بیشتر یا مساوی 1.40 بود در صورتی که در نمونه کنترل در هیچ کدام از موارد عیار آنتی بادی کمتر یا مساوی 1.40 مشاهده نشد. بعد از جذب آنتی بادی ها توسط گلبول قرمز گاو در نمونه های مبتلایان به بیماری در 76% موارد عیار آنتی بادی صفر در صورتی که در نمونه های کنترل این میزان حدود 55% بود. با بررسی شمارش گلبول های سفید از بیمارانی که آزمایش پل ـ بونل دیویدسون مثبت داشتند، افزایش14×109 cell/l-15×109cell/l  در غالب موارد مشاهده گردید و بنابراین در سه دامنه سنی مورد آزمایش، تعداد گلبول های سفید افزایش قابل توجهی داشتند. در بررسی شمارش نسبی لنفوسیت ها لنفوسیتوز در سنین مختلف 50% و بررسی لنفوسیت های آتیپیک بالای 10% بود. بررسی در مورد Anti-i و Anti-I مؤید این مطلب بود که هیچ گونـه آگلوتیناسیون در دمای 4oc و 22oc با استفاده از خون oi بند ناف و OI گلبول قرمز بالغین ملاحظه نمی گردد.نتیجه گیری: نتایج حاصل از آزمایش های سرولوژیکی بیانگر هم خوانی در آزمایش های تشخیص افتراقی منواسپات و پل ـ بونل دیویدسون بود. نتایج حاصل از بررسی هماتولوژیکی بر روی نمونه هایی که آزمایش پل ـ بونل دیویدسون مثبت داشتند دال بر تغییرات خونی قابل توجهی از نظر تغییر میزان گلبول سفید، افزایش لنفوسیت ها و پیدایش لنفوسیت آتیپیک بود. با مجاور نمودن گلبول های قرمز بند ناف (cord cell) oi به تمام سرم های بیماران در درجه حرارت 4oc و 22oc و 37oc آگلوتیناسیون واضح و روشنی مشاهده نشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید. لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.