واریته برنج دمسیاه که دارای کیفیت پخت عالی است تقریبا دیررس بوده و دارای ریشک بلند می باشد. این تحقیق با هدف القا زودرسی و حذف ریشک در این واریته از سال 1374 الی 1378 اجرا گردید. بذور به طور جداگانه با اشعه گاما در دزهای 100، 200 و 300 گری و همچنین با دی متیل سولفات(DMS)  در غلظت های %0.1، %0.2 و %0.3 به مدت 24 ساعت در دمای اتاق تیمار شدند. در پایان سال اول تعدادی بوته از هر تیمار انتخاب و خوشه اصلی آن ها برای کشت در نسل M2 به صورت خوشه به ردیف برداشت گردید. در نتایج آزمایشی تیمارهایDMS  اختلاف معنی دار مشاهده نگردید، لذا این تیمارها از آزمایش حذف شدند. در نسل دوم (M2)، چهار توده زودرس E1 الی E4  از تیمارهای اشعه گاما به دست آمد که برای رسیدن دارای تفرق بودند. توده E1 برای فقدان ریشک نیز دارای تفرق بود. در نسل M3، لاین های موتان از نظر ارتفاع گیاه، طول خوشه، تعداد ساقه و زمان رسیدن مورد مطالعه قرار گرفتند. در نسل M4، لاین زودرس E3 نسبت به شاهد حدود 15 روز زودرس تر بوده و از نظر ارتفاع گیاه نیز با شاهد دارای اختلاف معنی دار بود. لاین بدون ریشک علاوه بر فقدان ریشک نسبت به شاهد کوتاه تر و زودرس تر بود. در نسل M5، مقایسه عملکرد و بررسی صفات لاین موتان زودرس (E3) و لاین موتان بدون ریشک (AW) و شاهد در رشت و تنکابن بین سال های 1378 و 1379 انجام گرفت. صفات مورد مطالعه عبارت بودند از: ارتفاع گیاه، تعداد ساقه، طول بالاترین و طول دومین میان گره، طول و عرض برگ پرچم، طول دوره خوشه دهی و رسیدن، طول و قطر دانه، باروری سنبلچه، تعداد دانه در خوشه، عملکرد، وزن 100 دانه، درصد آمیلوز، دمای ژلاتینه شدن و قوام ژل. آزمون F برای طول دومین میان گره، طول دوره خوشه دهی، باروری سنبلچه، درصد آمیلوز، دمای ژلاتینه شدن و قوام ژل معنی دار نبود. همبستگی بین طول دوره خوشه دهی و طول دوره رسیدن که معمولا در ژنوتیپ های برنج مثبت و معنی دار است در این تحقیق معنی دار نبود. با توجه به همبستگی بالای بین عملکرد و وزن 100 دانه (** (r=0.7، اصلاح عملکرد از طریق وزن 100 دانه امکان پذیر به نظر می رسد. لاین های موتان زودرس و بدون ریشک گرچه از نظر طول دوره رسیدن با یکدیگر اختلاف معنی دار نداشتند ولی وزن 100 دانه و تعداد دانه در خوشه لاین موتان بدون ریشک برتر از لاین موتان زودرس بود.

در بررسی هایی که به منظور شناسایی فون بال ریشک داران سویا در استان گلستان طی ســال های 1378 و 1379 به عمل آمد، در مجموع 14 گونه از 8 جنس و 3 خانواده شناسایی گردیدند. طبق نتایج این بررسی، Thrips tabaci با فراوانی نسبی 71 درصد و انبوهی نسبی 5/45 درصد به عنوان گونه غالب در مزارع سویای استان انتشار دارد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

ریشک زدایی شلتوک با استفاده از ماشین ریشک زن فرایندی است برای افزایش یکنواختی در آهنگ تخلیه و انتقال شلتوک از مخازن، بالابرها، و ناودانی ها. در این تحقیق، اثر رقم و سرعت گردشی تیغه های ریشک زن و نیز تاثیر رطوبت شلتوک بر پارامترهای عملکردی ماشین ریشک زن بررسی شده است. داده ها بر اساس آزمایش فاکتوریل با سه فاکتور رقم در دو سطح (هاشمی و بینام)، سرعت گردشی تیغه های ریشک زن در پنج سطح (600، 700، 800، 900، و 1000 دور بر دقیقه)، و رطوبت شلتوک در چهار سطح (9، 11، 13، و 15 درصد بر پایه تر) بر پایه طرح کاملا تصادفی در سه تکرار جمع آوری شد. نتایج نشان داد که اثر رقم در سطح احتمال 5 درصد بر بازده ریشک زنی و در سطح احتمال 1 درصد بر ترک دانه، اثر سرعت گردشی بر بازده ریشک زنی، شلتوک شکسته، و پوست کنده در سطح احتمال 1 درصد و بر ترک دانه در سطح احتمال 5 درصد، و اثر رطوبت بر بازده ریشک زنی و شلتوک شکسته در سطح احتمال 1 درصد معنی دار است. با افزایش سرعت گردشی تیغه از 600 به 1000 دور بر دقیقه، بازده ریشک زنی ماشین ریشک زن از 45.33 به 80.33 درصد، شلتوک شکسته از 0.59 به 1.14 درصد، شلتوک پوست کنده از 0.56 به 1.11 درصد، و شلتوک ترک دار از 5.50 به 7.67 درصد افزایش می یابد. با افزایش رطوبت شلتوک از 9 به 15 درصد بر پایه تر، بازده ریشک زنی ماشین ریشک زن از 75.03 به 57.90 درصد، شلتوک شکسته از 0.92 به 0.77 درصد، شلتوک پوست کنده از 0.81 به 0.74 درصد، و شلتوک ترک دار از 6.73 به 6.10 درصد کاهش می یابد. بازده ماشین در ریشک زنی رقم هاشمی به طور معنی دار بیش از شلتوک رقم بینام است. در فرایند ریشک زنی شلتوک دو رقم مورد آزمایش سرعت گردشی حدود 800-700 دور بر دقیقه و رطوبت 11-9 درصد بر پایه تر مناسب می باشد.

ژن های Vrn کنترل عادت رشدی گندم (بهاره و پائیزه) را بر عهده دارند. علاوه بر این، این ژن ها نقش کلیدی در زمان گلدهی و زودرسی گندم ایفا می نمایند و در پژوهش های تحمل به خشکی بسیار مورد توجه هستند . در پژوهشی که به منظور ایجاد لاین های ایزوژن برای ژن های Vrn-B1 و Vrn-D1 طراحی شده بود، در نسل BC5F5 حاصل از تلاقی برگشتی روشن (والد گیرنده) و اکسکلیبر (والد بخشنده) مشخص شد برخی از لاین های ایزوژن دارای ریشک هستند. از آنجا که والد تکراری بی ریشک و زمینه ژنتیکی لاین های ایزوژن با احتمال 99/99 درصد مشابه بود احتمال این که ژن کنترل کننده ریشک مستقل از دو ژن مورد نظر باشد رد شد. مشخص شد لاین­های ایزوژن ریشک دار و بدون ریشک به ترتیب حامل آلل Vrn-D1 و Vrn-D1a هستند. بنابراین مشخص شد ژن کنترل کننده ریشک و ژن Vrn-D1 با هم ارتباط دارند و دو فرضیه لینکاژ ژنتیکی و پلیوتروپی مطرح شد. برای یافتن دلیل ژنتیکی این ارتباط، علاوه بر ارقام روشن و اکسکلیبر، ارقام رخشان، شاه­پسند، مهدوی و کل­حیدری نیز مورد ارزیابی ژنتیکی قرار گرفتند. نتایج این ارزیابی ها نشان داد ارقام ریشک دار شاه پسند، مهدوی و کل­حیدری دارای ژنوتیپ Vrn-D1/Vrn-D1 و رقم ریشک دار رخشان دارای ژنوتیپ Vrn-D1a/Vrn-D1a است. از این رو فرضیه پلیوتروپی رد و مشخص شد ژنی که با فاصله نزدیک از Vrn-D1 قرار دارد ریشک داری را کنترل می نماید. فاصله این دو ژن چنان کم است که در 14 نسل تکثیر جنسی، بین آن ها کراسینگ اور رخ نداده است. مکان ژنی Vrn-D1 بر روی کروموزم 5D قرار دارد و آلل Vrn-D1a عادت رشدی بهاره را کنترل می نماید. سه ژن شناخته شده بر روی کروموزوم های 4A، 5A و 6B ریشک داری را کنترل می نمایند و تا کنون ژن شناخته شده مهمی بر روی کروموزم 5D شناسایی نشده است. بنابراین، ژنی که با فاصله کمی از Vrn-D1 قرار دارد و ریشک داری را کنترل می نماید تا کنون ناشناخته باقی مانده است. در این پژوهش مشخص شد فنوتیپ بی ریشک بودن با آلل Vrn-D1a لینکاژ دارد. از آنجا که بی ریشک بودن صفت مطلوبی نیست، پیوستگی این دو ژن ارزش زراعی رقم را کاهش می دهد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف از این تحقیق بررسی میکروسکوپی ریزساختار منحصر به فرد ساختمان داخلی پر پرندگان می باشد. نمونه-های مـورد بررسی، پرهای سینه ایی و پشتی انتخاب شده از پرندگان متعلق به خانواده های اردک های روی آب چـر (Surface feeding ducks) (مرغابی سرسبز Anas platyr – hynchos)، کلاغ ها (Corvidae) (کـلاغ سیاه Corvus frugileagudo ، غراب Corvus corex)، قرقاولیان (Phasinidae) (کبک Alectaris chukar، تیهو  Ammoperdix griseogularis، قرقاول Ammoperdix seogularis)،(Phasianus colchicus)  و پرستوی دریایی (Sterna bergii)  می باشند. نمونه ها پس از جمع آوری از پرندگان مزبور توسط مایع ظرفشویی کاملا شست و شو و سپس آب گیری شدند. از هریک از پرها از ناحیه میانی 1 عدد ریش یا (Barb) کنده شد و توسط چاقوی جراحی (Scalpel) تراشیده گردید. نمونه های حاصل بر روی ساچمه های مخصوص میکروسکوپ الکترونی SEM توسط چسب مایع ثابت گشتند و بعد از آن ها عکس تهیه شد. از هریک از تصاویر در بزرگ نمایی ویژه اش اندازه گیری به عمل آمد. طول هریک از قلاب های مستقر بر ریشک های داخلی  Intern Barbules شاخصی برای بیان تفاوت در عملکرد پر پرندگان مزبور با سایر پرندگان مد نظر بود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

بررسی چرخه زیستی تریپس پیاز Thrips tabaci Lind در انسکتاریوم در شرایط دمایی27±1°C  رطوبت نسبی 0.57±5 و طول دوره روشنایی و تاریکی 12:12 انجام گرفت. به منظور دستیابی به ویژگی های زیستی تریپس پیاز و تعیین طول دوره های مختلف زندگی آن از قفسهای انفرادی که برروی برگهای پیاز قرار داده می شد، استفاده گردید. در طول انجام این بررسی، حشرات نر مشاهده نگردید و نتایج بدست آمده نشان داد که این آفت تحت شرایط یاد شده بدون وقفه و به روش بکرزایی ماده زایی تولیدمثل می کند. تخمها در درون بافت گیاهی و کاملا در زیر اپیدرم قرار داده می شوند و اکثرا بصورت انفرادی و یا گروه های 2 تا 3 عددی مشاهده می شوند. میانگین طول دوره های مختلف زیستی این حشره به ترتیب برای سن اول لاروی 2.08±0.56 سن دوم لاروی0.80 ±2.11، پیش شفیره 0.47±1.24 و شفیره 0.59±2.23 روز محاسبه گردید. میانگین طول دوره نشو و نمای جنینی 0.53±4.18 روز، میانگین طول دوره قبل از تخمریزی 3.60±1.28 روز بود. حشرات کامل با میانگین طول عمر 16.15±7.58 روز، بطور متوسط 31.63±18.86 عدد تخم تولید کردند و میانگین تعداد تخم گذاشته شده توسط هر حشره ماده در روز 2.04±0.84 عدد محاسبه گردید.