زبان شناسان بازتحلیل را در مقام یکی از ساز و کارهای مهم تغییر زبانی طبقه بندی کرده اند. بازتحلیل می تواند موجب تغییرات صرفی و نحوی شود. در بعضی از تغییرات صرفی، سخنگویان ساختار تاریخی و اولیه کلمه یا کلماتی را نادیده می گیرند و برای آنها ساختار ثانویه و کاملا متفاوتی قائل می شوند و از این راه، کلمات یا تک واژهای جدیدی پا به عرصه وجود می گذارد. این بازتحلیل و تلقی ثانویه، بیشتر حاصل ناآگاهی، کم سوادی و یا بی دقتی است. به طور معمول، در دستور سنتی، ساخت های حاصل از بازتحلیل را «غلط مشهور»، «اشتقاق عامیانه» و «صورت جعلی» می نامند. ولی شواهد مربوط به زبان فارسی و زبان های دیگر بیانگر آن است که بسیاری از ساخت های بازتحلیل شده، استعمال عام می یابند و به اصطلاح در زبان جا می افتند. ما در این تحقیق به بررسی نقش بازتحلیل در تغییرات صرفی زبان فارسی نو خواهیم پرداخت و با شواهد عینی که بیشتر از کتاب ها و مقالات دارای ماهیت تجویزی و ریشه شناختی استخراج کرده ایم، نشان خواهیم داد که در این زبان، بسیاری از تغییرات صرفی در نتیجه عملکرد بازتحلیل به وجود آمده است. منظور ما از فارسی نو، فارسی دوره اسلامی تاکنون است.

بررسی های مربوط به سامانه های فشاری تابستانه موثر بر جو ایران، از دیرباز دچار چالش ها و بعضا تناقضاتی نسبت به یکدیگر بوده است. هدف این پژوهش، شناسایی نوع و فراوانی این سامانه ها از فشار تراز دریا تا فشار تراز 500 هکتوپاسکال می باشد. بدین منظور در سه ماهه فصل گرم سال(ژوین، ژوییه و اوت) از داده های میانگین فشار تراز دریا و ارتفاع ژیوپتانسیل فشار تراز 850 هکتوپاسکال مرکز پیش بینی میان مدت جوی اروپاییECMWF در دوره آماری 38 ساله (2016 1979) و از داده های ساعتی ارتفاع ژیوپتانسیل فشار تراز 500 هکتوپاسکال در ساعت UTC 12 مرکز ملی پیش بینی محیطی و مرکز ملی پژوهش های جوی ایالات متحده NCEP/NCAR در دوره آماری 38 ساله (2012 1975) استفاده شده است. نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد که در فشار تراز دریا و فشار تراز 850 هکتوپاسکال، دو سامانه اصلی واچرخند آزور و مرکز کم فشار جنوب و جنوب غرب آسیا در منطقه جنب حاره قابل مشاهده است. جو کشور ایران در فشار تراز دریا و 850 هکتوپاسکال، تحت تاثیر زبانه های غرب سوی سامانه کم فشار موسمی بوده و شرق دریای مدیترانه، محل جدایش زبانه های غرب سوی سامانه کم فشار موسمی و زبانه های شرق سوی واچرخند آزور می باشد. در فشار تراز 500 هکتوپاسکال، 3 الگوی واچرخندی مستقل به نام های واچرخند آزور، عربستان و شمال غرب آفریقا و 4 الگوی واچرخندی ترکیبی منتج از سه الگوی فوق الذکر قابل تشخیص است. از میان واچرخندهای مستقل، واچرخند عربستان بیشترین و واچرخند آزور، کم ترین فراوانی را در جو تراز 500 هکتوپاسکال ایران تجربه می کند. در مقابل از میان واچرخندهای ترکیبی، واچرخند آزور شمال غرب آفریقا عربستان، بیشترین و واچرخند آزور عربستان، کمترین اثر را بر جو فشار تراز 500 هکتوپاسکال ایران دارد.

مسئلۀ نگاه به نامحرم از مسائل مهم دینی در عرصۀ اجتماعی است که علم به حکم شرعی آن برای افراد متدین بسیار مهم است. نگاه زن به مرد نامحرم بدون قصد شهوانی هم مانند نگاه مرد به زن نامحرم مسئله ای است که نیازمند تحلیل فقهی و کشف حکم شرعی است. این مسئله در میان قدمای امامیه مطرح نبوده، و از زمان محقق حلی طرح شده، و در زمان معاصران نیز به طور مفصل تر بحث شده است. این تحقیق با تحلیل استدلال ها و دیدگاه های مختلف به این نتیجه رسیده است که استدلال ها به آیۀ 31 نور، روایات، اجماع و سیرۀ متشرعه در این مسئله حاوی اشکالات متعددی است. دیدگاه صحیح این است که نگاه زن به مرد نامحرم به جز عورتین چنانچه بدون قصد شهوانی باشد، ایرادی ندارد و توصیه به ترک نگاه نیز به عنوان توصیه ای اخلاقی پسندیده است و به عنوان حکم فقهی نمی تواند قلمداد شود.

مسئولیت رئیس جمهور در برابر مجلس شورای اسلامی در قالب استیضاح به عنوان یک چالش در حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران مطرح است. در نظام های سیاسی، امکان برکناری رؤسای جمهور توسط مجالس قانونگذاری از طریق نهاد تعقیب و محاکمه وجود دارد. تطبیق نهاد تعقیب و محاکمه با نهاد تخصصی استیضاح نشانگر آن است که استیضاح رئیس جمهور در متن قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در معنای تخصصی خود، بکار گرفته نشده است. این پژوهش با روش تحلیلی-انتقادی به دنبال آن است که چالش مسئولیت رئیس جمهور در برابر مجلس را با مداقه در مفاهیم تخصصی استیضاح و تعقیب و محاکمه بشکافد و بر اساس ماهیت مسئولیت رئیس جمهور در برابر مجلس، پیشنهاداتی را جهت تبیین، اصلاح و تکمیل ارائه نماید. نتایج حاصل از این پژوهش حاکی از آن است که در زمان تصویب قانون اساسی، فرایند دو مرحله ای تعقیب و محاکمه رئیس جمهور به دو فرایند یک مرحله ای از طریق مجلس و دیوان عالی کشور شقه شده است و دو عبارت عدم کفایت و تخلف از وظایف قانونی ذیل مفهوم کلی عدم شایستگی جهت ادامه تصدی سمت به عنوان زمینه اصلی تعقیب و محاکمه در برابر زمینه سیاسی استیضاح جای می گیرد. این امور دلالت بر ماهیت استیضاح رئیس جمهور در قالب نهاد تعقیب و محاکمه دارد.

تخمین صحیح بارش در شبیه سازی سیلاب، پایش خشکسالی و مدیریت منابع آب امری ضروری و مهم بشمار می آید. در حال حاضر بخش های عمده ای از جهان، فاقد ایستگاه های اندازه گیری بارش زمینی هستند و حتی در صورت وجود از نظر زمانی و مکانی دارای پوشش مناسبی نیستند و همین مساله مطالعات منابع آب را با چالشی اساسی روبرو می نماید. یکی از مهم ترین منابع بارشی موجود، پایگاه های بارشی مدل مبنا می باشد که با تلفیق فن آوری های ماهواره ای، مدلهای سطح زمین (LSMs) و مدل های عمومی گردش جو (GCMs) داده های شبکه بندی شده با توان تفکیک مکانی و زمانی بالا را برای تمامی نقاط دنیا ارائه می نماید. این گزینه می تواند کمبود اطلاعات ایستگاه های زمینی را به ویژه در مناطقی که از این حیث با کمبود مواجه هستند تا حدود زیادی برطرف سازد. در پژوهش حاضر به ارزیابی عملکرد یکی از مهم ترین پایگاه های بارشی مدل مبنا به نام پایگاه ECMWF در گام های زمانی روزانه و ماهانه در سطح حوضه آبریز سفیدرود (در بازه زمانی 2000 تا 2008) پرداخته شده است. همچنین برای ارزیابی هرچه بهتر پایگاه مذکور از داده های بارش مبتنی بر سنجش از دور TRMM نیز استفاده گردید. نتایج حاصل از ارزیابی عملکرد پایگاه بارش ECMWF در سطح این حوضه در دو مقیاس زمانی روزانه و ماهانه حاکی از آن است که این منبع دارای همبستگی بالایی با ایستگاه های زمینی به ویژه در بخش های جنوبی، مرکزی و غربی حوضه است. به عنوان مثال در هر دو گام زمانی روزانه و ماهانه، همبستگی بین متوسط داده های بارشی این منبع با داده های بارش زمینی به ترتیب در حدود 83/0 و 94/0 برآورد گردید در حالیکه در صورت استفاده از پایگاه TRMM مقادیر مذکور به ترتیب معادل 32/0 و 57/0 بدست آمد. برخلاف پایگاه های بارشی بازتحلیل شده، یکی از نقاط ضعف پایگاه-های بارشی همچون TRMM، تخمین ضخامت ابر و میزان آب قابل بارش توسط آن، تنها بر اساس تکنیک های مبتنی بر سنجش از دور می باشد. همچنین از نظر آماره های طبقه بندی، پایگاه بارش ECMWF در هر دو گام زمانی روزانه و ماهانه با دارا بودن مقادیر کم شاخص FAR (گزارش های اشتباه)، مقادیر بالای شاخص Accuracy (صحت پیش بینی های درست) و نیز مقدار بالا در تشخیص روزهای بارانی (POD) دارای عملکرد بسیار مناسبی می باشد. از آنجائی که حوضه آبریز سفیدرود با توجه به وسعت زیاد دارای تنوع اقلیمی، توپوگرافیکی و پوشش گیاهی متفاوتی است، نتایج بدست آمده در آن می تواند راهنمای مناسبی برای استفاده در حوضه های مشابه مدنظر قرار گیرد. لذا در حوضه های فاقد آمار که امکان دسترسی به داده های زمینی برای ارزیابی عملکرد پایگاه های بارش مختلف میسر نمی باشد، استفاده از این منبع بارشی ارزشمند می-تواند سودمند باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف از انجام این پژوهش، ارزیابی دقت داده های بازتحلیل شده ERA5 در برآورد پارمترهای اقلیمی و تبخیر-تعرق مرجع در حوضه آبریز کارون است. به این منظور داده های 26 ایستگاه سینوپتیک از سال 1389 تا 1399 بصورت روزانه اخذ شد. در مجموع 26 ایستگاه سینوپتیک موجود به غیراز ایستگاه صفی آباد دزفول، دمای حداکثر را با nRMSE کمتر از 30 درصد نشان داد. در ایستگاه های یاسوج، دهدز و فارسان مقدار nRMSE برای دمای میانگین، بیشتر از 30 درصد مشاهده گردید. اما متغیرهای دمای حداقل و دمای نقطه شبنم و سرعت باد آماره های خطای بالایی را به خود اختصاص دادند. همچنین متغیر شدت تشعشع خورشیدی تنها در چهار ایستگاه گتوند، شوش، ازنا و اهواز خطای بالای 30 درصد را نشان داد که نتایج آن نشان دهنده عملکرد مناسب ERA5 در برآورد این متغیر است. نتایج ارزیابی تبخیر-تعرق مرجع در 9 ایستگاه از 26 ایستگاه موجود خطای بالای 30 درصد را گزارش نمودند. به عبارت دیگر تبخیر-تعرق مرجع برآورد شده از پایگاه داده ERA5 تقریباً در دو سوم از ایستگاههای موجود در حوضه آبریز کارون نتایج قابل قبولی را ارائه داده است. ازآنجائی که بیشترین آماره خطا مربوط به داده های مقادیر سرعت باد 2 متری در محل ایستگاه های هواشناسی است، لذا پیشنهاد می گردد در صورت استفاده از داده باز تحلیل و دردسترس بودن باد محل ایستگاه ها، از داده های اندازه گیری شده به جای مقادیر باد باز تحلیل استفاده گردد. درصورتی که در مقیاس حوضه  هدف اجرای پروژه های آب وخاک می باشد و دسترسی به داده های اقلیمی و تبخیر-تعرق مرجع امکانپذیر نیست، بکار گیری داده های باز تحلیل گزینه مناسبی است.

در این پژوهش به بررسی تغییرپذیری زمانی و مکانی و بی هنجاری دمای هوا در ارتفاع دو متر از سطح زمین در فصل زمستان در سه مقیاس شامل کل ایران، شش منطقه مشخص شده بر اساس طول و عرض جغرافیایی و در مقیاس یاخته شبکه داده های بازتحلیل NCEP/NCAR به صورت میانگین ماهانه در سال های 1950 تا 2010 پرداخته شده است. نخست داده های بازتحلیل شده دما از نظر کیفیت، بررسی و سال های پیش از 1967 به دلیل کیفیت پایین از مطالعه حذف شد. بررسی ها نشان داد که تغییرات میانگین دمای زمستان ایران سنجه مناسبی برای بیان تغییرات بین سالانه میانگین زمستانی دمای مناطق مختلف است. از 44 سال مطالعه شده، بزرگ ترین بی هنجاری های مثبت دما در زمستان های 1970، 1979، 1999 و 2010 و بزرگ ترین بی هنجاری های منفی در زمستان های 1972، 1973، 1989 و 2008 رخ داده است. بررسی میانگین الگوی بی هنجاری میدان های ارتفاع ژئوپتانسیلی، دما و باد در زمستان های بی هنجار گرم و سرد در حوزه بین 10 تا 60 درجه شمالی و 10 درجه غربی تا 80 درجه شرقی نشان داد که مراکز بیشینه بی هنجاری این کمیت ها در سال های گرم و سرد ایران کاملاً عکس یکدیگرند. دو مرکز بیشینه بی هنجاری ارتفاع ژئوپتانسیلی در سال های بی هنجار سرد و گرم ایران، یکی در منطقه شمال غرب اروپا و دیگری در شمال شرق دریای کاسپین قرار دارند. بر اساس تفاوت بی هنجاری ارتفاع ژئوپتانسیلی تراز 250 هکتوپاسکال در این دو مرکز، شاخصی برای بیان بی هنجاری دمای زمستان در ایران معرفی شد. تحلیل همبستگی نشان داد که همبستگی مثبت معنی دار بین میانگین دمای زمستان ایران و هم چنین میانگین دمای زمستان مناطق مختلف کشور و شاخص معرفی شده وجود دارد. به دلیل شباهت الگوی دورپیوند به دست آمده در این پژوهش با دو دورپیوند EA/WR و NCP همبستگی بین شاخص های این دو دورپیوند و دمای زمستان ایران تحلیل شد. نتایج نشان دهنده توانایی بالاتر شاخص معرفی شده نسبت به دو شاخص دیگر برای بیان دمای زمستان ایران است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

1این تحقیق به ارزیابی توانایی روش های مختلف نگاشت چندک (QM) به عنوان یک تکنیک تصحیح اریبی داده های بارش بازتحلیل ERA5 می پردازد. نوع اقلیم و موقعیت جغرافیایی می توانند عملکرد روش تصحیح اریبی را به دلیل تفاوت در خصوصیات بارش تحت تأثیر قرار دهند. به این منظور داده های بارش بازتحلیل ERA5 برای سال های 2019-1989 به صورت روزانه برای 10 ایستگاه سینوپتیک منتخب در اقلیم هایی با ویژگی های توپوگرافیک گوناگون از سایت مرکز پیش بینی میان مدت جوی اروپا (ECMWF) دریافت شد. تصحیح اریبی این داده ها با استفاده از 5 روش نگاشت چندک بر پایه داده های مشاهداتی در محیط نرم افزار R انجام گرفت. ارزیابی دوبخشی و دیاگرام تیلور برای مقایسه عملکرد روش های مختلف به کار گرفته شد. نتایج نشان داد که عملکرد روش نگاشت چندک به توابع عملکرد، مجموعه پارامتر ها و شرایط اقلیمی بستگی دارد. به طورکلی روش های ناپارامتریک نگاشت چندک عملکرد مناسب تری نسبت به روش های پارامتریک دارند به گونه ای که بهترین عملکرد مربوط به روش QUANT و RQUANT است، در این بین روش DIST ضعیف ترین عملکرد را دارد.