سابقه و هدف: درد زایمان از شدیدترین دردهایی است که زنان در طول زندگی شان تجربه می کنند. با وجود روش های مختلف بیدردی زایمانی از جمله گاز انتونوکس، اما متاسفانه هنوز به دیده تردید به آن نگریسته می شود و اکثر افراد نسبت به مصرف آن نا آشنا و نگرانند. این مطالعه به منظور بررسی بیدردی زایمانی با گاز انتونوکس انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی 98 زن باردار در مرحله فعال زایمانی در بیمارستان شهید یحیی نژاد بابل انجام شد. پس از کسب رضایت، بیماران به طور تصادفی در دو گروه مداخله (49 نفر) و کنترل (49 نفر) قرار گرفتند. اثربخشی، تجربیات و رضایتمندی در هیچ پنج سطح بسیار خوب، خوب، متوسط، کم و هیچ سنجیده شد. انتظارات زنان باردار نسبت به گاز انتونوکس در دو گروه و همچنین در قبل و پس از دریافت گاز در گروه مداخله مورد مقایسه قرار گرفت.یافته ها: اکثریت زنان باردار (%91.8) مصرف کننده گاز انتونوکس، دچار کاهش دردهای زایمانی در سطح متوسط (%43.9) شدند و نسبت به آن راضی (98%) بودند. 49% مصرف کنندگان گاز، تجربیات خوب و عالی را توصیف نمودند. %80.9 بیان نمودند که این روش بیدردی را در آینده تقاضا خواهند نمود. میزان رنجش از عوارض مربوط به گاز در اکثریت موارد خفیف بود (63%). انتظارات اکثریت زنان باردار در گروه مداخله (قبل از دریافت گاز) و کنترل نسبت به گاز انتونوکس جهت بیدردی زایمان، ضعیف بود (%40.9،%65.3 ). درصد انتظارت مثبت پس از دریافت گاز افزایش یافت (p<0.05). بین انتظارات گروه مداخله در قبل و پس از دریافت گاز با گروه کنترل اختلاف معنی داری وجود داشت (p<0.05). انتظارات مثبت در گروه مداخله بیشتر از گروه شاهد بود. بیشترین تفاوت انتظارات گروه مداخله در قبل و پس از دریافت گاز در موارد اثربخشی بیشتر (p<0.05)، رضایت مصرف (p<0.05)، عوارض کمتر (p<0.05)، آگاهی نسبت به گاز (p<0.05) و همچنین تجربه قبلی درد زایمانی، غیر قابل تحمل (p<0.05) بود.نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که مصرف گاز انتونوکس سبب کاهش مناسب دردهای زایمانی، کسب انتظارات و تجربیات مطلوب و افزایش رضایتمندی مادری می گردد.

مقدمه: درد زایمان یکی از شدیدترین دردهایی است که زنان تجربه می کنند. از علل عمده سزارین انتخابی، ترس از درد زایمان است. انتونوکس را مفیدترین انتخاب برای کاهش درد و بی خطرترین روش برای مادر و جنین می دانند. استفاده از وان آب گرم نیز برای کاهش درد آرامش و راحتی مادر در طی زایمان مفید است. هدف از این پژوهش تعیین مقایسه اثر انتونوکس و آب گرم بر درد زایمان بود.مواد و روش ها: این مطالعه کار آزمایی بالینی در زایشگاه عسلی خرم آباد و در سال 1386 انجام شد. که نمونه ها، 150 نفر زن باردار در فاز فعال مرحله اول زایمان با داشتن معیارهای پذیرش نمونه انتخاب و بر اساس نمونه گیری آسان و تخصیص تصادفی واحدها به سه گروه 50 نفری تقسیم شدند. گروه تجربی اول از انتونوکس، گروه تجربی دوم از آب گرم و گروه کنترل از روش روتین زایشگاه استفاده کردند. در ابتدا نمره درد در طی سه انقباض و مجدد پس از اجرای روش کاهش درد نمره درد در طی سه انقباض تعین گشت. برای تعیین نمره درد از مقیاس درجه ای آنالوگ بینایی استفاده شد. درحین اجرای روشها از پالس اکسی متر جهت تعیین شدت تغییرات ضربان قلب و میزان اشباع اکسیژن خون SaO2 مادر در پاسخ به درد استفاده می شد.یافته ها: میانگین نمره درد در روش انتونوکس از روش آب گرم بطور معنی دار (p<0.001) پایینتر بود. پیشرفت زایمان در روش انتونوکس از روش آب گرم بیشتر بود. این اختلاف با (p=0.005) معنی دار بود. میانگین افزایش نبض مادر در پاسخ به درد در روش انتونوکس از روش آب گرم کمتر بود. این اختلاف با (p<0.001) معنی دار بود. میانگین SaO2 مادران مورد پژوهش در روش انتونوکس از روش آب گرم بطور معنی دار (p<0.001) بیشتر بود.بحث و نتیجه گیری: این برسی نشان می دهد که گاز انتونوکس در مقایسه با روش آب گرم تاثیر بیشتری در کاهش درد زایمان دارد و نیز موجب پیشرفت بهتر زایمان و نیز اکسیژن رسانی بهتر به مادر و جنین به دلیل کاهش بیشتر درد می شود.

سابقه و هدف: اولین گزارش استفاده از گاز نیتروس اکساید برای تسکین درد زایمان مربوط به سال 1880 است که ترکیبی از %80 نیتروس اکساید و %20 اکسیژن مورد استفاده قرار گرفته بود. امروزه می توان به همین منظور از انتونوکس )ترکیبی از %50 نیتروس اکساید و %50 اکسیژن( استفاده کرد. تسکین درد حین زایمان بایستی برای مادر و جنین ایمن بوده و بر روی روند زایمان کمترین تاثیر را داشته باشد. روش های متعدد و متفاوتی برای تسکین درد زایمان وجود دارد که یکی از آنها استفاده از استنشاق انتونوکس است که در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفته است.مواد و روش ها: در یک کارآزمایی بالینی متقاطع، 40 خانم نولی پار در محدوده سنی 18 تا 28 ساله و شرایط فیزیکی I، که کاندیدی زایمان طبیعی بوده و کنترااندیکاسیونی برای دریافت نیتروس اکساید نداشتند مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران در مرحله اول زایمان و تا دیلاتاسیون 6 - 7 سانتی متر سرویکس هیچ نوع بی دردی دریافت نمی کردند و پس از این مرحله از استنشاق مداوم انتونوکس استفاده می شد. میزان درد بیماران قبل و بعد از استنشاق انتونوکس بر اساس معیار عددی درد امتیازدهی می شد. در همین حین علایم حیاتی مادر و همچنین ضربان قلب جنین پایش می گردید. آپگار نوزاد و میزان رضایت مادر نیز ثبت می شد. یافته ها: سه بیمار به علت عدم نزول سر نوزاد و عدم همکاری مادر کاندیدای عمل جراحی سزارین و از مطالعه خارج شدند. بعد از استنشاق انتونوکس متوسط معیار عددی درد بیماران از 9.6 ± 0.4 به 3.7 ± 2 کاهش یافت (p<0.05) و میزان رضایت بیماران، %64.86 عالی و %35.14 خوب گزارش شد. میانگین آپگار نوزادان نیز 8.9 ± 1.1 بود.نتیجه گیری: با استنشاق انتونوکس میزان درد بیماران براساس معیار عددی درد به طور مشخص و معنی دار کاهش می یابد به طوری که درد بسیار شدید تا شدید به درد متوسط تا خفیف تبدیل می شود، از سویی دیگر چون با قطع نیتروس اکساید اثرات آن به سرعت از بین می رود، بنابراین فرآیند زایمان کمتر تحت تاثیر قرار می گیرد.

مقدمه: هدف از انجام این مطالعه بررسی تاثیر انتونوکس استنشاقی بر شدت درد و طول مدت زایمان بود.روش کار: این تحقیق از نوع تجربی و به روش کار آزمایی بالینی بر روی 120 خانم باردار با حاملگی ترم در زایشگاه شهرستان شوشتر انجام شد. نمونه ها در دو گروه 60 نفری (گروه انتونوکس و گروه کنترل) به طور تصادفی قرار گرفتند. گروه مورد مخلوطی از گاز NO2 و اکسیژن (50%، 50%) و گروه شاهد فقط اکسیژن دریافت کردند. شدت درد زایمان با استفاده از مقیاس دیداری درد و همچنین پرسشنامه درد مک گیل ملزاک سنجیده شد. هر دو گروه از نظر شدت درد، مدت زایمان و روش آن و آپکار نوزادان بررسی شدند. داده ها با استفاده از نرم افزارSPSS  وارد رایانه و با روشهای آماری مجذور کای و آزمون تی آنالیز گردیدند و P<0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.نتایج: میانگین شدت درد زایمان پس از تجویز انتونوکس استنشاقی در مقایسه با گروه شاهد به طور معنی داری کاهش یافت (4.17 در مقابل 6.78، P<0.001). هیچ اختلاف معنی داری از نظر آماری بین دو گروه آزمون و شاهد از نظر میانگین طول فاز فعال زایمان (p=0.20) و نمرات آپگار نوزادان مشاهده نشد (p=0.69). اگرچه میزان انجام سزارین در گروه انتونوکس استنشاقی در مقایسه با گروه شاهد کاهش یافت، اما این اختلاف از نظر آماری معنی دار نبود (p=0.48). 78.3% از خانمها در گروه انتونوکس از این روش رضایت کامل داشتند.نتیجه گیری: مخلوط گاز NO2 و اکسیژن استنشاقی (50%، 50%) در اکثر خانمها باعث کاهش موثر درد در طی مرحله اول و دوم زایمان می گردد.

سابقه و هدف: مراحل زایمانی با دردهای شدید و پراسترسی برای مادر و جنین همراه می باشد و کاهش درد زایمان همیشه مورد توجه بوده است. روشهای مختلفی برای این منظور وجود دارد. یکی از عوارض بعضی از روشهای بی دردی زایمان، طولانی شدن مراحل زایمانی می باشد. این مطالعه به منظور بررسی تاثیر استنشاق مداوم انتونوکس (گاز مخلوط (N2O/O250/50) توسط زائو در مرحله اول بر طول (کاهش و یا افزایش) مراحل زایمان انجام شد.مواد و روشها: این تحقیق از نوع کارآزمایی بالینی بر روی 200 زائو در مرحله اول زایمان در بیمارستان آموزشی شهید صدوقی یزد از سال 1386-1385 انجام شد. زنان به صورت راندوم به دو دسته انتونوکس (گروه مورد 100 نفر) و گروه هوای فشرده (گروه کنترل 100 نفر) تقسیم شدند. برای گروه انتونوکس در فاز فعال زایمان در مرحله اول ماسک انتونوکس داده شد و در گروه هوای فشرده با همان شرایط ماسک هوای فشرده داده شد. طول مرحله اول و دوم زایمان در دو گروه با یکدیگر مقایسه شد.یافته ها: دو گروه از نظر سن، سن حاملگی، تعداد زایمان، روش زایمان و وزن نوزاد هنگام تولد تفاوت آماری نداشتند. متوسط مدت مرحله اول زایمان در گروه انتونوکس کوتاهتر از گروه هوای فشرده بود (4.17 ساعت در مقابل 5.07 ساعت، p<0.05). متوسط مدت مرحله دوم زایمان در گروه مورد و شاهد تفاوت آماری معنی داری با یکدیگر نشان نداد. (33.19 دقیقه در مقابل 26.70 دقیقه).نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که استنشاق انتونوکس به منظور کاهش درد زایمان طول مرحله اول زایمان را کوتاه تر کرده ولی بر روی مرحله دوم زایمان اثری ندارد.

زمینه و هدف: سالیانه هزاران عمل سزارین انتخابی انجام می شود که ترس از درد زایمان اصلی ترین علت آن است. روش های مختلفی برای کاهش درد زایمان معرفی شده است. یکی از عوارض بعضی از روش های زایمان بدون درد، طولانی شدن مراحل زایمان است. هدف این مطالعه بررسی تاثیر استنشاق انتونوکس به عنوان یکی از روش های زایمان بدون درد، بر طول مدت فاز فعال و سرانجام زایمان است.روش بررسی: این تحقیق یک کارآزمایی بالینی است که بر روی 200 زن باردار بستری در بیمارستان امام خمینی (ره) اهواز انجام شد. زنان به صورت تصادفی به دو گروه مساوی 100 نفره مورد و کنترل تقسیم شدند. به گروه مورد از ابتدای فاز فعال زایمان ماسک انتونوکس داده شد و در گروه کنترل، زایمان بدون دریافت انتونوکس انجام شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که طول مرحله اول زایمان در گروه دریافت کننده انتونوکس به طور معنادار کوتاه تر از گروه کنترل (4.07±2.1 ساعت در گروه مطالعه در مقایسه 5.12±2.06 ساعت در گروه کنترل) بود. استفاده از انتونوکس علاوه بر اینکه باعث کاهش درد زایمان و افزایش رضایت مندی مادران شد در آپگار نوزادان نیز تاثیری نداشت.نتیجه گیری: با توجه به یافته های تحقیق به نظر می رسد که استفاده از گاز انتونوکس برای تسکین درد زایمان روشی موثر و ایمن بوده و علاوه بر کاهش طول مدت فاز فعال زایمان با افزایش رضایت مندی مادران همراه می باشد.

زمینه و هدف: تسکین درد در طول زایمان یکی از نگرانی های زنان باردار می باشد. وجود درد شدید در حین زایمان باعث ترس از زایمان بعدی و تاثیر در رابطه مادری می شود. هدف از این مطالعه مقایسه اثر گاز انتونوکس با تنفس کنترل شده در مدیریت درد زایمان بود.مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی یک سوکور بود، که بر روی زنان باردار کاندید زایمان طبیعی مراجعه کننده به بیمارستان ولیعصر بروجن انجام شد. زنان شرکت کننده در مطالعه قبل از وارد شدن به فاز فعال زایمان بیماران به طور تصادفی به دو گروه گاز انتونکس (35 نفر) و تنفس کنترل شده (35 نفر) تقسیم شدند. مادران بلافاصله پس از شروع درد تا زمان زایمان در هر گروه متناسب با نوع مداخله استنشاق گاز انتونکس یا تنفس کنترل شده را داشتند. درد مادران به کمک مقیاس بصری درد (VAS) در طول زایمان تکمیل می شد. آزمون آماری کای دو و تی مستقل برای آنالیز داده ها استفاده شدند سطح معنی داری کمتر از 0.05 در نظر گرفته شد.یافته ها: میانگین سنی افراد شرکت کننده در مطالعه 25.25±4.66 سال بود. میانگین شدت درد در طول زایمان بین گروه های انتونکس و تنفس کنترل شده تفاوت معنی داری نداشت (P>0.05). این در حالی است که در مقایسه درون گروهی در هر دو گروه تفاوت آماری معنی داری دیده شد (P<0.001).نتیجه گیری: استفاده از گاز انتونکس یا تنفس کنترل شده در طول زایمان می تواند، موثر در کاهش شدت درد زایمان باشد. این روش ها جدا از صرفه اقتصادی بدون ایجاد عوارض مادری و نوزادی باعث کاهش شدت درد زایمان می شوند.

زمینه و هدف: درد زایمان از جمله دردهای طاقت فرسایی است که زنان در طول عمر خود تجربه می کنند. متغیرهای زیادی می توانند بر پاسخ افراد به درد و همچنین درک درد زایمان تاثیر بگذارند. این درد خصوصا در نخست زایان شدیدتر و طولانی تر است. سالیانه هزاران عمل سزارین انتخابی انجام می گیرد که ترس از درد زایمان اصلی ترین علت این گونه سزارین ها است. درد زایمان می تواند عوارض نامطلوب متعددی بر روند زایمان، وضعیت مادر و جنین بر جای گذارد. پیدا کردن راهی برای تسکین درد زایمان از مسایل مورد توجه نظام بهداشتی و درمانی دولت ها می باشد. هدف این مطالعه تعیین تاثیر انتونوکس در القای زایمان بی درد و میزان رضایت از زایمان در زنان بستری در بیمارستان تامین اجتماعی ارومیه است.روش بررسی: این پژوهش یک کارآزمایی بالینی (Rct) یک سوکور است. تعداد 160 نمونه با انجام نمونه گیری تصادفی به مطالعه وارد شدند. سپس با تخصیص تصادفی، 80 نفر در گروه مداخله (استنشاق انتونوکس) و 80 نفر در گروه کنترل (استنشاق اکسیژن) قرار گرفتند. روش صحیح استنشاق گازها و نحوه استفاده از خط کش دیداری درد برای آن ها آموزش داده شد. در طول مطالعه 2 نفر از گروه مداخله و 3 نفر از گروه کنترل به دلیل نیاز به سزارین از مطالعه خارج شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه، فرم ثبت اطلاعات، مقیاس دیداری درد، دستگاه های ثبت علایم حیاتی مادر و ضربان قلب جنین بود. تجزیه و تحلیل داده ها به کمک نرم افزار SPSS و به کارگیری آمار توصیفی (فراوانی مطق و نسبی، میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی نظیر آزمون t، من ویتنی یو، c2 و کلموگروف اسمرنوف انجام گرفت.یافته ها: یافته ها نشان داد میزان شدت درد زایمان در گروه مداخله در ساعات مختلف مرحله زایمانی به طور معنادار (p<0.001) کمتر از گروه کنترل است. استفاده از انتونوکس تاثیری بر علایم حیاتی مادر، سیر لیبر، تعداد ضربان قلب جنین، آپگار دقیقه اول و پنجم نوزادان و میزان خون ریزی بعد از زایمان نداشت. همچنین برخی از عوارض احتمالی ناشی از استنشاق انتونوکس مانند خواب آلودگی و خشکی دهان در گروه مداخله بیشتر از گروه کنترل بود (p<0.001) اما اختلاف آماری معناداری در سایر عوارض، مشاهده نگردید. همچنین نتایج نشان داد که میزان رضایت مندی از زایمان در گروه مداخله بیشتر از گروه کنترل است.نتیجه گیری: به نظر می رسد می توان انتونوکس را به عنوان یک روش موثر و ایمن برای تسکین درد زایمان با خطرات احتمالی کمتر برای جنین و مادر، در زایشگاه ها توسط ماماها به کار برد.

زمینه و هدف: زایمان یکی از بزرگ ترین حوادث زندگی یک زن باردار به شمار می رود که اگرچه فرآیندی طبیعی است، ولی بالقوه خطرناک می باشد. یکی از روش های دارویی برای تسکین درد زایمان در لیبر، استفاده از گاز انتونوکس است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه آپگار نوزادان مادرانی که از گاز انتونوکس استفاده کرده اند با مادرانی که از این گاز بهره نبرده اند، انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی بر روی 270 زن باردار بستری در بیمارستان شهیدان مبینی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی سبزوار انجام شد. نمونه های پژوهش به روش نمونه گیری آسان جمع آوری شدند. ابزار پژوهش پرسش نامه «بررسی تاثیر گاز انتونوکس به عنوان عامل زایمان بی درد بر آپگار نوزادان» بود. بیماران با توجه به مشخصات نمونه به عنوان یکی از گروه های شاهد یا آزمون انتخاب شدند و پرسش نامه توسط پژوهشگر تکمیل گردید. پس از تولد نوزاد نیز آپگار دقایق اول، 5 و 20 تعیین و ثبت شد. تجزیه و تحلیل آماری توسط نرم افزار SPSS و با آزمون های آماری تی، مجذور کای و فیشر انجام گرفت.یافته ها: گروه های شاهد و آزمون از نظر عوامل مداخله گر مانند: سن، طول مراحل زایمان و استفاده از اینداکشن با هم همسان بودند. آزمون تی مستقل تفاوت معنی داری را بین میزان آپگار دقایق 1، 5 و 20 در گروه شاهد نسبت به گروه آزمون نشان داد (p<0.05).نتیجه گیری: با توجه به اهمیت کنترل درد در زایمان و نقش آن در کاهش استرس مادر، گاز انتونوکس می تواند روش خوبی برای تسکین درد بوده و بهبود آپگار نوزادان را به دنبال داشته باشد.