سابقه و هدف: استئوم کورویید تومور استخوانی خوش خیم و نادری است که در سنین بلوغ تا بالغین جوان مخصوصا در خانم ها شروع می شود و باعث کاهش دایمی دید در چشم مبتلا می گردد.گزارش مورد: بیمار دختر 16 ساله ای است که با کاهش دید چشم راست از حدود یک ماه پیش، مراجعه نمود. در معاینه دارای دید3 m  انگشت شمار در چشم راست می باشد. در فوندوسکوپی توده زرد رنگی با حدود مشخص در ناحیه ماکولا در زیر رتین دیده می شود. اکوگرافی و آنژیوگرافی فلوئورستین موید استئوم کورویید بود درمانی انجام نشد.نتیجه گیری: کوروییدال استئوما را باید در تشخیص افتراقی ضایعات سفید ـ زردرنگ ماکولا مد نظر قرار داد.

استئوم کروئید توموری نادر و خوش خیم با منشا کروئید و علت ناشناخته است که بصورت یکطرفه یا دو طرفه در سنین جوانی و با شیوع بیشتر در خانمها مشاهده می گردد در این گزارش، استئوم کروئید در چشم چپ مرد 60 ساله ای که به علت کاهش بینایی مراجعه نموده بود تعیین و با استفاده از فلورسئین آنژیوگرافی، سونوگرافی و سی تی اسکن تایید گردید. اهمیت تشخیص صحیح این تومور در افتراق از دیگر تومورهای داخل چشمی می باشد. درمان شناخته شده ای برای تومور وجود ندارد لذا معاینه دوره ای بیماران جهت بررسی عروق جدید کروئید توصیه می گردد.

سابقه و هدف: معرفی یک مورد استئوم سینوس ماگزیلا با جابجایی گلوب به بالا و تنگ شدن شکاف پلکی. معرفی مورد: بیمار خانمی است 35 ساله که از یک سال قبل دچار جابجایی گلوب چپ به بالا همراه با دوربینی و تنگ شدن شکاف پلکی شده بود. بیمار با تشخیص استئوم ماگزیلر با انتشار به اوربیت تحت اوربیتوتومی با انسیزیون ساب سیلیری قرار گرفت و استئوم قارچی شکل خارج گردید. در آخرین معاینه که 7 ماه بعد از عمل انجام گرفت، تمام علایم بیمار از بین رفته بود. نتیجه گیری: استئوم سینوس ماگزیلر باید در تشخیص افتراقی توده های قسمت تحتانی اوربیت که موجب تنگ شدن شکاف پلکی می شود قرار گیرد. با اکسیزیون تومور، می توان علایم را از بین برد.

هدف: معرفی یک مورد نادر از استئوم بسیار بزرگ سینوس فرونتال با گرفتاری اربیت، حفره مغزی و استخوان پیشانی.معرفی بیمار: آقای 23 ساله ای به علت جابجایی چشم چپ به پایین و خارج، بیرون زدگی چشم، تورم پلک فوقانی، تغییر شکل پیشانی و دوبینی مراجعه نمود. براساس معاینه بالینی و بررسیهای پرتوشناختی، تشخیص استئوم بزرگ (giant osteoma) با گرفتاری سینوس فرونتال، استخوان پیشانی، اربیت و فضای داخل جمجمه ای مطرح گردید. طی دو مرحله جراحی، استئوم اربیت و استخوان پیشانی برداشته شد و بعد از عمل، بیمار از نظر علایم چشمی و ظاهری، وضعیت رضایت بخشی به دست آورد. نتیجه گیری: استئوم بزرگ با گرفتاری و تغییر شکل وسیع استخوانهای اربیت را می توان با اقدام جراحی برداشت و وضعیت ظاهری رضایت بخشی را برای بیمار تامین نمود.

این بیمار دچار استئویید استئومای انگشت پا به دو علت معرفی می شود. یکی به جهت نادر بودن بیماری از لحاظ محل گرفتاری و دیگر این که توجه به سابقه و نوع درد می تواند راهنمای خوبی در جهت رسیدن به تشخیص صحیح و اقدام درمانی مناسب و بموقع باشد. بیمار پسر 17 ساله ای است که از درد خود به خود انگشت چهارم پای راست با سابقه یک ساله شاکی بود. ابتدا به علت درد و تورم و حساسیت موضعی مدتی با تشخیص عفونت، آنتی بیوتیک دریافت کرده بود. بعد از چند ماه از پای بیمار عکس ساده گرفته شد که در فالانکس دیستال ضایعه خورنده وجود داشت و پس از تخلیه جراحی نیز تشخیص استویید استئوم در آسیب شناسی مسجل شد.

استئوم تومور خوش خیم استخوانی با رشدی آهسته می باشد که اغلب به صورت اتفاقی در رادیوگرافی یافت می شود.محل شایع این تومور استخوانهای جمجمه و صورت است و استخوان ماندیبول، فرونتال، اتمویید به ترتیب شیوع محل درگیری استئوم در این نواحی است. اربیت به ندرت توسط استئوم درگیر می شود که غالبا ناشی از گسترش مستقیم از سینوسهای مجاور می باشد. در این مقاله موردی از استئوم سینوس اتموئید گزارش می شود که به اربیت و سینوس ماگزیلا گسترش یافته، باعث ایجاد سردرد و پروپتوز در بیمار شده بود و علی رغم اندازه بزرگ آن و جابه جایی گلوب، حدت بینایی و حرکات چشمی بیمار در محدوده طبیعی بود.

مرد 24 ساله ای با یک توده عمقی در قسمت سوپرانازال اوربیت چپ از حدود یک سال پیش به درمانگاه مراجعه نمود. وی هیچ گونه مشکل بینایی نداشت ولی وجود چندین توده سفت را در زاویه های سمت راست و چپ فک تحتانی گزارش می کرد .هم چنین سابقه یک توده مشابه در اوربیت راست را می داد که دو سال قبل طی جراحی خارج شده بود و در گزارش پاتولوژی "استئوم اوربیت راست" تشخیص داده شده بود.

هدف: معرفی یک مورد استئوم کورویید دو طرفه در یک خانم جوان به همراه پیدایش عروق زیر شبکیه ای که ندرتا به صورت دو طرفه و همراه پیدایش عروق زیر شبکیه ای گزارش شده است. روش کار: بیمار خانم 19 ساله ای است که به علت کاهش بینایی چشم چپ مراجعه کرده است و در معاینه هر دو طرف ضایعه، زیر شبکیه ای برجسته به رنگ زرد نارنجی دیده می شد که در طرف چپ همراه با خونریزی زیر شبکیه ای بود. برای تشخیص بیماری اکوگرافی و فلوئورسیین آنژیوگرافی C.T.Scan از این خانم به عمل آمد. نتیجه: در اکوگرافی که از بیمار انجام دادیم یک ناحیه با High echogenicity پیدا کردیم که با کاهش حساسیت دستگاه از بین نمی رفت و برای بررسی بیشتر از فلوئورسیین آنژیوگرافی استفاده کردیم که یک ناحیه نشت فلوئورسیین در چشم چپ نشان داد که دال بر وجود Subretinal neovascular membrane بود. C.T.Scan یک دانسیته رادیواوپاک مشخص در حد استخوان و افزایش ضخامت گلوب را نشان داد. بحث: استئوم کورویید از تومورهای نادر داخل چشمی است که معمولا به صورت یک طرفه دیده می شود و بیشتر در افراد مونث گزارش شده است. معمولا تمایل دارد که به تدریج بزرگ شود و به ندرت همراه با پیدایش نئوواسکولاریزاسیون است. این مورد به خاطر درگیری دو طرفه و اندازه قابل ملاحظه یک چشم و پیدایش نئوواسکولاریزاسیون در چشم دیگر از موارد فوق العاده نادر می باشد که آشنایی با آن برای تشخیص موارد دیگر بیماران مفید خواهد بود.

فیبروماتوزیس (دسموئیدتومور) ضایعه ای مهاجم، غیرمتاستاز دهنده و متشکل از بافت فیبروز است. شیوع آن در پولیپوز فامیلیال کولون 852(FAP) بار بیشتر دیده می شود. فیبروماتوزیس برخلاف موارد تک گیر که روند محدودتری دارند، در سندرم گاردنر (مجموعه پولیپوز فامیلیال کولون، استئوم، ضایعات و تومورهای بافت نرم مثل دسموئید) سیری مخرب تر، بویژه در محوطه شکم دارد. این عارضه معمولا بدنبال اعمال جراحی شکمی ایجاد گردیده و برخلاف درمان رایج جراحی در دسموئیدهای محیطی، در این بیماران اکسیزیون نه تنها بطور کامل میسر نیست، بلکه بسرعت عود کننده و حتی مرگبار می باشد. در خانواده مورد بحث تمامی فرزندان (2 نفر) دچار سندرم گاردنر می باشند و دختر خانواده بدنبال عمل جراحی کولکتومی، مبتلا به دسموئید تومور منتشر شکمی گردیده است. اهمیت این موضوع ضمن نادر بودن؛ تظاهر کامل در تمامی فرزندان و عدم پاسخگوئی مناسب دسموئید تومور به جراحی می باشد لذا درمان دیگری غیر از جراحی ساده ضایعه دسموئید، بویژه در زنان دچار سندرم گاردنر پیشنهاد می شود.

سابقه و هدف: با توجه به اینکه حضور سلول های هوایی اتموئید، با یا بدون بیماری می تواند با باریک کردن Infundibulum  اتموئید و یا استئوم سینوس ماگزیلا سبب رینوسینوزیت مزمن، سینوزیت عود کننده و سایر علایم کلینیکی شود، تشخیص وجود این واریاسیون آناتومیک دررادیوگرافی رایجی مانند پانورامیک، در تعیین علت موارد فوق لازم است. هدف از این مطالعه تعیین میزان شیوع سلول های هوایی اینفرااوربیتال اتموئید در رادیوگرافی های پانورامیک بود.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی، رادیوگرافی پانورامیک 320 بیمار طبق روش Ahmad وهمکاران برای ارزیابی سلول های اتموئید اینفرااوربیتال مورد بررسی قرار گرفتند. یک رادیولوسنسی با حدود مشخص به شکل گرد یا بیضی که مولتی لاکولار یا یونی لاکولار بوده، بردرهای صاف ان در موقعیت مدیالی نسبت به فورامن اینفرااوربیتال قرار گرفته، اکثر بردرهای آن در رادیوگرافی پانورامیک مشخص بودند به عنوان سلول های هوایی اینفرااوربیتال اتموئید در نظر گرفته شد. این سلول ها در نواحی که بر روی بردر تحتانی اربیت سوپرایمپوز می شدند، باعث از بین رفتن واضح بردر کورتیکال حدود تحتانی اربیت می گردیدند. رادیوگرافی ها توسط 3 مشاهده گر تفسیر شدند. نتایج ثبت شده بر اساس اجماع نظر مشاهده گران بود. جهت آنالیز اطلاعات آزمونbinary logistic regression  با استفاده از نرم افزار SPSS به کار رفت.یافته ها: پس از حذف 10 رادیوگرافی پانورامیک، اطلاعات بدست آمده از 310 رادیوگرافی پانورامیک مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در 37% از این رادیوگرافی ها سلول های هوایی اینفرااربیتال اتموئید مشاهده شدند. این سلول ها در زنان بیش از مردان دیده شدند (P<0.05)اما در گروه های سنی مختلف تفاوت معنی دار نبود.نتیجه گیری: میزان شیوع سلولهای هوایی اینفرااوربیتال اتموئید در این مطالعه نشان داد که این سلولها لندمارک آناتومیک نسبتاشایعی در رادیوگرافی های پانورامیک هستند.