استفاده از انواع میکروارگانیسم ها در کشاورزی دارای سابقه صدساله می باشد. در دهه های گذشته استفاده وسیع از آنها در کشورهای روسیه، چین و هندوستان با وسعت بیشتری انجام شده است. برای افزایش ماندگاری این میکروارگانیسم ها در حامل های مورد استفاده از مواد افزودنی متفاوتی استفاده می گردد. به همراه این مواد افزودنی، مخلوط سه جنس ازتوباکتر کروکوکوم، آزوسپریلوم لیپوفروم و سودوموناس فلورسنت که جزء مهمترین باکتری های محرک رشد گیاه بوده و اصطلاحا Plant Growth Promoting Rhizobacteria (PGPR) نامیده می شوند بر روی جوانه زنی پنبه در شرایط استریل و غیراستریل مورد استفاده قرار گرفت. ترکیبات مختلفی از کیتوزان، ساکارز، Fe-EDTA، گلیسرول و ملاس به عنوان مواد افزودنی به تنهایی و در ترکیب با یکدیگر در شرایط آزمایشگاهی مورد استفاده قرار گرفت و معلوم گردید این افزودنی ها می توانند اثرات متفاوت و مثبت و منفی بر جوانه زنی بذر پنبه داشته باشند. در شرایط غیراستریل صمغ عربی بالاترین درصد (48.4) جوانه زنی را داشت ولی در شرایط استریل بذر، اثرات مواد افزودنی متفاوت از حالت غیراستریل بود، به طوریکه اضافه کردن اکثر مواد افزودنی، اثرات مثبت (36.1) بر جوانه زنی مشاهده گردید.

به منظور بررسی واکنش گندم رقم پیشگام به کود دامی و مواد بیولوژیک، یک آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار به اجرا درآمد. فاکتور اول کود دامی در سه سطح صفر، 7.5 و 15 تن در هکتار و فاکتور دوم مواد بیولوژیک در سطوح صفر، 3 و 5 نوبت مصرف بود. صفات مورد بررسی ارتفاع بوته، طول سنبله، تعداد سنبله در متر مربع، تعداد و وزن دانه در سنبله، وزن هزار دانه، عملکرد بیولوژیک، عملکرد دانه و شاخص برداشت بودند. نتایج تجزیه داده ها نشان داد کود دامی بر کلیه صفات به جز ارتفاع بوته و طول سنبله از نظر آماری تاثیر معنی دار داشت. با افزایش مصرف کود دامی از 7.5 به 15 تن در هکتار، صفات مربوط به اجزاء عملکرد افزایش نشان دادند. اثر مواد بیولوژیک بر ارتفاع بوته، وزن دانه در سنبله و وزن هزار دانه معنی دار (P≤0.01) بود. بیشترین عملکرد دانه از تیمار 15 تن در هکتار کود دامی و 3 نوبت مصرف مواد بیولوژیک حاصل شد که نسبت به شاهد 26.6 درصد افزایش داشت. بیشترین عملکرد بیولوژیک در تیمار 7.5 تن کود دامی و 3 نوبت مصرف مواد بیولوژیک مشاهده شد که معادل  24.6درصد افزایش بود. بالاترین شاخص برداشت نیز از تیمار 7.5 تن کود دامی و 5 نوبت مواد بیولوژیک به دست آمد که 5 درصد افزایش نشان داد. به نظر می رسد تاثیر مواد بیولوژیک در افزایش محصول در خاک های حاصل خیز، کمتر مشهود بوده و با کاهش حاصل خیزی نقش مواد بیولوژیک در افزایش عملکرد پررنگ تر می شود.

محاسبه وزن مواد بار کوره های ذوب، اغلب از راه موازنه جرم ساده عناصر آلیاژی در مواد ورودی و مذاب خروجی انجام می شود. اما در فرایندهای ذوب، پیچیدگی ها و پدیده های گوناگونی هست که اغلب در محاسبات موازنه جرم نادیده گرفته می شود و سبب عدم اطمینان در محاسبه بار کوره می گردد. خطای محاسبه، باعث اصلاح چندباره ذوب، تأخیر در تخلیه، افزایش هزینه و کاهش کیفیت مذاب می شود. در پژوهش حاضر تلاش بر این بوده که پیچیدگی ها و جنبه های مهم مساله ذوب، که اغلب نادیده گرفته شده، در کوره شناسایی و در یک مدل ریاضی مناسب درنظر گرفته شود. هدف پژوهش حاضر توسعه مدلی است، که نه تنها وزن مواد اولیه برای ترکیب شیمیایی ذوب هدف را بهینه سازی کند، بلکه هدررفت ناهمگن عناصر آلیاژی، ناخالصی های غیرفلزی مواد بار، و اصلاح ذوب اولیه در کوره را نیز درنظر بگیرد. این مقاله، یک مدل بهینه سازی استاندارد و یک الگوریتم حلقه ی تکرار برای موازنه جرم غیرخطی مساله ذوب ارایه می کند. یک مساله ذوب آلیاژ برنج با 7 عنصر آلیاژی و 8 نوع مواد بار در مقیاس صنعتی طرح و بررسی گردید، تا کارکرد مدل را مورد آزمایش قرار دهد. نتایج عددی مدل کسر وزنی مواد اولیه، و وزن و ترکیب شیمیایی ذوب اصلاح شده را با کمترین هزینه مواد نشان می دهد. تحلیل بهینه بودن جواب، تایید کرد که کمترین مقدار هزینه به دست آمده است. مدل استاندارد غیرخطی، ابزاری قابل اعتماد و سریع برای بهینه سازی هزینه و محاسبه بار کوره است که پتانسیل های قابل توجهی برای کاهش هزینه و تسهیل اتوماسیون صنعتی فرایند ذوب ایجاد می کند.

تاثیر کنترل کنندگی گونه های Trichoderma و عصاره تعدادی از گونه های گیاهان خانواده شب بو روی بسیاری از عوامل بیماری زای قارچی به اثبات رسیده است. در این تحقیق، در قالب یک طرح بلوک های کاملا تصادفی تاثیر آرد خردل، Trichoderma koningi T18، T. virens T59، T. brevicompactum 30، T. harzianum T56، مخلوط چهارجدایه تریکودرما، مخلوط چهارجدایه تریکودرما+آرد خردل و دو ماده بیولوژیک تریکودرمین و ساب تیلین روی کنترل سیاهک پنهان معمولی گندم ناشی از Tilletia laevis در مزرعه ارزیابی شد. بر مبنای شاخص آلودگی، تمام تیمار ها نسبت به شاهد که درصد خوشه های آلوده در آن 43.5 درصد بود، اختلاف معنی دار نشان دادند و باعث کاهش درصد آلودگی شدند(P<0.01) . بیشترین تاثیر در کاهش بیماری مربوط به تیمارهای آرد خردل و مخلوط چهار جدایه تریکودرما+آرد خردل به ترتیب به میزان 89.9 و 87.4 درصد در مقادیر قابل کاربرد مزرعه ای بدون اثر جانبی بود. نتایج نشان می دهد که در مدیریت بیماری سیاهک پنهان معمولی گندم می توان با استفاده از بذرهای عاری از اسپور و استفاده از آرد خردل، آلودگی های محدود ناشی از مایه تلقیح خاکزاد را بدون استفاده از قارچ کش های شیمیایی کنترل نمود.