سرطان ریه یکی از شایع ترین سرطان ها در جهان می باشد و میزان بروز و شیوع آن در کشورهای مختلف متفاوت است. هدف این مطالعه بررسی روند تغییرات میزان بروز خام و استاندارد شده سرطان ریه در استان فارس، بین سال های 1380 تا 1387 است. در این مطالعه اپیدمیولوژیک که در آن از داده های ثبت سرطان استان فارس استفاده شده است، میزان های بروز خام در هر 100 هزار نفر محاسبه شده و میزان بروز استانداردشده سنی سرطان ریه نیز از روش استانداردسازی مستقیم و با استفاده از جمعیت استاندارد جهان محاسبه شده است. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS نسخه 16 و نرم افزار WinPepi 2.1 انجام گرفت. از 743 مورد سرطان ریه در این استان 72 درصد مرد و 28 درصد زن بودند و مشخص شد که طی این دوره میزان بروز استانداردشده سنی سرطان ریه، رشد 3.9 برابری داشته است به گونه ای که بین سال های 1380 تا 1387 از 1.5 به 5.9 مورد در هر صدهزار نفر در سال رسیده است. میزان بروز سرطان ریه در استان فارس روند صعودی دارد و این میزان در مردان و در گروه های سنی بالاتر بیشتر بوده استان فارس از نظر میزان بروز استاندارد شده سنی سرطان ریه، جزء مناطق با بروز کم محسوب می شود.

مقدمه و هدف: امروزه به دلیل سبک زندگی ناسالم با افزایش بیماری­ های غیرواگیر از جمله سرطان ها مواجه هستیم. مطالعه حاضر با هدف تعیین بروز خام و استاندارد شده سنی 5 سرطان شایع در دانشگاه علوم پزشکی جیرفت انجام گرفت. روش کار: مطالعه حاضر به صورت مقطعی بر روی کلیه ی موارد تشخیص داده شده سرطان در شهرستان های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی جیرفت در سال 1396 انجام شد. پس از استخراج داده ها از نرم افزار داده های ثبت سرطان و حذف موارد تکراری، میزان بروز خام و استاندارد شده سنی 5 سرطان شایع محاسبه شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد. یافته ­ها: در این مطالعه 601 بیمار سرطانی در سال 1396 با میانگین سنی 82/21 ±53/55 سال مورد بررسی قرار گرفتند. از این تعداد 347 مورد (57%) از سرطان ها در مردان بود. بیشترین میزان بروز سرطان در گروه سنی 60-64 با فراوانی76 (6/12%) بود. میزان بروز خام و بروز استاندارد شده سنی کل سرطان ها در جمعیت تحت پوشش دانشگاه، به ترتیب 21/88 نفر و 89/110 نفر در 100000 نفر بودند و شایع ترین سرطان ­ها در کل جمعیت شامل پستان، پوست، ریه، کبد، مغز و سیستم عصبی بودند. نتیجه گیری: کاهش سن سرطان در جمعیت مورد مطالعه و بروز بالا در مردان و همچنین متفاوت بودن 5 سرطان شایع در هر منطقه، نشان دهنده آن است که عوامل خطر در مناطق مختلف متفاوت است. لذا انجام تحقیقات کیفی، اجرای صحیح برنامه های غربالگری و تشخیص زودرس و آموزش همه گروه های جامعه جهت شناسایی عوامل خطر و تعدیل و کنترل آنها ضروری است.

با وجود پیشرفتهایی که در پزشکی نوین و کنترل بیماریهای عفونی در قرن بیستم به عمل آمد، سوانح به عنوان تهدید اساسی سلامت و بهداشت کودکان و نوجوانان پدیدار گشت. برغم این شواهد هنوز اپیدمیولوژی مشکل و راهکارهای مناسب برای بهبود این وضعیت در مدارس به خوبی درک نشده است.در این مطالعه توصیفی - مقطعی تعداد 17 مدرسه دولتی ابتدایی با 4597 نفر دانش آموز در سطح شهر خرم آباد به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. در سال تحصیلی (78-77) تعداد 89 مورد سانحه در این مدارس ثبت و میزان بروز، 19 در هزار دانش آموز محاسبه شد. میزان بروز سوانح در پسرها بیش از دختران و در دانش آموزان پایه های پنجم و چهارم بیش از سایرین بود (P<0.001).میزان سوانح در بعد از ظهر و دو روز اول هفته بیشتر بود ولی از نظر آماری این تفاوت معنی دار نبود. شایعترین محل بروز سانحه حیاط مدرسه (50.5%)، شایعترین علت سانحه زمین خوردن و سقوط از بلندی (46.5%) و شایعترین ناحیه آسیب دیده بدن سر و صورت (56.1%) بود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: سرطان مثانه شایعترین تومور دستگاه ادراری می باشد و با توجه به مشاهدات و مطالعات قبلی به نظر می رسد که این سرطان از میزان بروز بالایی در استان کردستان برخوردار است. این مطالعه با هدف شناخت ویژگیهای اپیدمیولوژیک و میزان بروز سرطان مثانه، در سالهای 73 لغایت 78 انجام شد. مواد و روشها: جامعة آماری شامل کلیة بیمارانی بود که از ابتدای سال 73 تا پایان سال 78 تشخیص سرطان مثانه در مورد آنها داده شده بود. نوع مطالعه، توصیفی و حجم نمونه شامل 192 بیمار مبتلا به سرطان مثانه بود. نتایج: براساس نتایج این مطالعه، تعداد مبتلایان به سرطان مثانه در مدت ذکر شده 192 مورد بود که 160 نفر از آنان (83.3 درصد) مرد و 32 نفر (16.7 درصد) زن بودند. 13 مورد از بیماران کمتر از 40 سال سن داشتند (6.8 درصد). میانگین سنی جمعیت مورد مطالعه 62.55 سال با انحراف معیار 12.96 بود. براساس نتایج این مطالعه میزان بروز سرطان مثانه در سالهای 73 تا 78 بطور متوسط 3.3 دریکصدهزار نفر جمعیت در هر سال می باشد.براساس دیگر نتایج این مطالعه62 درصد بیماران شهری و 38 درصد بیماران روستایی بودند. همچنین با توجه به محدودیتهایی که در مشخص نمودن محل زندگی بیماران وجود داشت، پراکندگی بیماران در سطح استان تقریبا یکسان بود. 97.9 درصد تومورهای تشخیص داده شده از نوعTCC (Transitional cell carcinoma)  بود. 26 درصد بیماران هنگام تشخیص در grade I، 50درصد در grade II و 24 درصد در grade III بودند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه میزان بروز سرطان مثانه در استان کردستان بیشتر از سایر مناطق دنیا می باشد. همچنین میانگین سنی بیماران نیز پایین تر است. با توجه به میزان بروز بالای سرطان مثانه در این استان، پیشنهاد می شود که مطالعات دیگری جهت تعیین عوامل خطرزای آن انجام گیرد.

مقدمه: سرطان مثانه در کشورهای غربی در بین مردان چهارمین و در بین زنان هشتمین سرطان شایع می باشد و همانند سایر سرطان ها میزان بروز آن طی سال های اخیر روند افزایشی داشته است. این مطالعه با هدف بررسی میزان بروز سرطان مثانه بین سال های 1382 تا 1387 در استان فارس انجام شد. روش: در این مطالعه اپیدمیولوژیک که در آن از داده های ثبت سرطان استان فارس استفاده شده است، میزان های بروز خام در هر 100 هزار نفر محاسبه شده و میزان بروز استاندارد شده سنی نیز از روش استانداردسازی مستقیم و با استفاده از جمعیت استاندارد جهان محاسبه شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS نسخه 16 و نرم افزار MS Excel 2007 انجام گرفت.یافته ها: در طول 6 سال مطالعه (87-1382)، 1828 مورد جدید سرطان مثانه در ساکنین استان فارس گزارش شده است. میزان بروز سرطان مثانه در بین مردان و گروه سنی بالای 70 سال بیشتر از سایر افراد می باشد. همچنین میزان بروز استاندارد شده سنی در این بیماری در سال های 1382 تا 1387 به ترتیب برابر با 6.9، 6.5، 11.1، 10.02، 12.6 و 10.3 مورد در هر صد هزار نفر به دست آمد که نشان دهنده افزایشی بودن روند میزان بروز این سرطان در استان فارس می باشد.نتیجه گیری: میزان بروز سرطان مثانه در استان فارس علی رغم روند افزایشی آن در مقایسه با کشورهای غربی پایین تر می باشد.

مقدمه: بیماری سل شایع ترین علت مرگ ناشی از بیماری های عفونی در جهان است و از نظر بار جهانی بیماری، در رتبه دهم قرار دارد. با توجه به افزایش شیوع مجدد این بیماری و عدم کاهش بروز سل ریوی اسمیر مثبت در استان همدان، مطالعه حاضر به منظور بررسی اپیدمیولوژیک بیماری سل و شناسایی عوامل مرتبط با نوع سل در استان همدان انجام شد.روش کار: در این مطالعه، پرونده 842 بیمار مبتلا به سل طی سال های 1386 تا 1392 مراجعه کننده به مرکز بهداشت استان همدان مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات بیماران شامل سن، جنسیت، محل سکونت و وضعیت بیمار جمع‎آوری شد. تحلیل داده‎ها با روش آزمون کای دو و با نرم‎افزارSPSS 22 صورت گرفت.یافته ها: میانگین سن بیماران 54.01±21.75 سال بود. 425 (50.4 درصد) نفر از بیماران زن بودند. 2.1 درصد بیماران مبتلا به ویروس HIV، (68.7 درصد) نفر مبتلا به سل ریوی، و 412 (71.1 درصد) نفر اسمیر مثبت بودند. بین جنسیت و نوع سل رابطه آماری معنی‎داری وجود نداشت (P=0.81). بین محل سکونت و نوع سل رابطه معنی دار بود (P<0.005). همچنین ارتباط سن و نوع سل نیز معنی دار بود (P=0.01).نتیجه گیری: در مطالعه حاضر بیشترین درصد مبتلایان به سل در گروه سنی بالای 70 سال قرار دارند. بنابراین توصیه می شود بیماریابی دقیق تری در این گروه سنی انجام شده تا خطر بروز بیماری کاهش یابد. همچنین با توجه به بالا بودن درصد ابتلای همزمان بیماری سل و HIV بیماریابی، آموزش و اقدامات پیشگیرانه جهت کنترل بیماری سل توصیه می شود.

مقدمه: حیوان گزیدگی طی سال های اخیر در ایران روبه افزایش است. بر اساس بررسی های آماری در استان های مختلف بیش از %85 موارد حیوان گزیدگی توسط سگ وسپس گربه اتفاق می افتد که اغلب موارد به سگ های خانگی و سگ های گله اختصاص می یابد. استان مازندران با قریب به 3000000 نفر جمعیت در میان استان های ایران از نقطه نظر نرخ حیوان گزیدگی (از جمله هاری) از اهمیت بالایی برخوردار است. در این مطالعه به بررسی میزان بروز حیوان گزیدگی در استان مازندران طی سال های 1381 تا 1387 پرداخته ایم.مواد و روش ها: جهت انجام بررسی مذکور اطلاعات دموگرافیک واپیدمیولوژیک با مراجعه به معاونت بهداشت استان مازندران به دست آمد، در ادامه اطلاعات مذکور با استفاده از نرم افزار Excel مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: اطلاعات مذکور نشان دادند، بیش ترین نرخ بروز مربوط به سال 1384 (195 در 100000) و کم ترین نرخ بروز به سال 1381 (167 در100000) تعلق داشت. طی سالیان مذکور در استان مازندران اغلب موارد حیوان گزیدگی در مردان (%80)گزارش شده است، به علاوه تعداد مبتلایان روستایی در مقایسه با مبتلایان شهری بیش تر بوده است (%42<%58)، که حاکی از اهمیت حیوان گزیدگی در روستاها است.نتیجه گیری: با توجه به اهمیت حیوان گزیدگی، جهت کنترل و پیشگیری آن، سازمان هایی چون محیط زیست، شهرداری، سازمان دامپزشکی و وزارت بهداشت بایستی همکاری نمایند. اجرای برنامه های آموزشی جهت بالا بردن سطح آگاهی مردم (به خصوص روستاییان) در زمینه خطرات ناشی از حیوان گزیدگی، درمان پیشگیرانه به موقع جهت عدم بروز علایم هاری، واکسیناسیون حیوانات صاحب دار و دور نمودن حیوانات وحشی از محل زندگی انسان ها نیز جهت کنترل حیوان گزیدگی باید انجام پذیرد. هنگام رخداد حیوان گزیدگی کلیه موارد را بایستی هاری تلقی نمود و اقدامات درمانی لازم شامل شستشو با آب و صابون، ضدعفونی با الکل یا بتادین، تزریق واکسن ضد کزاز و واکسن و سرم ضد هاری بایستی لحاظ گردد.

با تغییر هرم سنی جمعیت کشور و روند افزایشی جمعیت سالمندان، شیوع سرطان ها نیز در سالمندان افزایش یافته است. هدف از این مطالعه تعیین میزان های بروز و بقا سرطان های شایع در سالمندان کشور طی روند 5 ساله بوده تا بتوان به برنامه ریزی های نظام سلامت جهت ارائه الگوی خدمات غربالگری، درمانی و مراقبت های سالمندی کمک نمود.این یک مطالعه همگروهی تاریخی بر پایه داده های موجود در بررسی های سال های (1380 تا 1384) گزارش ثبت موارد سرطان و نیز اطلاعات میزان بقا سرطان های مذکور در افراد سالمند 60 سال و بالاتر است. روش جمع آوری اطلاعات به صورت مشاهده ای و با استفاده از داده های موجود مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی صورت گرفت. معیار ورود به مطالعه بیماران سرطانی 60 سال و بالاتر بودند که فقط از طریق گزارشات سالیانه موارد سرطان کشور ثبت شده بودند. در مورد بقا نیز بیماران پی گیری شده وارد مطالعه شدند. برای مقایسه بقا بر حسب جنس و تفکیک استان ها از روش Kaplan Meier استفاده شد و با روش Coax regression خطر نسبی مرگ و همچنین خطر نسبی مرگ استان های مختلف نسبت به استان تهران در انواع سرطان ها محاسبه گردید.بر اساس داده ها، 33.5 درصد از جامعه مورد مطالعه زنان گروه سنی 60 سال و بالاتر و 66.5درصد از جامعه مورد مطالعه مردان سالمند بوده و میانگین سنی افراد، 71.2 سال بود. میانگین سنی زنده ماندگان در طول این مطالعه 88.2 سال بود. بیشترین میزان بروز طی 5 سال در سالمندان، سرطان پوست بوده است. از نظر توزیع جغرافیایی در کشور بیشترین میزان بروز مربوط به سرطان مثانه در سالمندان در استان کرمانشاه بود. استان یزد بالاترین فراوانی سرطان های شایع سالمندان را داشت. متوسط بقای پنج ساله در سالمندان استان لرستان بیشترین و در اردبیل کمترین بود. رابطه بین متغیر جنس با مرگ ناشی از سرطان 0.95)-0.84) و خطر نسبی رابطه بین متغیر سال با مرگ ناشی از سرطان (1.03 تا 1.09) معنادار بود. خطر مرگ سرطان ها در 9 استان کشور به طور معناداری با استان تهران متفاوت بوده و بقا در این استان ها از تهران کمتر بوده است.