هدف این پژوهش، بررسی اثر جایگزینی الیاف سلولزی (کاه گندم) با الیاف غیر سلولزی (تفاله چغندرقند) در جیره گاوهای شیری دوره انتقال (از روز 21 پیش از زایش و تا روز 42 پس از زایش) بود. بدین منظور، 21 روز پیش از زایش، از 36 راس گاو هلشتاین چند شکم زایش با میانگین وزن 59/6 ± 697 کیلوگرم و نمره بدنی 0/22 ± 3/3 استفاده شد. پیش از زایش، گاوها به دو گروه تقسیم شدند و جیره های دارای 7/17 درصد کاه گندم و یا 7/17 درصد تفاله چغندرقند، دریافت کردند. پس از زایش نیز هر گروه به دو زیر گروه تقسیم شد و جیره ای بر پایه 5 درصد کاه گندم یا تفاله چغندرقند دریافت کردند. نتایج نشان دادند که تفاوت در منبع الیافی جیره، تاثیری بر مصرف خوراک در دوره پیش از زایش نداشت؛ ولی گوارش پذیری ماده خشک و ماده آلی و دیواره سلولی در گاوهایی که جیره دارای تفاله چغندر قند مصرف کرده بودند، بیشتر بود. گوارش پذیری ماده خشک (p=0/05) و دیواره سلولی (p=0/06) در گاوهایی کمتر بود که در دوره های پیش از زایش و نیز پس از زایش، کاه گندم مصرف کرده بودند. شیر تصحیح شده بر پایه چربی و انرژی و همچنین درصد چربی شیر در گاوهایی که پیش از زایش تفاله چغندرقند دریافت کردند، تمایل به افزایش داشت (p=0/09). نتایج این پژوهش نشان داد که تغذیه منابع الیافی غیر سلولزی، می تواند عملکرد گاوهای دوره انتقال را بهبود بخشد.