هدف از تحقیق حاضر تاثیر سه شیوه تمرینی بر بیان ژن TGFB1 و VASH-1 در بافت بطن چپ رت های ویستار بود. مواد و روشها: 40 سر موش ویستار8 هفته ای با میانگین وزن33+237 گرم در محیطی کنترل شده نگهداری و به صورت تصادفی در5 گروه 8 تایی قرار گرفتند. برنامه های تمرینی به مدت 8 هفته و هفته ای 3 جلسه با شدت مشخص بود. تمرینات هوازی شامل 47 دقیقه دویدن با شدت متوسط VO2MAX 65 % بر روی تردمیل بود. تمرین HITشامل دویدن با سرعت 2 متر در دقیقه با شیب فزاینده بر روی نوار گردان و تمرینات HIIT شامل 4 وهله تناوبی شدید با شدت 90تا 100درصد VO2MAX و چهار وهله تناوبی کم شدت 50 تا 60 درصد VO2MAX انجام شد. گروه کنترل پایه در هفته اول و پس از استقرار تحت جراحی و بافت برداری قرار گرفت گروه های دیگر پس از آخرین جلسه تمرینی تشریح و سپس بافت قلب آن مورد بررسی قرار گرفت. تغییرات برون گروهی توسط آنالیز واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری0/05 ≥ P مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. یافته ها: 1-نتایج نشان می دهد 8 هفته تمرین MIT (001/0 ≥ P)، HIT (001/0≥ P)، HIIT(001/0≥ P) باعث افزایش معنادار بیان TGF-β1در بطن چپ موش های نرویستا ر شد 2-نتایج تحقیق حاضر کاهش معنی دار بیان ژن VASH-1 بین 5 گروه پژوهش نشان می دهد(د(0001/0 (P<. نتیجه گیری: بنظرمیرسد تمرین منظم پتانسیل اثر گذاری در افزایش هایپرتروفی قلب با افزایش TGF-β1 کاهش VASH-1 در رت های نزاد دارد

زمینه و هدف: سرطان پروستات یکی از شایعترین سرطان هایی است که مردان را مبتلا می کند. گرچه سرطان پروستات در اغلب موارد مرگبار نیست، شناخت عوامل موثر در تشخیص و درمان به موقع آن اهمیت دارد. افزایش بیان KLK2 در سرطان پروستات رخ می دهد و در نتیجه می تواند به عنوان یک بیومارکر برای سرطان پروستات عمل کند. هدف از این مطالعه بررسی میزان بیان ژن KLK2 به عنوان فاکتور احتمالی دخیل در تشخیص سرطان پروستات بود. روش بررسی: در این مطالعه موردی، تعداد 50 نمونه ادرار افراد مبتلا به سرطان پروستات و 50 نمونه ادرار افراد سالم، مراجعه کننده به بیمارستان مهر تهران (دی 1393 تا اسفند 1394)، در بازه سنی 46 تا 71 سال جمع آوری گردید. سپس RNA نمونه ها استخراج و سنتز cDNA به کمک آنزیم MMuLV و پرایمرهای Oligo dt و Random hexamer انجام شد. یافته ها: میانگین افزایش بیان ژن KLK2 در افراد کمتر از 50 سال و در افراد بیشتر از 50 سال به ترتیب برابر با 2/32 و 5/79، 0/0001P< بود. در بررسی بیماران با گروه بندی مرحله بیماری گروه GS6 با کمترین میزان بیان 3/40 برابر و در گروه GS8 با بیشترین میزان بیان 10/74 برابر نسبت به نمونه های نرمال افزایش بیان (0/0001P<) مشاهده شد. نتیجه گیری: بیان ژن KLK2 در افراد مبتلا به سرطان پروستات بیشتر از افراد سالم است. در نهایت با توجه به نتایج می توان بیان نمود که ژن KLK2 می تواند به عنوان یک عامل موثر و دخیل در سرطان پروستات مطرح شود که افزایش بیان آن با پیشرفت و توسعه بیماری در ارتباط است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه و هدف: OCT4 مهمترین فاکتورهای رونویسی درگیر در حفظ پرتوانی و بازبرنامه ریزی سلول های سوماتیک است. از طرفی، مطالعات اخیر نشان داده است که فقدان یا جهش در ژن P53 بازبرنامه ریزی هسته را تسهیل می کند. مطالعه حاضر با هدف بازبرنامه ریزی سلول های بنیادی بافت چربی انسانی با استفاده از بیش بیان OCT4 و کاهش بیان P53 طراحی شد.مواد و روش ها: سلول های بنیادی بافت چربی با استفاده از آنزیم کلاژناز از نمونه های چربی شکمی بیماران تحت عمل زیبایی ابدومینوپلاستی جداسازی شد. برای شناسایی سلول های بنیادی بافت چربی، بیان مارکرهای مزانشیمی با روش فلوسیتومتری بررسی شد و سلول ها به رده های استخوانی و چربی تمایز داده شدند. سلول های بنیادی بافت چربی در مرحله پاساژ سوم با پلاسمید بیانی حامل ژن OCT4 و shRNA مهارکننده P53 (وکتور pCXLE- hOCT4/shp53) ترنسفکت شدند. یک هفته پس از ترنسفکشن، بیان ژن های پرتوانی با روش qPCR بررسی شد.نتایج: سلول های بنیادی بافت چربی در مرحله پاساژ سوم مورفولوژی فیبروبلاست مانند نشان دادند. نشانگرهای مزانشیمی CD90، CD73 و CD105 به ترتیب در 94، 80.2 و 81.1 درصد از سلول ها بیان شد. به علاوه، سلول های بنیادی بافت چربی به سلول های چربی و استخوانی تمایز یافتند. طبق نتایج qPCR، بیان ژن های OCT4، SOX2، LIN28، REX1، CCND1 و C-MYC در سلول های ترنسفکت شده با وکتور حامل ژن OCT4 و shRNA مهارکننده P53 نسبت به گروه کنترل افزایش معنی دار نشان داد.نتیجه گیری: بیش بیان ژن OCT4 و مهار بیان P53 به بازبرنامه ریزی سلول های بنیادی بافت چربی به سمت حالت پرتوانی کمک می کند. این روش ممکن است توان تمایزی سلول های بنیادی بافت چربی را برای کاربردهای درمانی افزایش دهد.

ویروس آنفلوانزای پرندگان از جنس آنفلوانزا ویروس A و از خانواده ارتومیکسوویریده می باشد. هدف از این تحقیق کلون کردن و بیان ژن کد کننده پروتئین NS1 از یک جدایه ویروس آنفلوانزای پرندگان تحت تیپ H9N2 بود که از یک گله جوجه گوشتی در اهواز که دارای علائم تنفسی و تلفات بود به دست آمد. پروتئین NS1 جهت طراحی تست الیزا، برای تفریح طیور عفونی از طیور واکسینه شده، استفاده می شود. بدین منظور ابتدا بر اساس چندین توالی نوکلئوتیدی ناحیه کد کننده ژن NS1 (از نوکلئوتید 27 تا 680)، از ویروس آنفلوانزای پرندگان H9N2 که از منابع اطلاعاتی استخراج شدند، پرایمرهای لازم طراحی شدند. سپس ژن NS1 با استفاده از روش RT PCR – تکثیر داده شد. وکتور pMAl-c2X و ژن تکثیر یافته NS1 هر دو متوسط آنزیم های محدود کننده EcoRI و PstI هضم و سپس با استفاده از آنزیم لیگاز T4DNA به همدیگر پیوند داده شدند. در مرحله بعد این ساختار به سویه BL باکتری E.coli منتقل شد و در پایان وکتور نوترکیب تلخیص شده جهت بیان پروتئین NS1 مورد استفاده قرار گرفت. پروتئین هدف با وزن حدود 66.4 کیلو دالتون از طریق SDS-PAGE و متعاقب آن وسترن بلات مورد ارزیابی قرار گرفت. مشاهده بیان پروتئین با وزن ملکولی قابل انتظار در SDS-PAGE و واکنش مثبت این پروتئین با سرم پرنده آلوده به آنفلوانزا در وسترن بلات نشان دهنده بیان موفق ژن غیر ساختاری (NS1) در E.coli بود.

هدف: بررسی کلون و بیان ژن hpaA هلیکوباکتر پیلوری در E.coli.مواد و روش ها: DNA ژنومی از سویه استاندارد هلیکوباکترپیلوری 59662 به عنوان الگو برای تکثیر ژن hpaA با PCR مورد استفاده قرار گرفت. سپس ژن hpaA در وکتور بیانی پروکاریوتی pET28a وارد شد (pET28a-hpaA). آنگاه پلاسمید نوترکیب برای ترانس فورماسیون E.coli Dh5a به کار رفت و کلون های مثبت انتخاب شدند. پس از ترانس فورماسیون باکتری E.coli BL21DE3 با پلاسمید نوترکیب pET28a-hpaA، بیان پروتئین HpaA با غلظت های مختلف ایزوپروپیل تیو بتا دی گالاکتوزید (IPTG) القا و با SDS-PAGE شناسایی گردید. ایمنی زایی پروتئین rHpaA با استفاده از آنتی بادی های پلی کلونال خرگوشی علیه آنتی ژن های کامل هلیکوباکتر پیلوری با آزمون وسترن بلاتینگ تعیین شد.نتایج: توالی ژن hpaA در وکتور پلاسمیدی pET28a-hpaA مطابق با توالی ژن hpaA سویه استاندارد بوده و نتایج SDS-PAGE نشان داد که سیستم بیانی پروکایوتی در غلظت 1.5mmol-L از IPTG پروتئین نوترکیب hpaA را با کیفیت خوب بیان می کند. پروتئین نوترکیب rHpaA به خوبی با آنتی بادی های تولید شده علیه هلیکوباکتر پیلوری در وسترن بلاتینگ واکنش داد.نتیجه گیری: در این بررسی سیستم بیانی پروکاریوتی pET-28a-hpaA-BL21 با کارایی زیاد به طور موفق ساخته شد و پروتئین نوترکیب rHpaA ایمنی زایی قابل قبولی از خود نشان داد. این نتایج نشان می دهد تولید پروتئین های اختصاصی نوترکیب نظیر HpaA استراتژی جایگزین و مناسبی برای ساخت واکسن هلیکوباکتر پیلوری می باشد.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

اهداف: عامل شیگلوزیز، میکروب های جنس شیگلا هستند. با توجه به فراوانی بیماری و مرگ و میر گزارش شده و مقاومت آنتی بیوتیکی باکتری، طراحی و ساخت واکسن علیه این بیماری از اهداف سازمان بهداشت جهانی است. از مهم ترین عوامل ویرولانس باکتری، آنتی ژن های تهاجمی پلاسمید به ویژه IpaC و IpaB هستند که به عنوان کاندیدای واکسن نیز مطرح هستند. هدف این مطالعه بیان ژن ipaC یکی از عوامل تهاجمی به منظور بررسی ایمنی زایی بود.مواد و روش ها: در این مطالعه توالی ژن ipaC از بانک ژنی NCBI به دست آمد و طراحی پرایمر صورت گرفت. ژنوم استخراج شده از شیگلا دیسانتری به عنوان الگو در تکثیر PCR مورد استفاده قرار گرفت. سپس ژن ipaC تکثیر یافته، در پلاسمید pTZ57R کلون و در وکتور بیانی pET-28a(+) ساب کلون شد. E. coli سویه BL21(DE3)plysS توسط وکتور نوترکیب ت ر انسفورم و بیان پروتئین تحت القای IPTG و الکتروفورز SDS-PAGE مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته ها: کلونینگ این ژن با روش های PCR، هضم آنزیمی و تعیین توالی تایید شد. همچنین پروتئین نوترکیب با القای IPTG بیان شد. با تخلیص از ستون نیکل، وسترن بلاتینگ و الکتروفورز SDS-PAGE بیان پروتئین مورد تایید قرار گرفت.نتیجه گیری: کلونینگ، ساب کلونینگ و بیان ژن ipaC در این مطالعه تایید می شود. پس از بررسی ایمنی زایی، این پروتئین نوترکیب می تواند در مطالعات آینده برای تولید واکسن نوترکیب علیه باکتری شیگلا دیسانتری مورد استفاده واقع شود.