مقاله مقاله نشریه

مشخصات مقاله

نشریه: پژوهش در پزشکی | سال:1385 | دوره:30 | شماره:4 | صفحه شروع:285 | صفحه پایان:289

video

sound

نسخه انگلیسی

بازدید:

239

دانلود:

125

استناد:

اطلاعات مقاله نشریه

عنوان

آنتی بادی های تیروئید در بیماران با سرطان دیفرانسیه تیروئید در تهران

صفحات

 صفحه شروع 285 | صفحه پایان 289

چکیده

 سابقه و هدف: با توجه به اهمیت آنتی بادی های تیروئید در پیگیری بیماران مبتلا به سرطان دیفرانسیه تیروئید, این مطالعه به منظور بررسی آنتی بادی های تیروئید در تهران طراحی شد. روش بررسی: در مطالعه ای مقطعی از 157 بیمار مبتلا به سرطان دیفرانسیه تیروئید که به یک مطب خصوصی و مرکز رادیوایزوتوپ بیمارستان شریعتی طی سال های 1379-1378 مراجعه نمودند و نیز به طور تصادفی اطلاعات مربوط به 434 داوطلب سالم از مطالعه تیروئید تهران استخراج شد. در هر دو گروه آنتی تیروگلوبولین و آنتی پراکسیداز با کیت RADIM ایتالیا اندازه گیری شده و مقادیر سرمی بیشتر از 150 واحد در میلی لیتر در مورد آنتی تیروگلوبولین و بیشتر از 100 واحد در میلی لیتر در مورد آنتی پراکسیداز, به عنوان تیتر مثبت تلقی شد. در مرحله بعد گروه بیمار بسته به فاصله زمانی نمونه گیری از آخرین مداخله (جراحی یا دریافت ید رادیواکتیو) به 2 زیر گروه قبل از شش ماه و بعد از 6 ماه تقسیم شدند. سطح سرمی و فراوانی آنتی بادی ها در گروه بیمار و زیر گروه های آن با گروه کنترل مقایسه شد. یافته ها: میانگین سطح سرمی آنتی تیروگلوبولین در گروه مورد 290±111 واحد در میلی لیتر و در گروه شاهد 405±111 واحد در میلی لیتر بود. میانگین سطح سرمی آنتی پراکسیداز در گروه مورد 257±46 واحد در میلی لیتر و در گروه شاهد 302±73 واحد در میلی لیتر بود. آنتی تیروگلوبولین مثبت در 21 بیمار (%13.4) و در 65 نفر از گروه شاهد (15%) یافت شد (NS). فراوانی آنتی پراکسیداز مثبت در گروه بیمار و گروه کنترل به ترتیب (%3.8) 6 و (%9.7) 42 نفـــر بــــود (P=0.02). فراوانی موارد مثبت آنتی تیروگلوبولین بین گروه های زیر 6 ماه و بالای 6 ماه در گروه مورد از نظر آماری معنی  دار بود (P=0.005). فراوانی موارد مثبت آنتی پراکسیداز در گروه بعد از 6 ماه تفاوت معنی داری با گروه کمتر از 6 ماه (P=0.028) و گروه کنترل (P=0.05) داشت. نتیجه گیری: شیوع آنتی بادی های تیروئید در این مطالعه بیشتر از جمعیت عمومی نبود ولی شیوع این آنتی بادی ها تا 6 ماه پس از مداخله درمانی به طور معنی داری بیشتر از زمانی بود که بعد از 6 ماه از آخرین مداخله نمونه گیری صورت گرفته بود.

استنادها

  • ثبت نشده است.
  • ارجاعات

  • ثبت نشده است.
  • مقالات مرتبط نشریه ای

    مقالات مرتبط همایشی

  • ثبت نشده است.
  • طرح های مرتبط

  • ثبت نشده است.





  • تبلیغات

    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID