پژوهش در پزشکی
سال:1385 | دوره:30 | شماره:4 |تعداد مقالات:18

از نظر تعریف، سقط جنین به خاتمه بارداری قبل از اینکه جنین توانایی زندگی در خارج از رحم مادر را یافته باشد اطلاق می گردد. معمولا این زمان را قبل از هفته بیستم بارداری و وزن جنین را کمتر از پانصد گرم ذکر می کنند.سقط جنین انواع مختلفی دارد: در یک حالت بعد از شروع بارداری، به دلایل جنینی یا مادری، محصول بارداری محکوم به خروج خودبخود از رحم مادر است. این نوع را سقط جنین خودبخود می گویند. در حالتی دیگر، در فرایند بارداری مشکلی وجود ندارد ولی به دلایلی بطور ارادی خاتمه داده می شود. این نوع سقط جنین را عمدی یا ارادی یا القا شده می گویند و از آنجا که در اکثر جوامع این نوع سقط جنین، مغایر با قوانین است، به آن جنایی یا غیرقانونی نیز گفته می شود.

سابقه و هدف: افزایش سطح لیپیدهای سرم رابطه مثبت و قوی با مرگ و میر ناشی از بیماری های قلبی ـ عروقی دارد. امروزه با تغییر شیوه زندگی به موازات صنعتی شدن جوامع و تغییر عادات غذایی و کاهش فعالیت بدنی، شیوع هیپرلیپیدمی نیز در حال افزایش است. هدف این مطالعه، بررسی سیر تغییرات عوامل خطر قلبی ـ عروقی در شرکت کنندگان مرحله اول مطالعه قند و لیپید تهران، طی 3 سال بود. روش بررسی: در این مطالعه، اطلاعات دموگرافیک و سطح لیپیدها و قند خون 2 ساعت پس از 75 گرم گلوکز در 4392 فرد (1839 مرد و 2553 زن) 3 سال و بالاتر، در دو مرحله 1 ( سال 80-1378) و 2 (سال 1382-1380) مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات یک بار در کل جامعه و بار دیگر در زیرگروهی که داروی موثر بر متابولیسم لیپیدها مصرف نمی نمودند مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: میانگین (Body mass index) BMI و (Waist-to-hip ratio) WHR در کل افراد و در هر یک از دو جنس، در مرحله 2 بطور معنی داری نسبت به مرحله 1 افزایش داشت. میانگین BMI در کل افراد، در مرحله یک 24.7±5.8 و در مرحله دو 26±5.6 کیلوگرم بر متر مربع بود که به میزان 1.2±2 افزایش داشت (P=0.001). شیوع اختلال تحمل گلوکز و دیابت در مرحله 2 بیشتر بود که در مورد دیابت معنی دار بود. در مرحله یک 13.1 درصد افراد اختلال تحمل گلوکز و 6.7 درصد دیابت تازه تشخیص داده شده داشتند. 4.7 درصد نیز سابقه قبلی دیابت داشتند. در مرحله دو 14.2 درصد آزمون تحمل گلوکز مختل و 12.3 درصد دیابت داشتند. میانگین فشار خون سیستولیک و دیاستولیک، کلسترول تام، HDL-C، LDL-C، Non-HDL-C و تری گلیسرید در مرحله 2 بطور معنی داری نسبت به مرحله 1 کاهش نشان داد. نتیجه گیری: در جامعه شهرنشین تهران، در یک روند سه ساله علی رغم کاهش سطح سرمی کلسترول تام، LDL-C، HDL –C، Non-HDL-C، تری گلیسرید و میانگین فشار خون، شیوع اضافه وزن و چاقی، دیابت و اختلال تحمل گلوکز و HDL پایین افزایش نشان می دهد.

سابقه و هدف: نورالژی تریژمینال یک بیماری شناخته شده و نسبتا شایع می باشد که در شکل تیپیک آن معیارهای تشخیصی متعددی وجود دارد. پاسخ به درمان دارویی بخصوص کاربامازپین در تایید تشخیص این بیماری نقش بسزایی دارد و معمولا در موارد عدم تحمل و یا پاسخ نسبی به درمان دارویی، اقدام جراحی صورت می گیرد. در این مطالعه نتایج درمانی و عوارض پس از عمل جراحی بیمارانی که با تشخیص نورالژی تریژمینال طی یک دوره ده ساله تحت عمل جراحی میکروواسکولار دکامپرسیون قرار گرفته اند، بررسی و با دیگر مطالعات مقایسه شده است. مواد و روش ها: این مطالعه بصورت گذشته نگر با مراجعه به پرونده های بیمارانی که طی سالهای 83-1374 در بیمارستان شهدای تجریش با تشخیص نورالژی تریژمینال تحت عمل جراحی میکروواسکولار دکامپرسیون قرار گرفته اند، انجام شد. یافته ها: در طی این دوره، 35 بیمار با تشخیص نورالژی تریژمینال تحت عمل جراحی میکروواسکولار دکامپرسیون قرار گرفتند. میانگین سنی بیماران 55 سال و نسبت زن به مرد 3 به 4 بود. شایعترین ریشه های در گیر ترکیب دو شاخه ماگزیلاری و ماندیبولار عصب زوج 5 در بیش از نیمی از بیماران بود. درمان دارویی قبلی در 32 بیمار و درمان جراحی در 6 بیمار انجام شده بود. شایعترین یافته پاتولوژیک حین عمل جراحی فشار شریان مخچه ای فوقانی بر روی عصب بود. پاسخ فوری به درمان در 83% بیماران مشاهده گردید. 8 بیمار دچار عوارض بعد از عمل شدند که نیمی از آنها مربوط به عوارض دارویی و بقیه موارد مربوط به عوارض نورولوژیک بود. مرگ در 2 بیمار متعاقب عوارض (آمبولی ریه و آریتمی قلبی) مشاهده شد. پیگیری در 25 بیمار (میانگین14 ماه و طیف 46-1 ماه) انجام شد. در بیماران پیگیری شده میزان رضایت از عمل جراحی طی مدت پیگیری در 72% موارد عالی بوده است. 4 بیمار طی مدت پیگیری دچار عود علایم شدند که تحت درمان دارویی واقع شدند. نتیجه گیری: عمل جراحی میکروواسکولار دکامپرسیون با توجه به برطرف نمودن پاتولوژی اولیه احتمالی، نتایج جراحی عالی، عوارض کم و اغلب گذرا و میزان عود پایین در مقایسه با دیگر روش های درمانی، همچنان بعنوان روش انتخابی درمان نورالژی تریژمینال مطرح می باشد.

سابقه و هدف: با توجه به اهمیت آنتی بادی های تیروئید در پیگیری بیماران مبتلا به سرطان دیفرانسیه تیروئید، این مطالعه به منظور بررسی آنتی بادی های تیروئید در تهران طراحی شد. روش بررسی: در مطالعه ای مقطعی از 157 بیمار مبتلا به سرطان دیفرانسیه تیروئید که به یک مطب خصوصی و مرکز رادیوایزوتوپ بیمارستان شریعتی طی سال های 1379-1378 مراجعه نمودند و نیز به طور تصادفی اطلاعات مربوط به 434 داوطلب سالم از مطالعه تیروئید تهران استخراج شد. در هر دو گروه آنتی تیروگلوبولین و آنتی پراکسیداز با کیت RADIM ایتالیا اندازه گیری شده و مقادیر سرمی بیشتر از 150 واحد در میلی لیتر در مورد آنتی تیروگلوبولین و بیشتر از 100 واحد در میلی لیتر در مورد آنتی پراکسیداز، به عنوان تیتر مثبت تلقی شد. در مرحله بعد گروه بیمار بسته به فاصله زمانی نمونه گیری از آخرین مداخله (جراحی یا دریافت ید رادیواکتیو) به 2 زیر گروه قبل از شش ماه و بعد از 6 ماه تقسیم شدند. سطح سرمی و فراوانی آنتی بادی ها در گروه بیمار و زیر گروه های آن با گروه کنترل مقایسه شد. یافته ها: میانگین سطح سرمی آنتی تیروگلوبولین در گروه مورد 290±111 واحد در میلی لیتر و در گروه شاهد 405±111 واحد در میلی لیتر بود. میانگین سطح سرمی آنتی پراکسیداز در گروه مورد 257±46 واحد در میلی لیتر و در گروه شاهد 302±73 واحد در میلی لیتر بود. آنتی تیروگلوبولین مثبت در 21 بیمار (%13.4) و در 65 نفر از گروه شاهد (15%) یافت شد (NS). فراوانی آنتی پراکسیداز مثبت در گروه بیمار و گروه کنترل به ترتیب (%3.8) 6 و (%9.7) 42 نفـــر بــــود (P=0.02). فراوانی موارد مثبت آنتی تیروگلوبولین بین گروه های زیر 6 ماه و بالای 6 ماه در گروه مورد از نظر آماری معنی  دار بود (P=0.005). فراوانی موارد مثبت آنتی پراکسیداز در گروه بعد از 6 ماه تفاوت معنی داری با گروه کمتر از 6 ماه (P=0.028) و گروه کنترل (P=0.05) داشت. نتیجه گیری: شیوع آنتی بادی های تیروئید در این مطالعه بیشتر از جمعیت عمومی نبود ولی شیوع این آنتی بادی ها تا 6 ماه پس از مداخله درمانی به طور معنی داری بیشتر از زمانی بود که بعد از 6 ماه از آخرین مداخله نمونه گیری صورت گرفته بود.

سابقه و هدف: یکی از موارد استفاده از داروهای مخدر، دردزدایی پس از اعمال جراحی می باشد. پژوهش حاضر برای بررسی الگوی مصرف داروهای مسکن تزریقی در بیماران تحت عمل جراحی در بیمارستان طالقانی و بررسی عوامل احتمالی مرتبط با مصرف آن ها طراحی و اجرا گردید. روش بررسی: این پژوهش با بهره گیری از سیستم استاندارد بین المللی Anatomical Therapeutic Chemical (ATC/DDD) در قالب یک مطالعه گذشته نگر ارزیابی مصرف دارو Drug Utilization Evaluation (DUE) طرح ریزی گردید. مصرف داروهای مخدر تزریقی شامل پتیدین، مرفین، متادون، پنتازوسین و فنتانیل در طی یک دوره شش ماهه از اردیبهشت تا مهرماه سال 1382 مورد بررسی قرار گرفت. پس از آنالیزهای اولیه، آنالیز ridge regression برای طراحی مدل نهایی جهت تعیین عوامل مرتبط با مصرف داروهای مخدر تزریقی مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها: 1029 بیمار تحت عمل جراحی که در طول مدت بستری شان حداقل یک نوع داروی مخدر تزریقی دریافت کرده بودند، وارد مطالعه شدند. مقدار توتال مخدرهای تزریقی مصرفی 335.24 DDD برابر با 4.67 DDD/100 bed days بود. بخش جراحی عمومی بیش ترین (129.32 DDD) و بخش جراحی پیوند کلیه کم ترین (11.175 DDD) مصرف داروهای مخدر تزریقی را دارا بودند. مشخص گردید که در این میان بخش جراحی زنان (0.099±0.05 DDD/day) بیشترین و بخش فک و صورت (0.036±0.02 DDD/day) کمترین میزان مصرف روزانه را به خود اختصاص دادند. آنالیزهای آماری چند متغیره مشخص نمود که رابطه معکوسی بین سن بیماران و متوسط مقدار داروی مخدر دریافتی روزانه (DDD/day) وجود دارد. همچنین زنان در مقایسه با مردان از متوسط تجویز داروی مخدر روزانه بیشتری برخوردار بودند P<0.001) و (r=0.19. نتیجه گیری: خصوصیات دموگرافیک بیماران شامل گروه سنی جوان و جنس زن به عنوان عوامل خطر مرتبط با مصرف بیشتر داروهای مخدر مطرح می باشند. این امر می تواند به خصوصیات فیزیولوژیک و یا سایکولوژیک این بیماران مرتبط باشد.

سابقه و هدف: در این مطالعه اثر کم کاری تیروئید دوره جنینی و نوزادی روی پاسخ دهی آئورت جدا شده نوزادان نر بالغ شده موش های صحرایی ماده ای که در زمان بارداری و شیردهی به کم کاری تیروئید مبتلا بوده اند، مورد بررسی قرار گرفته است. روش بررسی: سه گروه موش صحرایی ماده با محدوده وزنی 250-200 گرم انتخاب گردیدند. در یک گروه از اولین روز بارداری تا آخر دوران بارداری پروپیل تیواوراسیل به میزان 100 ppm در آب آشامیدنی اضافه شد (گروه جنینی). در گروه دوم پروپیل تیواوراسیل با همان مقدار، از زمان زایمان به مدت 25 روز به آب آشامیدنی مادران اضافه گردید (گروه نوزادی). گروه سوم گروه کنترل بودند که به آب آشامیدنی آنها دارویی اضافه نشد. در هر سه گروه مادران، بلافاصله پس از قطع دارو TSH، تیروکسین کل، تری یدوتیرونین کل، تیروکسین آزاد و تری یدوتیرونین آزاد اندازه گیری شد. پس از دو ماه نوزادان بالغ شده آنها تشریح و تانسیون آئورت آنها در برابر کلرور پتاسیم و فنیل افرین بررسی شد و هورمون های تیروئیدی در آنها اندازه گیری شد. یافته ها: تانسیون حاصل از کاربرد کلرورپتاسیم در غلظت های 40 و 60 میلی مول بر بافت آئورت به ترتیب در گروه کنترل 2±0.22 (n=14) و 2.35±0.25، در گروه جنینی 1.38±0.08 (n=12) و 1.5±0.095 و در گروه نوزادی 1.38±0.08 (n=12) و 2.59±0.25 گرم بر میلی متر مربع بود. تانسیون ناشی از فنیل افرین در غلظت های 10-7 و 10-6 به ترتیب در گروه کنترل 2.3±0.25 و 2.6±0.28، در گروه جنینی 1.4±0.15 و 1.8±0.18 و در گروه نوزادی 2.65±0.15 و 3.27±0.29 گرم بر میلی متر مربع بود. در هر دو مورد تانسیون های گروه جنینی به طور معنی داری نسبت به گروه کنترل کمتر بود. غلظت TSH مادران گروه کنترل (n=9)، جنینی (n=11) و نوزادی (n=10) به ترتیب 61.9±1.75, 1.42±0.46 و 28.9±6.75 نانوگرم در میلی لیتر بود. نتیجه گیری: نتایج این بررسی مشخص می کند که کم کاری تیروئید در دوره جنینی اثرات معنی داری در تمایز، تکامل و رشد بستر عروقی دارد که پس از دوران بلوغ قابل ارزیابی است.

سابقه و هدف: صرع شایعترین بیماری عصبی مزمن در میان مردم دنیا است. شیوع افسردگی در این بیماران دو برابر بیماران مبتلا به سایر بیماری های ناتوان کننده است. اغلب افسردگی در این بیماران تشخیص داده نمی شود یا به طور ناقص مورد درمان قرار می گیرد. درمان ناقص افسردگی در این بیماران به طور بارز می تواند عواقب مهمی را به دنبال داشته باشد. هدف از این مطالعه بررسی میزان علایم افسردگی و برخی عوامل خطر مرتبط با آن در این بیماران بوده تا ضرورت توجه به بیماری افسردگی و درمان به موقع آن مورد تاکید قرار گیرد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی 97 بیمار مبتلا به صرع که به بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال 1382 مراجعه کرده بودند از نظر ابتلا به افسردگی توسط پرسشنامه Beck و پرسشنامه محقق ساخته مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: %51.6 از بیماران اپی لپتیک (صرع تونیک کلونیک ژنرالیزه) بر اساس تست Beck مبتلا به افسردگی خفیف و متوسط بودند. در این بیماران بین افسردگی با متغیرهای وضعیت شغلی، وضعیت تحصیلی، وضعیت اقتصادی و محل سکونت رابطه معنی داری وجود داشت (p<0.05) ولی با سایر متغیرها رابطه معنی داری وجود نداشت. نتیجه گیری: نتایج حاصله از این پژوهش نشان دهنده بالا بودن میزان علایم افسردگی در بیماران مصروع (اپی لپتیک) بود که در اکثر موارد درمان مناسبی دریافت نکرده بودند. باتوجه به قابل درمان بودن افسردگی و اثرات مفید درمان آن، غربالگری و تشخیص به موقع افسردگی در آنها مهم و سودمند است.

سابقه و هدف: در این بررسی، فرزندان والدین دارای شواهدی از سکته قلبی (MI) در ECG بر طبق معیارهای مینه سوتا، با فرزندان خانواده هایی که فاقد هر گونه شواهدی از سکته قلبی در ECG والدین خود بودند، از نظر عوامل خطر بیماری های غیرواگیر مقایسه شدند. روش بررسی: از میان 15005 شرکت کننده در مطالعه قند و لیپید تهران، در کلیه افراد بالای 30 سال ECG انجام شد. 306 فرزند 30-3 ساله ای که دارای یک یا دو والد با شواهدی از سکته قلبی در نوار قلبی خود بر اساس معیارهای مینه سوتا بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. برای انتخاب گروه کنترل، 601 نفر از فرزندان خانواده هایی که هیچ یک از پدر و مادرشان بر اساس نوار قلبی موجود و طبق معیارهای مینه سوتا دچار سکته قلبی نشده بودند، پس از انطباق با گروه هدف بر اساس سن و جنس، در نظر گرفته شدند. عوامل خطر شامل نمایه توده بدنی، فشار خون، قند خون ناشتا، کلسترول تام،HDL-C ، LDL-C و تری گلیسیرید سرم مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: در مقایسه با گروه شاهد، سابقه MI در پدران و والدین به ترتیب با شیوع بالاتر اضافه وزن و چاقی %34.9) در مقابل (%24.8 و شیوع کمتر فشار خون بالا %12.2) در مقابل (%18.1 در فرزندانشان همراه بود. شیوع کمتر فشار خون بالا هم چنین در فرزندان مذکری که شواهد MI در ECG پدران و یا والدین آنها رویت شد، وجود داشت. در فرزندان مونث با سابقه MI در مادرانشان، شیوع LDL-C بالا بیشتر از گروه شاهد بود (28% در مقابل (p<0.05, %10.7. نتایج این مطالعه نشان داد که بین سابقه سکته قلبی در پدران و شیوع بالاتر نمایه توده بدنی بالا در فرزندان، ارتباط معنی داری وجود دارد (p<0.05, OR=1.6, %95CI: 1.1-2.4). نتیجه گیری: در این مطالعه ارتباط معنی داری بین سابقه سکته قلبی در پدران و اضافه وزن و چاقی در فرزندان آنها یافت شد.

سابقه و هدف: عفونت زخم پای افراد مبتلا به دیابت یکی از عوارض جانبی بیماری دیابت است که بعضی اوقات منجر به آمپوتاسیون یا قطع عضو می گردد. ریسک ابتلا به عفونت زخم پا در بیماران نقص ایمنی بالاتر بوده و نسبت به آنتی بیوتیک مقاومت نشان می دهند. جداسازی انواع باکتری های هوازی، بی هوازی و عوامل مایکوباکتریال و تشخیص سویه های مقاوم به آنتی بیوتیک ها و فقدان الگوی مناسب دارویی جهت درمان زخم پای افراد دیابتیک از ضرورتهای انجام این تحقیق است.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی 120 بیمار مبتلا به دیابت که به مراکز درمانی دانشگاهی علوم پزشکی شهید بهشتی مراجعه نمودند (30 زن و 90 مرد، محدوده سنی از 45 تا 65 سال و مدت ابتلا به دیابت از نیم تا 37 سال) و از زخم پا شکایت داشتند، مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه گیری به صورت مستمر انجام گرفت. نمونه های زخم پس از جمع آوری در شرایط استریل در محیط قابل انتقال مناسب به آزمایشگاه انتقال یافت. مراحل کشت در محیط های انتخابی و افتراقی جهت باکتری های هوازی، بی هوازی اختیاری، بی هوازی مطلق و مایکوباکتریوم ها انجام گردید. پس از رشد باکتری ها لام مجدد از آنها گرفته شد و پس از شناسایی آنتی بیوگرام به روش Kirby baire بر حسب شرایط هوازی و بی هوازی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: در این مطالعه 75% عفونت زخم پای افراد مبتلا به دیابت، پلی میکروبیال و 25% مونوباکتریال تشخیص داده شد. از باکتری های جدا شده %12.5 بی هوازی ها و %87.5 هوازی- بی هوازی بودند. کوکسی گرم مثبت 95%، باسیل گرم مثبت 35%، باکتری های گرم منفی 55% و مایکوباکتریوم آتی پیک 10% جدا گردید. در بین آنتی بیوتیک های تست شده، ریفامپین بیشترین اثر را بر علیه استاف آرئوس و پپتواسترپتوکوکوس داشت. باکتری E.coli به تمام آنتی بیوتیک های مورد بررسی مقاوم بود.نتیجه گیری: از آنجا که عفونت زخم پای دیابتیک پلی میکروبیال می باشد، بهتر است درمان عفونت پس از تست آنتی بیوگرام انجام شده و به باکتری های گروه مایکوباکتریوم نیز توجه شود.

سابقه و هدف: امروزه دیابت یک مشکل بهداشتی عمده در سراسر جهان است. هدف از این مطالعه، بررسی روند تولیدات پژوهشی کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه در زمینه دیابت و نیز ارزیابی شکاف موجود بین پژوهش در زمینه دیابت و بار تحمیل شده توسط دیابت بر این کشورها است. روش بررسی: مقالات منتشر شده در زمینه دیابت در مجلات بین المللی در سالهای 1992، 1997 و 2002 از طریق جستجوی بانک اطلاعاتی PubMed به دست آمد و پس از حذف مقالات کشور آمریکا، سهم کشورهای گوناگون با توجه به تقسیم بندی جغرافیایی و اقتصادی کشورها محاسبه شد. اطلاعات مرتبط با توزیع جهانی بار بیماری دیابت از مرور متون علمی استخراج شد. یافته ها: در سراسر دنیا، میزان رشد تعداد مقالات در طی سال های %66.3, 1992-2002 بود. %85.4 مقالات در سال %83.0, 1992 مقالات در سال 1997 و %76.7 مقالات در سال 2002 مربوط به کشورهای توسعه یافته دارای اقتصاد بازار بود. سهم کشورهای در حال توسعه از %12.3 در سال 1992 به %13.8 در سال 1997 و %19.8 در سال 2002 افزایش یافت. سهم کشورهای در حال توسعه اروپای شرقی هم از %2.2 در سال 1992 به %3.1 و %3.4 به ترتیب در سال های 1997 و 2002 ارتقا یافت. در سال 2002 تعداد مقالات به ازای هر یک میلیون نفر بیمار دیابتی  بزرگسال (بالای 20 سال) برای کشورهای توسعه یافته دارای اقتصاد بازار و کشورهای در حال توسعه به ترتیب 128 و 7.5 مقاله بود. نتیجه گیری: اگرچه سهم کشورهای در حال توسعه از مقالات بین المللی مربوط به دیابت در طول سالهای گذشته افزایش یافته است، هنوز فاصله ای چشمگیر بین کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه از نظر تحقیق در زمینه دیابت وجود دارد. با در نظر گرفتن روند رو به افزایش بار ناشی از بیماری دیابت، بخصوص در کشورهای درحال توسعه، افزایش توجه به تحقیقات در زمینه دیابت در این کشورها حیاتی به نظر می رسد.

سابقه و هدف: دیابت شایعترین عارضه طبی در حاملگی است. شناسایی عوامل خطر دیابت بارداری به کشف زنانی که در خطر دیابت نوع 2در آینده قرار خواهند گرفت، کمک خواهد کرد. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط قاعدگی نامنظم و دیابت بارداری در مراجعین به مراکز بهداشتی درمانی شهر تهران در سال 1384 انجام گردید. روش بررسی: این مطالعه مورد- شاهدی بر روی 60 خانم باردار با تشخیص قطعی دیابت بارداری (گروه مورد) و همزمان با آن تعداد 60 خانم باردار بدون ابتلا به دیابت بارداری (گروه شاهد)، مراجعه کننده به درمانگاه های دیابت بارداری و درمانگاه های مراقبت های روتین بارداری وابسته به مراکز تحقیقات غدد و متابولیسم بیمارستان شریعتی، بیمارستان طالقانی و مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم ایران در شهر تهران انجام شد. روش گردآوری داده ها، مصاحبه و روش نمونه گیری به صورت در دسترس بود. دو گروه از لحاظ سن، تعداد زایمان، نمایه توده بدنی قبل از بارداری، سابقه فامیلی دیابت در بستگان درجه اول، مرده زایی در حاملگی قبلی و نوزاد یا جنین ناهنجار قبلی، با یکدیگر همسان شدند. یافته ها: خصوصیات دموگرافیک و عوامل موثر بر بی نظمی قاعدگی در دو گروه مشابه بود. وجود سابقه قاعدگی نامنظم در گروه مورد بیشتر از گروه شاهد بود %36.7) در برابر (P=0.007, %15. زنان مبتلا به دیابت حاملگی 3.28 برابر گروه شاهد در مواجهه با بی نظمی قاعدگی قبل از بارداری بودند (%95CI=1.4-7.9). نتیجه گیری: بر اساس یافته های مطالعه حاضر، وجود سابقه قاعدگی نامنظم می تواند یک عامل پیشگویی کننده مستقل برای ابتلا به دیابت بارداری باشد. به نظر می رسد اگر غربالگری انتخابی برای دیابت بارداری مد نظر باشد، این سابقه که به آسانی و با هزینه اندک قابل شناسایی است، می تواند در تصمیم گیری برای انجام آزمایشات قند خون در نظر گرفته شود.

سابقه و هدف: سندرم متابولیک در برگیرنده مجموعه عواملی است که خطر بروز بیماری های قلبی و عروقی و نیز دیابت نوع دوم و در نهایت میزان مرگ و میر قلبی- عروقی را در افراد بالا می برد. توجه به تجمع عوامل خطرسازی همچون چاقی، اختلال تحمل گلوکز، پرفشاری خون و دیس لیپیدمی در این سنین و تعیین شیوع آنها در جامعه جهت کاهش عوارض مرگبار آتی قلبی عروقی کمک کننده خواهد بود. تحقیق حاضر در همین راستا و در جهت تعیین شیوع سندرم متابولیک در جامعه ما صورت گرفته است. روش بررسی: در یک مطالعه مقطعی در افراد شرکت کننده در فاز یک مطالعه قند و لیپید تهران تعداد 1067 کودک 9-3 ساله شامل 506 پسر و 561 دختر بررسی شدند. معیارهای زیر بعنوان سندرم متابولیک بصورت داشتن سه و یا بیش از سه عامل خطرساز نمایه توده بدنی بیشتر از صدک نود و پنجم برای آن سن و جنس، تری گلیسرید بیش از صدک نود و پنجم برای آن سن و جنس، کلسترول-HDL کمتر از صدک پنجم برای آن سن و جنس، اختلال قند خون ناشتا (قند ناشتای بین 125-100 میلی گرم در دسی لیتر)، فشارخون سیستولیک/دیاستولیک بیش از صدک نود و پنجم برای آن سن و جنس و قد، تعریف و شیوع آن در گروه های سنی مختلف و نیز برحسب جنس برآورد گردید. سپس داده های بدست آمده تحت تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: شیوع کلی سندرم متابولیک در کل جمعیت مورد مطالعه 0.9 درصد (%95CI:0.3-1.5) برآورد گردید. شیوع سندرم متابولیک در گروه افراد دچار اضافه وزن %8.9، در گروه در خطر اضافه وزن %0.8 و در گروه با وزن طبیعی تنها %0.1 بود. شیوع سندرم متابولیک با افزایش نمایه توده بدنی بیشتر گردیده و در گروه افراد دچار اضافه وزن اختلاف معنی داری با گروه های دیگر دیده شد. در کل 12% افراد در خطر اضافه وزن و %8.4 افراد دچار اضافه وزن بودند که اختلاف معنی داری بین دو جنس وجود نداشت. بیشترین شیوع اجزای سندرم متابولیک در بین افراد دچار اضافه وزن، مربوط به پرفشاری خون و تری گلیسرید بالا بود (هر دو %14.4) و بعد از آن به ترتیب HDL پایین و اختلال قند خون ناشتا قرار داشتند. در گروه دارای اضافه وزن، پرفشاری خون در مقایسه با گروه دارای وزن طبیعی (p<0.01)، تری گلیسرید بالا در مقایسه با گــــروه دارای وزن طبیعی (p<0.01) و گروه در خطر اضافه وزن (p<0.05) و کلسترول-HDL پایین در مقایسه با گروه با وزن طبیعی (p<0.05) از تفاوت معنی داری با هم برخوردار بودند. نتیجه گیری: اگر چه شیوع کلی سندرم متابولیک در جمعیت مورد بررسی پایین و تنها %0.9 بود ولی گروه دارای اضافه وزن بطور معنی داری با دو گروه دیگر وزنی از نظر شیوع سندرم متابولیک اختلاف داشت. با توجه به شیوع 12% در خطر اضافه وزن و شیوع مشخصا بالاتر اجزای سندرم متابولیک در گروه اضافه وزن در سنین بعدی، شاید بتوان با پیگیری این گروه ها و انجام اقدامات پیشگیرانه از بروز احتمالی پیامدهای سندرم متابولیک (شامل بیماری های غیرواگیری چون بیماری های قلبی-عروقی و دیابت نوع دوم) بخصوص در سنین بعدی جلوگیری کرده و یا حداقل میزان بروز آنها را در جامعه کم کرد.

سابقه و هدف: زردی نوزادی یکی از شایع ترین مشکلات دوران نوزادی است. روش های متداول برای درمان زردی نوزادی عبارتند از نور درمانی، دارو درمانی و تعویض خون. در بعضی از کشورها برای کاهش زردی نوزادی از طب سنتی استفاده می کنند. در طب سنتی ایران، از ماده ای به نام شیر خشت، استخراج شده از گیاهان جنس cotoneaster برای کاهش زردی نوزادان استفاده می گردد. هدف از این تحقیق بررسی اثر شیر خشت بر زردی نوزادان بود. روش بررسی: پس از تهیه شیر خشت از یک گونه گیاهی مشخص و پس از کنترل های کمی و کیفی میکربی بر روی فرآورده حاصل، مطالعه بالینی بر روی دو گروه 32 نفری از نوزادان دچار زردی فاقد بیماری زمینه ای انجام گرفت. به یک گروه 30 میلی لیتر در روز (در سه نوبت) از محلولی که حاوی 5 گرم شیر خشت بود، همراه با نور درمانی، و به گروه دیگر علاوه بر نوردرمانی، 30 میلی لیتر در روز (در سه نوبت) از محلول پلاسبو تجویز گردید و بیلی روبین سرم قبل از درمان و سپس هر 12 ساعت یکبار اندازه گیری شد. یافته ها: بعد از درمان، روند کاهش بیلی روبین توتال در گروه تجربی در مقایسه با گروه شاهد سریعتر بوده و تفاوت معنی داری بین مقادیر اندازه گیری شده در دو گروه در ساعت های 11.8±2.83) 12 در گروه شاهد در مقابل 13.94±2.8 در گروه کنترل، (p=0.001، ساعت 8.34±3.19) 24 در گروه کنترل در مقابل 11.66±2.33 در گروه شاهد، (p<0.001 و ساعت 3.9±2.48) 36 در گروه شاهد در مقابل 10.26±2.67 در گروه کنترل، (p<0.001 مشاهده شد. تعداد روزهای بستری در گروه مورد مطالعه به مقدار معنی داری از گروه شاهد کمتر بود 3.98±2) در گروه شاهد در مقابل 4.59±1.93 در گروه کنترل، (p<0.001. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، مصرف شیر خشت موجب کاهش سریعتر زردی نوزادی و نیز کاهش طول مدت بستری می گردد. توصیه می شود پس از مطالعات بیشتر در این زمینه، فرآورده استاندارد آن تهیه و در درمان زردی نوزادان از آن استفاده شود.

سابقه و هدف: علی رغم پیشرفت های صورت گرفته در خصوص مراقبت از بیماران دیالیزی طی چند دهه اخیر، این بیماران سطوح بالایی از تنش روانی، اضطراب و افسردگی را تجربه می کنند. این مطالعه به منظور تعیین تاثیر مدل مراقبت پی گیر بر میزان اسنرس، اضطراب و افسردگی بیماران همودیالیزی طراحی و اجرا گردید. روش بررسی: در این پژوهش نیمه تجربی که به صورت قبل و بعد انجام شد، 38 بیمار مبتلا به بیماری مرحله انتهایی کلیه در سال 1385 در همدان مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسش نامه اختصاصی استرس، اضطراب و افسردگی (DASS21)، و اطلاعات دموگرافیک بود. پژوهشگر در مرحله اول پژوهش (قبل)، مرحله آشناسازی را انجام داد و پرسش نامه تکمیل شد. پس از اتمام مرحله اول پژوهش، بلافاصله پژوهشگر اقدام به اجرای مداخله در قالب مدل مراقبت پی گیر در مرحله دوم پژوهش بر روی همان گروه نمود. سپس داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون آماری t زوجی و آزمون آماری کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: تجزیه و تحلیل داده ها، بین میانگین امتیازات استرس، اضطراب و افسردگی نمونه های پژوهش قبل و بعد از مداخله تفاوت معنی داری را نشان داد (P<0.0001). نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که با اجرای مدل مراقبت پی گیر، تفاوت معنی داری در سطوح امتیازات استرس، اضطراب و افسردگی بیماران همودیالیزی ایجاد می شود، به طوری که اجرای این مدل مراقبتی با بهبود وضعیت زندگی بیماران همودیالیزی همراه است.

سابقه و هدف: اختلال افسردگی در سالمندان در کشورهای در حال رشد از مشکلات بهداشتی جامعه محسوب می گردد. از این رو وجود ابزار های غربالگری هنجار شده برای انجام مطالعات همه گیرشناسی ضروری است. هدف اصلی این تحقیق ساخت نسخه ایرانی فرم 15 سوالی مقیاس افسردگی سالمندان (GDS-15) و هنجار یابی آن می باشد. روش بررسی: نسخه فارسی این فرم به روش ترجمه و ترجمه معکوس و مطابقت آنها با یکدیگر تهیه شد. 204 نفر از سالمندان با سن بالاتر از 59 سال ساکن شهرک اکباتان تهران بصورت تصادفی انتخاب و GDS توسط آنها تکمیل گردید. بدنبال آن مصاحبه ساختار یافته CIDI، بعنوان ملاک استاندارد، برای تعیین تشخیص افسردگی اساسی انجام گرفت. یافته ها: نتایج آزمون ها ضرایب پایایی مطلوبی را نشان دادند. آلفا کرونباخ (0.9)، تنصیف (0.89) و آزمون- باز آزمون (0.58) بدست آمد. تحلیل عوامل این مقیاس به روش چرخش واریماکس دو عامل "افسردگی" و "فعالیت روانی- اجتماعی" را مشخص نمود. عامل افسردگی (شامل 11 سوال) را می توان به عنوان فرم کوتاه با ضریب آلفا برابر 0.92 و همبستگی 0.58 با فرم اصلی (p<0.001) در نظر گرفت. با انجام آزمون ROC نقاط برش 8 و 6 برای فرم های 15 و 11 سوالی با حساسیت و ویژگی 0.84, 0.9 و 0.83, 0.9 بدست آمد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که فرم های 15 و 11 سوالی GDS از پایایی و اعتبار مطلوبی برای استفاده در مطالعات همه گیر شناسی و بالینی بویژه در مناطق شهری برخوردار است.

چربی پوست در ناحیه سوپرا تیپ، ضخیم بوده و ضخامت بافت نرم روی نوک بینی از فردی به فرد دیگر متفاوت است. بینی گوشتی یکی از مسایل بحث برانگیز جراحی است که هنوز جراحان در سیر تکاملی جراحی پلاستیک، روش قطعی برای اصلاح آن پیدا نکرده اند، بدین علت تکنیک های متعدد و متناقضی در مقالات مختلف چاپ شده و باعث سردرگمی جراح در انتخاب روش مناسب برای حل این مساله پیچیده گردیده است. توجه این مقاله بر یافتن روشی برای کاهش بافت نرم نوک بینی و دوباره پوشاندن ساختار بینی است. مشخصه این تکنیک undermine کردن پوست بینی در زیر لایه Superficial musculoaponeurotic system (SMAS) و روی پری کندریوم است. اعتقاد ما بر این است که جدا کردن بافت نرم در دیسکسیون فوق می تواند ضخامت پوست نوک بینی را بصورت یکدست و بدون عارضه چندانی کاهش دهد. هدف این مقاله بیان روش جدیدی برای دیسکسیون بافت نرم بینی و کاهش ضخامت چربی پوست در مناطق مختلف بینی به منظور دستیابی به اهداف متفاوت می باشد. به عقیده نویسندگان این مقاله، این روش یکی از موثرترین راه ها برای مقابله با بینی گوشتی است.

شایعترین انحراف جنسی که توسط دستگاه های قضایی تشخیص داده می شود، اختلال پدوفیلی (Pedophilia) می باشد. همراهی اختلالات روانپزشکی با این اختلال شایع می باشد. متاسفانه درمان این بیماری بسیار مشکل است. این گزارش به معرفی یک مورد بیمار مبتلا به اختلال پدوفیلی همراه با اختلال دو قطبی و عقب ماندگی ذهنی که به درمان با کاربامازپین و اسپیرونولاکتون پاسخ داده است، اشاره می کند.

هیپرپاراتیروئیدیسم اولیه بیماری نسبتا شایعی است، اما آدنوم بزرگ در موارد نادری دیده می شود. در این مقاله به گزارش یک مورد آن می پردازیم. خانم 39 ساله ای با شکایت دردهای استخوانی اندام تحتانی از 3 سال قبل مراجعه نمود. سابقه هیپوتیروئیدیسم و درمان با لووتیروکسین را از 10 سال قبل داشته و در معاینه بیمار برجستگی در پل تحتانی لوب راست تیروئید قابل لمس بود. در آزمایشات بعمل آمده بیمار یوتیروئید بود. اسکن نشان دهنده آدنوم پاراتیروئید در پل تحتانی لوب راست تیروئید بود. حین عمل جراحی آدنوم 6´3´2 سانتیمتری و به وزن 22 گرم وجود داشت و بقیه غدد پاراتیروئید نرمال بود. گزارش آسیب شناسی آدنوم پاراتیروئید بود. مبتلایان به آدنوم بزرگ پاراتیروئید با علایمی غیراختصاصی مراجعه می نمایند. جهت پیشگیری از بروز عوارض بیماری توصیه می شود در بیماران مشکوک علاوه بر آزمایشات مرسوم، سطح سرمی کلسیم و فسفر نیز اندازه گیری شود و در صورتی که افزایش کلسیم و کاهش فسفر وجود داشته باشد، بررسی سطح پاراتورمون تشخیصی خواهد بود.