این پژوهش به منظور بررسی تحمل به تنش خشکی دو رقم گندم تلقیح شده با رایزوباکتری های محرک رشد گیاه ( PGPR) در سال زراعی 93-1392 در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج اجرا شد. آزمایش به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار بود. کرت اصلی شامل دو سطح آبیاری مطلوب و تنش خشکی (کم آبیاری در مرحله گرده افشانی تا پایان رسیدگی کامل) و کرت های فرعی شامل باکتری های PGPR در چهار سطج تلقیح بذر با Azotobacter chroococcum، تلقیح بذر با Azospirillum lipoferum، مصرف همزمان هر دو باکتری Azotobacter + Azospirillum و عدم کاربرد باکتری (شاهد) و دو رقم گندم شامل سیروان و مرودشت بود. صفات آزمایش شامل فعالیت آنزیم آنتی اکسیدانتی سوپراکسید دیسموتاز ( SOD)، فعالیت بیومارکر بیوشیمیایی مالون دی آلدهید ( MDA) میزان کلروفیل a، b و a+b بودند. نتایج آزمایش نشان داد، اثر ساده تیمارهای آبیاری، رقم و باکتری بر کلیه صفات مطالعه شده معنی دار (P£0.01) بود. میزان فعالیت آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز ( SOD) در تیمار تنش خشکی بالاتر از تیمار آبیاری کامل (نرمال) بود. رقم سیروان و مرودشت به ترتیب با 3.6 و 2.7 واحد بر گرم پروتئین میزان فعالیت آنزیم SOD بیش تر و کم تری را نشان دادند. رقم سیروان در مقایسه با رقم مرودشت از میزان فعالیت بیومارکرMDA (27.424 میلی گرم بر گرم وزن تازه بافت) کم تر و محتوی کلروفیل a، b و a+b به ترتیب با 3.255، 1.578 و 4.811 (میلی گرم بر گرم وزن تازه بافت) بیش تری برخوردار بود. در مقابل، رقم مروردشت در مقایسه با رقم سیروان از میزان بیومارکرMDA (31.752 میلی گرم بر گرم وزن تازه بافت) بیش تر و محتوی کلروفیل a، b و a+b به ترتیب با 2.747، 1.330 و 4.032 (میلی گرم بر گرم وزن تازه بافت) کم تری برخوردار بود.

Leucanthemu vulgare از تیره مرکبان، جزء گیاهان زینتی فضای سبز است، اغلب جهت استفاده های دارویی و صنایع بهداشتی آرایشی کاربرد دارد. بررسی تکوین میکروگامتوفیت این گیاه از نظر نقشی که در تکثیر گیاه دارد و با توجه به اهمیت فراوان این گیاه از دیدگاه دارویی و صنعتی جالب توجه است. بدین منظور گل ها و غنچه های کاشته شده در فضاهای سبز شهر همدان در مراحل مختلف نموی برداشت، پس از تثبیت در FAA، تا برش گیری در محلول الکل 70% نگهداری شدند. نمونه ها پس از گذراندن مراحل آماده سازی و غالب گیری در پارافین با دستگاه میکروتوم برش گیری گردیدند. رنگ آمیزی مضاعف با محلول هماتوکسیلین و ائوزین الکلی 70% انجام شد و بررسی برش های میکروتومی با میکروسکوپ نوری صورت گرفت.نتایج نشان داد که بساک ها تتراسپورانژی و تکوین گرده ها در بساک ناهمزمان است. دیواره بساک جوان از اپی درم، اندوتسیوم، لایه میانی و تاپی تشکیل شده است. ولی لایه میانی در مرحله تترادهای میکروسپوری تجزیه می گردد. دیواره بساک بالغ تنها از اندوتسیوم تشکیل شده است که دارای ضخیم شدگی فیبری است. تترادهای میکروسپوری با فراوانی بیشتر از نوع تترا هدرال (هرمی) است.سلول های لایه تاپی به صورت دو یا چند هسته ای درشت بوده و هر دو حالت ترشحی و آمیبی وجود دارد. دانه های گرده بالغ در زمان انتشار یک یا دو هسته ای، دارای شکاف رویشی و تزئینات خاردار است.

در این تحقیق با استفاده از گرده افشان ها و سینگل کراس های حامل ژن Rz1، تعداد 44 هیبرید چغندرقند تهیه شد و در دو مزرعه با آلودگی طبیعی به بیماری ریزومانیا در فارس و خراسان مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای این کار ابتدا بذر شش گرده افشان دیپلوئید ب ه همراه هفت سینگل کراس برای تهیه استکلینگ (Stekling) در مزرعه کشت شد. بعد از زمستان گذرانی ریشه چه ها در قطعات ایزوله، والدین پدری و مادری تلاقی شدند و بذر هیبرید از پایه مادری برداشت شد. در سال های 1387 و 1388 هیبریدهای حاصل به همراه ارقام شاهد مقاوم و حساس در قالب یک آزمایش 49 رقمی در دو مزرعه آلوده به ریزومانیا در استان های فارس و خراسان از نظر عملکرد و بیماری مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج تجزیه خوشه ای حاصل از ارزیابی دو ساله در دو منطقه بر مبنای عملکرد و کیفیت محصول و همچنین شدت آلودگی به بیماری ریزومانیا نشان داد که هیبریدهای 26388*(7112*SB36)، (231*SB36)*26388،(436*SB36)*26388 ، (419*SB36)*27645، (231*SB36)*27645، و 26388(419*SB36)* با شاهدهای برتر آزمایش (لاتیتیا و فلورس) در یک گروه دسته بندی شدند. با توجه به عملکرد و شدت آلودگی به بیماری، گرده افشان های 26388 و 27645 برای تهیه هیبریدهای برتر انتخاب شدند.

به منظور بررسی روند نمو و تحمل به خشکیدگی و اثر آن بر کیفیت بذر ذرت هیبرید، لاین های والدینی در سال 92 در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار و پنج تاریخ کاشت در کرج کشت شدند. هر هفته نمونه برداری از بلال لاین مادری (B73) انجام شد. نمونه بذرهای هیبرید به دو صورت تازه و خشک شده (در هوای آزاد)تحتارزیابی هایروند رشد و نمو بذر و نیز تغییرات جوانه زنی و قدرت بذر قرار گرفتند. اثر تاریخ کاشت بر درصد نهایی گیاهچه عادی، متوسط زمان جوانه زنی و طول گیاهچه آزمون جوانه زنی استاندارد معنی دار بود. در مجموع، تاریخ کشت چهارم بطور معنی داری درصد گیاهچه عادی و قدرت بذر بالاتری داشت. دامنه سرعت پر شدن بذر (از 3/7 الی 9/2 میلی گرم در روز) و سرعت کاهش رطوبت (از 0/63 تا 1/06 درصد درروز) در تاریخ های مختلف کشت متفاوت بود. بذرهای در حال نمو که خشک شده بودند خیلی زودتر (30-20 روز بعد از گرده افشانی) نسبت به بذرهای تازه (50-30 روز بعد از گرده افشانی)، تحمل به خشکیدگی و جوانه زنی را شروع کردند و زودتر (60-30 روز بعد از گرده افشانی) از بذرهای تازه نیز به حداکثر درصد گیاهچه های عادی و اتمام تحمل به خشکیدگی در تمام بذرها رسیدند. در تاریخ کشت سوم و چهارم، با توجه به مواجه نشدن مراحل اولیه نمو با تنش گرمایی اوایل مرداد و در نتیجه شروع فرآیند خشکیدگی در دمای خنک تر، تحمل خشکیدگی در تمام بذرها سریع تر به پایان رسید و بذرهای خشک شده، خیلی زودتر به حداکثر درصد گیاهچه عادی رسیدند. ارزیابی روند تغییرات متوسط زمان جوانه زنی (MGT) و طول گیاهچه به عنوان شاخص های دیگر کیفیت بذر نشان داد بذرهای خشک شده پس از شروع جوانه زنی، نسبت به بذرهای تازه، خیلی سریع تر به حداکثر سرعت جوانه زنی و طول گیاهچه رسیدند و تغییرات این دو شاخص، روندی مشابه تغییرات درصد گیاهچه های عادی داشته است. با توجه به موارد فوق می توان نتیجه گرفت که تنظیم تاریخ کاشت واجتناب از برخورد مراحل آغازین نمو با دمای بالاتر از 35 درجه سانتی گراد موجب توسعه سریع تحمل به خشکیدگی به تمام بذرها و ارتقای کیفیت بذر می شود.

با توجه به نقش متقابل گیاهان و گرده افشان هایی مانند زنبورعسل در پایداری اکوسیستم ها نیاز است برنامه های مدیریتی در جهت توسعه گیاهان دارای جذابیت زیاد برای گرده افشان ها باشد. در این مطالعه به منظور بررسی تغییر تنوع گونه های مورد علاقه زنبور عسل تحت تاثیر راه سازی، پوشش گیاهی در دو منطقه حاشیه راه های آسفالت و خاکی و فاصله از راه ها در داخل 180 پلات در مراتع نیمه خشک سربیژن برداشت شد. 45 گونه مشاهده شد که از نظر جذابیت برای زنبور عسل27 درصد در کلاس عالی، 31 درصد در کلاس خوب، 24 درصد در کلاس متوسط و 18 درصد در کلاس ضعیف قرار دارند. از نظر منبع تغذیه 71 درصد آنها از نظر تولید گرده و شهد برای زنبور عسل مهم هستند 20 درصد از نظر تولید شهد و 9 درصد از نظر تولید گرده مهم هستند. بررسی تنوع گونه ای در طبقات مختلف جذابیت برای زنبور عسل نشان داد که در حاشیه راه های آسفالت و خاکی بیشترین تنوع متعلق به کلاس های خوب و عالی بودند اگرچه در منطقه فاصله از راه ها بیشتر تنوع متعلق به کلاس متوسط بود. تراکم گونه ها در طبقات جذابیت عالی و خوب در حاشیه راه ها و فاصله ها از راه ها اختلاف معنی داری داشتند. ترکیب گیاهی در حاشیه راه ها تغییر کرده بود به طوری که بوته ها به طور معنی داری کاهش و علفی ها به طور معنی داری در حاشیه راه ها افزایش یافتند (p<0. 05) که نسبت به بوته ها در جذب زنبور عسل موفق تر هستند. به طور کلی حاشیه راه ها به ویژه راه های آسفالت مناطق مناسبی برای توسعه گیاهان موردعلاقه زنبور عسل هستند و می توانند در کوتاه مدت برای استفاده زنبورداری در منطقه در نظر گرفته شوند.

در این تحقیق بررسی تنوع ژنتیکی 28 رقم ایرانی و خارجی یونجه زراعی (Medicago sativa L.) با استفاده از نشانگرهای مولکولی RAPD بررسی گردید. برای این منظور بالک  DNAژنومی از برگ گیاهان استخراج و توسط 14 پرایمر تصادفی RAPD تکثیر و مورد ارزیابی قرار گرفت. در مجموع 200 باند شناسایی گردید که 59 درصد آن چند شکلی داشت. بر مبنای آنالیز روابط ژنتیکی ارقام به روش تجزیه خوشه ای و بر اساس ماتریس ضرایب تشابه تطابق ساده، داده های مولکولی همپوشانی مطلوبی با مناطق جغرافیایی نشان نداد. میزان تشابه ژنتیکی از 81/0 (جمعیت های زنجان و میاندوآب) تا 43/0 (جمعیت های جلفا و بمی) متغیر بود. میانگین تشابه ژنتیکی 61/0 بدست آمد. بر اساس نتایج بدست آمده مشخص شد که ارقام از دامنه تنوع ژنتیکی پایینی برخوردار بوده و گسترش پایه ژنتیکی ارقام نیازی جدی به شمار می رود. این امر را می توان به پدیده انتقال فیزیکی بین جمعیت ها و دگرگشن بودن جمعیت های یونجه زراعی نسبت داد که خود متاثر از فعالیت حشرات بوده که با انتقال دانه گرده در بین ارقام سبب اختلاط و همپوشانی ارقام و افزایش تشابه ژنتیکی می گردد.

وقوع تنش خشکی در مرحله پر شدن دانه از ویژگی های بارز و غیرقابل اجتناب مناطق خشک و نیمه خشک است. این تحقیق به منظور بررسی اثر تنش کم آبی و نقش منابع جاری بر پر شدن دانه، فتوسنتز و تبادلات گازی انجام شد. آزمایش در سال زراعی 90-1389 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه رازی کرمانشاه با استفاده از طرح کرت های خردشده بر پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمار آبیاری در دو سطح شامل تیمار عدم تنش (آبیاری در تمام مراحل رشدی) و تنش کم آبی (قطع آبیاری پس از مرحله گرده افشانی) در کرت های اصلی و ترکیب هشت رقم گندم بهار، پارسی، پیشتاز، پیشگام، چمران، زرین، سیوند، مرودشت و لاین DN-11 همراه با تیمارهای محدودیت منابع فتوسنتزی بوته در پنج سطح شامل شاهد (بدون محدودیت منابع فتوسنتزی)، حذف برگ پرچم، حذف بقیه برگ ها به غیراز برگ پرچم، حذف ریشک ها و سایه اندازی بر سنبله به صورت فاکتوریل در کرت های فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تنش کم آبی پس از گرده افشانی عملکرد دانه را 22.2 درصد نسبت به شرایط کنترل کاهش داد و حذف منابع فتوسنتزی سبب کاهش عملکرد از طریق افت وزن دانه شد. در این شرایط سهم فتوسنتز سنبله در پر کردن دانه با 35.4 درصد بیشتر از نقش برگ پرچم و برگ های زیری (به ترتیب 18.6 و 18.5 درصد) بود و ریشک ها کمترین سهم را با 3.3 درصد در عملکرد دانه داشتند. طی تنش کم آبی، طول دوره پر شدن دانه کاهش یافت به طوری که از 35 روز در شرایط کنترل رطوبتی به 28 روز رسید ولی سبب افزایش سرعت پر شدن دانه شد. همچنین نتایج بیانگر افزایش سرعت فتوسنتز و تبادلات گازی در شرایط محدودیت منابع فتوسنتزی بود، این افزایش بیانگر نقش جبرانی سرعت فتوسنتز برگ های باقی مانده در جلوگیری از افت عملکرد است.

دانش گرده شناسی جنایی با بهره مندی از ظرفیت علم گرده شناسی شکل گرفته و به مرور جای خود را به عنوان ابزاری برای شناسایی مجرمان در پرونده های قضایی برخی کشورها باز کرده است. هدف اصلی این پژوهش آشنایی با گرده شناسی جنایی در پروسه ی تحقیقات پرونده های قضایی مختلف و لزوم بهره مندی سیستم قضایی از این روش نوین است. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی صورت گرفته و جمع آوری مطالب با استفاده از شیوه ی کتابخانه ای بوده است. با توجه به اینکه تاکنون از خدمات گرده شناسی جنایی در روند رسیدگی به جرائم در کشور استفاده نشده، منابع علمی و مثال های مورد استفاده در متن همگی از منابع و تجربیات کشورهای دیگر در این زمینه بوده است. دو راهکار برون سپاری و درون سپاریِ خدماتِ مبتنی بر گرده شناسی جنایی در نهادهای امنیتی و جنایی مورد ارزیابی و بررسی قرار گرفت. درون سپاری این خدمات اگرچه به حفظ امنیت پرونده ها کمک بیشتری می کند، به دلایلی از قبیل نیاز به جذب نیروی انسانی و همچنین لزوم ساخت و تجهیز آزمایشگاه های مورد نیاز، هزینه های گزافی را به سازمان های مربوطه تحمیل می کند. بنابراین، برون سپاریِ خدماتِ گرده شناسیِ جنایی در قالب بهره مندی از ظرفیت دانشگاهی به عنوان راهکاری عملی پیشنهاد شد.