زمینه و هدف: تنش می تواند باعث کاهش کارایی فرد از طریق اختلالات حافظه، عصبانیت، اعتماد به نفس پایین، ناامیدی، انزوای فزاینده و همچنین مشکلات جسمی مانند تغییر در اشتها، اختلالات گوارشی و ... شود. پرستاران بخش های روانی نیز با توجه به شرایط خاص محیط کاری از این مساله مستثنی نیستند. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تنیدگی شغلی و شیوه های سازگاری در این گروه انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی، تمامی پرستاران شاغل در بخش های روان (70 نفر) بیمارستان رازی به روش سرشماری، انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. به منظور انجام تحقیق از پرسشنامه ای شامل مشخصات فردی، عوامل تنش زا (فیزیکی و روانی- اجتماعی) و شیوه های سازگاری استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار (نسخه 16) SPSS و آمون آماری توصیفی (درصد و فراوانی) و استنباطی (آزمون ویلکاکسون) در سطح معنی داری P<0.05 تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: استفاده از آزمون ویلکاکسون، تفاوت آماری معنی داری را بین دو دسته عوامل تنش زای فیزیکی و روانی- اجتماعی نشان داد (P=0.002) و عوامل تنش زای فیزیکی تنش بیشتری را ایجاد کرده بود.نتیجه گیری: کاهش تنش علاوه بر این که به نفع کارمندان است بلکه در نهایت به نفع کارفرما و سازمان خواهد بود، بنابراین برنامه ریزی به منظور کاهش فرسودگی شغلی که در پاسخ به تنش مزمن ایجاد می شود و آموزش روش های سازگاری امری مهم به نظر می رسد.

مقدمه: بررسی ارتباط بین نسبت آلبومین به کراتینین ادرار (UACR) با متغیرهای گازومتری در بیماران با بیماری انسدادی مزمن ریه هدف از این مطالعه است.روش کار: این مطالعه مقطعی توصیفی در بیمارستان امام رضا مشهد در سال 1389 انجام شد. تعداد 21 بیمار (13 مرد و 8 زن) با بیماری انسدادی مزمن ریه که به علت تشدید حاد بیماری در بیمارستان بستری شده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. در این بررسی UACR، متغیر های گاز خون شریانی (PCO2، PO2، PH) اندازه گیری شد. مقادیر UACR بین 30 - 300 میلی گرم به گرم به عنوان میکروآلبومینوری در نظر گرفته شد. از آزمون همبستگی پیرسون جهت بررسی ارتباط بین UACR و متغیر های گازومتری استفاده شد.نتایج: میانگین سنی بیماران 68.84±10.20 سال بود. میکرو آلبومینوری در 9 بیمار (43%) تشخیص داده شد. ارتباط معنا دار و معکوسی بین UACR و PaO2 مشاهده شد (p<0.0001، r=-0.40). ولی با سایر متغیر های گازومتری ارتباط معنا داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده میکروآلبومینوری در بیماران COPD به کرات وجود داشته و با هیپوکسیمی مرتبط می باشد. مطالعات بیشتر به منظور تعیین این که آیا این تغییرات پیشرونده هستند یا ارتباط پیشگویی کننده ای ضروری می باشد.

مقدمه: زمینه و هدف فشارخون یک بیماری شایع است که سلامت افراد را تحت تاثیر قرار میدهد. افرادی که ازنظر شخصیتی توانایی مقابله کمی با استرس دارند و در مواجهه با استرسها با سوگیری پاسخ میدهند بیشتر دچار مشکلات جسمانی و روانی حاصل از بیماریهای مزمن میشود. بنابراین این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری بر کیفیت خواب و سوگیری شناختی بیماران مبتلابه فشارخون اولیه صورت گرفت. روش کار: مطالعه به روش تجربی یا پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل صورت گرفت. در این مطالعه تعداد 32 زن مبتلابه فشارخون بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و به روش تصادفی بلوکهای جایگشتی در دو گروه کنترل 16 نفرو مداخله 16 نفر جایگزین شدند. هر دو گروه پرسشنامه های استاندارد کیفیت خواب پیترزبورگ و سوگیری شناختی را قبل و بعد از مداخله تکمیل کردند. گروه مداخله به مدت هشت جلسه آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری دریافت کرد و گروه کنترل در این بازه زمانی از طرف تیم تحقیق آموزشی دریافت نکرد. داده های بهدستآمده با روش آماری توصیفی و استنباطی تجزیه تحلیل شدند. یافته ها: یافته ها نشان داد در مرحله بعد از مداخله بین دو گروه مداخله و کنترل در میزان کیفیت خواب و سوگیری شناختی تفاوت معنی دار وجود دارد 05 / 0 < P. برای مولفه های کانون توجه متمرکز بر خود 03 / 0 و متمرکز بر دیگران 74 / 3 معنیدار نبود 05 / 0 < P این یافته نشان میداد بین گروه آزمایش و کنترل در این مولفه تفاوت معنیداری وجود نداشت. نتیجه گیری: بر اساس یافته های مطالعه حاضر میتوان نتیجه گرفت آموزش مدیریت استرس به شیوه شناختی-رفتاری بر کیفیت خواب و سوگیری شناختی زنان مبتلابه فشارخون اولیه اثربخش است و میتواند بهعنوان یک روش درمانی مکمل اثربخش و بدون عوارض مورداستفاده قرار بگیرد.

در بیماران چینی مبتلا به هپاتیت B، لامیودین باعث گردانش سرمی (Sroconversion) آنتی ژن e (ساخته شدن Anti e) تا سه سال شده است. در یک پژوهش دو سر کور لامیودین در 358 بیمار چینی مبتلا به عفونت HBV ی مزمن، کاربرد لامیودین باعث بهبود در واکنش های نکروزی التهابی (Necro inflammation) و جلوگیری از پیشرفت فیبروز شده است. این مطالعه در حال حاضر چهارمین سال خود را می گذراند. درصد منفی شدن میزان گردانش سرمی HBeAg در 58 بیماری که سه سال متمادی روزانه 100mg لامیودین دریافت می کردند به ترتیب در پایان سال های اول، دوم و سوم 23%، 29% و 40% بود.

سابقه و هدف: ورزش و شیوه زندگی فعال موجب به تعویق انداختن روند پیری می شود. شناخت بهتر سبک زندگی و سطح سلامت سالمندان در طراحی و اولویت بندی مداخلات مربوط به بیماری های مزمن، مفید است. لذا هدف این پژوهش تاثیر سبک زندگی بر اختلال سلامت سالمندان شهر اهواز در سال 1399 بود. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، 1000 سالمند با روش تصادفی سیستماتیک انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه های سبک زندگی، کیفیت زندگی و اختلال سلامتی جمع آوری شد. سپس با نرم افزار SPSS22، آزمون های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون یا معادل ناپارامتری آن ضریب همبستگی اسپیرمن تجزیه و تحلیل شد و برای آزمون مدل نظری تحقیق و اعتبار پرسشنامه، مدل سازی معادلات ساختاری با نرم افزار AMOS صورت گرفت. یافته ها: میانگین سنی سالمندان 6/5±, 69/5 سال و 9/50 درصد، مرد بودند. 51 درصد دارای اضافه وزن و 23 درصد چاق بودند. بر اساس نتایج تحلیل عاملی تاییدی، اختلال سلامتی با سلامت اجتماعی، کیفیت زندگی، سلامت روحی-روانی، سبک زندگی، عوامل فردی، سلامت معنوی و فیزیکی به ترتیب با ضرایب استاندارد شده23/1، 0/99، 0/78-، 0/57، 0/52، 0/49 و 0/46-ارتباط معنی داری داشت (0/05

زمینه بهبود شرایط زندگی، افزایش طول عمر و امید به زندگی، پدیده سالمندی را در جوامع مختلف در پی داشته است. به تبع آن سبک زندگی سالمندان و بیماری های مزمن مرتبط با سالمندی را دگرگون ساخته است. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی ارتباط سبک زندگی با بیماری های مزمن سالمندان در شهر گناباد در سال 1398 انجام شد. روش کار در این پژوهش توصیفی-تحلیلی 600 سالمند ساکن شهر گناباد به صورت طبقه ای از جمعیت تحت پوشش مراکز سلامت جامعه گناباد انتخاب و وارد مطالعه شدند. داده ها به کمک دو پرسشنامه سبک زندگی و بیماری های مزمن مرتبط با دوران سالمندی به روش مصاحبه جمع آوری شد و با نرم افزار SPSS نسخه 23 و آزمون های تی مستقل، تی زوجی، کای مجذور و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنی داری 05/0 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها مشارکت کنندگان در پژوهش، 321 نفر (53/5 درصد) مرد و 279 نفر (46/5 درصد) زن با میانگین سن 8/47±, 68/47 سال بودند. سبک زندگی سالمندان، 0/7 درصد مطلوب، 36/2 درصد متوسط و 62/8 درصد نامطلوب و فراوانی بیماری های قلبی 31/3 درصد، فشارخون 42/8 درصد، سکته قلبی 8/2 درصد، سکته مغزی 4/8 درصد، دیابت 17/8 درصد، سرطان 6/5 درصد، تنگی نفس 17/3 درصد، سوتغذیه 5/2 درصد، یبوست 16/3 درصد، آرتروز 27/3 درصد، استیوپروز 21/3 درصد، افسردگی 12/8 درصد، مشکلات ادراری 20 درصد، مشکلات بینایی 12/3درصد، مشکلات شنوایی 12/2 درصد و مشکلات خواب 14 درصد بود. بین سبک زندگی و جنسیت رابطه معنی داری وجود داشت (0/001=P) طوری که میانگین سبک زندگی مردان بالاتر از زنان بود. همچنین بین سن و سبک زندگی رابطه منفی و معنی داری وجود داشت (0/001>P) طوری که با افزایش سن، میانگین سبک زندگی کاهش می یابد. سبک زندگی در مقاطع تحصیلی تفاوت معنی داری داشت (0/34-=r). نتیجه گیری با توجه به درصد بالای بیماری های مزمن و سبک زندگی نامطلوب در افراد مسن و ارتباط سبک زندگی با بیماری های مزمن، غربالگری و نظارت بر بیماری های مزمن و بهبود شیوه زندگی سالمندان باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد. پیامدهای عملی. از سبک زندگی سالمندان و بیماری های مرتبط با آن در مناطق مختلف کشور اطلاعات روشن و دقیقی در دست نیست، بنابراین این مطالعه به درک بهتر سبک زندگی سالمندان و بیماری های مزمن مرتبط با آن کمک می کند و با آگاهی از آنها می توان استراتژی ها و مداخلات موثرتری را جهت بهبود سبک زندگی سالمندان در راستای پیشگیری و کنترل بیماری های مزمن تهدیدکننده سالمندان طراحی کرد.

اکثر مصدومین شیمیایی جنگ تحمیلی به بیماری ریوی برونشیولیت مبتلا هستند. با استفاده از تکنیک ELISA مشخص شده است که مقدار پروتئین فاکتور رشد تغییر دهنده (TGF-b1) در مایع برونشیولی آلوئولی (Bronchoalveolar Lavage, BAL) افراد مصدوم افزایش یافته است. TGF-b دارای وظایف مختلفی می باشد که القای بیان ژنهای مهار کننده های بافتی ماتریکس متالوپروتئینازها (TIMPs) یکی از اعمال این فاکتور می باشد که به نو به خود منجر به تجمع ماتریکس خارج سلولی می شود. TIMP1 یکی از اعضای مهم خانواده مهارکننده های بافتی متالوپروتئینازها است که در هموستاز ماتریکس خارج سلولی نقش مهمی بازی می کند. در این طرح نیز به منظور بررسی اثر افزایش TGF-b1 بر روی TIMP1، بیان این ژن در نمونه های ریه افراد مصدوم شده با سولفور موستارد و افرادکنترل مقایسه شد. با روش برونکوسکوپی و استفاده از پنس های مخصوص 14 نمونه ریوی از گروه سالم و 21 نمونه از افراد مصدوم جمع آوری شده و بعد از استخراج RNA، cDNA تک رشته ای ساخته شد. با استفاده از تکنیک semi-quantitative RT-PCR میزان بیان TIMP1 در این نمونه ها بررسی گردید. بیان ژن GAPDH به عنوان کنترل داخلی مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که بیان ژن TIMP1 به طور معنی داری در گروه مصدومین دچار افزایش می شود. نتایج ما پیشنهاد می کند که  TIMP1در فرآیند باز آرایی مجاری هوایی و بهبود بیماری مزمن ریه مصدومین دخیل بوده و افزایش بیان این ژن احتمالا سبب کاهش تجزیه ماتریکس خارج سلولی در سلولهای مجاری هوایی مصدومین می شود.

تحصیلی به صورت خستگی مزمن ناشی از کار بیش از اندازه در فعالیت های درسی، نگرش بدبینانه و بی تفاوتی نسبت به کارهای مدرسه و احساس شایستگی پایین و فقدان احساس موفقیت در تکالیف تحصیلی بروز داده می شود که این افراد علائمی مانند بی اشتیاقی نسبت به مطالب درسی، ناتوانایی در ادامه حضور مستمر در کلاس های درس، مشارکت نکردن در فعالیت های کلاسی، احساس بی معنایی در فعالیت های درسی و احساس ناتوانی در فراگیری مطالب درسی را تجربه می کنند. هدف اصلی این پژوهش، طراحی و برازش مدلی ساختاری از روابط بین متغیرهای انگیزش تحصیلی و اهمال کاری با فرسودگی تحصیلی بود. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی با آزمون مدل معادلات ساختاری می باشد. بدین منظور نمونه ای به حجم 380 دانشجو (261 دختر و 119 پسر) به صورت خوشه ای تصادفی از بین دانشجویان دانشگاه یزد انتخاب شدند و به وسیله پرسشنامه های فرسودگی تحصیلی، اهمال کاری و انگیزش تحصیلی ارزیابی شدند. داده ها با روش تحلیل معادله های ساختاری» و نرم افزارهای آماری SPSS20 و AMOS20 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی، مدل نظری قوی برای پیش بینی فرسودگی تحصیلی دانشجویان می باشد. انگیزش درونی به صورت منفی و انگیزش بیرونی، بی انگیزشی و اهمال کاری به صورت مثبت در تبیین و پیش بینی فرسودگی تحصیلی نقش داشتند. همچنین، اهمال کاری تحصیلی تا حدودی نقش واسطه را بین رابطه انگیزش درونی و بی انگیزشی با فرسودگی تحصیلی دانشجویان دارا بود. درعین حال، نقش واسطه ای اهمال کاری تحصیلی در رابطه بین بی انگیزشی با فرسودگی تحصیلی تایید نگردید.

. مقدمه: ویروس هپاتیت B یکی از شایع ترین پاتوژن های مزمن در جهان به شمار می رود. حدود 350 میلیون نفر در سراسر جهان حامل مزمن هپاتیت ب هستند. بیش از سه چهارم عفونتهای هپاتیت ب در جهان در خاور میانه و افریقا واقع میشود. آمارمتفاوتی ازآلودگی به این ویروس ازایران گزارش شده است. با توجه به اینکه درآینده نزدیک طرح واکسیناسیون متولدین 1368 در شهرستان زابل (وکل کشور) انجام خواهد شد، و از وضعیت شیوع مارکرهای سرمی هپاتیت ب در این افراد و سنین کمتر اطلاعات و شواهد دقیقی در دسترس نیست. در این مطالعه وضعیت مارکرهای سرمی هپاتیت B در گروه سنی (متولدین 1368) در شهرستان زابل بررسی گردید. مواد و روش ها: دراین مطالعه تعداد 458 نفر از جمعیت متولدین 1368 انتخاب شده وپس از تکمیل پرسشنامه از آنها نمونه خون گرفته شد. نمونه خون ازنظر مارکر های سرمی هپاتیت ب با استفاده از کیت Diapron ساخت کشور ایتالیا بررسی گردید ونتایج با استفاده از نرم افزار SPSS وارد کامپیوتر شده و بااستفاده ازتستهای آماری مناسب تجزیه وتحلیل شد. یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد 221 نفر (2/48%) مذکر و 237 نفر (8/51%) مونث بوده و 197 نفر (43%) ساکن شهر و 261 نفر (57%) ساکن روستا میباشند. از نظر قومیت 1/17 درصد آنها فارس، 67 درصد سیستانی و 9/15 درصد بلوچ بودند. در کل افراد مورد مطالعه 36 نفر (7/7%) HBsAb مثبت و 16 نفر (5/3%) HBsAg مثبت و 2 نفر (44/0%) HBcAb مثبت و 4 نفر (87/0%) HBeAg مثبت بودند. از کل افراد مورد مطالعه 73 نفر (9/15%) سابقه واکسیناسیون برعلیه هپاتیت ب داشتند که از بین آنها فقط 32 نفر (8/43%) HBsAb مثبت بودند. بحث و نتیجه گیری: میزان 5/3% HBsAg مثبت برای گروه مورد مطالعه با توجه به اینکه هنوز در معرض ریسک فاکتورهای عفونت با HBV قرار نگرفتند زیاد بنظر میرسد و میزان 7/7% HBsAb مثبت نشان دهنده در معرض آلودگی بودن تعداد زیادی از جمعیت مورد مطالعه را بازگو مینماید. از طرفی فقط میزان 8/43% HBsAb مثبت بودن افراد واکسینه شده به دلیل عدم کارایی مناسب واکسن در منطقه نگران کننده است. بررسی موارد مذکور به مطالعات وسیعتری در منطقه نیاز دارد.