زمینه و هدف: گاز طبیعی با محتوای متان به عنوان اولین سوخت مورد استفاده در منابع شهری و خانگی می باشد. پس از اتمام فرآیندهای مربوط به پالایش و فرآوری، گاز طبیعی به لحاظ شیمیایی آماده مصرف بوده اما از نظر فیزیکی گازی بی رنگ و بدون بو می باشد. از این رو در صنعت گاز، ترکیبات حاوی سولفور به عنوان هشدار دهنده برای تشخیص نشتی درسیستم انتقال گاز استفاده می شود. ترکیبات مورد نظر در جهت پیشگیری از خطرات احتمالی ناشی از نشت و انفجار گاز استفاده می شوند. ترکیبات حاوی سولفور دارای بوی بسیار شاخصی هستند و به دلیل همین ویژگی در پایین ترین سطح انتشار در هوا توسط حس بویایی قابل تشخیص می باشند. از آنجایکه تماس با گاز طبیعی در صنعت گاز وجود دارد، سمیت این ترکیبات یکی از مشکلات مطرح در سلامتی پرسنل شرکت گاز می باشد. به هر حال مطالعات محدودی اثرات تماس با گاز طبیعی را بررسی نموده اند. لذا هدف از این مطالعه ارزیابی تاثیر مواجهه شغلی با ترکیبات بودارکننده ی گاز طبیعی بر روی فعالیت کولینرژیک و گروه های تیول پلاسما می باشد. تماس با این ترکیبات توسط پرسنل شرکت گاز غیر قابل اجتناب بوده و به عنوان یک هشدار در سلامتی آنها مطرح است. ما در این مطالعه فعالیت کولینرژیک و میزان گروه های تیول سطح پلاسمایی این افراد را بررسی نموده ایم. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه از نوع توصیفی-مقایسه ای است که در سال 1397-98 در شرکت گاز استان چهارمحال و بختیاری انجام شد.، و در این مطالعه 80 مرد از پرسنل فنی شرکت گاز به عنوان گروه کنترل و همچنین 80 مرد از بخش اداری شرکت به عنوان افراد شاهد انتخاب گردید؛ بطوریکه پرسنل اداری از لحاظ سن، مصرف سیگار و سابقه کار با پرسنل فنی هموژن سازی شدند. ریسک سلامتی در افراد مطالعه شده ( گروه مواجهه یافته با ترکیبات بودارکننده و گروه مواجهه نیافته با ترکیبات بودار کننده) با تعیین سطح تیول پلاسما به عنوان شاخص استرس اکسیداتیو و ارزیابی فعالیت سیستم اعصاب پاراسمپاتیک تعیین شد. نتایج حاصل توسط نرم افزار SPSS مدل 21 مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان می دهد فعالیت کولینرژیک در پرسنل فنی به شکل معنی داری (p<0/02) بالاتر از پرسنل اداری می باشد. میزان 70 درصد فعالیت پایه ی کولینرژیک در پرسنل اداری 24 واحد بر لیتر تعیین شد و فعالیت استیل کولین استراز در 59 درصد از پرسنل فنی کمتر از فعالیت پایه مشاهده گردید. نتایج آزمون رگرسیون لجستیک نشان می دهد شانش غیر نرمال شدن فعالیت آنزیم استیل کولین استراز در پرسنل فنی5/0 برابر بیشتر از پرسنل اداری است. آزمون همبستگی پیرسون نشان می دهد فعالیت آنزیم استیل کولین استراز در پرسنل فنی ارتباط معنی داری (p<0/03) با میزان گروههای تیول پلاسما دارد. از نظر آماری بین گروه های تیول پلاسمای پرسنل فنی و اداری اختلاف معنی داری وجود نداشت(p>0/642). نتیجه گیری: در یک نتیجه گیری کلی می توان گفت این ترکیبات به دلیل ساختار ارگانوسولفوره خود افزایش فعالیت پاراسمپاتیک را ایجاد می نمایند بنابراین احتمال ایجاد ریسک بر سلامت سیستم عصبی در پرسنل فنی شرکت گاز وجود دارد.

مقدمه: با توجه به افزایش روزافزون بیماری های عروقی به دلیل تغییرات سبک زندگی و همچنین بالا رفتن سن امید به زندگی و بالطبع افزایش بیماران مبتلا به انواع دمانس از جمله دمانس عروقی و مشکلات فراوان این بیماران از نظر کیفیت زندگی خود و اطرافیان، به نظر می رسد پیدا کردن مارکری برای تشخیص زودرس بیماری کاربردی است. همچنین نظر به این که افزایش بتاناتریورتیک پپتید (Beta natriuretic peptide یا BNP) در دمانس های عروقی به عنوان یک تست تشخیصی قابل اعتماد مطرح نشده است، بنابراین انجام این تحقیق در راستای بررسی پاراکلینیک و تشخیص زودرس دمانس عروقی ضروری بود.روش ها: این مطالعه یک مطالعه مقطعی بود که در سال 1390 در مرکز آموزشی درمانی الزهرا (س) اصفهان به انجام رسید. جامعه آماری مورد مطالعه شامل بیماران مبتلا به دمانس عروقی، بیماران مبتلا به سکته مغزی بدون دمانس و یک گروه افراد عادی به عنوان گروه شاهد بود. با گرفتن نمونه خون، سطح پلاسمایی BNP در هر سه گروه تعیین گردید. اطلاعات به دست آمده وارد رایانه شد و به وسیله نرم افزار SPSS مورد آنالیز آماری قرار گرفت.یافته ها: میانگین سطح BNP در گروه شاهد، دمانس و سکته مغزی بدون دمانس به ترتیب 24.71±13.2، 83.08±9 و 51.57±12.4 پیکوگرم در میلی لیتر بود و طبق آزمون One way ANOVA، میانگین سطح BNP در سه گروه مذکور اختلاف معنی داری داشت (P<0.001).نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده از این مطالعه و مقایسه آن با مطالعات مشابه، به نظر می رسد که سطح پلاسمایی BNP ارزش پیش گویی کننده برای تشخیص زودرس دمانس عروقی داشته باشد. همچنین می توان از آن برای شناسایی افراد با سابقه بیماری های عروقی و سکته مغزی که در معرض خطر ابتلا به دمانس عروقی قرار دارند استفاده نمود.

مقدمه: پیری پوست ناشی از نور آفتاب در مقایسه با پیری تقویمی از نظر بالینی و بافت شناسی بسیار متفاوت می باشد. پیشنهاد شده است که تولید بیش از حد رادیکال های آزاد در اثر اشعه خورشید و پدیده استرس اکسیداتیو در طولانی مدت در پاتوژنز پیری پوست دخالت دارد. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط بین سطح شاخص های استرس اکسیداتیو پلاسما و آثار پیری زودرس پوست در بیماران مراجعه کننده به کلینیک پوست بیمارستان ولی عصر (عج) بیرجند بود.روش کار: در این مطالعه مورد- شاهدی تعداد 33 بیمار دارای آثار پیری پوست پس از تایید تشخیص توسط متخصص پوست انتخاب شده و با 33 نفر شاهد از نظر سن و جنس همسان شدند. مدت زمان تماس با اشعه آفتاب در دو گروه مورد و شاهد تعیین گردید. به منظور ارزیابی استرس اکسیداتیو، ظرفیت تام آنتی اکسیدانی پلاسما، میزان پراکسیداسیون لیپیدها و سطح گروههای تیول به عنوان شاخص های استرس اکسیداتیو اندازه گیری گردید. سپس اطلاعات حاصل با استفاده از نرم افزار SPSS(ver.12) تجزیه و تحلیل شد.نتایج: میانگین زمان تماس با اشعه آفتاب در گروه مورد، بطور معنی داری بیشتر از گروه شاهد بود (5.5±2.1 ساعت در روز مقایسه با 1.9±1.2 ساعت در روز) (p<0.001). همچنین سطوح پلاسمایی پراکسیداسیون لیپیدها نیز در گروه مورد، بطور معنی داری افزایش نشان داد 3.42±1.1) میکرومول در لیتر نسبت به 2.80±0.67 میکرومول در لیتر) (p<0.003). تفاوت معنی داری بین میانگین ظرفیت آنتی اکسیدان تام پلاسما و سطح گروههای تیول پلاسما مشاهده نشد.نتیجه گیری: این پژوهش نشان داد که بین پیری زودرس پوست ناشی از نور آفتاب با سطح پراکسیداسیون لیپیدها در پلاسما ارتباط وجود دارد.

زمینه و هدف: با توجه به اهمیت فلز روی (Zn) به عنوان یک عامل محیطی، در مطالعه حاضر، نقش آن در فشار خون و سیستم قلبی- عروقی بررسی شده است.روش بررسی: در این مطالعه تاثیر فلز روی بر روی فشارخون در سال های 1386 تا 1387 در 80 بیمار مبتلا به افزایش فشارخون اولیه (ایدیوپاتیک) و 80 فرد غیرمبتلا به فشارخون که به مرکز قلب تهران مراجعه کرده بودند، در هر دو جنس و چهار گروه سنی (50-41، 60-51، 70-61 و 80-71 سال) مورد بررسی قرار گرفت. پس از انتخاب افراد و گرفتن نمونه خون از آن ها، سطح پلاسمایی روی، توسط دستگاه جذب اتمی اندازه گیری شد.یافته ها: میانگین غلظت پلاسمایی فلز روی در گروه مبتلا به فشار خون، 0.456±0.04mg/ml و در گروه غیر مبتلا، 0.551±0.055mg/ml بود. تجزیه آماری نشان داد که میزان فلز روی به صورت معنی داری در گروه اول پایین تر از گروه دوم بود (P£0.05). میانگین غلظت پلاسمایی روی در گروه مردان مبتلا به فشار خون، 0.494mg/ml و در مردان غیر مبتلا، 0.486mg/ml بود که تفاوت معنی داری مشاهده نگردید (P>0.05). میانگین غلظت پلاسمایی روی در گروه زنان مبتلا به فشار خون، 0.415mg/ml و در زنان غیر مبتلا، 0.596mg/ml بود که نشان گر اختلاف معنی داری بین دو گروه بود (P£0.001). هم چنین بین غلظت پلاسمایی روی افراد مبتلا به فشار خون بالا و افراد غیر مبتلا، در گروه سنی 51 تا 60 سال، تفاوت معنی دار بود (P£0.05)، اما در سایر گروه ها اختلاف معنی داری مشاهده نگردید (P>0.05).نتیجه گیری: این مطالعه نشان دهنده ارتباط چشمگیر بین کاهش سطح پلاسمایی روی و افزایش فشار خون در زنان و نیز در گروه سنی 51 تا 60 سال بود.

المعده بیت کل داء الحمیه راس کل داو: معده خانه تمام دردها و امساک بالاترین داروهاست (بحار الانوار ج 14)روزه داری اسلامی با محرومیت هر دو عامل آب و غذا، آن هم در مدت معینی از طول روز و زمان فعالیت انسان و به مدت یک ماه متوالی و هم چنین صرف غذا با رعایت بهداشت آن در طی افطار و سحر (آیه شریفه 187 سوره مبارکه بقره رعایت محرومیتها و محدودیتها همان حفظ حدود ا... است) دارای یک مکانیزم رفت و روبی (SCAVENGER) است. که در مقایسه با رژیم ضد چاقی و تاثیر فیزیولوژیک آن در بدن قابل بحث می باشد و نکته دیگر توجه به این مهم که تشنگی و گرسنگی جزو عوامل استرس زا STESSOR می باشند و مهم دیگر آنکه در روزه داری رژیمی (FASTING) بیشترین شکایت فرد از گرسنگی است و حال آنکه در روزه داری اسلامی از روز پنجم به بعد اشتها کاهش می یابد که قبلا فکر می شد به علت کتوز ناشی از نخوردن است ولی امروزه و در دهه اخیر نقش سیستم اوپیوئیدی مطرح می باشد. تصوموا تصحوا: روزه بگیرید تا تندرست شوید.در دهه اخیر نقش تون اوپیوئید در تنظیم گلیکوژن GLYCOREGULATION موثر شناخته شده است. به عبارت دیگر اوپیوئیدهای آندروژن دارای یک اثر مهار قوی در تون سمپاتیکی بوده و غلظت های بالا از بتا آندروفین پلاسمایی بعد از سنکوپ و ازود پروسوری وابسته به ورزش با گرسنگی گزارش شده است و با اذعان نقش مهم هپیوتالاموس در پدیده اشتها، روند سیری و گرسنگی و هسته قوسی (arcuate N.) آن و حضور نورونهای آوپیوئیدی در آن و تون بالای آن در روزه داری سبب مهار فعالیت نوروآدرنرژیکی LH, GnRH و همچنین اثر آن سبب افزایش ACTH, TSH هورمون رشد تیروکسین 3-5-3 تری یدوتیروفین، کورتیزول، گلوکاکن و وازوپرسین که همگی می توانند هورمون تحریک کننده لیپاز باشند و نکته دیگر ارتباط سیستم اوپیوئیدی در روند روزه داری با میزان گلوکز و ترشح انسولین است که در گرسنگی میزان گلوکز و ترشح انسولین کاهش یافته و چربی برای ایجاد انرژی آزاد می گردد باید توجه داشت که در حالت معمولی فعالیت آنزیم را مهار می نماید. در روزه داری اسلامی:1- عدم صرف آب موجب ایجاد آب اندروژنوسی از ذخایر چربی می گردد.2- کتوز حاصله از روزه داری موجب اسیدیته محیط و دفع سموم جمع شده در بدن می گردد.3- افزایش توان اپیوئیدی از جمله بتا اندروفین سبب کاهش فعالیت سیستم نورآدرنرژیک و شاید عاملی در جهت آرامش می باشد.4- تعدیل در میل جنسی5- پس طبق فرمایش معصوم (ع) روزه زکات تن می باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سیانوباکتری ها جزو پوسته های بیولوژیکی خاک هستند که نقش مهمی در رشد گیاهان مرتعی دارند. آنها به عنوان محرک های رشد در جوانه زنی بذور نقش داشته و در رشد گیاهان مرتعی تاثیر به سزایی دارند. در این تحقیق اثرگذاری غلظت های مختلف سیانوباکتری به عنوان یکی از پوسته های زیستی خاک بر رویش و درصد ظهور گونه Agropyrun desertorum به عنوان گونه غالب در مرتع گلگنگک[1] واقع در حوزه آبخیز جمع آبرود بررسی شده است. به منظور بررسی اثر غظت های مختلف سیانوباکتری بر روی درصد ظهور گونه مزبور، در ابتدا با نمونه برداری از افق سطحی خاک، واقع در عمق (2-0 سانتی متر) سیانوباکتری های منطقه جمع-آوری و در شرایط آزمایشگاه خالص سازی شدند. این خالص سازی تا حد جنس ادامه یافت و نهایتا 3 جنس غالب از سیانوباکتری منطقه شناسایی گردیدند که به ترتیب الویت عبارتند از: Nostoc, Phormidium, Osillatoria. در مرحله بعد سه غلظت مختلف از سیانوباکتری شامل 1012، 1010 و 108 عدد سلول سیانوباکتری در یک لیتر تهیه شده و به طور مستقیم در عرصه پاشش گردید. سپس بذر گونه مزبور کشت شد و اثر غلظت های مختلف سیانوباکتری بر روی رویش بذر گونه، مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تفاوت معنی-داری بین کرت شاهد و سایر کرت های تلقیح سیانوباکتری در مورد رویش گونه Agropyrun desertorum وجود دارد. همچنین به جز درصد ظهور که در غلظت 1012 عدد سیانوباکتری بیشترین اثر را دارد بقیه پارامترهای مورد بررسی (طول اندام هوایی، طول ریشه، بیومس اندام هوایی و بیومس ریشه) در غلظت 108 عدد سیانوباکتری بهترین وضعیت را نشان دادند.

برای بهبود خواص مکانیکی و افزایش عمر مفید قطعات فلزی از روش های مختلف جوشکاری برای ترمیم ترک سطحی قطعات فلزی استفاده می شود. در این پژوهش برای ترمیم شیار های سطحی فولاد ساختمانی، کارآیی دو روش جوشکاری به نامهای جوشکاری شعله ای با پاشش پودر آهن خالص و جوشکاری نفوذی با پودر آهن خالص از طریق القای مغناطیسی مورد ارزیابی قرار گرفته است. ابتدا 8 دسته نمونه شامل 2دسته نمونه به عنوان نمونه شاهد و 6دسته دیگر شامل نمونه های شیاردار به عمق 1 میلیمتر و به طول 12.5 میلیمتر و با دهانه شیار به اندازه های 0.5، 0.75 و 1 میلی متر تهیه شد. سپس فرآیند ترمیم انجام شد. نتایج نشان داد که بعد از ترمیم شیار سطحی، استحکام کششی نمونه های ترمیم یافته به روش جوشکاری شعله ای و جوشکاری نفوذی به ترتیب با اختلاف 2.5 و 7.5 درصد به استحکام کششی فلز پایه رسیده است. بنابراین برای تعمیر ترک سطحی فولاد ساختمانی، روش جوشکاری شعله ای مطمئن تر از روش جوشکاری نفوذی است.

زمینه: عوامل متعددی در بروز آترواسکلروز دخالت دارند که مهم ترین علت آن غلظت بالای کلسترول پلاسما ست. اولین مرحله ایجاد آترواسکلروز ایجاد رگه های چربی در جداره عروق است که در اثر افزایش کلسترول پلاسما به وجود می آید.هدف: مطالعه به منظور بررسی اثر لپتین بر سطح پلاسمایی کلسترول تام و ایجاد رگه های چربی در دیواره شریان آئورت خرگوش ناشی از افزایش کلسترول خون انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی از 36 خرگوش سفید نر استفاده شد که به شش گروه تقسیم شدند. به گروه های آزمایش، رژیم عادی یا پرکلسترول همراه با 1/0، 1 و 10 میکروگرم بر کیلوگرم لپتین در روز داده شد. در ابتدا و پایان مطالعه نمونه خون گرفته شد و کلسترول پلاسما اندازه گیری گردید. همچنین جهت بررسی تغییرهای آسیب شناسی و ضایعه های آترومی از قسمت شکمی آئورت نمونه برداری شد. جهت مقایسه داخل گروه ها از آزمون t زوج و برای مقایسه بین گروه ها از آزمون آماری دانکن استفاده شد.یافته ها: میزان کلسترول در تمام گروه های دریـافت کننده رژیم پرکلسترول افـزایش معنی داری نشان داد، اما در بین گروه ها هیچ اختلاف معنی داری مشاهده نشد. میانگین کلسترول در یک گروه دارای رژیم پرکلسترول بدون لپتین و سه گروه رژیم پرکلسترول همراه با 1/0،1و10 میکروگرم بر کیلوگرم در روز لپتین یکسان بود. ایجاد رگه های چربی در تمام گروه های دریافت کننده رژیم پرکلسترول یکسان بود.نتیجه گیری: علی رغم تاءثیرلپتین بر متابولیسم چربی ها، با توجه به عدم اثر آن بر کاهش سطح کلسترول پلاسما و عدم وجود تفاوت بین گروه های دریافت کننده رژیم پرکلسترول از نظر ایجاد رگه های چربی در جداره عروق، این ماده بر ایجاد آترواسکلروز تاءثیری ندارد.