لزوم پاسخگویی و مسئولیت پذیری دارندگان مناصب و سمت های عمومی از جمله نمایندگان ملت در یک نظام سیاسی امری اجتناب ناپذیر است، چراکه نمایندگان به عنوان حافظان منافع مردم در کانون تصمیم گیری های کلان حضور دارند. نمایندگان به عنوان بخشی از هیئت حاکمه نظام سیاسی در عرصه قانون گذاری و نظارت بر سایر قوا بدون تردید در مظان تهدیدها و آسیب های متعددی قرار دارند که بر این اساس قانون نظارت مجلس بر رفتار نمایندگان به تصویب مجلس رسید. با توجه به تأکید مقام معظم رهبری نسبت به اصلاح این قانون و ضروری است که قانون مذکور پس از گذشت سیزده سال از تصویب آن، مورد آسیب شناسی و بازبینی قرار گیرد. این نوشتار به بررسی گزارش کمیسیون آیین نامه داخلی مجلس نسبت به طرح «اصلاح موادی از قانون نظارت مجلس بر رفتار نمایندگان» به شماره ثبت 89 در دوره دوازدهم می پردازد. این کمیسیون اصلاحاتی را در قانون با محوریت تغییر مرجع نظارت بدوی و تجدیدنظر، تقویت ضمانت اجرای تخلفات و اعطای صلاحیت فعال به هیأت بدوی برای رسیدگی به تخلفات اعمال کرده است. ضمن تأیید کلیات گزارش کمیسیون، جهت رفع تمامی آسیب ها پیشنهاد می شود برخی جزئیات آن با رعایت تشریفات مندرج در آیین نامه داخلی، اصلاح شود. از این رو با عنایت به اهمیت این طرح، رسیدگی دو شوری به این گزارش پیشنهاد می گردد.

الحمدلله علی آلائه و الشکر علی نعمائه و الصلوه و السلام علی سیدنا و نبینا ابی القاسم المصطفی محمد و آله. قال الله فی محکم کتابه: انا انزلنا اتوراه فیها هدی و نور یحکم بها النبیون الذین اسلمو للذین هادوا و اربانیون و الاحبار بما استحفظو من کتاب الله و کان علیه شهدا فلاتخشوا الناس و اخشون.در آستانه شب ولادت امام هشتم سلام اله علیه هستیم، این میلاد فرخنده را به همه شما عزیزان و ملت عزیز و مسلمانان جهان تبریک عرض می کنم. برگزاری این کنگره بین المللی تلاش مبارک و مفیدی است برای شناسایی بیشتر مکانت علمی و اجتماعی این دو عالم شهید و دو فقیه نامدار طایفه.

افترا هم در نظام بین المللی حقوق بشر و هم در نظام های حقوقی داخلی ممنوع است. ممنوعیت این عمل در نظام های حقوقی داخلی به صراحت آمده، اما در نظام بین المللی، کم تر سندی است که به این خصوص امر تصریح کرده باشد. اما با توجه به این که افترا موجب آسیب به حیثیت افراد می شود و اسناد بین المللی همچون میثاق حقوق مدنی و سیاسی، کنوانسیون اروپایی حقوق بشر، کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر و منشور آفریقایی حقوق بشر و ملت ها بر لزوم احترام به حقوق یا حیثیت دیگران در بهره مندی از حقوق بشر به ویژه در اعمال حق آزادی بیان تاکید کرده اند، نمی توان در ممنوعیت افترا تردید کرد.با این حال، متاسفانه در خصوص اجزای تشکیل دهنده این مفهوم حقوقی اختلاف نظرهایی دیده می شود که این خود می تواند گستره این مفهوم را مبهم کرده، و زمینه سوءاستفاده از قوانین منع افترا را فراهم کند. این اختلاف نظر را همچنین می توان درباره انتخاب بین قوانین کیفری یا مدنی در برخورد با افترا نیز مشاهده کرد.البته جای امیدواری است که نظام بین المللی و نظام های حقوقی داخلی تقریبا دفاعیات یکسانی را در مقابل اتهام افترا پذیرفته اند. پذیرش این دفاعیات به گونه ای است که ضمن جلوگیری از آسیب غیر مجاز به حقوق و حیثیت دیگران، مانع از تضییع حق آزادی بیان افراد می شود. این دفاعیات به ویژه تضمین کننده حقوق متهمان به افترا علیه شخصیت ها و نهادهای حکومتی است.

یکی از پربارترین شاخه های ادبیات سرزمین فلسطین، ادبیات مقاومت و تاثیرگذارترین بخش آن، شعر مقاومت است. شعری که از مهم ترین سنگرهای فرهنگی ملت انقلابی و مسلمان فلسطین در مقابل تهاجم نظامی، سیاسی و فرهنگی صهیونیسم محسوب می شود. این بخش از ادبیات در هیچ سرزمینی مانند فلسطین به شکوفایی و رشد کمی و کیفی نرسیده است.سلافه حجاوی از شاعران معاصر مقاومت فلسطین، بخش عمده ای از قصاید خود را به قضیه فلسطین اختصاص داده است؛ وی می کوشد با به کارگیری برجسته ترین عناصر موضوعی موجود در شعر مقاومت، همچون آوارگی، غربت، اشغال، شهدا و... و با استفاده از شیوه های فنی نوین موجود در اشعار عربی مانند عنصر تکرار، تصاویر شعری و رموز، به زیباترین شکل، با تاثیر برخواننده و برانگیختن احساسات او در افشای ماهیت رژیم صهیونیستی و دفاع از سرزمینش نقش بارزی ایفا نماید.

وقوع انقلاب صنعتی سوم معروف به انقلاب دیجیتالی در عرصه ارتباطات سبب وقوع تحولی گردید که به جهانی شدن معروف است. جهانی شدن به معنای نزدیکی دولت ها و ملت ها به یکدیگر در عرصه های مختلف پیامدهای سیاسی متفاوتی داشته است که یکی از مناقشه آمیزترین آنها در حوزه فرهنگ می باشد. چرا که برخی اندیشمندان جهانی شدن را مساوی با سلطه فرهنگ غرب دانسته اند و در مقابل برخی دیگر آن را فرصتی برای گروه های صاحب خرده فرهنگ در جوامع چند فرهنگی برای معرفی فرهنگ خود در عرصه جهانی از طریق اینترنت و تکنولوژی های نوین ارتباطی تلقی کرده اند. رویکرد خوش بینانه نسبت به تاثیر جهانی شدن برای گروه های صاحب خرده فرهنگ سبب طرح این سوال گردیده است که آیا چنین تاثیری اجماع ملی را در جوامع چند فرهنگی با چالش مواجه نمی کند؟ چرا که اجماع ملی به معنای توافق اعضای یک جامعه در خصوص باورها، ارزش ها و هنجارهای مشترک می باشد. جامعه ایران نیز به دلیل زندگی گروه های صاحب افتراق از نظر زبانی، مذهبی و فرهنگی از چنین آسیبی با توجه به رشد طبقه متوسط جدید، به ویژه دانشجویان، و افزایش استفاده از اینترنت از سوی آنها از چنین مصونیتی در امان نیست. هدف از نگرش این مقاله تبیین رابطه میان استفاده از اینترنت و تاثیر آن بر اجماع ملی در ایران می باشد. این مطالعه از نوع تحقیق پیمایشی است و داده های آن با استفاده از تکنیک پرسشنامه جمع آوری شده اند.جامعه آماری مورد مطالعه کلیه دانشجویان دانشگاه اصفهان در سال 1391 می باشند که تعداد 184 نفر به عنوان نمونه تحقیق تعیین و با استفاده از روش سهمیه ای تصادفی انتخاب و بررسی شده اند. یافته های تحقیق با استفاده از نرم افزار SPSS و Amos و فعالیت های آماری مربوط مورد تحلیل قرار گرفته اند. با تقسیم میزان مصرف اینترنت به دو سطح میزان و نوع استفاده از آن و اجماع ملی به سه بعد اجماع فرهنگی، اجماع حقوقی و اجماع سیاسی یافته های پژوهش نشان می دهد که رابطه معناداری میان آنها وجود دارد.

اصل حق تعیین سرنوشت به عنوان یک حق بشری پایه و اساس سایر حقوق بشری را تشکیل می دهد که به موجب آن همه افراد و گروه های اجتماعی صرف نظر از قومیت، نژاد، جنس و مذهب می توانند امور خویش را در زمینه های مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی در دست گیرند. این حق یک حق بشری فردی است که تک تک افراد یک ملت از آن برخوردارند و شاید به همین علت است که در منشور ملل متحد در کنار ضرورت رعایت و احترام به حقوق و آزادی های بنیادین فردی، از این اصل نام برده شده است. اصل اخیر از اصول مبنایی حقوق بین الملل و از قواعد آمره حقوق بشری محسوب می شود که با رعایت آن می توان در وهله اول از موارد نقض حقوق بشری که یکی از مصادیق مهم آن جلوگیری از نقض حقوق اقلیت هاست، کاسته و در مراحل بعدی با اعطای حق آزادی عمل به ملت ها در تعیین نظام سیاسی و مشارکت منظم در امور سیاسی و مدنی خویش، رضایت خاطر آنها را فراهم کرد. اصل حق تعیین سرنوشت تنها زمانی تحقق پیدا می کند که حقوق و آزادی های اساسی تمامی افراد جامعه مخصوصا اقلیت های ساکن در آن تامین شده باشد. گروه های اقلیتی سرکوب شده ای که حقوقشان نقض گردیده می توانند برای اعاده حقوق از دست رفته خود به راه های خشونت آمیز و غیر دمکراتیک متوسل شوند. این در حالی است که با رعایت اصل حق تعیین سرنوشت از سوی دولت ها، محملی برای طرح مسائلی از قبیل خودمختاری، تجزیه طلبی و یا مبارزات نهضت های آزادی بخش ملی به وجود نخواهد آمد. اینکه ارتباط اصل حق تعیین سرنوشت با تجزیه طلبی و خودمختاری چیست و چه زمانی اقلیت های موجود در کشوری می توانند به تجزیه طلبی یا خودمختاری به عنوان یکی از مصادیق اعمال حق تعیین سرنوشت توسل جویند، از اهداف اصلی تدوین این مقاله بوده است.

زمینه و هدف: یکی از عوامل موثر در پیشرفت یک کشور توانایی در آموزش مستمر و تربیت نیروی انسانی کار آزموده است. در این رابطه استفاده از تکنولوژی اطلاعات در فراگیری دانش و مهارت به یکی از عناصر ضروری آموزش و پرورش تبدیل شده است. به طوری که شکوفایی نیروی فکری و عقلانی یک ملت به حمایت تکنولوژی اطلاعات بستگی دارد. در واقع استفاده از این تکنولوژی نوعی محرک قوی است که درجه تاثیر و میزان بهره وری و دگرگونی های علمی واجتماعی در عصر جدید را افزایش میدهد. در این طرح میزان آگاهی و نگرش دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج در زمینه های مختلف کاربرد تکنولوژی اطلاعات در علوم پزشکی: در دسترسی به منابع، طرح پژوهشی مورد بررسی قرار گرفته است.روش و ابزار: این تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده به صورت مقطعی انجام شده است. بیش از 100 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی یاسوج در مقاطع مختلف تحصیلی، که به صورت چند مرحله ای در سال 1383 نمونه گیری شده اند را در بر می گیرد. جمع آوری اطلاعات از طریق پرسشنامه کتبی مشتمل بر 17 سوال، که اکثر سوالات با استفاده از پرسش های چند ارزشی لیکرت بوده است، انجام گرفته است. نتایج: نتایج بررسی نشان داد که میزان آگاهی و اطلاع دانشجویان پزشکی از تکنولوژی اطلاعات و ابعاد وسیع آن بسیار اندک می باشد به این ترتیب که از دانشجویان مورد مطالعه 91 درصد نمره کمتر از 60 و 80 درصد نمره کمتر از 40 از کل نمره صد داشته اند. 99 درصد دانشجویان آشنایی با این دانش را ضروری دانسته و با ارایه آن به صورت یک واحد درسی موافق بوده اند. همچنین مطالعه نشان داد که 82 درصد دانشجویان امکانات کامپیوتری و اینترنتی دانشگاه و دانشکده را ضعیف یا خیلی ضعیف دانسته اند.نتیجه گیری: با وجودی که سیستم های نوین تکنولوژی اطلاعات، که شامل سیستم های چند رسانه ای ارتباط از راه دور، کنفرانس های ویدیویی، کنفرانسهای کامپیوتری، آموزش های پیشرفته است و روز به روز فراگیرتر می شوند، آگاهی و استفاده دانشجویان پزشکی در این زمینه بسیار محدود می باشد. ضرورت آموزش، فراهم کردن امکانات و کاربرد وسیع تکنولوژی اطلاعات در کلیه ابعاد آموزشی و پژوهشی در دانشگاه های علوم پزشکی و بخصوص برای دانشجویان پزشکی که با سلامت انسان ها که مهمترین سرمایه ایشان است سر و کار دارند کاملا احساس می گردد.

مقاله حاضر به بررسی چگونگی تاثیر مقوله «فضا» در سیاست های فرهنگی-اجتماعی عصر معاصر می پردازد. نویسنده با استفاده از رویکرد جغرافیای فرهنگی و با بهره گیری از نظریه منتقدانی نظیر دیوید هاروی و سارا آپستون درپی پاسخ به این پرسش بنیادی است که آیا با فروپاشی مرزهای نژادی/فرهنگی ادراک جمعی از مقوله فضا نیز دستخوش تغییر شده یا همچنان پایبند نظام خطی-اقلیدسی استعماری است؟ بدین منظور نویسنده به بررسی رمان پرفروش خانه شن و مه (1999) نوشته آندری دیوبوس می پردازد. چنین استدلال می شود که با وجود گسترش تنوع نژادی-فرهنگی، فروپاشی مفهوم «ملت» و پایان «خلوص فرهنگی» و «همگنی اجتماعی» در دهه های اخیر، همچنان نوعی ادراک اقلیدسی از«فضا» بر گستره اجتماعی، سیاسی و فرهنگی غرب حاکم است، که انگاره دوگانه «ما/آنها» را برجسته می کند و غیرمستقیم به نوعی «آپارتاید» دست می زند، اما این بار از نوع فرهنگی و در مرکز امپریالیسم. این تناقض درحالی موجود است که گفتمان پسامدرنیسم بر پایه نوعی «پسافضا» استوار است و با ادراک خطی (مرزبندی شده) امپریالیسم از فضا و ایدئولوژی انسان گرایی لیبرال آن همخوانی ندارد.