زمینه و هدف: هدف اصلی پژوهش حاضر، تحلیل ادراک گردشگران داخلی مذهبی شهر مشهد از ابعاد مختلف مخاطرات این مقصد است. همچنین به عنوان هدف فرعی، روابط میان متغیرهای اطمینان به پلیس مقصد، تجربه قربانی جرم شدن، کیفیت بازدیدهای قبلی، ادراک از مخاطرات مقصد و وفاداری به مقصد مورد بررسی قرار می گیرد.روش شناسی: روش های اصلی تحلیل داده ها، آنووا و الگوسازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی است. نمونه آماری گردشگران به دو دسته کل گردشگران و گردشگران دارای تجربه بازدید قبلی از شهر مشهد تقسیم بندی شد تا تاثیر احتمالی تجربه قبلی بازدید به عنوان متغیر تبدیل گر، بر روابط میان متغیرهای الگوی تحقیق بررسی شود.نتیجه گیری: نتایج حاصل نشان داد که از میان ابعاد مختلف مخاطرات تحت بررسی، خطرهای اقتصادی، کیفیت و سلامت، بیشترین نگرانی دو گروه گردشگران در مورد مقصد را معطوف خود کرده است. یکی از موارد اصلی دانش افزایی پژوهش حاضر، آن است که نشان می دهد؛ متغیر تجربه قبلی بازدید، شدت روابط بین متغیرهای الگوی تحقیق را تعدیل نمی کند. این یافته بیانگر این موضوع است که نباید وفاداری گردشگران را نقطه انتهای فعالیت های مدیریت مقصد تصور کرد، بلکه شرایط امنیت ضعیف مقصد در ابعاد پنج گانه، می تواند باعث شود تا گردشگران وفادار تبدیل به گردشگران غیر وفادار شوند. همچنین بر اساس نتایج حاصل از بررسی متغیرهای جمعیت شناختی، می توان اظهار کرد که زنان بیشتر از مردان، و افراد بالای 45 سال، بیشتر از افراد جوان تر نگران امنیت خود در ابعاد پنج گانه تحت بررسی هستند.

ژئومورفوتوریسم، به عنوان شاخه ای نو پا در صنعت توریسم طی سال های اخیر مورد توجه گرفته است. یکی از کارآمدترین مدل های ارزیابی ژئوتوریسمی، روش موسوم به پری یرا است. در این پژوهش، از این روش که اساس کار آن بر مبنای امتیاز دهی و رتبه بندی است، برای ارزیابی قابلیت های ژئومورفوتوریسمی منطقه شیروان دره سی سبلان استفاده گردیده است. در مدل پری یرا با تأکید بر مطالعات کتابخانه ای و میدانی، ابتدا چهار عیار به نام های علمی، مکمل، محافظت و استفاده به دست آمده است، سپس از جمع بندی دو عیار علمی و مکمل، ارزش ژئومورفولوژیک و از جمع بندی دو عیار استفاده و محافظت، ارزش مدیریتی به دست می آید. از مجموع دو ارزش ژئومورفولوژیک و ارزش مدیریتی نیز ارزش نهایی استخراج می شود و بر این اساس طبقه بندی انجام می گیرد. به منظور اخذ نتایج جامع تر، از نظرات متفاوت 20 کارشناس در دو حوزه گردشگری و منابع طبیعی استفاده گردید. یافته های این پژوهش نشانگر آن است که این منطقه بر اساس روش پری یرا دارای ارزش بالای ژئومورفوتوریسمی است. لذا در صورت تشکیل ژئو پارک، این منطقه می تواند به عنوان اولین ژئو پارک در مناطق کوهستانی کشور و دومین ژئو پارک بعد از ژئو پارک قشم در سطح کشور، مطرح شود.

شهرگرایی شتابان و تمرکزبیش از حد جمعیت و فعالیت در شهرهای بزرگ کشورهای جنوب، موجبات تحولات شگرفی در نظام سکونتگاهی پیرامون آنها را باعث شده است. تجارب نظام برنامه ریزی کشور در هفت دهه اخیر حکایت گر آن است که سیاست تمرکزگرایی پیدا و پنهان در تمامی برنامه های توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور و به ویژه در ناحیه کلان شهری تهران موجبات آهنگ سریع تحولات نظام کاربری اراضی را درپی داشته که از جمله پیامدهای آن ازهم گسیختگی مکانی _ فضایی نظام سکونتگاهی است. نتایج این پژوهش با رویکرد کاربردی به منظور سنجش سیاست تمرکزگرایی از طریق روش شناسی توصیفی _تحلیلی تحولات نظام کاربردی اراضی در ناحیه کلان شهر تهران، نشان می دهد که اعمال سیاست های تمرکزگرایی در دوره پیش از انقلاب و بعد از آن، تحول نظام کاربری اراضی از پهنه های کشاورزی را به پهنه های نیمه صنعتی، خدماتی، تبدیل سکونتگاه های روستایی به سکونتگاه شهری کوچک و در نهایت ناپایداری توسعه در سکونتگاه های روستایی بوده است. از سوی دیگر، با بروزمحدودیت های دیگر این سیاست در توزیع متوازن جمعیت_فعالیت و ناتوانی عملکردی کلان شهر تهران در ناحیه پیرامونی، شاهد انواع ناهنجاری های کالبدی – فضایی همچون توسعه بی رویه فیزیکی شهر تهران، الحاق شهری، خزش و سکونتگاه های غیررسمی بوده ایم که پایداری نظام سکونتگاهی منطقه کلان شهری تهران را با مخاطرات جدی روبرو ساخته است. در نهایت با بهره گیری از اصول برنامه ریزی فضایی و پیروی از سیاست های تمرکززدایی درچارچوب رویکرد پویش ساختاری_کارکردی و پیوند فضایی _ عملکردی روستا_شهری پایداری نظام سکونتگاهی در مجموعه کلان شهر تهران قابل دستیابی است.

هدف: تعیین میزان بقای بیماران مبتلا به سرطان یکی از روش هایی است که از طریق آن می توان به گسترش بهتر خدمات پیشگیری و درمانی و اجرای برنامه های غربالگری سرطان کمک کرد. هدف از انجام این مطالعه، تعیین میزان بقاء سرطان پستان و بررسی عوامل مؤثر بر آن می باشد. روش ها: در مرکز ثبت سرطان معاونت بهداشتی استان هرمزگان تعداد 212 نفر با تشخیص اولیه سرطان پستان، ثبت شده بود. از روش کاپلان-مایر برای تعیین میزان بقا و تعیین عوامل خطر مؤثر بر بقا از مدل رگرسیونی مخاطرات متناسب کاکس استفاده شد. جهت انجام کلیه آزمون ها، میزان خطا 5 درصد در نظر گرفته شد. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزارSPSS انجام شد. یافته ها: نتایج نشان می دهد که میزان بقای پنج ساله در بیماران مبتلا به سرطان پستان 2/80 درصد می باشد. خطر مرگ در افرادی که در مراحل ابتدایی سرطان تشخیص داده شده اند، نسبت به افرادی که در مراحل پیشرفته تشخیص داده شده اند، کمتر (482/0-097/0CI: ، 22/0HR=) می باشد. خطر مرگ در افراد با تحصیلات 8 کلاس و کمتر 267/0 (753/0-094/0, CI: 27/0=(HR و در افراد با تحصیلات بیش از هشت کلاس 254/0 (664/0-097/0 CI: ، 36/0=(HR می باشد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه، توصیه به اجرای برنامه های غربالگری و تشخیص زودتر بیماری در زنان با سطح تحصیلات پایین به صورت گسترده به ویژه در اولین سطح نظام بهداشتی و ارجاع سریع و به موقع افراد مشکوک ضرورت دارد.

تغییرات طبیعی آب و هوا در بسیاری از مناطق جهان منجر به ایجاد مخاطراتی برای شهرها و انسان هایی که در آن زندگی می کنند می شود، شناسایی این مخاطرت و انجام اقداماتی جهت مقابله با آن، برای تامین امنیت شهروندان ضروری می باشد. در این پژوهش سعی بر آن بوده است تا در ابتدا با شناسایی مخاطرات جوی در سطح شهر بندرترکمن، نوع این مخاطرات و میزان تهدید آن ها سنجیده شود، سپس راهکارهایی برای مقابله با تهدیدات شناسایی شده در قالب مدل های سه بعدی ارائه شده و تشریح گردد. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و نوع آن کاربردی توسعه ای می باشد. جامعه آماری پژوهش انجام شده، مردم شهر بندرترکمن در خیابان آزادی و متخصصین رشته های مربوط به موضوع تحقیق می باشد. اطلاعات لازم در این پژوهش با استفاده از مطالعات اسنادی و میدانی گردآوری شد. در یافته های این پژوهش، مخاطرات سیل و افزایش گرما به عنوان جدی ترین مخاطرات تعیین شد و جهت ایمن سازی شهر در برابر مخاطرات جوی، تغییر در سبک ساختمان سازی و انجام اصلاحات و تغییراتی در شبکه جوب ها، و ایجاد تاسیساتی به منظور مقابله با بادها، گرما و سرمای شدید در سطح شهر و ایجاد تغییراتی کلی در ساخت و روند گسترش شهر، لازم دانسته شد. نتایج حاصل از این پژوهش، بیانگر این است که بهترین روش ایمن سازی شهرها در برابر مخاطرات جوی، طراحی سبک جدیدی از ساختمان های مقاوم در برابر این نوع از مخاطرات است.

این پژوهش یک مطالعه توصیفی است که به منظور ارایه متدی جهت اجرای بازرسی ایمنی در صنایع، پی بردن به نوع حادثه احتمالی، محدوده زمانی وقوع آنها و نیز تعیین کانونهای خطر و بالاخره بکارگیری روش فوق در کارخانه آجر ماشینی سازمایه واقع در کیلومتر 20 جاده خاوران تهران در سال 73-74 با استفاده از چک لیست های مختلف انجام گرفت. نتایج حاصل از چک لیست ها با استفاده از روش درجه بندی (بد - نسبتا خوب - خوب) مورد ارزیابی قرار گرفت، با این ارزیابی اولویت رسیدگی و کنترل خطرات مشخص گردید. نتایج نشان داد که امتیاز سازمان مدیریت (23.2)، مخاطرات صنعتی (148.9)، بهداشت صنعتی (9.6)، آموزش و انگیزش (5.6)، بررسی حادثه (4.6) و جمع کل امتیازات کارخانه آجر ماشینی 191.9 بوده که با توجه به درجه بندی موجود در فرم ارزیابی، وضعیت ایمنی کارخانه فوق در محدوده نسبتا خوب قرار گرفته است. نتایج حاصله بیان می دارد که برنامه های ایمنی در این کارخانه نسبتا خوب بوده و به آسانی می توان در ارتقا و بهبود وضعیت ایمنی کارخانه به محدوده خوب گامهای موثری برداشت.

مقدمه در محیط های نظامی به دلیل حساسیت ویژه و مخاطرات موجود، استرس و فشار روانی بیشتر است و بنابراین پرسنل نظامی در معرض خطر اختلالات روانی نظیر افسردگی قرار دارند. اختلالات روانی پرسنل نظامی، سبب افزایش تنش روانی در همسرانشان می شود که مستلزم به کارگیری مداخلات مناسب است. هدف این مطالعه با هدف تعیین تاثیر آرام سازی پیش رونده عضلانی جاکوبسون بر فشار مراقبتی همسران پرسنل نظامی با اختلالات افسردگی انجام شد. مواد و روش ها: این کار آزمایی بالینی در سال 1398 با مشارکت 69 نفر از همسران پرسنل نظامی مبتلا به افسردگی بستری در سه بیمارستان منتخب آجا واقع در شهر تهران انجام شد. واحدهای پژوهش به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمون (آرام سازی پیش رونده عضلانی جاکوبسون) و کنترل (بدون دریافت مداخله) قرار گرفتند. قبل از مداخله، مشخصات فردی و وضعیت فشار مراقبتی هر دو گروه، با استفاده از فرم مشخصات فردی و پرسشنامه فشار مراقبتی Novak و Guest مورد بررسی قرار گرفت. گروه آزمون روزانه، تحت آموزش حضوری تکنیک آرام سازی پیش رونده عضلانی جاکوبسون به مدت چهار هفته در منزل قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 18 انجام شد. یافته ها: دو گروه آزمون و کنترل از نظر مشخصات فردی همگن بودند (0/05P>). میانگین (انحراف معیار) نمرات فشار مراقبتی در گروه آزمون و کنترل قبل از مطالعه به ترتیب 8/79 ±,51/94 و 8/74 ±,52/32 بود که با هم اختلاف معناداری نداشتند (0/861=P). در حالی که میانگین نمرات فشار مراقبتی بعد از مداخله در دو گروه آزمون و کنترل، به ترتیب 7/44 ±,48/60 و 52/21 ±,8/81 بود که تفاوت آماری معناداری داشتند (0/020=P). نتیجه گیری: به کارگیری تکنیک آرام سازی عضلانی جاکوبسون می تواند به عنوان یک روش ساده و بدون هزینه در کنار سایر مداخلات در جهت کاهش فشار مراقبت در مراقبین به ویژه همسران پرسنل نظامی مبتلا به افسردگی توصیه شود.

زمینه و هدف: ارزیابی مواجهه شغلی کارکنان از طریق پایش بلندمدت به علت پیچیدگی های روش های نمونه­ برداری و آنالیز در تمامی شرایط عملی نیست. استفاده از روش­ های ارزیابی ریسک مواجهه با مواد شیمیایی راهکاری مناسب جهت بررسی وضعیت مواجهه کارکنان با مواد شیمیایی در برخی شرایط است. البته نیاز به ملاحظات ویژه جهت ارائه تکنیکی جامع و رفع نواقص روش های حاضر مانند عدم توجه به اقدامات کنترلی موجود وجود دارد. روش بررسی: در مطالعه حاضر با مرور مطالعات و نیز بر اساس رویکرد Control Banding (CB) سه فاکتور تأثیرگذار در ریسک مواجهه کارکنان با مواد شیمیایی شامل شاخص مخاطره سلامت (HHI) نشانگر ویژگی های سمی ذاتی مواد شیمیایی، شاخص مواجهه شغلی با مواد شیمیایی (OEI) با هدف نشان دادن ویژگی های مرتبط با شرایط فرایند و خصوصیات مواد و نحوه مواجهه و همچنین شاخص اثربخشی اقدامات کنترلی (CEI) با در نظر گرفتن اقدامات مهندسی و مدیریتی مؤثر بر مواجهه با مواد شیمیایی در نظر گرفته شد. در ادامه بر اساس روش مذکور ریسک مواجهه با مواد شیمیایی در پتروشیمی مارون مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: شاخص ریسک مواجهه با مواد شیمیایی (CRI) از حاصل ضرب فاکتورهای مؤثر بر مواجهه محاسبه گردید. بر اساس یافته­ های مطالعه، مواجهه با بنزن و 1 و3 بوتادین به ترتیب با نمره ریسک معادل 01/20 و 35/14 به علت مخاطرات ذاتی مربوط به این مواد و سایر موارد شامل مدت زمان مواجهه و همچنین اثربخشی ضعیف سیستم های کنترلی بالاترین عدد ریسک را در واحد HD و در کل مجتمع به دست آوردند. همچنین در تمامی واحدها به علت مدت زمان مواجهه پایین با مواد شیمیایی کمترین اعداد ریسک مربوط به گروه های مواجهه مشابه بوردمن و نیز رئیس و سرپرست واحد گزارش گردید. نتیجه گیری: روش حاضر می­ تواند به عنوان یک ابزار غیر پیچیده و معتبر جهت ارزیابی ریسک مواجهه شغلی با مواد شیمیایی مورداستفاده قرار گیرد. همچنین با توجه در نظر گرفتن نقش اقدامات کنترلی و تأثیر آن بر نمره ریسک، قادر خواهد بود محاسبه دقیق تری از شرایط کاری کارکنان در مورد مواجه با مواد شیمیایی ارائه نماید.