حضور فلزات سنگین یکی از مهمترین تنش های محیطی است که می تواند منجر به کاهش رشد گیاهان شود. تجمع این فلزات به دلیل ایجاد سمیت در خاک های کشاورزی می تواند تهدیدی برای تولید گیاهان زراعی باشد. از طرفی مطالعات زیادی نشان دادند که کاربرد میکروارگانیسم ها می تواند سمیت فلزات سنگین را کاهش دهد. به همین دلیل در پژوهش حاضر اثر قارچ تریکودرما (Trichoderma virens) و باکتری های محرک رشد آزوسپریلیوم (Azospirillum brasilense) و ازتوباکتر (Azotobacter chroococcum) بر بهبود مولفه های جوانه زنی و رشد گیاهچه شوید (Aniethum graveolens) به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در سال 1391 مورد بررسی قرار گرفت. عوامل مورد بررسی شامل چهار سطح پرایمینگ (شاهد، قارچ تریکودرما، باکتری آزوسپریلیوم + ازتوباکتر و تلفیق قارچ و باکتری) و چهار سطح نیترات مس (صفر، 40، 80 و 120 میلی گرم در لیتر) بود. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد که پاسخ مولفه های جوانه زنی به سطوح نیترات مس متفاوت بود به طوری که روند پاسخ صفات طول ریشه چه، ساقه چه و گیاهچه به صورت خطی و کاهشی (به ترتیب با شیب -0.005، -0.017 و -0.022)، ولی در صفات وزن تر و خشک ریشه چه، ساقه چه و گیاهچه این روند از نوع درجه دوم بود. به جز سرعت جوانه زنی روزانه در سایر صفات، روند تغییرات در سطوح پایین تنش به صورت افزایشی ولی در سطوح بالای آن کاهشی بود و بیشترین میزان این صفات در سطوح متوسط نیترات مس به دست آمد. با این وجود اثر تیمارهای بیولوژیک و بر همکنش آن با سطوح عنصر سنگین در هیچ کدام از صفات مورد بررسی معنی دار نبود. در مجموع به نظر می رسد تکرار چنین آزمایش هایی در سایر مراحل رشدی و بسترهای کشت دیگر می تواند اطلاعات کامل تری در این زمینه فراهم آورد.

امروزه بیودیزل به دلیل مزیت های محیطی و پتانسیل تجدید پذیری شان، به عنوان یک سوخت مفید در دنیا مورد توجه قرار گرفته است. در این رابطه، ریز جلبک ها (سیانوباکتریها) به دلیل ترکیبات لیپیدی خود، به عنوان منابع مناسبی جهت تولید بیودیزل معرفی شده اند. هدف از این مطالعه، بررسی پتانسیل یک گونه از ریز جلبک ها به نام اسپیرولینا ماژور به عنوان یک تولیدکننده مناسب مواد خام بیودیزل می باشد. در این تحقیق، نمونه ها بعد از مرحله خالص سازی، در محیط کشت Zarrouk با دمای ◦ C30، نور دائمی و 7 pH=نگهداری شدند. سپس تحت تأثیر مقادیر مختلف دو فاکتور محیطی نیتروژن (g/L5/1-25/0 (NaNO3= و pH (5 تا 8) تیمار شدند. نتایج نشان داد که میزان رشد و تولید ترکیبات مختلف به وسیله اسپیرولینا ماژور، با مقادیر دو فاکتور محیطی ارتباط دارند. غلظت پایین نیتروژن ( g/L25/0) و 5/7 pH= به عنوان بهترین شرایط برای افزایش میزان نرخ رشد، فتوسنتز، تولید اسیدهای چرب و سایر پارامترهای فیزیولوژیک ازجمله فیکوبیلی پروتئین ها و کلروفیل در نظر گرفته شدند (به استثناء کارتنوئیدها که به غلظت بالایی از نیتروژن نیاز دارند). به علاوه، آنالیز لیپیدها نشان داد که 80% اسیدهای چرب از نوع اشباع و غیراشباع با یک پیوند دوگانه بودند. همچنین پالمیتیک اسید و اولئیک اسید مهم ترین اسیدهای چرب جداسازی شده می باشند؛ بنابراین اسپیرولینا ماژور به دلیل تولید بالاترین و بهترین محتوای لیپیدی می تواند به عنوان یک کاندید مناسب برای سوخت بیودیزل معرفی گردد.

فسفر یکی از عناصر ضروری برای رشد گیاهان بوده و در اغلب خاک ها رفتار پیچیده ای داشته و با اجزاء خاک به صورت ترکیبات کم محلول تا نامحلول در می آید. لذا تعیین شکل های مختلف فسفر در خاک تحت تأثیر فعالیت ریزجانداران حل کننده ی فسفر در ارزیابی وضعیت فسفر خاک مهم است. به منظور بررسی اثرات ریزجانداران حل کننده فسفر بر توزیع شکل های فسفر در یک خاک آهکی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا شد. فاکتورها شامل تلقیح میکروبی (سویه های قارچی و شاهد بدون تلقیح میکروبی) و زمان انکوباسیون (صفر، هفت، 21 و 45 روز) بودند. نمونه های خاک به مدت 45 روز در انکوباتور در دمای ثابت 28 درجه سلیسیوس قرار داده شدند، و سپس شکل های مختلف فسفر معدنی، فسفر آلی و فسفر قابل استفاده به روش عصاره گیری دنباله ای تعیین شدند. نتایج نشان داد تلقیح قارچی باعث تغییرات معنی داری در میزان فسفر قابل استفاده، فسفر آلی و فسفر معدنی شدند. مقدار فسفر قابل دسترس، فسفر آلی، دی کلسیم فسفات (Ca2-P) و آپاتیت (Ca10-P) در تیمار تلقیح قارچی به ترتیب 53/1، 39/1، 05/ 4 و 07/1 برابر در پایان انکوباسیون در مقایسه با تیمار شاهد افزایش نشان دادند. با این حال اکتا کلسیم فسفات (Ca8-P) و آلومینیوم فسفات (Al-P) در تیمار قارچ به ترتیب با 76/23 و 95/35 درصد کاهش همراه بود. در پایان انکوباسیون توزیع شکل های فسفر در تیمار شاهد به صورت Ca10-P > O-P > Ca8-P > Ca2-P> Olsen-P > Al-P بود. در تیمار قارچی، همبستگی منفی معنی داری) **81/0-=r) بین فسفر (Olsen-P) وO-P, Ca10-P) ) و همبستگی مثبت معنی داری (**83/0 = r) با (Ca2-P، Fe-P و Al-P) مشاهده شد. به طور کلی در خاک های آهکی استفاده از قارچ های حل کننده فسفر اطلاعات مفیدی را برای ارزیابی وضعیت فسفر و نیز حاصلخیزی خاک و تغذیه گیاه در اختیار می گذارد. . .

به منظور شناسایی قارچ های عامل سفید ک پودری گیاهان مرتعی خانواده Fabaceae، در استان لرستان تعداد 18 نمونه گیاه مرتعی آلوده به سفیدک پودری جمع آوری شد، و پس از شناسایی این گیاهان و میکرومتری اندام های قارچی تمام مشخصات مرفولوژیک این اندام ها یاداشت و شکل آنها با لوله ترسیم روی میکروسکوپ رسم و در نهایت با کلید های شناسایی سفید ک های پودری شناسایی شدند، به طوری که قارچ Erysiphe pisi DC روی (L.) LamOnobrychis caputgli، قارچ taurica (Le'v.) Arnaud Leveillula روی گیاهان Medicago rigidula (L.) ALL.، Medicago orbiculari (L.) Bartalini، قارچ Erysiphe trifoliorum (Wallr.) U.Braun روی Trifolium respinatum L. و Onobrychis caputgali (L.) Lam برای نخستین بار در ایران به عنوان میزبان قار چ های سفیدک پودری این گیاهان شناسایی و گزارش می شوند.

مساله اصلی این مقاله، شناخت اسطوره صعود در اندیشه ایرانی و بررسی بازتاب آن در شاهنامه فردوسی است. در اسطوره های اقوامی که به یک جهان فوقانی پس از مرگ اعتقاد دارند، راه های متفاوتی برای صعود بدان عالم وجود دارد. مثلا نردبان، پلکان، بادبادک، تار عنکبوت، رنگین کمان و ... برخی از راه های صعود به جهان علوی هستند. در نزد ایرانیان باستان، راه صعود به جهان برتر از «کوه البرز» می گذرد. در این مقاله، پس از تصویر سیمای آیینی البرزکوه در اساطیر ایرانی و شاهنامه فردوسی، صعود شاهان و پهلوانانی مانند فریدون، زال، کیقباد و کیخسرو بر فراز البرز بررسی شده است. اینان در دوران پاکی خردسالی، بنا بر حادثه ای به فراز البرز که دروازه گروثمان (بهشت) است، راه می یابند. در این عروج، تن و روان پهلوانان با یکدیگر همراهند. پس از این مرحله، قهرمانان کمال یافته در حکم منجیانی که پیش از فرشکرد (دوران بازسازی جهان) ظهور می کنند، هریک کارهای شگفتی انجام می دهند و با دشمنان به مبارزه برمی خیزند. سرانجام، روان آن ها پس از مرگ که بازگشت طبیعی همه روان های نیک به مینوست، بار دیگر بر فراز البرز و در گروثمان آرام می گیرد.

به منظور بررسی تأثیر تلقیح زیستی بذر بر برخی شاخص های جوانه زنی زیره ی سبز تحت تنش خشکی آزمایشی دو عاملی انجام شد. فاکتورهای آزمایش شامل پرایمینگ در 9 سطح (4 سویه باکتری سودوموناس فلورسنس (PF1، PF2 CHA0و PF75)، 4 سویه قارچ تریکودرما هارزیانوم (T29، T36، T39 و T40) و پرایم نشده) و تنش خشکی در سه سطح (صفر، 3-و 6-بار) بود. نتایج نشان داد که با افزایش پتانسیل اسمزی، شاخص های جوانه زنی بذر کاهش یافت. در هر سه سطح پتانسیل اسمزی، بذور تلقیح شده نسبت به بذور تلقیح نشده درصد جوانه زنی و طول ریشه چه بالاتری داشتند. در سطح تنش3-بار، بیشترین جوانه زنی (66/86 درصد) و شاخص وزنی بنیه گیاهچه (93/11) از تیمار T36به دست آمد، این تیمار توانست جوانه زنی را بیش از 35 درصد نسبت به بذر تلقیح نشده افزایش دهد. در تنش 6-بار، بیشترین جوانه زنی (68/76 درصد) مربوط به تیمار T29 بود که تفاوت معنی داری با T36(83/75 درصد) و T39 (83/75 درصد) نشان نداد و کمترین درصد جوانه زنی (55 درصد) از تیمار پرایم نشده بدست آمد. در هر سه سطح تنش بیشترین شاخص طولی بنیه گیاهچه از بذرهای تلقیح شده با CHA0 به دست آمد. همچنین در سطوح تنش صفر و 3-بار، بیشترین شاخص وزنی بنیه گیاهچه مربوط به قارچ T36 (08/13 و 93/11 به ترتیب در سطوح صفر و 3-بار) و کمترین شاخص وزنی بنیه در هر سه سطح تنش از تیمار تلقیح نشده بدست آمد. با توجه به نتایج بدست آمده تیمار T36 مناسبترین سویه برای بهبود و کنترل اثرات تنش خشکی در زیره سبز بود.

در این پژوهش اثرات دما (4 و 10 درجه سانتی گراد) و زمان (6، 12، 24 و 48 ساعت) بر ترکیب شیمیایی و خواص حسی ماهی قزل آلای رنگین کمان طی فرآیند آب نمک گذاری در آب نمک با غلظت 13 درصد مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش ها به روش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با 3 تکرار برای تهیه فراورده شور شده بهینه انجام شد. تغییرات میزان رطوبت، اسیدیته، نمک و پروتیین اندازه گیری و خواص حسی با استفاده از گروه پانل 10 نفره مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج آزمایش ها نشان داد که در طی آب نمک گذاری افزایش زمان از 6 ساعت به 48 ساعت سبب کاهش 3 درصدی پروتیین در هر دو دمای 4 و 10 درجه سانتی گراد گردید (P£0.05)، همچنین میزان نمک افزایش و مقدار رطوبت کاهش پیدا کرد. اما تغییرات معنی داری در میزان اسیدیته مشاهده نشد. نتایج آزمایش ها خواص حسی با افزایش زمان و درجه حرارت نشان داد که کیفیت طعم، بو، رنگ و بافت کاهش یافت ولی این کاهش در بعضی تیمارها معنی دار نبود. در این پژوهش به نظر می رسد بهترین تیمار به لحاظ مصرف در آب نمک با غلظت 13 درصد، تیمار شور شده در زمان 6 ساعت و دمای 4 درجه سانتی گراد می باشد.