مقاله حاضر به منظور بررسی دقیق فن جواب، که به معنای سرودن شعری با وزن، قافیه، و محتوای کلی مشترک با شعری از شاعری دیگر است و با انگیزه همسری یا برتری جویی سروده شده است، به روش توصیفی تحلیلی نگاشته شد. با توجه به این که این دو انگیزه مبنای تعارض در معنی ناسازگاری و اختلاف نظر بین دو فرد (شاعر) است، با تمرکز بر اشعار چاپی فارسی از آغاز تا قرن ششم به ارائه تعریف این فن و بیان شرایط جواب گویی و بررسی انواع جدی و غیرجدی (نقیضه) آن پرداخته شد. هم چنین پس از بررسی علل و انگیزه های تعارضی جواب و معارضه طلبی در شعر نشان داده شد که این فن همواره یکی از روش هایی بوده است که شعرا با آن نقد و نظر خود را درباره شعر خود و اشعار دیگران ابراز می کرده اند.

مهم ترین عامل ارتباط بین انسان ها، توانمندی در برقراری ارتباط از روش های مختلف مانند گفتار، نوشتار و زبان اشاره می باشد. ناتوانی افراد کم شنوا و ناشنوا در برقراری ارتباط صمیمانه، هم چنین نبود آموزش مرسوم با توجه به نیازهای جامعه، باعث کنارگذاری این افراد شده است. این پژوهش به دنبال معرفی سیستمی می باشد که متن فارسی را دریافت کرده و بعد از انجام پردازش زبان طبیعی لازم، آن را به زبان اشاره فارسی تبدیل کند. برای انجام این مهم با چالش های متعددی چون کمبود حرکات اشاره به نسبت تعداد کلمات موجود در زبان فارسی و هم چنین مشکل ابهام و جناس در برخی کلمات موجود در متون فارسی مواجه هستیم، برای همین منظور معماری سیستم های مشابه قابل استفاده نمی باشد. بنابراین معماری پیشنهاد شده است که با استفاده از ارتباط بین ماژول های برطرف کردن جناس و هم چنین ماژول تبدیل متن ورودی به دنیای ناشنوایان، با استفاده از آنتولوژی طراحی شده برای آن ها، نرخ کارایی سیستم مترجم متن فارسی به زبان اشاره فارسی را بهبود بخشیده و باعث افزایش دقت و کارایی در سیستم مترجم شده است.

مینیمالیسم یعنی به کاربردن ساده ترین طرح یا شکل برای نقل داستان. با اینکه مینیمالیسم در غرب، پدیده ای نوظهور محسوب می شود؛ امّا این گونه ادبی، همواره از قدیم الأیام در میان ایرانیان وجود داشته است. پژوهش مذکور با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و نیز با تکیه بر منابع معتبر عربی که داستانک هایی حکمت آمیز از شاهان، وزیران و دیگر بزرگان ایران باستان نقل کرده اند، این گونه ادبی را مورد بررسی و تحلیل قرار داده است. نتایج نشان از آن دارد که این داستانک ها نمونه های والای کمینه گرایی در ادبیات فارسی و عربی هستند. اغلب آنها با طرح و پیرنگی ساده و در قالب جملات بی پیرایه، بیان شده اند، ساختاری بسیار کوچک دارند و تنها از یک صحنه تشکیل شده اند؛ اما تمّی جذّاب و پرشور دارند؛ در کنار این تشابهات، تفاوت هایی نیز میان داستان-های حکمت آمیز ایرانیان باستان با مینیمالیسم وجود دارد: اولاً شخصیت ها در داستان های مینیمال افراد عادی اجتماع هستند؛ در حالی که در حکمت های منقول از ایرانیان باستان، هر دو طرف گفت وگو یا یکی از آنها افرادی سرشناس مانند پادشاه، وزیر، حکیم، موبد و. . . است. ثانیاً با اینکه منتقدان، این گونه ادبی را به عدم موضع گیری سیاسی، توصیف های ساده و پیش پا افتاده، یکنواختی سبک و بی توجهی به جنبه های اخلاقی محکوم می کنند؛ اما به اعتقاد نگارنده، داستانک های مینیمال ایران باستان از این اتهامات مبرّاست؛ زیرا در شاهد مثال های مختلفی که در پژوهش حاضر، ذکر گردیده، بسیاری از دغدغه های بشری با رویکرد های گوناگون اعتقادی، اخلاقی، سیاسی، اجتماعی و. . . به نحوی دقیق و ظریف، منعکس شده است.

در تمام زبان های دنیا واحدهایی وجود دارند که حد وسط واژه و تکواژ محسوب می شوند و هم بعضی خصوصیات واژه را دارا هستند و هم بعضی خصوصیات تکواژه ای وابسته را دارند، به این واحدهای زبانی واژه بست می گویند. تحقیق حاضر با هدف بررسی و توصیف واژه بست درگونه مراغه ای زبان ترکی صورت گرفته است. این بررسی به روش توصیفی-تحلیلی بوده که قسمت اعظم داده های آن با مراجعه به منابع متعدد گویش مراغه ای زبان ترکی آذربایجانی و همچنین شم زبانی نگارندگان این تحقیق تهیه شده است. الگوهایی که برای تشخیص این نوع واژه بست ها در این مقاله به کار برده شد، همان معیارها و چارچوبی است که شقاقی (1374) برای بررسی و طبقه بندی تکواژهای وابسته در زبان فارسی از زوئیکی و پولوم (1983) اقتباس کرده است. نتایج داده های این تحقیق نشان می دهد که واژه بست ها ی این زبان عبارتند از پی بست های ملکی (ضمایر شخصی)، افعال ربطی، منادا، علامت مفعولی، و شکل کوتاه شده «مهم». همچنین، بعضی واژه بست ها در زبان ترکی به صورت پی بست و بعضی دیگر به صورت پیش بست به پایه متصل می شوند. مقاله حاضر همچنین نشان می دهد که می توان از الگوی زوئیکی و پولوم (1983) به عنوان ابزاری علمی و البته مناسب جهت تشخیص و مطالعه واژه بست های زبان ترکی استفاده کرد.

انتشار نسخه عکسی گیهان شناخت (نسخه ممتاز و اصیل مورخ 586) به همت آقای دکتر سید محمود مرعشی حجه الاسلام دانشمند نسخه شناس، امکان آن را برایم پیش آورز که مطالب جغرافیایی آن را استخراج کنم و این کار را برای آن کردم که کمکی به تصحیح متون جغرافیایی بشود. میاد حدود العالم (تالیف 372) تا این کتاب که میان 498 تا 500 تالیف شده یک صد و سی سال فاصله است و چون تالیف مستقیم به فارسی اس نه ترجمه از عربی (مانند ترجمه های مسالک و ممالک) بنابراین مندرجاتش از نظر جغرافیاها اهمیت دارد ...

چکیده عربی:یقوم هذا البحث الذی ینتهج المنهج التحلیلی الوثائقی بعرض عابر لنظریات الترجمة مبیّنا أن هذه النظریات تعتمد فی الکل عل لی مبلدأ التکافؤ الترجمی بأنواعه المختلفة؛ ویهدف إلی تقدیم نظریّة جدیدة فی مجال دراسات الترجمة معتمداً علی نماذج من الترجملة المنظوملة ملن العربیة إلی الفارسیة التی لم یهتمّ بها الدارسون ولم یعالجها رغم أهمیتها وقیمتها.تتأسس هذه النظریّة علی دور التناصّ فی عملیّة الترجمة الذی أشیر إلیه عابرة فی بعض الکتب التراثیة البلاغیة .یتمظهر هذا التناص فیما بین النصین المصدر والهدف کما ینصع فیما بین النص الهدف والنصوص المماثلة فی اللغة المنقول إلیها. چکیده فارسی:لطفا برای مشاهده چکیده فارسی به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در ادبیات، تجربیات زندگی با زبان خاص ادبی بیان می گردند. طنز نوعی ادبی است که در آن تجربیات زندگی به صورتی لطیفه گونه اما با هدف اصلاح، آشنایی زدایی و برجسته سازی به صورت تاثیرگذار نشان داده می شوند. طنز به صورت های نظم و نثر در ادبیات جهان و از جمله در ادبیات فارسی و بلوچی نیز نمود یافته است. مقاله زیر با روشی توصیفی، پس از بحث مختصری در باره طنز در زبان بلوچی، به معرفی آثار طنز عابد آسکانی با تکیه بر محتویات یکی از آن ها به نام «چشین شوم ء شانزده» می پردازد. این کتاب خود مجموعه ای از 60 قطعه شعر طنز با مضامین مختلف از زندگی مردم بلوچستان، به ویژه مردم بلوچستان پاکستان، را در بر دارد. نتایج نشان می دهد که شاعر توانسته است با زبانی ساده و با بیانی کاملا محلی، تار و پود معضلات اجتماعی و فرهنگی جامعه بلوچستان را شکافته و اثر اندرزی ارزشمندی از خود به جای بگذارد. به نظر نگارنده مقاله، این کتاب ارزش آن را دارد که از طریق مقالات علمی بیشتر معرفی شده و با ترجمه به زبان های دیگر ارتقابخشی گردد.