زمینه و هدف: پارگی پیش از موعد و پره ترم پرده ها (Preterm Premature Rupture of Membrane: PPROM) یکی از شایعترین عوارض مامایی و از مهمترین مشکلات در طب نوزادان است که مادر و جنین را در معرض خطر قرار می دهد و از عوامل مهم مرگ و میر نوزادان است و با وجود شیوع بالای آن در حاملگی، در درمان آن اختلاف نظر وجود دارد، مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر مصرف آنتی بیوتیک در مقابل مصرف آنتی بیوتیک به همراه کورتیکواستروئید و توکولیتیک در بیماران با پارگی زودرس کیسه آب در هفته 28-34 بارداری بر برخی از پیامدهای کوتاه مدت نوزادی انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شاهددار، 64 زن باردار با PPROM به صورت تصادفی به دو گروه درمانی مورد و شاهد تقسیم شدند. بیماران در گروه مورد، آنتی بیوتیک، توکولیتیک و کورتیکواستروئید و در گروه شاهد فقط درمان آنتی بیوتیکی دریافت نمودند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های تی مستقل، کای اسکوئر، در سطح معنی داری P<0.05 تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: بین دو گروه از نظر توزیع جنسی (P=0.8)، وزن زمان تولّد نوزاد (P=0.67)، طول مدت بستری در بیمارستان (P=0.07)، میانگین نمره آپگار (P=0.32) و شیوع مرگ نوزادی (با وجود کمتر بودن در گروه مورد) (P=0.67) اختلاف آماری معنی داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: از نظر میزان بروز پیامدهای نوزادی بین دو گروه اختلاف آماری معنی داری وجود نداشت اما میزان بروز پیامدها در گروه مورد کمتر از شاهد بود، در این زمینه انجام مطالعات کارآزمایی بالینی بیشتری لازم است تا نتایج استفاده از درمان همزمان آنتی بیوتیک، توکولیتیک و کورتیکواستروئید بر پیامدهای نوزادی آشکارتر گردد.

زمینه و هدف: تنش می تواند باعث کاهش کارایی فرد از طریق اختلالات حافظه، عصبانیت، اعتماد به نفس پایین، ناامیدی، انزوای فزاینده و همچنین مشکلات جسمی مانند تغییر در اشتها، اختلالات گوارشی و ... شود. پرستاران بخش های روانی نیز با توجه به شرایط خاص محیط کاری از این مساله مستثنی نیستند. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تنیدگی شغلی و شیوه های سازگاری در این گروه انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی، تمامی پرستاران شاغل در بخش های روان (70 نفر) بیمارستان رازی به روش سرشماری، انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. به منظور انجام تحقیق از پرسشنامه ای شامل مشخصات فردی، عوامل تنش زا (فیزیکی و روانی- اجتماعی) و شیوه های سازگاری استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار (نسخه 16) SPSS و آمون آماری توصیفی (درصد و فراوانی) و استنباطی (آزمون ویلکاکسون) در سطح معنی داری P<0.05 تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: استفاده از آزمون ویلکاکسون، تفاوت آماری معنی داری را بین دو دسته عوامل تنش زای فیزیکی و روانی- اجتماعی نشان داد (P=0.002) و عوامل تنش زای فیزیکی تنش بیشتری را ایجاد کرده بود.نتیجه گیری: کاهش تنش علاوه بر این که به نفع کارمندان است بلکه در نهایت به نفع کارفرما و سازمان خواهد بود، بنابراین برنامه ریزی به منظور کاهش فرسودگی شغلی که در پاسخ به تنش مزمن ایجاد می شود و آموزش روش های سازگاری امری مهم به نظر می رسد.

هدف از ایزولاسیون در بیمارستان جلوگیری از انتقال میکروارگانیسم های بیماری زا از بیماران عفونی یا واجد عفونت کولونیزه به سایر بیماران، ملاقات کنندگان و کادر درمانی می باشد. چون این روند گران، وقت گیر و باعث اختلال در مراقبت پزشکی (Medical care) بیماران می شود، بنابراین موقعی باید انجام شود که لازم باشد ازطرف دیگر عدم انجام این روند در بیماری که نیاز به آن دارد باعث موربیدیتی و مورتالیتی در بیماران می شود.

با توجه به استفاده روز افزون از دستگاه هایNeuroimaging  جدید مانند (MRI) و به کارگیری آنها در ابتدای ظهور اختلالات عصبی، ضایعات مغزی در مراحل اولیه نمایان شده و در صورت تشخیص قطعی این ضایعات می توان تعدادی از آنها را تحت درمانهای لازم قرار داده و از پیشرفت آنها تا مراحل غیر قابل درمان جلوگیری کرد. برای تشخیص قطعی بهتر است که با روش استروتاکسیک، نمونه برداری انجام گیرد. در این مطالعه که طی سالهای 1378-1368 در بیمارستان شهدای تجریش انجام شده است، 90 مورد ضایعات مغزی متعدد مورد بررسی قرار گرفته، که خود طیف مشخصی از ضایعات تومورال، عفونی و از بین برنده میلین را تشکیل می دهند. این بررسی انواع آنها را از نظر شیوع برای اولین بار در ایران نشان می دهد. از 90 بیمار مورد بررسی، 60 بیمار (66.6 درصد) مرد و 30 بیمار (33.3 درصد) زن بوده و میانگین سنی آنها 42.1 سال بوده است. از نظر آسیب شناسی نوع ضایعات مغزی، در 30 مورد (33.3 درصد) تومور لنفوم بوده که در سالهای اخیر تعداد و نسبت آن رو به افزایش بوده است. در 20 مورد (22.2 درصد) تومورهای متاستاتیک، 14 مورد (15.5 درصد) تومورهای گلیال، 6 مورد (66.6 درصد) آبسه مغزی، 5 مورد (5.5 درصد) آسیب شناسی نامشخص، 4 مورد (4.4 درصد) گلیوزیس و 11 مورد (12.2 درصد) ضایعات نادر دیگر از جمله، ژرمینوم، توبر کولوم، لوکو آنسفالوپاتی، انفارکتوس و ضایعات از بین برنده میلین را تشکیل داده است. ضایعات متعدد مغزی طیف وسیعی از بیماریها را تشکیل می دهد که هر یک روش درمانی متفاوت و متمایزی داشته و انجام بیوپسی و در دست داشتن آسیب شناسی ضایعات مغزی، جهت درمان صحیح تر و کامل تر ضروری است.

میکروب های مقاوم امروزه در هرجایی که قابل تصور باشد از قبیل بدن انسان، حیوانات، غذا، آب و خاک، هوا و محیط پیرامون ما یافت می شوند. این گروه از میکروب ها سبب افزایش مدت زمان اقامت در بیمارستان، مرگ و میر بیماران و هزینه های درمانی می شوند. 2 اغاز و در طی سال های بعد )AMR( 1 فعالیت های مرتبط با مقاومت میکروبی )WHO( از سال 2001 در سازمان جهانی بهداشت بتدریج افزایش پیدا کرد...

مقدمه: بررسی ارتباط بین نسبت آلبومین به کراتینین ادرار (UACR) با متغیرهای گازومتری در بیماران با بیماری انسدادی مزمن ریه هدف از این مطالعه است.روش کار: این مطالعه مقطعی توصیفی در بیمارستان امام رضا مشهد در سال 1389 انجام شد. تعداد 21 بیمار (13 مرد و 8 زن) با بیماری انسدادی مزمن ریه که به علت تشدید حاد بیماری در بیمارستان بستری شده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. در این بررسی UACR، متغیر های گاز خون شریانی (PCO2، PO2، PH) اندازه گیری شد. مقادیر UACR بین 30 - 300 میلی گرم به گرم به عنوان میکروآلبومینوری در نظر گرفته شد. از آزمون همبستگی پیرسون جهت بررسی ارتباط بین UACR و متغیر های گازومتری استفاده شد.نتایج: میانگین سنی بیماران 68.84±10.20 سال بود. میکرو آلبومینوری در 9 بیمار (43%) تشخیص داده شد. ارتباط معنا دار و معکوسی بین UACR و PaO2 مشاهده شد (p<0.0001، r=-0.40). ولی با سایر متغیر های گازومتری ارتباط معنا داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده میکروآلبومینوری در بیماران COPD به کرات وجود داشته و با هیپوکسیمی مرتبط می باشد. مطالعات بیشتر به منظور تعیین این که آیا این تغییرات پیشرونده هستند یا ارتباط پیشگویی کننده ای ضروری می باشد.

مقدمه: مسمومیت با مواد مخدر و یا مواد محرک، هر ساله بیماران زیادی را به بخش های اورژانس می کشاند. این مطالعه با هدف تعیین عوامل خطر مسمومیت با مواد مخدر و یا مواد محرک در بین بیماران بستری شده در بخش مسمومین بیمارستان خورشید اصفهان انجام شده است. روش ها: مطالعه ی مقطعی حاضر بر روی 243 پرونده ی بیماران با تشخیص مسمومیت با مواد مخدر یا محرک، پذیرش شده در بیمارستان خورشید اصفهان از ابتدای دی ماه 1397 تا انتهای دی ماه 1398 صورت گرفت. داده های دموگرافیک (جنس، سن، وضعیت تاهل، شغل)، نوع مسمومیت: مواد مخدر (تریاک، هرویین) و یا مواد محرک (حشیش، کانابیس، ماری جوانا، شیشه)، مسمومیت توام با چند مواد، علت مسمومیت، نحوه ی مسمومیت (اتفاقی، عمدی)، روش مسمومیت (خوراکی، استنشاقی، تزریق وریدی، تزریق عضلانی یا زیرجلدی و توام)، مسمومیت با داروهای دیگر، علایم حیاتی در بدو ورود به بخش، مدت زمان بستری در بخش مسمومین، پیامد درمانی (بهبودی یا مرگ) و علت مرگ، از پرونده ی بیماران استخراج و با استفاده از آزمون های ANOVA و Chi-square، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: بیشترین مسمومیت با مواد در افراد با ملیت ایرانی، مصرف هرویین و در غیر ایرانی مصرف تریاک بوده است. همچنین نوع مسمومیت با مواد مخدر و محرک در مردان، به خصوص در سنین 35-31 سالگی و در بین افراد بیکار و یا با مشاغل آزاد و همچنین در بین کسانی که تحصیلات دیپلم و پایین تر داشته اند، شایع تر بوده است. نتیجه گیری: در بین مواد مخدر، بیشترین مسمومیت با هرویین و در بین مواد محرک، بیشترین مسمومیت با شیشه بوده است. همچنین سن اکثر افراد مسموم، کمتر از 40 سال و دارای تحصیلات پایین بود.

ناهنجاریهای سیستم عصبی مرکزی از جمله شایعترین ناهنجاریهای مادرزادی در انسان می باشند که علت وقمع آنها بخوبی روشن نشده است. هدف: هدف ما از این مقاله بررسی وضعیت تشریحی و تکاملی و آماری نوزادی که در طی یکسال در بیمارستان دانشگاهی زنان حضرت زینب(س) متولد شده اند،می باشد.روش مطالعه: در طی مدت یک سال در این مرکز 3697 زایمان بصورت واژینال یا ابدومینال انجام پذیرفت که 21 مورد ازاین متولدین مبتلا به ناهنجاری های سیستم عصبی و بعضا همراه با سایر ناهنجاریها از جمله ناهنجاریها کرانیوفاسیال بوده اند.کلیه موارد ارسالی به بخش تشریح در محلول فیکس جسد ثابت شد.وزن،قد،و نوع ناهنجاریها و با ذکر برخی خصوصیات آناتومیک ثبت گردیده و از اکثر موارد تصویربرداری شد.نتایج: در این مطالعه آنانسفالی(%0.35) ،هیدروسفالی(%0.16) ، مننگوسل(%0.05) دیده شد که اکثراً همراه با ناهنجاریهای کرانیوفاسیال(دور بودن فاصله چشمها،کاتاراکت و بدشکلی سروصورت) بوده است.

مقدمه: عفونت بیمارستانی دستگاه عصبی مرکزی خطیرتر از سایر انواع عفونت بیمارستانی بوده و به مرگ و میر، ناخوشی و اتلاف هزینه ها می انجامد. این مطالعه به منظور تعیین میزان بروز عفونت های دستگاه عصبی مرکزی به دنبال اعمال جراحی مغز و اعصاب، شناسایی عوامل مسبب، پیامدهای حاصله از لحاظ طول مدت بستری، مرگ و میر، هزینه های مصرفی و عوامل خطر احتمالی صورت گرفته است.مواد و روش ها: از تاریخ 1/1/1380 لغایت 106,1381/6/31  کودک بستری در بخش جراحی اطفال بیمارستان دکتر شریعتی که تحت عمل جراحی مغز و اعصاب قرار گرفتند، در یک مطالعه مقطعی مورد - شاهد بررسی شدند.یافته ها: بروز عفونت بیمارستانی دستگاه عصبی به دنبال جراحی مغز و اعصاب، %14.1 بوده، در %40 موارد کشت نمونه های بالینی مثبت شده و استافیلوکوک اپیدرمیدیس شایع ترین عامل بوده است. میزان مرگ و میر %13.3 افزایش طول مدت بستری به میزان 29 روز (با میانگین 43.6 ± 21.7 روز و میانه 43 روز) و هزینه اضافه صرف شده بیش از 60.000.000 ریال بوده است. در بین عوامل خطر مورد بررسی، تنها نوع عمل جراحی و تعداد عمل (تکرار عمل جراحی) از لحاظ اماری اختلاف معنی داری در گروه دچار عفونت در مقایسه با گروه شاهد داشتند.نتیجه گیری و توصیه ها: عفونت بیمارستانی دستگاه عصبی مرکزی از بروز بالایی برخودار بوده باعث اتلاف هزینه ها و افزایش طول مدت بستری بیماران در بیمارستان و اشغال تخت می گردد. نوع عمل جراحی و تکرار جراحی مغز و اعصاب عوامل خطر به شمار می آیند.