مطابق با آخرین گزارش (2014) سازمان سلامت جهانی 36.9 (World Health Organization) میلیون نفر در دنیا آلوده به HIV/AIDS هستند. تاکنون 34 میلیون نفر بر اثر این بیماری جان خود را از دست داده اند و 2.7 میلیون نفر نیز به تازگی به بیماران افزوده شدند [1]. با افزایش قابل پیش بینی در موارد شناخته شده HIV/AIDS انگ منتسب به بیماری شرایط را بر بیماران بدتر خواهد ساخت. این نگرش منفی به بیماری منجر به سرکوب اقدامات پیشگیرانه شده و سرایت بیشتر بیماری را موجب می گردد [2].انگ (Stigma) منتسب به ایدز یک مشکل جهانی است که تمام مناطق جهان را تحت تاثیر خود قرار می دهد. انگ و افتراق از موانع عمده بین المللی در پیشگیری و کنترل بیماری ایدز تلقی می گردد. انگ بر افرادی که با HIV زندگی می کنند (PLWHA:living people with HIV/AIDS) تاثیرات منفی زیادی بر رفتار های پیشگیرانه مثل: استفاده از کاندوم، انجام آزمایش، رفتارهای مراقبتی یا تشخیصی، کیفیت مراقبت ها و درک و درمان این افراد از سوی خانواده، جامعه و شریکان جنسی می گذارد [3]. این بررسی ابتدا مفهوم انگ و اثرات آن بر بیماران مبتلا به HIV/AIDS را مورد بررسی قرار می دهد و سپس به مباحث حقوقی انگ و بدنامی در حمایت های حقوقی از بیمارن مبتلا به HIV/AIDS بر اساس قوانین حقوقی موجود در ایران می پردازد.

در این نوشتار تاثیر رفتار کاهنده چرخه های هیسترزیس در تحلیل های استاتیکی غیرخطی برای قاب های خمشی بتنی با شکل پذیری ویژه بررسی می شود. یکی از معایب روش تحلیل استاتیکی غیرخطی آن است که تغییر رفتار غیرخطی اجزا سازه ناشی از کاهندگی را به دلیل حرکات رفت و برگشتی به طور تقریبی منظور می کند. برای بررسی اثرات کاهندگی از 9 قاب خمشی بتنی ویژه استفاده شده است که بر اساس آیین نامه طراحی ساختمان ها در برابر زلزله (استاندارد 2800- ویرایش سوم) بارگذاری شده و توسط نرم افزار ETABS تحلیل و طراحی شده اند. با توجه به این که در قاب های خمشی بتنی ویژه رفتار اعضا عمدتا توسط خمش کنترل می شوند از مدل های هیسترزیس اصلاح شده کلاف و تاکدا استفاده شده است. تحلیل استاتیکی و دینامیکی غیرخطی با استفاده از نرم افزار IDARC انجام شده است که برای ارزیابی خسارت از مدل معروف پارک و انگ بهره می برد. مقادیر تغییر مکان بیشینه به دست آمده از تحلیل دینامیکی غیرخطی با مقادیر متناظر تغییر مکان هدف به دست آمده از تحلیل های بارافزون مقایسه شده اند، و نتایج حاکی از آن است که میانگین مقادیر تغییر مکان بیشینه با در نظر گرفتن رفتار کاهنده اجزا برای دو سطح خطر 0.2g و 0.25g به ترتیب به میزان %4 و %9 نسبت به تغییر مکان هدف تحلیل های بارافزون افزایش می یابد. همچنین در مدل اصلاح شده تاکدا که اثرات کاهندگی را در نظر می گیرد، اندیس خسارت به ازای سطح خطر 0.2g به میزان %53 نسبت به مدل دوخطی افزایش یافته که برای سطح خطر 0.25g این نسبت برابر %81 است.

مقدمه و هدف: بیماری ایدز یک معضل بهداشتی، فرهنگی، اقتصادی است. اولین گام در مبارزه با ایدز شکستن دیوار سکوت و انگ پذیرش آن در جامعه و شناخته اهمیت کنترل آن می باشد. مرکز مشاوره بیماریهای رفتاری با ایجاد محیط امن و رعایت اصل رازداری و برقراری ارتباط مناسب با افراد، انجام مشاوره و آزمایش داوطلبانه منجر به شناسایی سریعتر افراد HIV+ می شود و نقش مهمی در پیشگیری اپیدمی ایدز دارد. هدف از انجام این مطالعه بررسی اپیدمیولوژیک و شناسایی عوامل خطر مراجعه کنندگان به مرکز می باشد.روش کار: نوع مطالعه توصیفی تحلیلی است و با استفاده از اطلاعات موجود در پرونده مراجعه کنندگان به مرکز در سالهای 1383 و 1384 می باشد. معیار ورود کلیه افرادی که به دلیل احساس هر گونه رفتار پرخطر از نظر انقتال ایدز در خود جهت دریافت آموزش، مشاوره و انجام آزمایش HIV مراجعه نموده اند.یافته ها: در سال 1383 تعداد مراجعه کنندگان 484 نفر (%81 مرد و %19 زن) بودند، از نظر سنی دارای حداقل 2 سال، حداکثر 78 سال، میانگین 32.6 سال بودند، اکثر مردان (%60) غیرمتاهل و اکثر زنان (%63) متاهل بودند. %35.5 از مراجعین بصورت داوطلب و بدون ارجاع و معرفی از سایر مراکز یا ارگانها بودند. از نظر رفتار پرخطر %30.6 آمیزشی، %15.3 تزریق مشترک، %24 آمیزشی همراه با تزریق، %17.4 سایر (خالکوبی، تیغ مشترک، چاقو خوردن) و %1.6 دریافت خون و %11.1 هیچ مورد خطری را ذکر نکردند. %41.5 نیز سابقه زندان داشتند. نتیجه آزمایش %8.5 HIV از مراجعین مثبت گردید. در سال 1384 تعداد مراجعین 733 نفر (%83 مرد و %17 زن) بودند، از نظر سنی حداقل 1 سال، حداکثر 75 سال و میانگین 32 سال داشتند، اکثر مردان (%65) غیرمتاهل و اکثر زنان (%57) متاهل بودند. %90.5 از مراجعین بصورت داوطلب و بدون ارجاع از سایر مراکز بودند. از نظر رفتار پرخطر: %30.6 آمیزشی، %18.5 تزریق مشترک، %21 آمیزشی همراه با تزریق، %5.3 سایر و %4 دریافت خون و needing %1 و %14.6 هیچ مورد خطری ذکر نکردند. %46.8 سابقه زندان داشتند. نتیجه آزمایش HIV %14.3 از مراجعین مثبت گردید. در سال 1383 متوسط مراجعین در ماه 40 نفر و در سال 1384 در ماه 81 نفر بودند.بحث و نتیجه گیری: نتایج حاصله نشان می دهد برنامه ریزی در جهت آموزش گروه در معرض خطر، اطلاع رسانی در جهت شناسایی مرکز مشاوره بیماریهای رفتاری و افزایش تعداد این مراکز در کنترل اپیدمی ایدز اهمیت بسزایی دارد.

این تحقیق در پی تبیین بزهکاری بر پایه نظریه شرمسارسازی بازپذیرکننده بریث ویت می باشد. از نظر بریت ویت، موضوع کلیدی در باب جرم و کنترل آن، نوع شرمسارسازی است: شرمسارسازی بازپذیرکننده یا شرمسارسازی طردکننده. این پژوهش به صورت پیمایشی و با استفاده از توزیع پرسش نامه در میان دانش آموزان دختر و پسرپایه سوم دبیرستان شهر تبریز، در سال تحصیلی94-1393 انجام یافته است. نمونه گیری با روش طبقه بندی شده انجام گرفته و حجم نمونه 835 نفر بوده است. برای سنجش بزهکاری، شش بعددر نظر گرفته شد. اعتبار سنجه های تحقیق با روش اعتبار محتوا و اعتبار سازه و روایی تحقیق نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ارزیابی شده است. نتایج حاصل از تحلیل مدل سازی معادلات ساختاری نشان می دهد که متغیر شرمسارسازی فاقد اثر مستقیم بر بزهکاری، اما واجد اثر غیرمستقیم بر بزهکاری می باشد. متغیر بازپذیری اثر معناداری بر بزهکاری ندارد. متغیر انگ زنی دارای اثر غیرمستقیم و فاقد اثر مستقیم بر بزهکاری می باشد. متغیر به هم پیوستگی واجد اثر مستقیم و فاقد اثر غیرمستقیم بر بزهکاری می باشد. همالان بزهکار نیز هم دارای اثر مستقیم و هم دارای اثر غیرمستقیم بر بزهکاری بوده است.

اگرچه کیفیت خدمات بهداشت روان و تاثیر درمان های روان پزشکی‏، در 50 سال گذشته پیشرفت روزافزون داشته است، اما هنوز بسیاری از افراد به بهره گیری از این خدمات تمایل ندارند که یکی از دلایل آن وجود انگ است.به طورکلی انگ های (استگیماهای) روان پزشکی (بدون توجه به نوع تشخیص و یا سطح ناتوانی) بسیار نافذتر از انگ های سایر رشته های پزشکی هستند. یکی دیگر از مشکلات مقوله بهداشت روان این است که بسیاری از افراد مبتلا به اختلالات روانی هرگز درمان را شروع نمی کنند و بسیاری نیز آن را تا انتها اولیه نمی دهند.

مقدمه: روانشناسی کاذب به رویکردی غیر علمی به روانشناسی و روانشناسی بالینی اشاره دارد که توسط سودجویان در این امر اتخاذ می شود. این پژوهش با هدف بررسی آسیب های مرتبط با روانشناسی کاذب از دیدگاه درمان جویان در ایران انجام شده است. روش کار: روش پژوهش حاضر از نوع کیفی و پدیدارشناسی توصیفی بود. برای این امر 20 مراجع مرد و زن را که قربانی روانشناسی کاذب بوده اند با انجام مصاحبه های عمیق مورد مطالعه قرار داده است. همزمان با گردآوری داده ها، نسبت به پیاده سازی صوت، بازخوانی متن، مشخص نمودن موارد مهم و مرتبط، کدگذاری و دسته بندی و ارائه ی یافته ها با نرم افزار MAXQDA اقدام شد. نتایج: یافته ها نشان داد که آسیب های روان شناسی کاذب چند وجهی بوده و شامل صدمات عاطفی، آسیب های مالی، مداخله غیراصولی، انگ و آسیب های اخلاقی است. این مطالعه با برجسته ساختن آسیب های قابل توجه مرتبط با روانشناسی کاذب در ایران، بر نیاز مبرم به افزایش مقررات و نظارت بر روانشناسی کاذب به منظور جلوگیری از بروز آسیب در سطح سلامت عمومی تاکید می کند. نتیجه گیری: دلالت های این مطالعه به سیاست گذاران، متخصصان سلامت روان و جمعیت عمومی سرایت پیدا می کند و اهمیت جستجوی مداخلات روان شناختی مبتنی بر شواهد را پررنگ می سازد. تحقیقات آینده باید اثربخشی اقدامات نظارتی برای جلوگیری از گسترش روانشناسی کاذب و محافظت از سلامت روان عمومی را بررسی کند.

طرح مساله: در ایران تقریبا 65 درصد مردان معتاد، متاهل اند. به رغم آن تا کنون مشکلات زنان افراد معتاد مورد بررسی قرار نگرفته است این مطالعه به منظور بررسی مشکلات اجتماعی همسران مردان انجام شده است.روش: این مطالعه به صورت کیفی بر اساس 6 بحث گروهی متمرکز و 15 مصاحبه فردی عمیق انجام شده است. طی این مطالعه 20 مرد معتاد در دو گروه سنی و 33 نفر از همسران مردان معتاد در سه گروه سنی و تحصیلاتی از بین مراجعه کنندگان یک مرکز ترک اعتیاد در شرق تهران و درمان گران شاغل در آن مرکز مورد مصاحبه قرار گرفتند.یافته ها: اکثر افراد به دافعه اجتماعی و برچسب زدن اجتماع اشاره داشتند. همچنین در اکثر محافل، زن به تنهایی و بدون حضور شوهر در مهمانی شرکت کرده و رفت و آمدها بیش تر به افراد مورد قبول شوهر از جمله افراد معتاد و فروشندگان مواد محدود شده است. قابل ذکر است که در اکثر موارد مرد معتاد از موارد فوق آگاه نبوده و یا در صورت آگاهی از مشکلات فوق اهمیتی به این مسایل نمی داده است.نتایج: همسران مردان معتاد یکی از اقشار آسیب پذیر جامعه اند. انگ زدایی از این زنان، حمایت خانواده از آن ها و ارایه خدمات اجتماعی مورد نیاز به این گروه پیشنهاد می گردد.

زمینه و هدف: فرسودگی و تنیدگی تحصیلی در یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مهم است و خوش بینی باعث سلامت روانی و بهبود علمکرد تحصیلی و اجتماعی می شود. این تحقیق با هدف بررسی تاثیر آموزش خوش بینی به روش قصه گویی بر فرسودگی و تنیدگی تحصیلی در دانش آموزان دختر پایه هفتم انجام شد. روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان دختر شهر کرمان در سال تحصیلی 1398-99 تشکیل دادند. تعداد چهل نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. سپس به صورت تصادفی ساده در گروه آزمایش و گروه گواه (هر گروه بیست نفر) قرار گرفتند. ابزار جمع آوری داده ها در پیش آزمون و پس آزمون، پرسشنامه فرسودگی تحصیلی (برسو و همکاران، 2007) و پرسشنامه تنیدگی تحصیلی (انگ و هوان، 2006) بود. برای گروه آزمایش ده جلسه آموزش خوش بینی براساس بسته آموزشی خوش بینی به روش قصه گویی (علیزاده و همکاران، 1393) ارایه شد. گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس توسط نرم افزار SPSS نسخه 23 تجزیه و تحلیل شد. سطح معناداری آزمون ها 0٫, 05 در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد پس از حذف اثر پیش آزمون، بین گروه گواه و گروه آزمایش در پس آزمون تفاوت معناداری در فرسودگی تحصیلی و تنیدگی تحصیلی وجود داشت (0٫, 001>p). میزان تاثیر آموزش خوش بینی به روش قصه گویی در متغیر فرسودگی تحصیلی 0٫, 684 و در متغیر تنیدگی تحصیلی 0٫, 331 بود. نتیجه گیری: براساس یافته ها: ی پژوهش حاضر نتیجه گرفته می شود که خوش بینی به روش قصه گویی بر فرسودگی تحصیلی و تنیدگی تحصیلی دانش آموزان اثربخشی دارد.

اقتصاد درمان، شاخه ای از علم اقتصاد است و سهم زیادی در وضعیت اقتصادی کشورها دارد. مراقبت های بهداشتی-درمانی به عنوان اصلی ترین عنصر هزینه ها، سرمایه گذاری ها و اشتغال زایی در تمامی اقتصادهای پیشرفته جهان شناخته می شود. بنابراین عملکردها و رویکردهای اقتصادی نظام سلامت، به شدت اقتصاد یک کشور را تحت تاثیر قرار می دهد در نتیجه خدمات درمانی مرکز مهم توجه و مدیریت مالی اقتصاد است. اطلاعات مرتبط با هزینه ها یکی از متغیرهای اصلی بهبود کارآیی در تمامی سیستم های ارایه مراقبت های سلامتی است. در حال حاضر در کشور ایران، شیوع بیماری کووید-19 نیز تاثیر منفی بر این روند اقتصاد درمان گذاشته و بیمارستان ها را در زمینه تامین هزینه هایشان با مشکلاتی مواجه کرده است. عواملی مانند اختصاص برخی بیمارستان ها به عنوان مرکز پذیرش کننده بیماران کووید-19، عدم دریافت وجه از بیماران بستری، طول مدت درمان، لزوم پیگیری های پس از ترخیص بیماران و احداث نقاهتگاه ها باعث افزایش هزینه های مراکز درمانی شده است. از طرف دیگر کنسل نمودن اعمال جراحی الکتیو، تامین وسایل حفاظت فردی، فراهم ساختن امکانات و تسهیلات رفاهی برای کادر درمانی و لزوم توجه به جنبه های مختلف بهداشت عمومی جامعه و آموزش همگانی، باعث کاهش میزان درآمد آنها شده است. این اختلال در روند تولید و مصرف منابع مالی در مراکز درمانی می تواند نظام سلامت را با مشکلاتی مواجه کند. تاثیرات این همه گیری تنها به دوران شیوع آن محدود نشده و یکی از موضوعاتی است که می تواند تا مدت ها بر روند اقتصاد سلامت باقی مانده و اثرات سوء داشته باشد. یکی از این موارد، دیدگاه منفی افراد جامعه نسبت به بیمارستان های مرجع کووید-19 است که سبب می شود تا مدت ها بعد از همه گیری، سطح درآمد بیمارستان ها پایین باشد زیرا آنها انتظار خدمات مراقبتی در یک محیط امن را دارند. علاوه بر بیماران، کادر درمانی نیز بایستی در محیطی کاملا ایمن به مراقبت بپردازند و تمرکز لازم و کافی را در درمان بیماران داشته باشند. یکی از حیاتی ترین مواردی که می تواند در افزایش ایمنی، نقش مهم و فعالی ایفا نماید، در دسترس بودن امکانات و منابع موردنیاز برای مراقبت است. امروزه هزینه ها سیر صعودی دارند بنابراین اگر بیمارستان ها برای افزایش درآمد اختصاصی خود و کاهش هزینه های جاری کاری نکنند مطمینا با چالش جدی مواجه خواهند شد. یکی از این چالش ها افت کیفیت مراقبت است. استیگما یا انگ به عنوان مفهومی متشکل از عواقب مربوط به ناآگاهی و پیش داوری و تبعیض نسبت به یک موضوع معرفی شده است. برچسب مسری و خطرناک بودن این بیماری می تواند باعث تخریب وجهه ایمن بودن بیمارستان های مرجع گردد. بنابراین بسیار محتمل است با توجه به گمانه زنی ها درباره ی مدت ماندگاری طولانی این بیماری در سطح جامعه، حتی پس از فروکش کردن بیماری نیز مراجعه به این مراکز درمانی نسبت به قبل کاهش داشته و این مشکل به چالشی اساسی در نظام اقتصاد سلامت تبدیل گردد. لذا ضروری به نظر می رسد با تشکیل کارگروه های تخصصی در حوزه های روانشناسی، جامعه شناسی و اقتصاد سلامت هر چه سریعتر برای کنترل استیگمای ناشی از بیماری اقدام کرده تا از آسیب های مهلک بر بدنه سلامت کشور پیشگیری نمایند. مداخلات آموزشی همراه با راه اندازی کمپین های اجتماعی به منظور افزایش آگاهی و بهبود نگرش جامعه و درنتیجه از بین بردن استیگمای کووید-19پیشنهاد می گردد.

کمبود تخت های بیمارستانی برای بیماران روانپزشکی، مشکل دیرینه این مبتلایان در جهان است. در ایران ابلاغ قانون اختصاص ده درصد تخت های موجود بیمارستان های عمومی به بیماران روانپزشکی ارجاعی از نظام شبکه، هرچند گامی موثر درجهت رفع مشکل بوده، به دلیل هزینه بر بودن و به تبع آن مغایرت با سیاست خودگردانی بیمارستان ها، انگ بیماری های روانی، حمایت ناکافی سازمان های بیمه گر از هزینه های درمان اختلالات روانپزشکی و نگرش نادرست در سطوح مختلف به این بیماران، در تعداد معدودی بیمارستان عمومی به اجرا درآمده است. این مقاله سعی دارد با نگاهی تاریخی و ضمن تحلیل موضوع، بر لزوم تغییر کاربری ده درصد از تخت های بیمارستان های عمومی به تخت روانپزشکی تاکید نماید.